Θωμάς Γκόρπας Μαγική εικόνα

ποιητικό ανθολόγιο

[μικρό αφιέρωμα -πέντε ποιήματα- στον Θ.Γκόρπα] 

Μαγική εικόνα

Αύγουστος Κυριακή η Ελλάδα πλάι στη θάλασσα

ήλιος δροσιά πεύκα φαί κρασί κι αγάπη. 

Στο πικάπ

έπαιζε ασταμάτητα

του Τσιτσάνη η "Συννεφιασμένη Κυριακή".

Και κανείς δεν είπε ν`αλλάξει ο δίσκος... 

Θωμάς Γκόρπας Τα ποιήματα 1957-1983 εκδόσεις Γαβριηλίδης Αθήνα 1995  

 

Θωμάς Γκόρπας Βασιλεύεις εσύ

ποιητικό ανθολόγιο

[μικρό αφιέρωμα -πέντε ποιήματα- στον Θ.Γκόρπα] 

Βασιλεύεις εσύ

Σε χαμηλωμένο φως που δεν ξέρει την περηφάνεια

βασιλεύεις εσύ που την ξέρεις.

Σε απαλήν εγκατάλειψη τραμπαλίζεται το χαμογελό σου

φρέσκο φύλλο που παίζει με μικρό βοριά.

Κι ως σηκώνεις τα χέρια σου και φωνάζεις ζήτω στην ομορφιά

λάμπουν σαν μέσα από δροσιά οι μασχάλες σου

αγροτικά λουλούδια στην πρώτη τους ηλικία. 

Θωμάς Γκόρπας από την ποιητική συλλογή  Στάσεις στο μέλλον [εδώ από την έκδοση ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ [1957-1983], ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ, Αθήνα 1995 ]

Θωμάς Γκόρπας ΘΑΥΜΑ

ποιητικό ανθολόγιο Δεκεμβρίου 

[μικρό αφιέρωμα -πέντε ποιήματα- στον Θ.Γκόρπα]

ΘΑΥΜΑ

Παίρνω στα χέρια μου φυτό παίρνω πουλί παίρνω δραχμή

γίνεται το φυτό εξοχή και πάω περίπατο με σένα

γίνεται το πουλί μια μουσική καθόμαστε και την ακούμε

γίνεται η δραχμή βουνό ανεβαίνουμε στην κορυφή

πέφτεις εσύ και χάνεσαι κ`εγώ πως να γυρίσω πίσω...

Πάιρω στα χέρια μου μπουζούκι για να σε μοιρολογήσω

αλλά οι πενιές σε βρίσκουν και σε φέρνουν πίσω...

Θωμάς Γκόρπας από την ποιητική συλλογή  ΤΑ ΘΕΑΜΑΤΑ [εδώ από την έκδοση ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ [1957-1983], ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ, Αθήνα 1995 ]

Θωμάς Γκόρπας ΠΛΗΓΕΣ

ποιητικό ανθολόγιο Δεκεμβρίου

[μικρό αφιέρωμα -πέντε ποιήματα- στον Θ.Γκόρπα] 

ΠΛΗΓΕΣ

Πληγή από σίδερο πληγή από κάψιμο πληγή από χάδι
πληγή απ΄το φιλί της τρελής ξανθιάς
πληγή από σφύριγμα το βράδι

πληγή από της ερημιάς το μελαγχολικό τραγούδι
πληγή απ’ αγκάθι ρόδου
πληγή από την  καλημέρα ξένου
πληγή της γειτονιάς σαν παίρνει να βραδιάζει
πληγή από ανυπόφορη αγάπη
λυσσασμένη γάτα
λυσσασμένη γυναίκα
λυσσασμένη αγαπημένη
λυσσσασμένο εργοδότη
πληγή απ’ τ’ αδυσώπητο εργαλείο της δουλειάς
πληγή απ’ την καλοσύνη ανυποψίαστης αγκαλιάς
πληγή απ’ το μεγαλείο της φτωχιάς
πληγή από ανάμνηση κι από βαρειά κουβέντα
απ’ το μαχαίρι του ριγμένου φίλου
απ’ το χαμόγελο του πεθαμένου φίλου
πληγή από φωτιά φωτιά κι από φωτιά ονείρου
πληγή απ’ του αποτυχημένου τη ντροπή
κι απ’ τη σιωπή του ντροπιασμένου
πληγή απ’ τα νύχια του τρομοκρατημένου
πληγή απ’ τα νύχια απ’ τα δόντια απ’ τα αχ απ’ τα φιλιά
της προδομένης που γαντζώθηκε πριν φύγει πάνω σου
και μένει εκεί για πάντα να σου γδέρνει την καρδιά
πληγή της εξορίας της φυλακής και της ελευθερίας
πληγή απ’ τη μάχη κι απ’ τη μάχη σου στο σπίτι
πληγή απ’ αυτόν που σ’ έριξε στο παζάρι
πληγή απ’ το πικρό παράπονο του αλήτη
πληγή από το στόμα της που βασανίζεται στην ξενητιά
κι ακόμα η πληγή για την πληγή που δεν ομολογεί ποτέ κανένα στόμα...

Θωμάς Γκόρπας από την ποιητική συλλογή  Στάσεις στο μέλλον [εδώ από την έκδοση ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ [1957-1983], ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ, Αθήνα 1995 ]

Θωμάς Γκόρπας Ο γιός του πρώην

ποιητικό ανθολόγιο

[μικρό αφιέρωμα -πέντε ποιήματα- στον Θ.Γκόρπα]

 

Ο γιός του πρώην

 

Ο μπαμπάς του υπήρξε ιδεολόγος

πήγε και ξαναπήγε εξορία

και τώρα τύπος και υπογραμμός

στην εκλεκτή του ενορία

τώρα ένας πρώην θλιβερός

άσσος στις συμβουλές που τρώει

απ’ το παχύ φαΐ μιανής κυρίας

κάποτε μισητής πολύ ονόματι υπεραξίας…

 

Ο μπαμπάς

καλλιεργεί με πάθος άνθη στα φανερά

και στα κρυφά τη γλυκύτατη νοσταλγία…

 

Η μαμά του ήταν από σπίτι

πιάνο γαλλικά φρου φρου κι αρώματα

έκανε τη ζωή της ως τα δεκαεννιά

και μετά επήρε τον μπαμπά.

Η κόρη μας να πάρει έναν αλήτη!

Παραπονιόντανε οι γέροι της μ’ αυτή

χαμογελούσε ήξερε πώς ήτανε στη μόδα

παίρνοντας σύζυγο κομμουνιστή.

 

Η μαμά

νεάζει δρα με νεανίσκους στα κρυφά

στα φανερά παίζει κουμ καν με πάθος…

 

Ο μπαμπάς η μαμά ο γιος.

Ο γιος του μπαμπά και της μαμάς…

 

Η μαμά

λέει τον άντρα της στιμμένη λεμονόκουπα 

το γιο της κόκινο μπαλόνι έτοιμο να σκάσει 

οι φίλες της μαμάς πειράζουν το μπαμπά 

και ζαχαρώνουνε το γιο που ζαχαρώνει 

μιας φίλης της μαμάς το γιο… 

Αφυπηρετών ο γιος θα μπει στη δράση

βεβαίως ως ηγέτης νέος και βεβαίως 

στην κακομοίρα την Αριστερά…

 

Τώρα το παιδί υπηρετεί στο ναυτικό

η Αριστερά τονίζει πως υπηρετεί αυτή

η Δεξιά γνωρίζει τον μπαμπά και δεν ανησυχεί

το Κέντρο δεν ενδιαφέρεται περί φακέλων

εγώ του νεαρού τού έφτιαξα φάκελο για την Αριστερά

αλλά αυτή με θεωρεί και με το δίκιο της δεξιό

και 

Όσοι νομίζουν πως αντιγράφω τον Πρεβέρ

ας συνεχίζουν να διαβάζουν άλλα ποιήματα

αρκούντως σοβαρά και προοδευτικά...

Αμήν. 

 

 

Θωμάς Γκόρπας από την ποιητική συλλογή  Στάσεις στο μέλλον [εδώ από την έκδοση ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ [1957-1983], ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ, Αθήνα 1995 ]

Μη πετάξεις τίποτα #16

[...] Βιβλία, χαρτιά, στοίβες οι εφημερίδες, σκόρπια τα περιοδικά. Χάρτινοι φάκελοι και αποκόμματα. Η μυρωδιά του χαρτιού ανάμικτη με εκείνη ενός φτηνού ελληνικού καπνού για τσιμπούκι. Ένα μικρό γραφείο με παραλληλογράφο. Κάποια σχέδια που δεν τελείωσαν ποτέ. Δύο πολυθρόνες που έδιναν καθημερινά μάχη για να μην εκτοπιστούν στη μικρή βεράντα που ανοιγόταν έξω από το "σαλόνι". Βιβλία και χαρτιά[...]

Αν αποφάσιζε κάποτε να τακτοποιήσει το...καθιστικό του, τούτα τα μικρά διαμαντάκια θα τα έβαζε σε φάκελο πορτοκαλί.  Μέχρι τότε θα τα παρουσιάζει εδώ.  Με μια σειρά που έχει στο κεφάλι του...

   
Α.ΣΤΕΓΟΣ

"Μη πετάξεις τίποτα..."  Την τελευταία μέρα του μήνα στο "τετράδιο εξόδου".

"οι τόποι που αγαπάμε οι τόποι που μας προλαβαίνουν στην αγάπη"

Αποσπάσματα ημερολογιακών σημειώσεων, επιστολών και ποιητικών κειμένων του Θωμά Γκόρπα για τις πόλεις που αγάπησε [1]

Τους ήξερα τους παριζιάνικους καφενέδες. Μια ζωή πίσω στο Μεσολόγγι τότε που χαρτόπαιζα ανάμεσα σε δυο εισιτήριες εισαγωγικές εξετάσεις.

Παρίσι 11.3.1976

Γκορπισμός [απόσπασμα]

του Μάριου Χάκκα

στην καλή φίλη του "τετραδίου", Μαρία Κ.

Γκορπισμός, και ελαφρά νευρασθένεια.

...

[...] όπως ένας ποιητής προκύπτει από κάποιον άλλον, ο Εγγονόπουλος από τον Εμπειρίκο κι ο Γκόρπας από τον Γκόρπα.

...

Γκόρπα, Γκόρπα, (Ποιος είναι; Να πα να τον μάθετε) μόνο εμείς ψιλιαστήκαμε, μόνο εμείς πήραμε τόσο σοβαρά αυτή την υπόθεση, γι' αυτό κι όλα τριγύρω πολτός, φρενολογικές κλινικές, από δω προκύπτουν τ' αναρχούμενα κείμενα, τα γραφτά μας χωρίς κώλο ούτε μύτη. Δεν υπάρχει για μας κοινωνικό ψεύδος είτε γιατί ήρθαμε πολύ νωρίς, είτε πολύ αργά, δεν υπάρχει συγγραφικό ψεύδος γιατί διαλυθήκαμε μαζί με τα πράγματα και πού να κάθεσαι τώρα να συνθέτεις;

...

Εγώ σε σχέση μ` αυτούς οφελήθηκα, κάπνισα κανα-δυό εκατοντάδες χιλιάδες τσιγάρα, άπλωσα τα μαλλιά μου τη νύχτα, το σώμα μου στην ακροθαλασσιά.

...

Κι αν θα υπάρξω, είμαι τώρα πια βέβαιος, δε θα οφείλεται στα γραφτά μου, αλλά στις πράξεις μου, στα κορίτσια που χάιδεψα, στους φίλους που φίλεψα παρηγοριά κι εγκαρτέρηση, για όσο καιρό φυσικά θα υπάρξουν κι αυτοί. 

...

Μάριος Χάκκας, ΑΠΑΝΤΑ, εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ, Αθήνα 1986

Τα όνειρα μου λαϊκά παραμύθια. Τα θυμάται κανείς;

Σε τι βοηθά λοιπόν η ποίηση

-Αυτό, έστω, που εγώ ποίηση ονομάζω-

(Ας ζήσουμε λοιπόν και μ’αυτά ή μόνο μ’αυτά)

[Αναγνωστάκης 1962]

Ο  «δεκαπενθήμερος ΠΟΛΙΤΗΣ»  τεύχος 17 του Γενάρη του 1996 κρατάει  σημαντική θέση στη βιβλιοθήκη μου. Είχαμε ήδη γνωρίσει τον ποιητή Μάρκο Μέσκο, στο βιβλιοπωλείο ΘΥΜΕΛΗ, να μας προσφέρει πάντοτε μια εγκαρδιότητα και βαριά Καρέλια που κάπνιζε. Στο περιοδικό είχε συνεισφέρει στο αφιέρωμα για τον άγνωστο, τότε σε εμάς, Τέο (Ματθαίο) Σαλαπασίδη. Ένα εξαιρετικό αφιέρωμα ο κόσμος της δεκαετίας του ’50, το πατάρι του Λουμίδη, το ελληνικό unterground, οι ποιητές, τα ποιήματα. Δεσπόζουσα η Σαλονίκη. Ο Μ. Αναγνωστάκης, ο Κ. Κύρου, ο Π. Θασίτης…

Θυμάμαι να το διαβάζω και να το δωρίζω σε φίλους. Ψάχνω, γνωρίζω, διαβάζω. Συναντώ μια αναφορά του Α.Ρουμελιώτη στην «Ελευθεροτυπία». Αγοράζω τον Μάρτιο του ίδιου χρόνου, το βιβλίο «Δώδεκα ποιήματα του Τέο  Σαλαπασίδη» σε επιμέλεια του Μ. Μέσκου. Διαβάζω συνεχώς: σταματώ στο Northern Spiritual και στη σημείωση: « Σχεδόν μόνον ο φίλος Θωμάς Γκόρπας σε κάποιο κείμενό του κάνει ιδιαίτερη μνεία για τον πνευματικό ρόλο του Τέο Σαλαπασίδη στο πατάρι του Λουμίδη». Αναζητώ το δικό του έργο, αγοράζω τον Δεκέμβρη του 1998 το βιβλίο «Θ. Γκόρπας Τα ποιήματα[1957-1983]»  από τις εκδόσεις Γαβριηλίδης. Διαβάζω τα ποιήματα και συλλέγω υλικό για τον ποιητή.   

Θωμάς Γκόρπας Ποιοι μας αγαπάνε;

ποιητικό ανθολόγιο

Ποιοι μας αγαπάνε;

Αυτό το καλοκαίρι ποιος θα το πάρει;
Ποιοι μας αγαπάνε;
Κλειστό μαγαζί
κλειστό μαγαζί της αγάπης.
Κι αυτό το καλοκαίρι φέρνει για μένα μπάνια
σ’ αχρησιμοποίητες ακρογιαλιές
θαλασσινά ναπολιτάνικα φαγιά μπύρες ουίσκια
άγρια εκμετάλλευση εχθρών και φίλων
αποκρουστικά ξενύχτια σε ντεκόρ ποιητικά κι ευχάριστα.
Είμαι κουρασμένος πολύ κουρασμένος μέσα
πως θέλετε να το δείτε ανοίξτε με να το δείτε
έχω όμως κουράγιο
αδυνατώ να επενδύσω με πνεύμα επιχειρησιακό την ηλικία μου
αδυνατώ να πιστέψω πως μ` αγάπησε έστω και ένας έως τώρα
αδυνατώ να βρω μια σκοπιμότητα στην τέχνη
εκτός της σκοπιμότητος πως πρέπει να ζήσει κι αυτή
όπως τόσα άλλα ωραία ή χαμερπή αδιάφορο…
Σου λέω:
Θέλω να γείρω… να ξεκουραστώ… να γείρω…
να μάθω πάλι να μετράω τ’ άστρα χωρίς να χάνω και τον ουρανό
να ξαναγίνω θαυμαστής του ηλιοβασιλέματος
να λαχταράω το τσιγάρο ενώ δεν το έχω μάθει ακόμα.
Σου λέω:
Εγώ που αγάπησα τα πάντα πριν να τα γνωρίσω θέλω
ν’ αγαπήσω κάτι επιτέλους που το ξέρω!… 

ΘΩΜΑΣ ΓΚΟΡΠΑΣ ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ [1957-1983], εκδόσεις ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ, Αθήνα 1995 

Πίνακας του Μιχάλη Αρβανιτάκη

Ο Μιχάλης Αρβανιτάκης γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης το 1967. Είναι δάσκαλος και καλλιτέχνης. Έχει σπουδάσει παιδαγωγικά και έχει μετεκπαιδευτεί και επιμορφωθεί στις ανθρωπιστικές σπουδές, στην αισθητική αγωγή και μουσειοπαιδαγωγική. Έχει υπηρετήσει ως διευθυντής δημοτικών σχολείων, είναι μέλος και στέλεχος εκπαιδευτικών συλλόγων και ομίλων. Έχει ασχοληθεί έμπρακτα  με ζωγραφική, εικονογράφησφη, ποίηση, θέατρο και αθλητισμό. Δραστηριοποιείται ως επιμορφωτής σε εκπαιδευτικές ημερίδες, συνέδρια και βιωματικά σεμινάρια για τη διαθεματική προσέγγιση της τέχνης και τη διδακτική της αισθητικής αγωγής στο δημοτικό σχολείο.  Το 2004 τέλεσε την 1η ατομική του έκθεση ζωγραφικής υπό την αιγίδα του Δήμου Ηρακλείου και την πλαισίωσε με το βιβλίο του "Μια ζωγραφιά...ένα ποίημα". Έχει λάβει μέρος σε αρκετές παγκρήτιες, πανελλήνιες και διεθνείς εκθέσεις χωγραφικής.

Θωμάς Γκόρπας ΓΕΦΥΡΑ

ποιητικό ανθολόγιο 2015

 

[ με κοσμήματα αγαπημένων εικαστικών... ]

για τον Ιούνιο:Μαρκίδης Χρήστος

ΓΕΦΥΡΑ

Κρατάω τα πόδια σου ψηλά

έως τις πηγές τ`άσπρου καπνού

που κάνουν στο πουλί μου κατοχή.

Είναι σα να πεθαίνω

γιατί εδώ που τα λέμε

ένας άντρας νορμάλ δεν πεθαίνει

για μια γυναίκα -ονειρεύεται μονάχα πως πεθαίνει

στο περιβόλι της.

Κρατάω τα πόδια σου ψηλά

σε κρατάω μακριά από την ποταπότητα των Σ`αγαπώ! 

Θωμάς Γκόρπας Τα ποιήματα [1957-1983], εκδόσεις Γαβριηλίδης, Αθήνα 1995

Μαρκίδης Χρήστος Σχέδια ΙΙΙ Κάρβουνο - Μελάνι - Μολύβια, 2011 

Μη πετάξεις τίποτα...#10

[...] Βιβλία, χαρτιά, στοίβες οι εφημερίδες, σκόρπια τα περιοδικά. Χάρτινοι φάκελοι και αποκόμματα. Η μυρωδιά του χαρτιού ανάμικτη με εκείνη ενός φτηνού ελληνικού καπνού για τσιμπούκι. Ένα μικρό γραφείο με παραλληλογράφο. Κάποια σχέδια που δεν τελείωσαν ποτέ. Δύο πολυθρόνες που έδιναν καθημερινά μάχη για να μην εκτοπιστούν στη μικρή βεράντα που ανοιγόταν έξω από το "σαλόνι". Βιβλία και χαρτιά[...]

Αν αποφάσιζε κάποτε να τακτοποιήσει το...καθιστικό του, τούτα τα μικρά διαμαντάκια θα τα έβαζε σε φάκελο πορτοκαλί.  Μέχρι τότε θα τα παρουσιάζει εδώ.  Με μια σειρά που έχει στο κεφάλι του...

   

Α.ΣΤΕΓΟΣ

"Μη πετάξεις τίποτα..."  Την τελευταία μέρα του μήνα στο "τετράδιο εξόδου".

Ο ΤΕΟΣ ΣΤΟΝ ΛΟΥΜΙΔΗ

γράφει ο Θωμάς Γκόρπας 

Θωμάς Γκόρπας Ανάπαυση

ποιητικό ανθολόγιο 2015

[ με κοσμήματα αγαπημένων εικαστικών... ]

για τον Απρίλιο: Γιάννης Ψυχοπαίδης

Ανάπαυση

Καλοκαίρι γαλάζιο γιογιό και το παίζεις
ο τρελός τσιγγάνος τραβάει για κει που άκρη δεν έχει και
σ`αγαπάει...
Είμαι ένας ακόμα φουκαράς ποιητής υπό παρατήρησιν
αν τη γλιτώσω τώρα πάει την γλίτωσα για πάντα!
Πως να ξαναγράψω ποίημα Μάτια Μου
περιμένω τις εικόνες που μαζεύεις
περιμένω τις εικόνες που κανείς δεν βλέπει
γιατί εσύ τις βλέπεις. Ψέματα;

 

Θωμάς Γκόρπας  ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ [1957-1983] εκδόσεις ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ, ΑΘΗΝΑ 1995

Γιάννης Ψυχοπαίδης Κόκκινο κρεβάτι 1984  

Ο Θωμάς Γκόρπας γεννήθηκε στο Μεσολόγγι το 1935. Από το 1954 έζησε στην Αθήνα, από το 1975 έως το 1980 στο Παρίσι, και από το 1990 μοίραζε τον καιρό του ανάμεσα στην Αθήνα και στην Αίγινα. Έκανε μια ντουζίνα επαγγέλματα: εργάτης, λογιστής, παλαιοβιβλιοπώλης, βιβλιοπώλης, επιμελητής εκδόσεων, εκδότης (εκδόσεις Πανόραμα και εκδόσεις Έξοδος), μεταφραστής, κ.α., πριν και μετά τη δημοσιογραφία (συντάκτης στον Ημερήσιο Τύπο: Ανεξάρτητος Τύπος, Μεσημβρινή, Εξπρές, Νέα Πολιτεία). Ακόμα υπήρξε συντάκτης ή αρχισυντάκτης στα περιοδικά Ρουμελιώτικο Ημερολόγιο, Ρουμελιώτικη Βίγλα, Ο Λογοτέχνης, Η Τέχνη στην Αθήνα, Η Καλλιτεχνική, Πολιτικά Θέματα, Μουσικά Θέματα. Έγραψε για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση και δίδαξε σε θεατρική σχολή ιστορία λογοτεχνίας και αγωγή του λόγου. Στη δεκαετία του 1950 σύχναζε στο Πρακτορείο Πνευματικής Συνεργασίας, στη Στοά Μαυρίδη, στο Πατάρι του Λουμίδη  και στο Βυζάντιον. Από το 1955 έως το 1967 συμμετείχε σε ομάδες που πρωτοστάτησαν για μια πρωτοπορία στο θέατρο, στον κινηματογράφο, στα εικαστικά, και για την υπεράσπιση του λαϊκού τραγουδιού. Από τους πρώτους που μίλησαν και έγραψαν για τον Καραγκιόζη και το ρεμπέτικο. Το 1979 εκπροσώπησε την Ελλάδα στο Πρώτο Διεθνές Φεστιβάλ Ποίησης Μπιτ στην Όστια της Ρώμης.  Πέθανε στην Αθήνα την Πρωταπριλιά του 2003.

Σελιδοδείκτης [24.11.2014]

Ο σελιδοδείκτης -μια νέα στήλη- κάνει τα πρώτα της βήματα. Κάθε Δευτέρα θα συναντάει βιβλία και θα μεταφέρει μια πρόταση ανάγνωσης. Βιβλία που διαβάσαμε ή και εκείνα που μας περιμένουν υπομονετικά. Έτσι, για να αποφύγουμε τον υποκειμενισμό της δικής μας ανάγνωσης, καταξιωμένες πένες  οδηγούν την παρουσίαση.

Σελιδοδείκτης 23ος Θωμάς Γκόρπας ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ [1957-1983] εκδόσεις Γαβριηλίδης Αθήνα 1995

γράφει ο Γιώργος Βέης

 

Η... αγαπημένη μας νηπιαγωγός

 

Στην έξοδο του Σαββάτου -ένα θεατρικό έργο με σκηνικό ένα μπαρ ήταν μια γοητευτική πρόταση- είχαμε μια θαυμαστή συνάντηση. Μια γλυκιά κοπέλα με λαμπερό χαμόγελο μας κίνησε το ενδιαφέρον. Η μνήμη μας λειτούργησε: η κυρία δεν είναι νηπιαγωγός αλλά η... αγαπημένη μας νηπιαγωγός, από τα χρόνια του παιδικού σταθμού. Ανταλλάξαμε ευχές για "καλή δύναμη", είδαμε  την παράσταση, δώσαμε την υπόσχεση να την επισκέφτουμε σύντομα. Εργάζεται ακόμα στον ίδιο δημόσιο παιδικό σταθμό. 

Στέλνω τα χαιρετίσματά μου με ένα μικρό κείμενο από τον παγωμένο χειμώνα του 2012. Ο μικρός ήταν τότε μαθητής, δεύτερη χρονιά στον...παιδικό! 

Α.ΣΤΕΓΟΣ

Θωμάς Γκόρπας Όνειρα

 

ποιητικό ανθολόγιο 2014

[ με κοσμήματα αγαπημένων εικαστικών... ]

για τον Ιούνιο: Νίκος Κεσσανλής

 

 

Όνειρα 

 

Δίχως επαγγέλματα και δίχως βίτσια

δίχως στραπάτσα κι αλλαλούμ αγάπες

δίχως κολλημένα μπρίκια και κολλημένα φτερά ονειρεύομαι τη

ζωή...

(Αχ! ξερό χωράφι στη μέση αγριαπιδιά

από δω η θάλασσα από κει τα βουνά...)

Ζωή χτισμένη με ταξί κρασιά τσιγάρα κι αποτσίγαρα

καταναλωθέντα χέρια υπονοούμενα και βλέμματα...

Ακόμα ονειροπολώ για όλους μια ωραιότατη ζωή

ίσως για τη δική μου ευχαρίστηση κι αυτό λίγο δεν είναι...

Χτενίζουμε το θάνατο χτενίζοντας τα μαλλιά μας

τελειώνει η μέρα τελειώνει η νύχτα τελειώνουν και τα φιλιά μας 

που ποτέ δεν δόθηκαν... 

 

 

 

Θωμάς Γκόρπας ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ [1957-1983] εκδόσεις Γαβριηλίδης, Αθήνα 1995        

 

Νίκος Κεσσανλής  Ερωτικό, 1981, Μικτή τεχνική σε μουσαμά, 200x300εκ. 

 

 

 

ΤΟ BAR AU REVOIR

Μια σειρά του Νίκου Τριανταφυλλίδη για τη ΝΕΡΙΤ που καταγράφει τις ιστορίες της Πόλης μέσα από τα στέκια του αγοραίου πολιτισμού. To 2o επεισόδιο ήταν αφιερωμένο στο BAR AU REVOIR.

Το μπαρ Au Revoir άνοιξε την πόρτα του τον Μάρτιο του 1958 και από τότε δεν την έκλεισε ποτέ. Για τους πιστούς, τα δύο αδέλφια: Λύσανδρος και Θόδωρος Παπαθεοδώρου είναι οι οινοπνευματικοί ηγέτες της νυχτερινής Αθήνας ενώ η μπάρα του εμβληματικού μπαρ λειτουργεί σαν ιερός τόπος συνάντησης και εξομολόγησης.

Το Au Revoir φιλοτεχνήθηκε από τον Αριστομένη Προβελέγγιο, έναν από τους σημαντικότερους αρχιτέκτονες της σύγχρονης Ελλάδας σύμφωνα με τα πρότυπα της γαλλικής αισθητικής. Ο Προβελέγγιος είναι για τον Λύσανδρο και τον Θόδωρο όχι μόνο ο δημιουργός του μπαρ αλλά και ένας ποιητής της ζωής που τους εξασφάλισε έναν ζωντανό χώρο τέχνης, με την φωτογραφία του να δεσπόζει σαν εικόνισμα δίπλα στα μπουκάλια της κάβας.

Θωμάς Γκόρπας: Νταλκάδες [απόσπασμα]

 

ποιητικό ανθολόγιο 2014

[ με κοσμήματα αγαπημένων εικαστικών... ]

για τον Μάϊο: Παναγιώτης Παπαθεοδωρόπουλος

Νταλκάδες [απόσπασμα]
 

Στον Ανδρέα Εμπειρίκο
 

Η Ποίηση είναι ένας δρόμος σπαρμένος με καρφιά
είναι μια στρατιά καρφιά όπου φιλοξενούν στο ρετιρέ τους ρόδα.
Εσύ δεν είσαι καμωμένη από ρόδα δεν είσαι καρφί
αλλά μια απελπισμένη άγνωστη παραλία που έχασε για πάντα
κολυμβητάς και βάρκες και ψαρέματα και τα ελάχιστα εκείνα μοναδικά ζευγάρια
τα τόσο ευχαριστημένα και θλιμμένα.
Όταν με κυνήγαγε η πολιτική με κυνήγαγες κ’ εσύ.
Τώρα που σε κυνηγάω εγώ έγινα σαν την πολιτική
και ίσως πλέον αφόρητος και πλέον ανελέητος απ’ αυτήν.
Σ’ αγαπάω σημαίνει τρυπάω με καρφίτσα παλιά σύννεφα και πέφτει βροχή.
Μαζεύω τη βροχή όπως μια κόρη μαζεύει παπαρούνες στον αγρό.
Μεταξύ των σπλάχνων μου και των χειλιών μου συναντάω πάλι τη λέξη πλάγια
αλλά αυτή από καιρό δεν είναι λέξη πια αλλά τα μαλλιά σου
ή φωτιά συνθλιβομένη από φορμαρισμένα ερωτικά φύλλα χείλη δροσιάς.

Θωμάς Γκόρπας Τα Ποιήματα [1957-1983] εκδόσεις Γαβριηλίδης Αθήνα 1995

Το ποιητικό ανθολόγιο φιλοξενεί τον μήνα Μάϊο τον καλό μας φίλο Παναγιώτη Παπαθεοδωρόπουλο. Μια συνάντηση της φωτογραφίας και του λόγου, ένα ζήτημα που και εκείνον απασχολεί. Θα δώσουμε τη δική μας οπτική. 

Ο Π.Π. γεννήθηκε το 1958 στα Προσφυγικά της Πάτρας. Σπούδασε Πολιτικός Μηχανικός στο ΕΜΠ με Μεταπτυχιακή Ειδίκευση στον Περιβαλλοντικό Σχεδιασμό Έργων Υποδομής. Εργάζεται στην Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης Αποχέτευσης (ΔΕΥΑ) Πάτρας. Η φωτογραφία, νεανικός έρωτας, επανήλθε τα τελευταία χρόνια πιο απαιτητική και πιο ώριμη. Τις ελεύθερες ώρες του κλέβει στιγμές των δρόμων και των ανθρώπων και τις κλείνει σε φωτογραφίες

Ευαίσθητος πολίτης μέσα από την εθελοντική ομάδα δράσης και ενεργοποίησης «Patrinistas»,  συμβάλει θετικά στην κοινωνική αλληλεγγύη της πόλης του.

Διατηρεί τον δικό του προσωπικό ιστότοπο όπου αναρτά έργα της φωτογραφικής του τέχνης καθώς και κείμενα θέσεων απέναντι σε κοινωνικά ζητήματα. [πηγή]

Θωμάς Γκόρπας Τραγωδία

 

ποιητικό ανθολόγιο 2014 

[ με κοσμήματα αγαπημένων εικαστικών... ]

 

για τον Φεβρουάριο: Γιώργος Μπουζιάνης

 

 

Τραγωδία

Κανείς δεν σκέφτηκε να κλείσει φεύγοντας την πόρτα
κανείς δεν σκέφτηκε τον άνεμο που θα 'ρχονταν σε λίγο
κανείς δεν σκέφτηκε τι άφηνε και τι έπαιρνε κοντά του
φύλλα μαχαίρια βλέμματα ή τα τελευταία λόγια
που θα 'διναν στην παρεξήγηση ένα τέλος.
Θέλω να σ' αγαπήσω μα δε γίνεται έχω αργήσει
θέλω να σ' αγαπήσω όσο δε μ' αγάπησε κανένας
να σκιστώ για σένα ν' αλλάξω γειτονιά ν' αλλάξω στέκια.
Τώρα πελώρια άγνωστα χέρια ασυνείδητα με δέρνουν
τώρα ξαφνικά νερά μου έκλεισαν όλους τους δρόμους
τώρα παλιά τραγούδια λαϊκά βαραίνουν τον αέρα ...
Αν θα σε ξαναβρώ δεν ξέρω που θα σε τρακάρω πάλι
σε πόλη ολοκαίνουργια με εναέριους δρόμους
ή σε μοντέρνα ερημιά ή μες το τελευταίο σκοτάδι ...
Και θα 'χω άραγε ακόμα την παλιά καρδιά;

Θωμάς Γκόρπας ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ [1957-1983] εκδόσεις ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ, ΑΘΗΝΑ 1995 

Γιώργος Μπουζιάνης  ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ  ΜΟΡΦΗ υδατογραφία  34Χ24εκ.

 

 

Ο Θωμάς Γκόρπας γεννήθηκε στο Μεσολόγγι το 1935. Από το 1954 έζησε στην Αθήνα, από το 1975 έως το 1980 στο Παρίσι, και από το 1990 μοίραζε τον καιρό του ανάμεσα στην Αθήνα και στην Αίγινα. Έκανε μια ντουζίνα επαγγέλματα: εργάτης, λογιστής, παλαιοβιβλιοπώλης, βιβλιοπώλης, επιμελητής εκδόσεων, εκδότης (εκδόσεις Πανόραμα και εκδόσεις Έξοδος), μεταφραστής, κ.α., πριν και μετά τη δημοσιογραφία (συντάκτης στον Ημερήσιο Τύπο: Ανεξάρτητος Τύπος, Μεσημβρινή, Εξπρές, Νέα Πολιτεία). Ακόμα υπήρξε συντάκτης ή αρχισυντάκτης στα περιοδικά Ρουμελιώτικο Ημερολόγιο, Ρουμελιώτικη Βίγλα, Ο Λογοτέχνης, Η Τέχνη στην Αθήνα, Η Καλλιτεχνική, Πολιτικά Θέματα, Μουσικά Θέματα. Έγραψε για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση και δίδαξε σε θεατρική σχολή ιστορία λογοτεχνίας και αγωγή του λόγου. Στη δεκαετία του 1950 σύχναζε στο Πρακτορείο Πνευματικής Συνεργασίας, στη Στοά Μαυρίδη, στο Πατάρι του Λουμίδη και στο Βυζάντιον. Από το 1955 έως το 1967 συμμετείχε σε ομάδες που πρωτοστάτησαν για μια πρωτοπορία στο θέατρο, στον κινηματογράφο, στα εικαστικά, και για την υπεράσπιση του λαϊκού τραγουδιού. Από τους πρώτους που μίλησαν και έγραψαν για τον Καραγκιόζη και το ρεμπέτικο. Το 1979 εκπροσώπησε την Ελλάδα στο Πρώτο Διεθνές Φεστιβάλ Ποίησης Μπιτ στην Όστια της Ρώμης. Πέθανε στην Αθήνα το 2003.

Τα όνειρα μου λαϊκά παραμύθια. Τα θυμάται κανείς;

Σε τι βοηθά λοιπόν η ποίηση

-Αυτό, έστω, που εγώ ποίηση ονομάζω-

[Ας ζήσουμε λοιπόν και μ`’αυτά ή μόνο μ`’αυτά]

Μ. Αναγνωστάκης 1962

Το 17ο τεύχος του περιοδικού "δεκαπενθήμερος ΠΟΛΙΤΗΣ", [Ιανουάριος 1996] κρατάει  σημαντική θέση στη βιβλιοθήκη μου. Είχαμε ήδη γνωριστεί με τον ποιητή Μάρκο Μέσκο, στο βιβλιοπωλείο ΘΥΜΕΛΗ, να μας προσφέρει πάντοτε μια εγκαρδιότητα και βαριά ΚΑΡΕΛΙΑ που κάπνιζε. Στο περιοδικό είχε συνεισφέρει στο αφιέρωμα για τον άγνωστο – τότε σε εμάς – Τέο [Ματθαίο] Σαλαπασίδη.  Ένα εξαιρετικό αφιέρωμα…,  ο κόσμος της δεκαετίας του ’`50, το πατάρι του Λουμίδη, το ελληνικό unterground, οι ποιητές και τα ποιήματα τους. Η Θεσσαλονίκη κυρίαρχη. Ο Μ. Αναγνωστάκης, ο Κ. Κύρου, ο Π. Θασίτης...

Θωμάς Γκόρπας Αγριότης Έρωτος

ποιητικό ανθολόγιο 2013 με κοσμήματα αγαπημένων εικαστικών...

για τον Σεπτέμβριο: Παύλος Σάμιος

 

Αγριότης Έρωτος

 

Κοίτα το κατσίκι πως ανεβαίνει

κοίτα το κατσίκι πως κατεβαίνει!

Θα σε λέω κατσίκι!

Δεν ξέρω καμιά τάδε

ν` ανεβοκατεβαίνει στο κεφάλι μου

καθώς το αίμα στο κάτω κεφάλι μου!

Τέτοιες ώρες εγώ τ` απάνω κεφάλι μου

το στέλνω να κάνει τουρισμό!

Είναι να κρυβόμαστε;

Είσαι κατσίκι ελληνικό

κ`εγώ ελληνικό κατσάβραχο!

 

 

Θωμάς Γκόρπας ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ [1957-1983] εκδόσεις ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ, ΑΘΗΝΑ 1995  

 

Παύλος Σάμιος   2007

σημείωση:

για τον Θωμά Γκόρπα δείτε επίσης  ε  δ  ώ