Σελιδοδείκτης 01.02.2016

Σελιδοδείκτης 84ος

Μαρλένα Πολιτοπούλου

Η Πηνελόπη των τρένων

εκδόσεις Μεταίχμιο

Αθήνα, 2015

Έγκλημα στη Γερμανία

γράφει ο Φίλιππος Φιλίππου

Η Μαρλένα Πολιτοπούλου (Αθήνα, 1950) εδώ και χρόνια υπηρετεί με συνέπεια την αστυνομική λογοτεχνία. Το 1999 εξέδωσε το μυθιστόρημα Ο κύριος Μάριος μετάνιωσε αργά, όπου εμφανίστηκε για πρώτη φορά ο Παύλος Γ., ο ήρωάς της. Πρόκειται για έναν αρχιτέκτονα με «γονίδια ντετέκτιβ», ο οποίος συνεργάζεται με την Αστυνομία ως σκιτσογράφος και διατηρεί τον ρόλο ειδικού συμβούλου στο Τμήμα Ανθρωποκτονιών. Ο πατέρας του, τέως διοικητής Ασφαλείας, του έχει αφήσει το αρχείο του με μια σειρά ανεξιχνίαστες υποθέσεις. 

Σελιδοδείκτης 19.10. 2015

Σελιδοδείκτης 70ος

MAX AUB

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΙΚΟΙ ΦΟΝΟΙ

μετάφραση Αχιλλέας Κυριακίδης

εκδόσεις ΑΓΡΑ, Αθήνα 2002

γράφει ο Φίλιππος Φιλίπου

Για μια λοξή ματιά

Στην εκπληκτική αυτοβιογραφία του με τον τίτλο Η τελευταία πνοή (στα ελληνικά από τις εκδόσεις Οδυσσέας) ο Λουίς Μπουνιουέλ έχει μερικές σελίδες που αφορούν τη σχέση των Μεξικανών με τον φόνο. Μάλιστα η κεντρική ιδέα μιας από τις ταινίες της μεξικανικής περιόδου του, γυρισμένης τη δεκαετία του '50, της El Rio y la Muerte - όπου υπάρχει μια σειρά από αδικαιολόγητους φόνους -, είναι το πόσο εύκολα μπορεί κανείς να σκοτώσει τον διπλανό του. Επειδή τα περιστατικά που διηγείται η ταινία είναι αυθεντικά, επιτρέπουν μια ματιά πάνω στα μεξικανικά ήθη και γενικότερα στην άγνωστη εν πολλοίς μεξικανική κοινωνία. Οπως υπογραμμίζει ο μεγάλος ισπανός σκηνοθέτης, στο Μεξικό μπορεί να σκοτώσει κανείς για ένα λοξοκοίταγμα, λόγω αυξημένης ευαισθησίας, ή εξαιτίας της επιθυμίας του να διαπράξει φόνο.

Την ίδια εποχή, συγκεκριμένα το 1956, εκδίδεται στην Πόλη του Μεξικού το βιβλίο του Μαξ Αουμπ Παραδειγματικοί φόνοι, λογοτεχνικά κείμενα που εκ πρώτης όψεως μοιάζουν με απολογίες κάποιων φονιάδων χωρίς αιτία, οι οποίοι επιχειρούν να εξηγήσουν τους λόγους που τους οδήγησαν στο έγκλημα. Στον πρόλογό του ο συγγραφέας ισχυρίζεται πως το υλικό του είναι από πρώτο χέρι, πως οι απολογίες (ωμές, συγκεχυμένες ή απερίφραστες) δίνονται με απόλυτη ειλικρίνεια. Στο υστερόγραφο του ίδιου προλόγου υπάρχει η φράση «αντίθετα με ό,τι θα μπορούσε να φανταστεί κανείς, μόνο δύο απολογίες ανήκουν σε παλαβούς», υπονοώντας εμμέσως πλην σαφώς πως οι δράστες των φόνων έχαιραν άκρας ψυχικής και διανοητικής υγείας. 

Σελιδοδείκτης 27.07.2015

Σελιδοδείκτης 58ος

Φίλιππος Φιλίππου

Ο άντρας που αγαπούσαν οι γυναίκες

εκδόσεις Πατάκη, Αθήνα 2009

γράφει ο Βαγγέλης Χατζηβασιλείου

 

Τέσσερις γυναίκες, δύο μαστροποί, τρεις συγγραφείς και τρεις φόνοι. Ενα μυθιστόρημα που συνδέει ευρηματικά τα ετερογενή υλικά του. Φίλιππος Φιλίππου, «Ο άντρας που αγαπούσαν οι γυναίκες». 

Στις άπειρες μεταμορφώσεις που έχει γνωρίσει το αστυνομικό μυθιστόρημα κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών, πρέπει να συνυπολογίσουμε και τη διάθεσή του να συμπράξει με την κωμωδία, παρωδώντας τόσο την κοινωνική πραγματικότητα την οποία καλείται να απεικονίσει όσο και τη λογοτεχνική παράδοση από την οποία προέρχεται. Το καινούριο βιβλίο του Φίλιππου Φιλίππου, το οποίο κυκλοφορεί με τίτλο «Ο άντρας που αγαπούσαν οι γυναίκες» από τις εκδόσεις Πατάκη, είναι αψευδής μάρτυρας μιας τέτοιας τάσης, καταφέρνοντας να συνδυάσει τα ασυνδύαστα, σε ένα μωσαϊκό εξαιρετικά ετερογενών υλικών, που δένουν αίφνης αναμεταξύ τους με τον πιο ευρηματικό τρόπο.