Γιώργος Μακρής ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΛΙΓΟΙ

ποιητικό ανθολόγιο 2015

 

[ με κοσμήματα αγαπημένων εικαστικών... ]

 

για τον Ιανουάριο: Παύλος Σάμιος 

 

 

ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΛΙΓΟΙ

Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης
με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια.
Είμαστε οι αλύτρωτοι στοχαστές και οι τραγικοί ερωτευμένοι.
Χίλιοι ήλιοι κυλούνε μες στο αίμα μας
κι ολλούθε μας κυνηγά το όραμα του απείρου.
Η φόρμα δεν μπορεί να μας δαμάσει.
Εμείς ερωτευτήκαμε την ουσία του είναι μας
και σ’ όλους μας  τους έρωτες αυτήν αγαπούμε.
Είμαστε οι μεγάλοι ενθουσιασμένοι κι οι μεγάλοι αρνητές.
Κλείνουμε μέσα μας τον κόσμο όλο και δεν είμαστε τίποτα απ`
αυτόν τον κόσμο
Οι μέρες μας είναι μια πυρκαγιά κι οι νύχτες μας ένα πέλαγο
Γύρω μας αντηχεί το γέλιο των ανθρώπων.

Είμαστε οι προάγγελοι του χάους.

Ποιητές στη σκιά  Δεύτερος Κύκλος 
επιμέλεια Γιώργος ΜΠΛΑΝΑΣ, εκδ. Γαβριηλίδης, Αθήνα 2013

για τον Γιώργο Μακρή  γράφει ο Αλέξης Ακριθάκης:
[…] Στα πρώτα μου βήματα μ’ επηρέασαν βαθιά ο Μιρό, ο Φερνάν Λεζέ. Όμως, τις κυριότερες επιδράσεις μου τις είχα από λογοτέχνες. Στο καιρό του Πάλι, άνοιξαν τα μάτια μου. Έμαθα να «διαβάζω» ένα γεγονός και να το μεταφέρω μέσα από χρώματα. Σημαντικό ρόλο, στα πρώτα βήματα της καλλιτεχνικής διαδρομής, έπαιξαν ο Κώστας Ταχτσής, Ο Νάνος Βαλαωρίτης, ο Τάσος Δενέγρης, ο Σπύρος Μεϊμάρης και ο Γιώργος Μακρής. Ειδικά για τον Μακρή, ήθελα να πω, ότι έπαιξε τον πιο δυνατό, το πιο καταλυτικό ρόλο επάνω μου. Ήταν ένας άνθρωπος με πολλές αρνητικές και θετικές επιδράσεις πάνω μου. Κατάφερα και κράτησα τις θετικές και είδα τις αρνητικές μέσα από ένα δικό μου, πολύ «προσωπικό» μάτι. […]
[…] Ο Γιώργος Μακρής υπήρξε ο μεγαλύτερος δάσκαλος μου. Γιατί σαν φιλόσοφος που ήταν. Μου έμαθε, ότι η ζωγραφική δεν είναι γνώση αλλά παρατήρηση της ζωής μέσα από ένα ελεύθερο τρόπο ζωής. Κι όταν λέμε «ελεύθερο» εννοούμε όλα τα πράγματα της ζωής, όλες τις έννοιες. Όλες τις πτυχές. […] είναι δύσκολο να γράψεις για ένα φίλο που έφυγε πριν δέκα πέντε χρόνια. Κι η δυσκολία δεν είναι στην ίδια την γραφή. Αλλά στον κίνδυνο που υπάρχει να μειώσεις την ακτινοβολία, της ζωής του και το μεγαλείο της φυγής του. Vive la Fuite!
Περνώντας ακόμη τώρα, από τις ίδιες γειτονιές, μπρός από τα ίδια καφενεία που πέρασε ένα μεγάλο μέρος της ζωής του, άθελά μου τον ψάχνω. Ήτανε αυτός που, πέρα από τους καλούς ή κακούς επηρεασμούς που μπορεί να είχε σ’ έναν έφηβο της γενιάς του 60, μού έμάθε το πιο βασικό στην ζωή: Ζωγραφική. Να βλέπω και όχι να ζωγραφίζω- κι έτσι ζωγράφισα, έζησα, ζωγραφίζω. Τον ευχαριστώ.
Κηφισιά 8 Νοεμβρίου 1983.

Παύλος Σάμιος 1972

Γιάννης Κοντός Καθημερινά

ποιητικό ανθολόγιο 2015

 

[ με κοσμήματα αγαπημένων εικαστικών... ]

 

για τον Ιανουάριο: Παύλος Σάμιος 

Καθημερινά

Το παντελόνι μου έκανε γόνατα
έκανε φωλιές για τις κλειστές Κυριακές
χωρίς ήλιους, μόνο τσιγάρο και ψωμί.

Οι κάλτσες σου στο πάτωμα
δεν είναι βέβαια πουλιά, αλλά ένα
ζευγάρι κάλτσες και όπως τις γυρίζεις
από την καλή για να τις φορέσεις
φέρνεις αναστάτωση στους κρατούντες.

Γιάννης Κοντός  Τ α  α π ρ ό ο π τ α,  γ' έκδοση,  ΚΕΔΡΟΣ, Αθήνα 1987 

Παύλος Σάμιος 2005

Νίκος Καρούζος Μοναχική ώρα

ποιητικό ανθολόγιο 2015

 

[ με κοσμήματα αγαπημένων εικαστικών... ]

 

για τον Ιανουάριο: Παύλος Σάμιος 

 

 

 Μοναχική ώρα

 

Πλησίασε εδώ στη φωτεινή γωνία του ονείρου

και συλλογίσου πόσον αγαπάς.

Στην άκρη του γκρεμού σε πρόλαβε ο έρωτας

με μαύρη ομορφιά, κόκκινο πάθος.

Νύχτα και μέρα τήκεσαι, 

οι λέξεις τίποτα δεν εκφράζουν.

Ώστε μην παιδεύεις το ουράνιο αίσθημα, 

μονάχα θαύμαζε και συ

το τριανταφυλλί σου κάλλος.

Ίσως είν` ο Παράδεισος μελαχρινό τοπίο. 

 

 

 

 

Νίκος Καρούζος Σημείο 1955 [Εδώ από την συγκεντρωτική έκδοση Οιδίπους τυραννούμενος και άλλα ποιήματα σε φιλολογική επιμέλεια  Μαρίας Αρμυρά, Ίκαρος εκδοτική εταιρία, Αθήνα 2014] 

 

Παύλος Σάμιος  Portraits 

Ρούλα Καστρινάκη Ήρθα να σου πω πως θα φύγω

ποιητικό ανθολόγιο 2015

[ με κοσμήματα αγαπημένων εικαστικών... ]

 

για τον Ιανουάριο: Παύλος Σάμιος

Ήρθα να σου πω πως θα φύγω

Ήρθα να σου πω πως θα φύγω.
Τρένα σφυρίζουν.
Πλοία πλέουν ολόφωτα.
Ατλαντίδες υαξιδεύουν στους βυθούς.

Ήρθα να σου πω πως θα φύγω.
Πλανήτες πλανώνται.
Περιπέτειες περιφέρονται.
Ιδέες προϊδεάζουν το χρόνο.

Ήρθα να σου πω πως θα φύγω.
Σ` έσενα το κουράγιο θα βρω.
Η αγάπη είναι του δρόμου φανάρι
όχι των φόβων φυλακή.

Ήρθα να σου πω πως θα φύγω.

Ρούλα Καστρινάκη Τ σ ά ϊ  Γ ι α σ ε μ ί  εκδόσεις ΜΕΔΟΥΣΑ Αθήνα, 1995

Η Ρούλα Καστρινάκη συστήνει τον εαυτό της...Χανιώτισσα της παλιννόστησης. Aσχολείται με τον εναλλακτικό τουρισμό... Σπούδασε σχέδιο, κοινωνιολογία, γλώσσες. Έζησε στην Γαλλία και την Γερμανία. Μακριά από την Κρήτη έμαθε να την εκτιμά αντικειμενικά και να την αγαπά ουσιαστικά από το Ελαφονήσι ως τον Κάβο Σίδερο. Μέλος της Οικολογικής Πρωτοβουλίας Χανίων από το 1992 και του Δικτύου Οικολογικών Οργανώσεων Κρήτης... Μέσα από κοινούς καθημερινούς αγώνες για την προστασία του περιβάλλοντος, της πολιτιστικής κληρονομιάς και της κοινωνικής δικαιοσύνης απέκτησε δεσμούς εμπιστοσύνης μέσα στην κοινωνία των πολιτών και ελπίδες για ριζικές αλλαγές στην πολιτική ζωή αυτού του τόπου καθώς και φιλοδοξία για ουσιαστική αναβάθμιση της καθημερινής ζωής. Είναι μητέρα δύο παιδιών. Γράφει ποίηση: « Είπα να φύγω, στα ποτάμια η πιο όμορφη μοίρα μου.»

Παύλος Σάμιος 2008

Χρίστος Λάσκαρης ΑΝ ΗΣΟΥΝ ΚΑΙ ΣΑΡΚΑ

ποιητικό ανθολόγιο 2015

[ με κοσμήματα αγαπημένων εικαστικών... ]

 

για τον Ιανουάριο: Παύλος Σάμιος

ΑΝ ΗΣΟΥΝ ΚΑΙ ΣΑΡΚΑ

Αν  ήσουν και σάρκα, Ποίηση
- όμορφα πόδια και γλουτοί-

ποτέ οι γυναίκες
δε θα μας εξουσίαζαν.

Το ποίημα δημοσίευτηκε στο περιοδικό ΕΝΤΕΥΚΤΗΡΙΟ, Τ.81, Απρίλιος-Ιούνιος 2008. Ο εκδότης του περιοδικού σημειώνει: "Ο Χρίστος Λάσκαρης έστειλε τα τρία αυτά ποιήματα στο Εντευκτήριο για δημοσίευση στις 19.12.2007. Ήταν προγραμματισμένα να περιληφθούν στην ύλη του τεύχους του φθινοπώρου, όμως η ανακοίνωση του θανάτου του [11.06.2008] επέβαλε την άμεση δημοσίευσή τους στο παρόν τεύχος".

Υ.Γ. Τον Χρίστο Λάσκαρη τον "γνώρισα" μέσα στις σελίδες του εξαιρετικού περιοδικού ΟΡΟΠΕΔΙΟ του Δημήτρη Κανελλόπουλου. [ΟΡΟΠΕΔΙΟ, Τ.2 Χειμώνας 2006-2007]. Έκτοτε στην ποίησή του κατοικώ. 


Παύλος Σάμιος 1978 

Βύρων Λεοντάρης Έμπλεος από σένα

 

ποιητικό ανθολόγιο 2013 με κοσμήματα αγαπημένων εικαστικών...

για τον Σεπτέμβριο: Παύλος Σάμιος

 

 

Έμπλεος από σένα

Έμπλεος από σένα

πώς κι από πού να σε φωνάξω;

Χύνεται  μέσα μου η φωνή μου

και δε μ` ακούς και δε μ` ακούω

και σε ζητώ και δε σε βρίσκω

γιατί είσαι όπου είμαι

κι είμαι όπου είσαι

και κανείς δεν είναι όπου είναι.

Απροσδιόριστοι στον κόσμο.

Ένα κυμάτισμα είμαστε ένα τρέμισμα

- έρωτα το είπαν

ποίηση το είπαν...

Ας ήταν να βρεθούμε

έξω από μένα

έξω από σένα

γιατί περνάει η ώρα και βραδιάζω.

Στα δυτικά μου πάντα ήθελα να `σουν

να μου γνέφεις

από τα βαθιά των ημερών.

Βύρων Λεοντάρης ΕΩΣ εκδόσεις Νεφέλη 2003

Παύλος Σάμιος  2006

Ο Βύρων Λεοντάρης γεννήθηκε στη Νιγρίτα της Μακεδονίας το 1932. Πέρασε τα πρώτα χρόνια της ζωής του στη Σάμο, από όπου καταγόταν, και το 1939 εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στην Αθήνα. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (1952-1956) και εργάστηκε ως δικηγόρος. Στο χώρο της λογοτεχνίας ασχολήθηκε με την ποίηση, ενώ δημοσίευσε επίσης κριτικά δοκίμια. Έκανε την πρώτη του εμφάνιση το 1954 με την ποιητική συλλογή Γενική Αίσθηση. Ακολούθησαν τα ποιητικά βιβλία Ορθοστασία 1957, Η Ομίχλη Του Μεσημεριού 1959, Ανασύνεση 1962, Ψυχοστασία 1972, Μόνον Δια Της Λύπης 1976, Ψυχοστασία (συγκεντρωτική έκδοση) 1983, Εκ Περάτων 1986, Εν Γη Αλμυρά 1996 (κρατικό βραβείο ποίησης), Έως...2003.  [για το έργο του δείτε επίσης ε δ ώ ]

Μανόλης Αναγνωστάκης ΕΠΙΛΟΓΟΣ

ποιητικό ανθολόγιο 2013 με κοσμήματα αγαπημένων εικαστικών...

για τον Σεπτέμβριο: Παύλος Σάμιος

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Κι όχι αυταπάτες προπαντός.

Το πολύ - πολύ να τους εκλάβεις σα δυό θαμπούς προβολείς μες 

την ομίχλη

Σα ένα δελτάριο σε φίλους που λείπουν με τη μοναδική λέξη: ζω.

"Γιατί" όπως πολύ σωστά είπε κάποτε κι ο φίλος μου ο Τίτος,

"Κανένας στίχος σήμερα δεν κινητοποιεί τις μάζες

κανένας στίχος σήμερα δεν ανατρέπει καθεστώτα".

Έστω. 

Ανάπηρος, δείξε τα χέρια σου. Κρίνε για να κριθείς.

Μανόλης Αναγνωστάκης ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ [1941-1971], ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 1971 [1]  

Παύλος Σάμιος  1986 

Θυμούμαι άρα υπάρχω: για τον Μανόλη Αναγνωστάκη [πρώτη δημοσίευση εφημερίδα ΠΥΞΙΔΑ, τχ.36, Ιούνιος 2005]

για το ποιητικό ανθολόγιο δείτε επίσης ε δ ώ 

[1] στην τελευταία σελίδα της έκδοσης διαβάζεις: "Το βιβλίο αυτό τυπώθηκε στη Θεσσαλονίκη τον Νοέμβριο του χίλια εννεακόσια εβδομήντα ένα στο τυπογραφείο του Γ. Πυργαλή για λογαριασμό του συγγραφέα". Στην προτελευταία βρίσκεις μια δήλωση: "Το βιβλίο αυτό δεν υπόκειται εις την κρίση Επιτροπής Κρατικών Βραβείων ή άλλου κρατικού οργανισμού".

Θωμάς Γκόρπας Αγριότης Έρωτος

ποιητικό ανθολόγιο 2013 με κοσμήματα αγαπημένων εικαστικών...

για τον Σεπτέμβριο: Παύλος Σάμιος

 

Αγριότης Έρωτος

 

Κοίτα το κατσίκι πως ανεβαίνει

κοίτα το κατσίκι πως κατεβαίνει!

Θα σε λέω κατσίκι!

Δεν ξέρω καμιά τάδε

ν` ανεβοκατεβαίνει στο κεφάλι μου

καθώς το αίμα στο κάτω κεφάλι μου!

Τέτοιες ώρες εγώ τ` απάνω κεφάλι μου

το στέλνω να κάνει τουρισμό!

Είναι να κρυβόμαστε;

Είσαι κατσίκι ελληνικό

κ`εγώ ελληνικό κατσάβραχο!

 

 

Θωμάς Γκόρπας ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ [1957-1983] εκδόσεις ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ, ΑΘΗΝΑ 1995  

 

Παύλος Σάμιος   2007

σημείωση:

για τον Θωμά Γκόρπα δείτε επίσης  ε  δ  ώ    

 

Χρίστος Λάσκαρης Το ποτάμι

ποιητικό ανθολόγιο 2013 με κοσμήματα αγαπημένων εικαστικών...

για τον Σεπτέμβριο: Παύλος Σάμιος

ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ

Στέκει το φεγγάρι και κοιτάει
το ποτάμι, που πηγαίνει μοναχό,
κάποιος στο χορτάρι τραγουδάει
κρεμασμένος απ` τον ουρανό.
Και η νύχτα κάθε τόσο σταματάει
από άξαφνο του ποταμού λυγμό,
χαμηλώνει το φεγγάρι και ρωτάει
τι έχει και στενάζει το νερό.
Και πηγαίνει, όλο πάει το ποτάμι,
στ` ανοιχτού πελάγου το χαμό,
κάποιος μες στην νύχτα τραγουδάει
για αγάπη και για χωρισμό.

Χρίστος Λάσκαρης  ΠΟΙΗΜΑΤΑ  εκδόσεις Γαβριηλίδης ΑΘΗΝΑ 2004

Παύλος Σάμιος  της γης και της θάλασσας  1993

σημείωση:
για τον Χρίστο Λάσκαρη  δείτε επίσης  ε δ ώ