Μη πετάξεις τίποτα... #20

 [...] Βιβλία, χαρτιά, στοίβες οι εφημερίδες, σκόρπια τα περιοδικά. Χάρτινοι φάκελοι και αποκόμματα. Η μυρωδιά του χαρτιού ανάμικτη με εκείνη ενός φτηνού ελληνικού καπνού για τσιμπούκι. Ένα μικρό γραφείο με παραλληλογράφο. Κάποια σχέδια που δεν τελείωσαν ποτέ. Δύο πολυθρόνες που έδιναν καθημερινά μάχη για να μην εκτοπιστούν στη μικρή βεράντα που ανοιγόταν έξω από το "σαλόνι". Βιβλία και χαρτιά[...]

Αν αποφάσιζε κάποτε να τακτοποιήσει το καθιστικό του, τούτα τα μικρά διαμαντάκια θα τα έβαζε σε φάκελο πορτοκαλί.  Μέχρι τότε θα τα παρουσιάζει εδώ.  Με μια σειρά που έχει στο κεφάλι του.

Α.ΣΤΕΓΟΣ

"Μη πετάξεις τίποτα..." Την τελευταία μέρα του μήνα στο "τετράδιο εξόδου".

Ο ταχυδρόμος

Ένα κείμενο του Αλέξη Σεβαστάκη [1]

Για τον πιο περίεργο έως ανεξήγητο λόγο συμπαθώ τον εθνικό γραμματέα του Γαλλικού Κομμουνιστικού Κόμματος: έχει μονοσύλλαβο επίθετο! Αυτό το παχύ Υ αποπνέει, ως επώνυμο, άρωμα σεμνότητας και, σκέφτομαι, μπορεί να είναι το διασωθέν ακρο-κατάληξη εκείνων των μακρότατων και πομπωδών επωνύμων, που η γαλλική επανάσταση ψαλίδισε με άσπλαχνη δημοκρατικότητα, ισότητα και αδελφότητα, όταν, φυσικά, δεν αποφάσιζε να καρατομήσει τον ευγενή επιφέροντα. 

Το βραχύ επώνυμο εκφράσει εσωτερική δύναμη, ως μεταλλική θρυματογόνος σφαίρα και προδιαθέτει ευνοϊκά την αγαπητική μου στάση σ`αυτόν τον παλιό ταχυδρόμο.

Τα δεύτερα, δικά μου! [27.03.2016]

Έγινε η γραφή πιο αποσπασματική τώρα. 

Κι οι λέξεις ούτε έναν ήχο δεν κάνουνε.

ΥΓ. Διαβάζουμε πάντα την Μαργαρίτα

Α.ΣΤΕΓΟΣ 27. 03.2016

1.Να κλαδέψουμε, Γιώργο! Να χαμηλώσουμε τα δέντρα, όλα τα λουλούδια στο μέτρο του ανθρώπου. Μετά, στην ησυχασμένη βεράντα, θα φυτέψουμε. Θέλω μια λεμονιά για όλο τον χρόνο και μια κουμαριά για την Άνοιξη που έρχεται. Ξέρεις, έφτιάξα προχθές τα συρτάρια μου... Μα φέτος, θα χρειαστώ βοήθεια για τον μικρό μου κήπο. 

Τάκης Σινόπουλος Τ` αγρίμια

ποιητικό ανθολόγιο 2016

Τ`αγρίμια 

Υπάρχει πάντα ένα βαθύ νερό μες στη σιωπή σου κι έρχον-

ται κρυφά τ`αγρίμια για να ξεδιψάσουνε και να πλυθούνε.

Υπάρχει απόψε μια χαραματιά.

Κι αν τύχει και γυρίσεις άξαφνα, πέφτει μακρυά μια ντου-

φεκιά και σου φωτίζει όλο το πρόσωπο.

Ακούγεται η φωνή του κυνηγού.

Τ`αγρίμια από τη νύχτα φεύγουν.

ΤΑΚΗΣ ΣΙΝΟΠΟΥΛΟΣ  Π Ε Τ Ρ Ε Σ  [τέταρτη έκδοση] Αθήνα 1990, εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ 

Ο Τάκης Σινόπουλος γεννήθηκε στην Αγουλινίτσα Ηλείας, στις 17 Μαρτίου 1917, πρωτότοκος γιος του φιλολόγου Γιώργου Σινόπουλου και της Ρούσας - Βενέτας το γένος Αργυροπούλου και βαφτίστηκε Πάικος. Το 1920 η οικογένεια Σινόπουλου εγκαταστάθηκε στον Πύργο Ηλείας. Εκεί γεννήθηκαν ο αδερφός του ποιητή Νούλης (Αθανάσιος) και οι δίδυμοι Παύλος και Μαρία. Στον Πύργο ο Σινόπουλος πέρασε τα μαθητικά του χρόνια και το 1934 έφυγε για την Αθήνα για να σπουδάσει ιατρική. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του δημοσίευσε ποιήματα, πεζά, κριτικά σημειώματα και μεταφράσεις σε λογοτεχνικά περιοδικά της Αθήνας και της επαρχίας. Το 1941 επιστρατεύτηκε ως λοχίας υγειονομικού. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής πήρε μέρος σε ερασιτεχνικές θεατρικές παραστάσεις, συνέχισε να γράφει και να δημοσιεύει μεταφράσεις και ποιήματα, φυλακίστηκε από τους ιταλούς ως αντιστασιακός (1942) και πήρε το πτυχίο του από την Ιατρική Σχολή (1944). Στον Εμφύλιο πήρε μέρος ως γιατρός του πεζικού και παρέμεινε για δυο χρόνια (1946-1947) με το τάγμα του σ’ ένα χωριό έξω από την Καλαμπάκα. Στην Αθήνα επέστρεψε το 1948 και από το 1949 άσκησε για πολλά χρόνια το ιατρικό επάγγελμα. Την πρώτη του εμφάνιση στο χώρο της λογοτεχνίας πραγματοποίησε το 1934 με τη δημοσίευση του ποιήματος "Προδοσία" και του διηγήματος "Η εκδίκηση ενός ταπεινού" στην εφημερίδα του Πύργου "Νέα Ημέρα" με το ψευδώνυμο Αργυρός Ρουμπάνης, ενώ η πρώτη του ποιητική συλλογή είχε τίτλο "Μεταίχμιο" και εκδόθηκε το 1951. Η ποιητική πορεία του Τάκη Σινόπουλου χωρίζεται από τη λογοτεχνική κριτική σε δύο φάσεις. Στην πρώτη (1940-1965) κυριαρχούν το περιγραφικό και λυρικό στοιχείο και η στοχαστική γραφή, καθώς επίσης οι επιρροές από τους Έλιοτ, Σεφέρη και Έζρα Πάουντ, στα πλαίσια της προσπάθειας για μια οριοθέτηση του ποιητικού σύμπαντος σ’ έναν αντιποιητικό και απογοητευτικό κόσμο. Η δεύτερη (γύρω στα 1965 και ως το τέλος της ποιητικής του παραγωγής) κινείται στα ίδια θεματολογικά πλαίσια της φθοράς και του θανάτου, παρουσιάζει όμως μια μεταστροφή στη χρήση του γλωσσικού υλικού προς έναν αντιποιητικό, επιθετικό και συχνά ειρωνικό λόγο. Από το 1963 ως το 1967 συνεργάστηκε με το περιοδικό "Εποχές", όπου δημοσίευσε κείμενα βιβλιοκρισίας. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του Παπαδόπουλου πήρε μέρος στις αντιδικτατορικές εκδόσεις "18 Κείμενα" και Κείμενα 1 και 2, ενώ υπήρξε συνιδρυτής της Εταιρείας Μελέτης Ελληνικών Προβλημάτων και συνεργάτης του περιοδικού "Συνέχεια". Πέθανε στο Πύργο Ηλείας, στις 25 Απριλίου 1981, παραμονή του Πάσχα της χρονιάς εκείνης.

Υπομονή [ Portulacaria Afra ]

 

στην καλή φίλη Στου Κλόσερ

Δεν έχω μυρίσει τα άνθη τoυς ακόμα. Αλλά μικρές είναι...

Πορτουλακάρια, Υπομονή

Δημοφιλές παχύφυτο η Πορτουλακάρια,  μέτριας ανάπτυξης, ανθίζει σε μεγάλη ηλικία μικρά ροζ άνθη σε βούρτσες τα οποία διαρκούν μία εβδομάδα. Είναι ιδανικό για φυτεύσεις βραχόκηπων, καθώς και για γλάστρες.

Δύσκολο να καλλιεγήσεις την Υπομονή σε ανθρώπινο επίπεδο. Ειδικά τον καιρό της κατανάλωσης. Ιδιαίτερα σήμερα, που η φράση "λιτός βός", έχει ακουστεί από πολλά στόματα. Κάποιοι προσπαθούν. Λίγοι τα καταφέρνουν.

Αντίθετα η καλλιέργεια του φυτού υπομονή είναι πολύ εύκολη. Το χειμώνα όταν το θερμόμετρο πέφτει κάτω από τους 5-6 ℃ χρειάζεται προστασία. Αν χρειαστεί να τη βάλουμε μέσα στο σπίτι θα την τοποθετήσουμε σε θέση που θα δέχεται έμμεσα το φως του ήλιου. Μία καλή θέση σε εξωτερικό χώρο είναι αυτή που σκιάζεται τις μεσημεριανές ώρες. Αλλά και ο χώρος κάτω από την ελαφριά σκιά ενός δέντρου με αραιή κόμη ή μια καλαμωτής είναι επίσης καλή θέση. Ποτίζουμε μόνον όταν το χώμα είναι καλά στεγνό γιατί η υπομονή αντέχει πολύ στην ξηρασία και απεχθάνεται το λιμνάζον νερό. Το βασικό είναι να αποφύγουμε σχεδόν ολοκληρωτικά το πότισμα μέσα στο χειμώνα γιατί τότε το φυτό είναι σε λήθαργο. Μία-δύο δόσεις από κάποιο ελαφρύ λίπασμα το χρόνο (περίπου στα μέσα της άνοιξης) είναι αρκετές. Τη φυτεύουμε σε χώμα με πολύ καλή στράγγιση. Δηλαδή, ακόμη κι αν πάρουμε χώμα για κάκτους θα το βελτιώσουμε με λίγη ελαφρόπετρα. Οι δικές μου υπομονές είναι φυτεμένες σε ένα μείγμα από κοινό χώμα του κήπου.

Αντέχουν αρκετά καλά. Δεν κάνει παγωνιές εδώ στο νησί. Δεν έχω δει ακόμα τα άνθη τους, αλλά μικρές είναι. Θα μεγαλώσουν μαζύ μας. 

Επιστροφή

Μπήκαμε πάλι στο γνωστό λούκι της πόλης. Τι ψάχνω;  Αναζητώ το κόκκινο πενάκι μου με άγχος. Θέλω να γράψω και  γράφω σε σένα. Δεν ξέρω τι έχω, μου φταίνε όλοι, ενώ ίσως να υπάρχουν ακόμα κάποιοι που να με νοιάζονται. Κάθομαι ώρα τώρα και κοιτάζω το ταβάνι.

Πίνω μπύρες.  Κοντεύω να τελειώσω το δεύτερο πακέτο, το φλέμα κάθεται στο λαιμό, σαν το καβούκι στις χελώνες και επιμένω. Απαντοχή στη βραδινή συναυλία. Η αγωνία -ο αγώνας ξεχάστηκε- για την επιβίωση. Θα μπορούσαν να είναι όμορφα τα πράγματα. Όρεξη για τίποτα. Εύχομαι το οτιδήποτε. Η προσαρμογή δύσκολη έννοια και πράξη. Η πραγματικότητα δύσκολη και οι καιροί μας χαλεποί.

Γράφω σε σένα, καλέ μου φίλε,  χωρίς ντροπή, χωρίς να κρύβομαι ή να φοβάμαι. Δεν νοιώθω κενός μα ζω με πολλά άδεια πράγματα. Οι λευκές σελίδες μου τρυπάνε το στομάχι, όχι οι μπύρες.  Η σχολή μου θυμίζει Βατερλό και Άγια Ελένη ταυτόχρονα. Η σκέψη παίζει διάφορα παιγνίδια.  Εξισώσεις νιοστού βαθμού, 3πλά ολοκληρώματα, ανολοκλήρωτες σχέσεις. Επαναφέρει ξανά και ξανά πρόσωπα που έχουν φύγει, τη φρίκη ενός κόσμου κατακερματισμένου.  Παλιές αγάπες σκληρά όμορφες και βασανιστικές. Ανθρώπους ξένους με θυμό για τον Άλλον. Η σκέψη στον παρελθόντα χρόνο σε ισορροπία με την μοναξιά του παρόντος. Η σκέψη, η μοναξιά, απέναντι μου.  Απέναντι στο λειψό σώμα μου. Αναρωτιέμαι τι είναι το σύνολο; Ζω στη μερικότητα της προσωπικής μου οπτικής. Με τα λάθη μου αναμετριέμαι.  

Σελιδοδείκτης 05.10.2015

Σελιδοδείκτης

Νίκος Καρούζος
Τα Ποιήματα Α΄ και Β΄ (2 τόμοι)
Εκδόσεις  Ίκαρος, Αθήνα 1993

Ο σημερινός σελιδοδείκτης είναι αφιερωμένος στην τακτική αναγνώστρια του "τετραδίου", Κατερίνα Κ. 


Τα Ποιήματα Α΄ και Β΄ του Νίκου Καρούζου

γράφει ο Δημήτρης Παλάζης

Ο πρώτος τόμος των ποιητικών απάντων του Νίκου Καρούζου (1926-1990), Τα Ποιήματα Α΄, καλύπτει την περίοδο 1961-1978 και περιλαμβάνει τις συλλογές: Ποιήματα, Η έλαφος των άστρων, Ο Υπνόσακκος, Πενθήματα, Λευκοπλάστης για μικρές και μεγάλες αντινομίες, Χορταριασμένα χάσματα, Απόγονος της νύχτας.

Ο δεύτερος τόμος, Τα Ποιήματα Β΄, καλύπτει την περίοδο 1979-1990 και περιλαμβάνει τις συλλογές: Δυνατότητες και χρήση της ομιλίας, Ο ζήλος του μη-σχετικού με παροράματα, Μονολεκτισμοί και ολιγόλεκτα, Φαρέτριον, Αναμνηστική λήθη, Αντισεισμικός τάφος, Συντήρηση ανελκυστήρων, Νεολιθική νυχτωδία στην Κρονστάνδη, Ερυθρογράφος, Λογική μεγάλου σχήματος, Ευρέσεις από κυανό κοβάλτιο.

Σελιδοδείκτης 01.12.2014

Ο σελιδοδείκτης -μια νέα στήλη- κάνει τα πρώτα της βήματα. Κάθε Δευτέρα θα συναντάει βιβλία και θα μεταφέρει μια πρόταση ανάγνωσης. Βιβλία που διαβάσαμε ή και εκείνα που μας περιμένουν υπομονετικά. Έτσι, για να αποφύγουμε τον υποκειμενισμό της δικής μας ανάγνωσης, καταξιωμένες πένες  οδηγούν την παρουσίαση.

Σελιδοδείκτης 24ος Μάτση Χατζηλαζάρου ΠΟΙΗΜΑΤΑ 1944-1985 εκδόσεις ΙΚΑΡΟΣ, Αθήνα 1989

[ ο σημερινός σελιδοδείκτης είναι αφιερωμένος στην τακτική αναγνώστρια του "τετραδίου", Κατερίνα Κ.  ]

γράφει η Λαμπρίνα Μαραγκού