Γιώργος Μήλιας [άτιτλο]

ποιητικό ανθολόγιο 2013 με κοσμήματα αγαπημένων εικαστικών...

 

για τον Νοέμβριο: Βλάσης Κανιάρης

[άτιτλο]

Μείναμε

έτσι κι αλλιώς

μείναμε.

Τόσα χρόνια

τ` απογεύματα

η βάρκα μας

στον ίδιο μώλο.

Ετοιμάσουμε Μαρία

ετοιμάσου.

Αφήνουμε

τη θάλασσα

ανεβαίνουμε ψηλά.

Ο Γιώργος Μήλιας γεννήθηκε στη Ραψάνη  το 1947. Σπούδασε οικονομικές επιστήμες. Ζει και γράφει στη Θεσσαλονίκη. Είναι ένας σπουδαίος άνθρωπος. 

Το ποίημα δημοσιεύθηκε στο περιοδικό "ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ" , τεύχος 88 [Μάιος- Ιούνιος 1995]


Βλάσης Κανιάρης, Χωρίς τίτλο, 1963, μεταλλικό πλέγμα με γυψωμένα χαρτιά και πανιά, ύφασμα με λουλούδια και χάρτινο τριαντάφυλλο, 100 x 53 x 11 εκ.

Καίτη Δρόσου Ανοιξιάτικες Ώρες

ποιητικό ανθολόγιο 2013 με κοσμήματα αγαπημένων εικαστικών...

 

για τον Νοέμβριο: Βλάσης Κανιάρης

 

Ανοιξιάτικες Ώρες

 

Είναι μια χώρα με μανταρινιές,

Εκεί στην άκρη του χεριού σου,

Εκεί που τελειώνει ο καημός μας

Κι αρχίζει ο ουρανός.

Είπες:

Χρειάζεται να φυσήξει ένας άνεμος,

Να σκουπίσει τα σπίτια και τα δέντρα,

Να σκουπίσει τα χρόνια μας,

Για ν` ανάψεις μ` ένα πράσινο φύλλο

Την πίπα σου.

Εμείς δεν ξέραμε  τίποτ` άλλο απ` τις μυγδαλιές

Που φύτεψε ο παππούς στο περιβόλι.

Όμως τώρα τον ξέρουμε

Τον άνεμο που σκουπίζει τα χρόνια μας

Και το πράσινο φύλλο

Που ανάβεις την πίπα σου

- Τώρα που φτάνουνε τα χέρια μας

ως τα δικά σου.

Το ποίημα δημοσιεύτηκε, χωρίς άλλα στοιχεία, στην εφημερίδα Η ΑΥΓΗ, στην καθημερινή στήλη Ποιητικό Ανθολόγιο, το Νοέμβριο του 2003. [ανθολόγος του μήνα η κ. Μαρία  Στασινοπούλου].


Βλάσης Κανιάρης   "Χώρος μέσα στο χώρο", 1960, Μικτή τεχνική, 85x120εκ.

Η Καίτη Δρόσου μιλάει για τον Γιάννη Ρίτσο και τον σύντροφό της Άρη Αλεξάνδρου. Διαβάστε εδώ μια αναλυτική παρουσίαση του βιβλίου ΤΡΟΧΙΕΣ ΣΕ ΔΙΑΣΤΑΥΡΩΣΗ  [ αλληλογραφία Ρίτσου, Δρόσου και Αλεξάνδρου].

Νίκος Γρηγοριάδης Πρόσωπο με πρόσωπο

ποιητικό ανθολόγιο 2013 με κοσμήματα αγαπημένων εικαστικών...

 

για τον Νοέμβριο: Βλάσης Κανιάρης

 

Πρόσωπο με πρόσωπο

Δεν είναι τόσο το είδος των αγαθών'

μπορείς να βάλεις χρυσό ή σάπιο κρέας

ή οτιδήποτε πολύτιμο ή ευτελές,

ακόμη και την αμφίβολη έννοια

της ελευθερίας ή της ανθρωπιάς.

Εδώ δεν κάνουμε αλισβερίσι

Το ζήτημα είναι να ισορροπήσει η πλάστιγγα,

να μιλήσουμε επιτέλους

πρόσωπο με πρόσωπο.

 

από τις εκδόσεις παρατηρητής Πρώτη πανελλήνια ποιητική συνάντηση, Θεσσαλονίκη 1981

 

Βλάσης Κανιάρης  Πρώτο και Δεύτερο επίπεδο 1974

 

Ο Νίκος ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ γεννήθηκε το 1931 στην Κορυφή του Κιλκίς. Τελείωσε το γυμνάσιο στη Θεσσαλονίκη και σπούδασε κλασική φιλολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο. Εργάστηκε ως καθηγητής και σχολικός σύμβουλος στη δημόσια εκπαίδευση. Εμφανίστηκε στη λογοτεχνία με το ποίημα «Φεύγει ο χρόνος», σε παραδοσιακό στίχο, στην εφημερίδα «Μακεδονία» το 1949, και σε ελεύθερο στίχο με το ποίημα «Πρώτη αίσθηση», στο περιοδικό «Νέα Πορεία» το 1956.

Ποιητικές συλλογές:
«Το βάθος της ληκύθου», εκδ. Διαγώνιος, Θεσσαλονίκη, 1963
«Δειγματοληψία Α'», Αθήνα, 1981
«Ο κήπος και η πύλη», Αθήνα, 1982
«Τα μέτρα και τα σταθμά», εκδ. Κώδικας, Αθήνα, 1983
«Η απουσία και ο λόγος», εκδ. Κώδικας, Αθήνα, 1985
«Ίσκιοι», εκδ. Κώδικας, Αθήνα, 1987
«Το αθέατο μέσα μας», εκδ. Κώδικας, Αθήνα, 1988
«Βουστροφηδόν. Το σύνταγμα της ζωής», εκδ. Κώδικας, Αθήνα, 1988 (με το ψευδώνυμο Νικόλας Ταλμάν)
«Flora Mirabilis. Ο πίθος και το φανάρι», εκδ. Κώδικας, Αθήνα, 1992
«Μαύρες ακτές», εκδ. Κώδικας, Αθήνα, 1994
«Δειγματοληψία Β'», εκδ. Κώδικας, Αθήνα, 1996
«Η φωτογραφία μαζί με το τελευταίο μήνυμα», εκδ. Κώδικας, Αθήνα, 1998
«Ανάβαση», εκδ. Κώδικας, Αθήνα, 2002
«Και στρεβλές ρίμες», Αθήνα, 2006
Συγκεντρωτική έκδοση Ποιήματα [1963 - 2005], εκδ. Γαβριηλίδης, Αθήνα, 2007 

Πάνος Θασίτης Μοναξιά

ποιητικό ανθολόγιο 2013 με κοσμήματα αγαπημένων εικαστικών...

 

για τον Νοέμβριο: Βλάσης Κανιάρης

 

 ΜΟΝΑΞΙΑ

Όλοι ανακαλύπτουμε μια μέρα κάτι
χάνουμε κάτι
δίνουμε και παίρνουμε τις ίδιες μαχαιριές.
Όμοια τα στίγματα στα πρόσωπά μας.
 
Αλήθεια,
θα μπορούσε νάμαστε φίλοι, θα μπορούσε...
Αν σε μιαν ελάχιστη στιγμή
μαύρο ξαφνικό λεπίδι δε χώριζε τη συντροφιά μας
στα δυο
εγώ απ' εδώ, σ' ενός έρημου κύκλου τη μέση
τρομαγμένος
χαμένος
απελπισμένος
κλαίοντας γοερά πάνω σε νεκρούς που δεν ξέρετε
ή που σκοτώσατε οι ίδιοι
και σεις εκείθε ανέπαφοι, αφάνταστα μακριά μου.


 
Δεν ήρθαμε
Δε θα φύγουμε μαζί.

Το ποίημα ανήκει στην ποιητική συλλογή "ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ [1957]" και η επιλογή έγινε από την συγκεντρωτική έκδοση "ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ 1946-1979", εκδόσεις ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ, Θεσσαλονίκη 1990.

Βλάσης Κανιάρης Το κουτσό 1974 

Ο Πάνος Θασίτης [1923-2008] γεννήθηκε στον Μόλυβο της Μυτιλήνης. Οι γονείς του ήταν πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία. Από το 1930 εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στη Θεσσαλονίκη, όπου σπούδασε νομικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο και εργάστηκε ως δικηγόρος. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, φοιτητής τότε, υπήρξε μέλος της συντακτικής ομάδας του φοιτητικού περιοδικού "Ξεκίνημα". Στο ίδιο περιοδικό πρωτοεμφανίστηκε στο χώρο της λογοτεχνίας το 1944 με τη δημοσίευση του ποιήματος "Έτσι είναι πάντα". Την ίδια περίοδο πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση και υπήρξε αρχισυντάκτης του περιοδικού της ΕΠΟΝ Μακεδονίας-Θράκης "Λεύτερα Νιάτα". Διώχτηκε και εξορίστηκε στον Άη Στράτη και τη Μακρόνησο για τα πολιτικά του φρονήματα (1947-1950). Μετά την ολοκλήρωση και της στρατιωτικής του θητείας εξέδωσε την πρώτη του ποιητική συλλογή, με τίτλο "Δίχως Κιβωτό" (1951). Συνεργάστηκε με τα περιοδικά "Ελεύθερα Γράμματα", "Καινούρια Εποχή", "Νέα Πορεία", "Κριτική", "Συνέχεια", "Φοίνικας", "Νέα Εστία", "Αντί", "Ο Πολίτης", "Παρατηρητής" και την εφημερίδα "Καθημερινή", όπου δημοσίευσε μελέτες, δοκίμια και κριτικά άρθρα για τη λογοτεχνία. Τιμήθηκε με το Βραβείο Ποίησης του Δήμου Θεσσαλονίκης το 1951 και ήταν μέλος της Εταιρείας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης. Ποιήματά του μεταφράστηκαν στα γαλλικά, αγγλικά, γερμανικά, ιταλικά, ρωσικά, πολωνικά και άλλες γλώσσες. Ο Πάνος Θασίτης τοποθετείται στην πρώτη μεταπολεμική ποιητική γενιά. Το έργο του χαρακτηρίζεται από έντονο πολιτικό και κοινωνικό προβληματισμό. Ασχολήθηκε επίσης με τη θεωρία και την κριτική της λογοτεχνίας. Πέθανε στη Θεσσαλονίκη στις 21 Αυγούστου 2008, σε ηλικία 85 ετών. 

Τάσος Λειβαδίτης Ύπνος

 

ποιητικό ανθολόγιο 2013 με κοσμήματα αγαπημένων εικαστικών...

 

για τον Νοέμβριο: Βλάσης Κανιάρης

  

Ύπνος

Καμιά φορά τη νύχτα ξυπνάς άξαφνα και κά-

θεσαι στην άκρη του κρεβατιού, ανυπεράσπιστος όπως

πάντα όταν ξυπνάμε, δεν έχεις επιθυμίες, ούτε συνέ-

χεια, είσαι ένας ξένος σ` ένα ξένο σπίτι - ησυχία

κι οι ιστορίες που έζησες σχεδόν φανταστικές, ενώ σ`

εκείνο που αρνήθηκες, ίσως εκεί βρισκότανε το σύνο-

ρο, που κάθε βράδυ το διαβαίνουμε στον ύπνο...

Τάσος Λειβαδίτης  ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ ΕΥΘΑΝΑΣΙΑΣ εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ Αθήνα 1979 [κρατικό βραβείο ποίησης 1980]

 

Βλάσης Κανιάρης  Χώρος μέσα στο χώρο 1960  [ Γυψωμένα χαρτιά πάνω σε μεταλλικό πλέγμα, τοποθετημένα πάνω σε τελάρο, μεταλλικές ράβδοι και μαύρο πανί 111 x 189 x 4 εκ.]