Νίκος Καρούζος Μυστήριον

ποιητικό ανθολόγιο 2015

[ με κοσμήματα αγαπημένων εικαστικών... ]

για τον Μάρτιο: Δημήτρης Τζάνης

το σημερινό "ποιητικό ανθολόγιο" είναι αφιερωμένο 

στην τακτική αναγνώστρια του "τετραδίου", Κατερίνα Κ. 

ΜΥΣΤΗΡΙΟΝ

Η δομή της θεότητος επί δέκα.

Χύνομαι στην ηδονή που λέει όχι και όχι

στο θάνατο

διάττοντες κομήτες η ρεύση του Όντος

η οπτική ονείρωξη

τ`αεροπλάνα τριαντάφυλλα στην ουράνια

νύχτα.

Σε απόγνωση το μυαλό δεν παίζει πραγματικότητα.

Νίκος Καρούζος ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ ΑΝΕΛΚΥΣΤΗΡΩΝ εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 1986

Δημήτρης Τζάνης Άδεια Αρένα  70X70cm-Mixed media

Βύρων Λεοντάρης Η ΣΙΩΠΗ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ

ποιητικό ανθολόγιο 2015

 

[ με κοσμήματα αγαπημένων εικαστικών... ]

για τον Μάρτιο: Δημήτρης Τζάνης

Η ΣΙΩΠΗ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ

Όχι μόνο τ`αθώα παράπονα,

που αναποδογυρίζουνε με μια κλοτσιά στο στήθος,

όχι μόνο οι φωνές, που τις ξαπλώνουν στις πλατείες,

όχι μόνο οι ανύποπτοι ενθουσιασμοί.

Πιο δυνατή είναι, πιότερο βαραίνει

η σιωπή που ακολουθεί,

η σιωπή των πεισμωμένων δρόμων, των κλειστών παραθυριών,

η σιωπή των παιδιών μπροστά στον πρώτο σκοτωμένο,

η σιωπή μπροστά στην ξαφνική ατιμία,

η σιωπή του δάσους,

η σιωπή του αλόγου δίπλα στο ποτάμι,

η σιωπή ανάμεσα σε δυό στόματα, που δεν μπορούν να φιληθούν,

κι εκείνη η "ενός λεπτού σιγή",

που παρατείνεται και γιγαντώνεται

μες στις καρδιές, μες στους αιώνες,

η σιωπή που αποφασίζει

τι είναι να μείνει, τι είναι να χαθεί.

ΒΥΡΩΝ ΛΕΟΝΤΑΡΗΣ ΨΥΧΟΣΤΑΣΙΑ [ποιήματα 1949-1976] Εκδόσεις ύψιλον/βιβλία Αθήνα 2006

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΖΑΝΗΣ "STASIS" 2004 

Ανέστης Ευαγγέλου Κέντημα

ποιητικό ανθολόγιο 2015

 

[ με κοσμήματα αγαπημένων εικαστικών... ]

για τον Μάρτιο: Δημήτρης Τζάνης

Κέντημα

Καθώς χαράζουνε το δέντρο της μαστίχας
με ξυραφάκι ή με μαχαίρι κοφτερό
και κέντημα το λεν
κι εκείνο βγάζει δάκρυ που ευωδάει
και το μαζεύουν κόμπο κόμπο-
όμοια
με ξυραφάκι και μαχαίρι κοφτερό
χαράχτηκε απ` τα χρόνια η ζωή μου
κι απ` του κορμιού τις ρωγμές ανάβλυσαν
σταλιά σταλιά οι λιγοστοί μου στίχοι.

Ανέστης Ευαγγέλου  Τα ποιήματα [1956-1993], εκδόσεις Καπάνι, Θεσσαλονίκη 2007

Ο Ανέστης Ευαγγέλου (1937-1994) γεννήθηκε και έζησε στη Θεσσαλονίκη. Στη λογοτεχνία εμφανίστηκε το 1960 με την ποιητική συλλογή Περιγραφή εξώσεως. Από τότε δημοσίευσε άλλα επτά ποιητικά βιβλία (Μέθοδος αναπνοής, 1966, Αφαίμαξη '66-'70, 1971, Ποιήματα 1956-1970, 1974, Διάλειμμα, 1976, Χάι κάι, 1978, Απογύμνωση, 1979, Η Επίσκεψη και άλλα ποιήματα, 1987, Το χιόνι και η ερήμωση). Το 1988 συγκέντρωσε σε έναν τόμο όλη την ως τότε ποιητική δημιουργία του, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Παρατηρητής με τον τίτλο Τα Ποιήματα, 1956-1986. Έγραψε επιπλέον και δημοσίευσε τα πεζογραφήματα Το Ξενοδοχείο και το σπίτι 1966 (επανέκδοση, διευρυμένη με τον τίτλο, Το ξενοδοχείο και το σπίτι και άλλα πεζά, Νεφέλη, 1985), το βιβλίο Ανάγνωση και γραφή (Παρατηρητής, 1981), στο οποίο συγκέντρωσε κείμενα λογοτεχνικής κριτικής, και το δοκίμιο Εννέα εκδοχές για την ποίηση και την ποιητική (Παρατηρητής, 1990).
Τη χρονιά του θανάτου του, το 1994, κυκλοφόρησε η τελευταία του ποιητική συλλογή, Το χιόνι και η ερήμωση, από τις εκδόσεις Χειρόγραφα, καθώς και η ποιητική ανθολογία Η δεύτερη μεταπολεμική ποιητική γενιά 1950-1970, από τις εκδόσεις Παρατηρητής. Το 1995, κυκλοφόρησε πάλι η πρώτη του ποιητική συλλογή, Περιγραφή εξώσεως, από τις εκδόσεις Χειρόγραφα. Έργα του έχουν μεταφραστεί σε πολλές ξένες γλώσσες (αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ιταλικά, πολωνικά, ρουμάνικα, ολλανδικά και σλοβενικά).

Δημήτρης Τζάνης  Άτιτλο έργο, λάδι σε χαρτί, 21Χ30 cm  [από την έκθεση "αγέλαστο σώμα", 2014]

Χρίστος Ρουμελιωτάκης Μόνο οι γυναίκες

ποιητικό ανθολόγιο 2015

 

[ με κοσμήματα αγαπημένων εικαστικών... ]

για τον Μάρτιο: Δημήτρης Τζάνης

Μόνο οι γυναίκες

Από του Βάρναλη τις μέρες
ως τα μερόνυχτα του Γκόρπα
πολλά αλλάξανε
της γης οι κολασμένοι δεν βρυχώνται,
η καβαλίνα κι η ροδακινιά εξοστρακίσθηκαν
και το κρασί δεν είναι άρωμα και πτήσις και αφρός
μόνο οι γυναίκες,
α, οι γυναίκες, δύστυχε Θωμά,
όσο περνούν τα χρόνια γίνονται πιο όμορφες
και πιο φασίστρες
και πράμα φυσικό
μας βασανίζουν περισσότερο.

Χρίστος Ρουμελιωτάκης Ξενός ειμί και άλλα ποιήματα εκδόσεις Τυπωθήτω, 2002

Ο Χρίστος Ρουμελιωτάκης γεννήθηκε στην Αργυρούπολη Ρεθύμνης το 1938. Σπούδασε νομική και πολιτικές και οικονομικές επιστήμες. Συμμετείχε στα πολιτικά δρώμενα της εποχής και συμμερίστηκε τη μοίρα και τις περιπέτειες της Αριστεράς. Εμφανίστηκε στα γράμματα με το ποίημα "Πίσω από τα βλέφαρα" στο περιοδικό "Επιθεώρηση Τέχνης", το 1957.Εκδότης του πολιτικού περιοδικού Σχεδία. Ολιγογράφος εξ επιλογής, και ίσως γι' αυτό καίριος και ουσιαστικός στο λόγο του, έχει εκδώσει δύο ποιητικές συλλογές και μια συλλογή δοκιμίων.

Κρατικό βραβείο 2009 [βραβείο δοκιμίου- κριτικής] για το έργο του Ασκήσεις αυτογνωσίας

Δημήτρης Τζάνης: Ερωτική διαμαρτυρία, λάδι 85x68εκ. 

Οι εκλογές μαντινάδα

Οι εκλογές μαντινάδα 
στίχοι και μουσική Διονύσης Σαββόπουλος
από τον δίσκο  Ρεζέρβα

Τα όνειρά σου μην τα λες γιατί μια μέρα κρύα
μπορεί και οι φροϊδιστές να 'ρθούν στην εξουσία.
Δέκα λογιώ οι παλικαριές οι εννιά να δραπετεύεις
και οι αγάπες δυο λογιώ στη μια καλογερεύεις.

Λοιπόν μεγάφωνα παντού όλο χαρτιά η Μεγάκη
μα δεν υπήρχε ούτε ψυχή και φύσηξε αεράκι
κι άρχισαν όλα να γυρνούν σαν στοιχειωμένο τσίρκο
ανοίγει μια καταπακτή και πέφτω πλάι στον Κύρκο.

Κοιτούσε σάμπως για ταξί του λέω καλησπέρα
αλλά εμείς και μόνο εμείς ξεμείναμε εδώ πέρα.
Αμέσως έγινε καπνός σαν μια δεκαετία
το σκάει νομίζοντας κι αυτός πως ήμουν Συμμαχία.

Γινόταν ο κατακλυσμός το είπε και το δελτίο
και μπήκα σ' ένα ασανσέρ γιατί δεν είχε πλοίο.
Μαζί μου μπαίνουνε πολλοί πω-πω-πω ντουνιάς σχεδόν καμιά χιλιάδα
νομίζω κι ο Καραμανλής ωχ αμάν-αμάν μαζί με την Ελλάδα.

Το ασανσέρ αγκομαχά επίκρα την ζουλάρδα,
η Ελλάδα αρχίζει να γελά και γίνεται γελάδα
και μια φωνή με προφορά ωχ αμάν-αμάν απ' των Σερρών την Πρώτη,
ρωτάει άμα συμφωνώ ωχ αμάν-αμάν να γίνομαι Ευρώπη.

Μα κι αν ταΐζεις του απαντώ κακάο την γελάδα
δεν θα 'ναι πάλι πιθανόν ν' αρμέξεις σοκολάδα.
Και το κουβούκλιο κάνει μπαμ και μέσα απ' την αιθάλη
ανέβηκε ένας κουρνιαχτός που είχε διπλό κεφάλι.

Το ένα ήταν Θεσσαλός ωχ αμάν-αμάν στο σχήμα του Φλωράκη,
το παρα δίπλα Ανδρεϊκός ωχ αμάν-αμάν με γεια και το μπλουζάκι.
Τον λόγο τους αντανακλά σαν κάτοπτρο το πλήθος
και όπως άλλαζα βρακί μου βγήκε αυτός ο στίχος.

Μπορεί κανίβαλος ποτέ ωχ αμάν-αμάν να εκπροσωπήσει τάχα
όλους τους φίλους τους παλιούς ωχ αμάν-αμάν που έχει στη στομάχα;
Κι αμέσως χέρια με τραβούν γραμμή στο κυλικείο
αλλά ξυπνάω ευτυχώς στο κρίσιμο σημείο.

Ξυπνώ και βλέπω την ψυχή που εδώ και δέκα χρόνια
ενώ τη λάτρεψα πολύ της είπα λάθος λόγια
κι αν σ' αγαπώ θα σου κλαυτώ που μες στην κοινωνία
της ευτυχίας σου ζητάς την επιπλοποιία.

Χωνεύεις δέντρο εξωτικό μην κάνεις την αθώα,
η ευτυχία τζιέρι μου είναι την για τα ζώα.
Λοιπόν για βάλε ένα παλτό και δως μου την βαλίτσα
για 'κεί που ανάβει την φουφού η ψωρο-Κωσταινίτσα.

Και να το ταίρι μου κι εγώ σαν τους πρωτοφευγάτους
στων εκλογών του '77 γυρίζαμε στους βάλτους.
Θεσσαλονίκη, Γιάννενα, Κέρκυρα και Ιόνιο,
μες στην καρδιά σου άσε να μπουν και θα την κάνεις ψώνιο.

Μοιάζει να το 'πε το ΠΑΣΟΚ, ο Σολωμός ή ο Τσάτσος,
θα πω κι εγώ ένα σιγανό μη μας ακούσει μπάτσος.
Στα όνειρά μου σας καλώ και σας και την κυρά σας
κι ελπίζω να καλέσετε κι εμάς απ' τη μεριά σας.

Καλή κάλπη, συνταξιδιώτες!  

Πίνακας του Δημήτρη Τζάνη από την έκθεση Αγέλαστο σώμα 

Α.ΣΤΕΓΟΣ