Η δημοσιογραφία του γλειψίματος, των εξυπηρετήσεων και των εκβιασμών.
Δυο – Τρία πράγματα που έμαθα γι΄αυτήν …
γράφει ο Ματθαίος Φραντζεσκάκης
Η μέθοδος είναι παλιά, γνωστή και σε μεγάλο βαθμό επιτυχημένη. Πετάς
λάσπη, αφήνεις υπονοούμενα και περιμένεις τον χρόνο να δουλέψει για
εσένα. Το θήραμα συμπάει οπότε σου δίνει τα ανταλλάγματα που ουσιαστικά
και πραγματικά θέλεις ή αντιδρά και σε φτύνει –κυριολεκτικά - οπότε
εσύ κατακεραυνώνεις την φίμωση της δημοσιογραφίας. Τόσο απλά …
Μέθοδος άσκησης της δημοσιογραφίας η όποια ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια της ανθρωποφάγου εποχής μας βρίσκει πολλούς πομπούς όσο και δέκτες. Κάπου εδώ είναι ουσιαστικά και το κλειδί κατά την γνώμη μας, στους δέκτες. Σε αυτούς που τσιμπάνε σε αυτού του είδους την δημοσιογραφία και είναι δυο οι κατηγορίες τους. Από την μία αυτοί που με τα ανθρωποφάγα αισθήματα τους αυτοϊκανοποιούνται με τις κάθε είδους κίτρινες αναφορές απ΄ όπου και αν προέρχονται ασχέτως αν είναι καταφανώς ψεύτικες. Αρκεί που υπάρχουν και κάποιον κρεμάνε στα μανταλάκια. Από την άλλη οι «πονηροί», αυτοί που νομίζουν ότι μπορεί να παίξουν το παιγνίδι των εκβιαστών ταΐζοντας τους είτε με «πληροφορίες», είτε με χρήματα. Συχνά και με τα δυο. Μοναδικός στόχος να πλήξουν τον αντίπαλο και να μην θιγούν οι ίδιοι… Αυτοί οι δεύτεροι είναι και οι ποιο θλιβεροί… Φαίνεται δεν ξέρουν ότι το φίδι απλά το ταΐζεις μέχρι να έρθει η σειρά σου…
