Σαράντα χρόνια μεταπολίτευσης. Όρια στασιμότητας, προσδιορισμοί αλλαγών

Σαράντα χρόνια μεταπολίτευσης. Ποιοι παράγοντες καθήλωσαν την ελληνική κοινωνία; Ποιες είναι οι αιτίες της οικονομικής κατάρρευσης; Οι ευθύνες του πολιτικού προσωπικού, οι πολιτικές της στασιμότητας και ο σχεδιασμός των απαιτούμενων αλλαγών προσδιορίζονται στο άρθρο του κ. Γιώργου Ζερβάκη. Με σαφή προσανατολισμό σε "μια πιο ουσιαστική σχέση και προσήλωση πάνω στην αναγκαιότητα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης", στην επίπονη αλλά αναγκαία προσπάθεια ενίσχυσης  της  κοινωνικής συνοχής  και ανάπτυξης. [Αντώνης Ν.Χελιδώνης] 

γράφει ο Γιώργος Ζερβάκης

Από την μεταπολίτευση, την επάνοδο στο δημοκρατικό πολίτευμα που συνδέθηκε με την επιστροφή του Κωνσταντίνου Καραμανλή, αφού προηγήθηκε η τουρκική εισβολή στην Κύπρο, τα χρόνια της προενταξιακής περιόδου στην ΕΟΚ, την διασύνδεση των οικονομικών και κοινωνικών παραμέτρων με τις Κοινοτικές δομές, διανύσαμε μια περίοδο 40 ετών. 

Με βασικά χαρακτηριστικά την πιο σταθερή δημοκρατική περίοδο που γνώρισε ποτέ η χώρα, την δημοκρατική εναλλαγή κυβερνήσεων, το μεγάλο επίτευγμα της ένταξης μας στην ευρωπαϊκή δημοκρατική οικογένεια, επιφέροντας σταδιακά ευρύτερες πολιτικές συγκλίσεις και την ύπαρξη ενός κοινωνικού-οικονομικού μοντέλου που είχε σαν αναφορικό σημείο το κράτος, με την στενότερη ή ευρύτερη έννοια του. 

Ελληνική Προεδρία: Με σαφή προσανατολισμό προς τον κοινοτισμό και την Ευρωπαϊκή ιδέα

γράφει ο Γιώργος Ζερβάκης

Η παρουσίαση των προγραμματικών θέσεων της Ελληνικής Προεδρίας στην ΕΕ στο ΕΚ με την ομιλία του πρωθυπουργού κ. Σαμαρά, με τις πραγματιστικές, θετικές υπέρ της Ευρώπης τοποθετήσεις των εκπροσώπων των πολιτικών ομάδων, αποτυπώνει την αναγκαιότητα τα κράτη-μέλη, τα θεσμικά όργανα να εργασθούν συλλογικά για ενίσχυση της κοινοτικής μεθόδου ολοκλήρωσης. Ειδικά την στιγμή που τα φαντάσματα της ευρωφοβικής δημαγωγίας, όπως ο Βρετανός ακροδεξιός Φάρατζ αλλά και άλλες δυνάμεις του σκεπτικισμού, κάνουν την εμφάνιση τους.
 

Ήταν ιδιαίτερα θετικό, αυτή την περίοδο που ο ευρωπαϊσμός δέχεται τις επιθέσεις των παραδοσιακών ιδεολογικών του αντιπλαλων, ότι αυτή η παρουσίαση περιείχε σαφή προσανατολισμό προς τον κοινοτισμό, με συνεχείς αναφορές στην Ευρωπαϊκή Ιδέα και καθόλου έναν αποσπασματικό εθνοκεντρισμό.

Με δεδομένες τις προτεραιότητες της προεδρίας, το μεγαλύτερο μέρος της συζήτησης στην Ολομέλεια περιστράφηκε γύρω από την κρίση και τις συνέπειές της. Για τους περισσότερους ευρωβουλευτές του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, αλλά και της σοσιαλιστικής ομάδας, ο ελληνικός απολογισμός είναι θετικός. Συνοδεύεται όμως από τη διακριτική προειδοποίηση ότι οι «μεταρρυθμίσεις» έχουν ακόμη πολύ δρόμο.