"Ο σ. γραμματέας έγραφε μόνος του, στο μικρό τραπέζι της κουζίνας, τα
κείμενά του. Στο διαμέρισμα στη Ρώμη". Για τον Ενρίκο Μπερλινγκουέρ ο
λόγος, για τον γραμματέα του Ιταλικού Κόμματος. Η λιτότητα στην πράξη, η
απλότητα στην καθημερινή ζωή, η μεγαλοσύνη των ιδεών, η πραότητα και η
σύνεση των άξιων. Σκέψεις που μπορεί ο καθένας να κάνει, διαβάζοντας
αυτήν την χαρακτηριστική συνήθεια του Ιταλού ηγέτη, ακόμα κι αν
υποψιάζεται ότι είναι ένας...ευρωκομμουνιστικός μύθος.
Κάθε φορά που διαβάζω για το μικρό διαμέρισμα στη Ρώμη σταματώ στον ρόλο των αγαπημένων προσώπων. Κάθε φορά που αφήνω το γραφείο και τις εμμονικές μου αναφορές, κάθε φορά που αναζητώ και βρίσκω ένα νέο τραπέζι, ένα νέο σπίτι σκέφτομαι τα αγαπημένα πρόσωπα. Εκείνα που γέμιζαν τη ζωή του Μπερλινγκουέρ, εκείνα που πλουτίζουν τη δική μου ζωή, εκείνα που αγγίζουν τη ζωή όλων μας. Σταματώ στο ρόλο των προσώπων. Των ξεχωριστών ανθρώπων που νοηματοδοτούν εκ νέου τις κοινές μας ζωές.
