Κλείτος Κύρου ΨΙΛΗ ΚΥΡΙΟΤΗΣ

ΨΙΛΗ ΚΥΡΙΟΤΗΣ

ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ συμφύρεται με αριθμούς

Με υπεξαιρέσεις φωτός

Με τροχοφόρα με κρότους

Με ανθρώπους που φράζουν αποπνικτικά

Το χώρο του γραφείου

Τη νύχτα κλειδώνεται μες στο δωμάτιο

Φορεί τις λεπτές στιλπνές φτερούγες

Κι ανασηκώνει μεγάλες πέτρες τ` ουρανού

Ερευνά

Δεν ξέρει πως τα τυχόν ευρήματα

Θ` ανήκουν στην κυριότητα του Χρόνου

ΚΛΕΙΤΟΣ ΚΥΡΟΥ, εν όλω ΣΥΓΚΟΜΙΔΗ 1943-1997, Εκδόσεις ΑΓΡΑ 

Ηλίας Δεκουλάκος Φωτογραφίες 1960-1980

Πάνος Θασίτης Απόγεμα

ποιητικό ανθολόγιο

ΑΠΟΓΕΜΑ

Ανεπίληπτος ουρανός

Ακίνητος

Τέλειος σαν κύκλος: απελπίζει

Απρόσιτη απόλαψη για μένα που τον βλέπω

Μες από ένα ύφασμα

Όπου καθίζει η στέρηση κι η φρίκη

Και στο βάθος αόριστα

Να περνάς ανάγλυφο  κάτ` απ` το χνούδι τ` ουρανού

Σαν αιφνίδια ταραχή πίσω απ` τις κουρτίνες

Σώμα αγαπημένο

Πιο μακρυνό πιο ανύπαρχτο απ` τ` απόγεμα που σβύνει.

Πάνος Κ. Θασίτης, ποιήματα [1946 -1979], εκδόσεις παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1980

 

Ηλίας Δεκουλάκος Φωτογραφίες 1960-1980

Μανούσος Φάσσης Η ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΤΗΣ ΤΑΣΙΑΣ [ΤΗΣ ΑΡΧΟΝΤΟΚΝΙΤΙΣΑΣ]

ποιητικό ανθολόγιο

Η ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΤΗΣ ΤΑΣΙΑΣ

[ΤΗΣ ΑΡΧΟΝΤΟΚΝΙΤΙΣΑΣ]

Ήταν οι μέρες εκείνες

που λυσσάγαν οι μπασκίνες

και σου `ρχότανε ναυτία

όταν περνούσες τα Χαυτεία.

Και εσύ!

Κρατώντας τον "Οδηγητή"

διάβηκες από μπρος μου

λουσμένη με αρώματα Κοττύ

στην μπόχα του υποκόσμου.

Φωνάζαν ΕΝΑ-ΔΥΟ-ΧΙ

στα προποπρακτορεία

μα πέρναγες αγέρωχη

Κνιταρχοντοκυρία.

Κανένας δεν αγόραζε

δεν δίναν σημασία

ήρθα και σ `έπιασα αγκαζέ

και σου `πα "έλα Τασία"

πούλησες δέκα σήμερα

νομίζω πια πως φτάνει

- αρχόντισά μου και κερά-

μάζεψτα μάνι-μάνι

πάμε τα δυό μας κορ-α-κορ

να κάνουμε επανάσταση

να σπάσουμε όλα τα ρεκόρ

Χριστούγεννα κι Ανάσταση.

Κι αν είσαι του δογματικού

σκασίλα μου μεγάλη

πάμε από Ηρώδου του Αττικού

να βγούμε προς Εκάλη.

Κνίτισα αρχοντοκνίτισα

παλαιοημερολογήτισα

να γίνουμε ένα εγώ κι εσύ

δόγμα και ανανέωση.

Θα το πατήσω το πεντάλ

μέχρι 90 και100.

Διάβαζε εσύ τον Ρόζενταλ

για μένα η λίρα εκατό.

Πάμε σ`ένα κρυφό κουτούκι

να φάμε πίτσα ή πεϊνιρλί

να μου κάνεις λούκι-λούκι

να σου δείξω ένα λιλί.

Θα κάνεις σου, θα κάνω μου

κι ό,τι άλλο θες ακόμα

κι απά στην ώρα του χαμού

θα σου φωνάξω: "Ένα είν` το Κόμμα".

από το βιβλίο: Ο ποιητής Μανούσος Φάσσης, Η ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ Μια πρώτη απόπειρα κριτικής προσέγγισης. Δοκιμιακό σχεδίασμα του Μανόλη ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗ, εκδόσεις στιγμή, Αθήνα 1987   

Ολοκληρώνουμε την "ΤΡΙΛΙΖΑ" με τα λόγια του Μ.Αναγνωστάκη: " ...Φαίνεται ότι η "ΤΡΙΛΙΖΑ" είναι γραμμένη γύρω στα πρώτα μεταπολιτευτικά χρόνια, και αυτό το εικάζω θετικά γιατί η κατανομαζόμενη φοιτητική οργάνωση ΠΠΣΠ, ιδεολογικό όχημα των μαοϊζόντων νέων της εποχής, γνώρισε άγριες πιένες τα χρόνια εκείνα, για να καταποντιστεί εν συνέχεια και να εξαφανιστεί από τον πολιτικό χάρτη στα χρόνια της σοσιαλιστικής ευδαιμονίας που ακολούθησαν."

Ηλίας Δεκουλάκος Γυμνό, 1972 

 

Μανούσος Φάσης Η ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΤΗΣ ΑΣΠΑΣΙΑΣ [ ΣΕΜΝΗΣ ΚΟΡΗΣ ΤΟΥ Ρ.Φ. ]

ποιητικό ανθολόγιο 2015

Η ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΤΗΣ ΑΣΠΑΣΙΑΣ

[ ΣΕΜΝΗΣ ΚΟΡΗΣ ΤΟΥ Ρ.Φ. ]

Αντίκρισα μια Ρήγισα

κι από τον πόθο ρίγησα.

Απάνω σε μια σκαλωσιά

την είδα και κοκάλωσα.

Έγραφε συνθήματα

το "Επέσατε θύματα"

κι άλλα αντιφασιστικά.

Και τότε προφασίστηκα

πως θέλω το πινέλον της

να πάω κι εγώ εθελοντής

να γράψουμε κοντά-κοντά.

Με σέρνει εκόντα-άκοντα.

Ύστερα κατεβήκαμε

και πήγαμε ως το ΙΚΑ με

τα πόδια και τα είπαμε

για την ΕΔΑ και το ΠΑΜΕ

Μα γω της λέω: " Ω, Άσπα, συ

μίλα για τη διάσπαση

μίλα μου για το Κόμμα μας

μα μην το μάθει η μαμά σ`.

Πολιτική και λίγο σεξ

μας διαχωρίζουν από το ΕΞ.

(Όχι μόνο ολοκαύτωμα

χρειάζεται κι απαύτωμα).

Μετά πήγαμε ίσαμε

το πάρκο και χωρίσαμε

γιατί είχε και διασχολικό

κι ήτανε λίγο σολικό

να μας εβλέπανε μαζί

(γιατί ειν` η κοινωνία χαζή

κι έχει κατάλοιπα Ναζί).

Δίκιο έχει ο Ρίτσος κι ο Ναζίμ

σ` αυτή τη ζήση την πεζή

να ζει κανείς ή να μη ζει (μ).

 

 

 

από το βιβλίο: Ο ποιητής Μανούσος Φάσσης, Η ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ Μια πρώτη απόπειρα κριτικής προσέγγισης. Δοκιμιακό σχεδίασμα του Μανόλη ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗ, εκδόσεις στιγμή, Αθήνα 1987   

 

Ηλίας Δεκουλάκος Φωτογραφία 

Μανούσος Φάσσης: Η ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΤΗΣ ΤΟΥΛΑΣ [ΑΓΩΝΙΣΤΡΙΑΣ ΤΗΣ ΠΠΣΠ]

ποιητικό ανθολόγιο 2015

Η ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΤΗΣ ΤΟΥΛΑΣ

[ΑΓΩΝΙΣΤΡΙΑΣ ΤΗΣ ΠΠΣΠ]

Για μιαν αρχιτεκτόνισα

ένα τραγούδι ετόνισα

[να μη σ` το πω να μη σ` το πει

ανήκει στην Πι Πι Σι Πι].

Γι` άλλην εγώ δεν είχα νου.

Ήταν κόρη βιομήχανου

και τα `χεν όλα μπόλικα

για προίκα δύο πολυκα-

τοικίες κι αυτοκίνητα.

Κι έβριζε αγρίως την "Ουνίτα"

σαν όργανο προδοτικό

κι αρχιρεβιζιονιστικό.

[Κι αν τόλμαγες την λέξιν ΕΣ

τα νύχια για καυγά έξυνες].

Δεν είχα τίποτα κοινό

με το Βιβλίο το Κόκκινο

μα έλιωνα απ` τον έρωτα

- τον πόνο του άλλου αχ ποιός ρωτά.

Μια μέρα τ` αποφάσισα

- λέω η ντροπή μισά-μισά -

να τη ζητήσω επίσημα

απ` τον μπαμπά και τη μαμά.

Όπως οι γάτες που λυσσάν

μ` άπραξαν και με φίλησαν.

"Πάρ` την παιδί μας, σώσες μας

μη μείνει αυτή η ντροπή σε μας".

Το `μάθε κι έγινε έξαλλη

[αλί, αλί και τρισαλί]

μ` έβρισε αντιλενινιστή

κι από λύσσα είχε πρηστεί.

Προδότη μ` είπε του λαού

κι εγώ της είπα: " Τούλα, ου,

σπεύδε, κι άκουσε να δεις

κι αν έχεις προίκα πέντε δις

εγώ σε παίρνω ολόγυμνη.

Τον έρωτα άκου πως υμνεί

κι ο Μάο κι ο γίναντας ο Τσου

με τη γιγαντιαία τσουτσού".

από το βιβλίο: Ο ποιητής Μανούσος Φάσσης, Η ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ Μια πρώτη απόπειρα κριτικής προσέγγισης. Δοκιμιακό σχεδίασμα του Μανόλη ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗ, εκδόσεις στιγμή, Αθήνα 1987  

Ηλίας Δεκουλάκος Το μήλον της έριδος 1973, ακρυλικό enamel, 162x72 εκ.