Ευρωφοβικά, ακροδεξιά σύνδρομα στην Ευρώπη

Την περασμένη Τετάρτη, δύο Σλοβάκοι βουλευτές ορκίστηκαν με ένα κίτρινο αστέρι στο πέτο, συμβολίζοντας τον στιγματισμό των Εβραίων στη διάρκεια του Ολοκαυτώματος. Στόχος τους ήταν να αντιδράσουν με αυτόν τον τρόπο στην είσοδο ενός ακροδεξιού κόμματος με το όνομα «Σλοβακία μας» στο νέο Κοινοβούλιο της χώρας. Το κόμμα απέσπασε 14 έδρες μετά την αναμέτρηση της 5ης Μαρτίου. Πάντως, ο νεοεκλεγείς βουλευτής του, Μίλαν Ουρικ, αρνήθηκε πως το κόμμα του είναι φασιστικό και χαρακτήρισε την κίνηση «τσίρκο, που δεν αρμόζει στον χώρο του Κοινοβουλίου». «Τι σχέση έχουμε εμείς; Δεν θεωρούμε εαυτούς φασίστες», είπε στο τοπικό πρακτορείο ειδήσεων TASR.

γράφει η Ξένια Κουναλάκη 

Αυτή είναι άλλωστε η συνήθης επωδός όλων των λαϊκίστικων σχηματισμών, οι οποίοι ενισχύονται συστηματικά στην Ευρώπη, είτε λόγω του διογκούμενου ευρωσκεπτικισμού είτε εξαιτίας της προσφυγικής κρίσης. Η γκάμα είναι μεγάλη και θα ήταν απλουστευτικό πράγματι να χαρακτηριστούν όλα ακροδεξιά, αφού κυμαίνονται από ευρωφοβικά και αντιμεταναστευτικά μέχρι φιλοναζιστικά, όπως το ουγγρικό Τζόμπικ και η «ημετέρα» Χρυσή Αυγή.

Η «ορμπανοποίηση» της Κεντρικής Ευρώπης, με την οικοδόμηση νέων φραχτών και συνόρων προκειμένου να εμποδιστεί η έλευση προσφύγων, τείνει να δηλητηριάσει όλες τις χώρες στην περιοχή. Αν την αρχή έκανε ο Ούγγρος πρωθυπουργός, ο οποίος καταγγέλλεται επειδή έχει μετατρέψει τους πρόσφυγες σε κρατούμενους, τη σκυτάλη πήρε το άρτι εκλεγέν στην κυβέρνηση Κόμμα του Νόμου και της Δικαιοσύνης στην Πολωνία, το οποίο αρνείται να φιλοξενήσει άλλους μετανάστες. «Επειτα από όλα όσα συνέβησαν στις Βρυξέλλες την Τρίτη, δεν είναι δυνατόν να αποδεχθούμε οποιονδήποτε αριθμό μεταναστών», διευκρίνισε η πρωθυπουργός της χώρας, Μπεάτα Σίντλο, εξαιρώντας εαυτήν από το πρόγραμμα επανεγκατάστασης της Ε.Ε., στο πλαίσιο του οποίου η Βαρσοβία είχε συμφωνήσει να φιλοξενήσει 7.000 πρόσφυγες.

Οι "κακοί" ξένοι

H Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν ζήτησε από τις ελληνικές αρχές να αλλάξουν τη νομοθεσία για τον ΦΠΑ στην ιδιωτική εκπαίδευση, δήλωσε σήμερα Τρίτη, από τις Βρυξέλλες η Ανίκα Μπράιτχαρτ, εκπρόσωπος του επιτρόπου οικονομίας, Πιερ Μοσκοβισί.

Η Επιτροπή είναι ενήμερη για την απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης να επιβάλει ΦΠΑ 23% στους παρόχους υπηρεσιών ιδιωτικής εκπαίδευσης σημείωσε η κυρία Μπράιτχαρτ κατά τη διάρκεια της τακτικής ενημέρωσης της Κομισιόν προς τους εκπροσώπους του Τύπου. 

Το Μνημόνιο δεν προβλέπει τίποτα για το θέμα του ΦΠΑ στην ιδιωτική εκπαίδευση, υπογράμμισε η εκπρόσωπος και ξεκαθάρισε ότι ο ΦΠΑ ήταν μέρος του νομοθετικού πακέτου που ψηφίστηκε από τη Βουλή των Ελλήνων στις 14 Αυγούστου, καθιστώντας έτσι απολύτως σαφές ότι επρόκειτο για επιλογή της ελληνικής κυβέρνησης αντί  άλλου ισοδύναμου μέτρου.

Πάντως, πηγές της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ανέφεραν ότι καταρχήν η επιβολή ΦΠΑ 23% στην ιδιωτική εκπαίδευση δεν φαίνεται να αντιβαίνει με την ευρωπαϊκή νομοθεσία.

Πηγή: Σκαϊ.gr 

 

Οι "κακοί" ξένοι: Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ

Ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ καταδικάζει την αντίδραση κρατών-μελών της ΕΕ στις προτάσεις της Κομισιόν για κοινή πολιτική ασύλου και προσφύγων, λέγοντας πως οι «εθνικές λύσεις δεν έχουν αποτέλεσμα» και τονίζοντας πως «δεν είναι αυτή η Ευρώπη στην οποία ήθελα να ζω».

Σε άρθρο του που δημοσιεύεται την Κυριακή στη γερμανική Welt, ο πρόεδρος της Κομισιόν αναφέρει πως «μπορούμε να είμαστε υπερήφανοι για τις αξίες μας στην Ευρώπη, αλλά πολύ σπάνια». «Έχουμε τα υψηλότερα στάνταρ για άσυλο στον κόσμο, δεν θα διώχναμε ποτέ κάποιον που χρειάζεται την προστασία μας» γράφει, τονίζοντας: «Αυτό είναι γραμμένο στους νόμους και τις συνθήκες μας, φοβάμαι όμως ότι είναι λιγότερο θεμελιωμένο στις καρδιές μας».

Συμφωνία [και 3ο μνημόνιο λέγεται]

Στη δημοσιότητα το κείμενο της συμφωνίας με την Ελλάδα έδωσε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Το ανακοινωθέν περιλαμβάνει όλα τα μέτρα που πρέπει να πάρει η κυβέρνηση και επισημαίνει χαρακτηριστικά πως «υπάρχει ανάγκη να επανακτιστεί η εμπιστοσύνη με την Ελλάδα».

Στο κείμενο ξεκαθαρίζεται πως στο νέο πρόγραμμα θα υπάρχει και το ΔΝΤ, ενώ πρέπει να δοθεί έμφαση στο ότι τονίζεται ότι η ομόφωνη απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου αφορά την έναρξη των διαπραγματεύσεων και δεν προϋποθέτει την τελική συμφωνία για νέα βοήθεια από τον ESM.

Περιλαμβάνει το αναπτυξιακό «πακέτο» 35 δισ. Ευρώ (το λεγόμενο πακέτο Γιούνκερ), αλλά και την αναδιάρθρωση χρέους. Όπως επισημαίνεται: «Το Eurogroup και οι ευρωπαίοι ηγέτες απέκλεισαν το ονομαστικό κούρεμα χρέους. Επέλεξαν «σημαντικό πακέτο μέτρων για τη στήριξη της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους». 

Ένα ΝΑΙ για την Ελπίδα

γράφει ο Γρηγόρης Τσιούκας

Στις εκλογές της 25^ης Ιανουαρίου 2015 ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού λαού, κουρασμένο από 5 χρόνια επίπονης προσπάθειας για την αποφυγή κατάρρευσης της χώρας, πίστεψε ότι ο σημερινός Πρωθυπουργός και ο ΣΥΡΙΖΑ έφερναν επιτέλους την ελπίδα. Μια ελπίδα για το τέρμα της λιτότητας, μια ελπίδα για μια άλλη πολιτική με περισσότερη ευαισθησία, σεβασμό και αξιοπρέπεια.

Δυστυχώς η διαχείριση αυτής της ελπίδας από την κυβέρνηση Τσίπρα/Καμμένου με υπουργό Οικονομικών τον κ. Βαρουφάκη κατέληξε σε αδιέξοδο. Οι διαπραγματεύσεις με τους «θεσμούς» όχι μόνο δεν επιβεβαίωσαν τους εμπνευστές της συγκρουσιακής διαπραγμάτευσης, αλλά οδήγησαν σε προτάσεις πολιτικής, ακόμη και εκ μέρους της ελληνικής κυβέρνησης, οι οποίες ήταν όχι απλώς δυσβάστακτες, αλλά δεν είχαν και καμία σχέση με το προεκλογικό πρόγραμμα (της Θεσσαλονίκης) του ΣΥΡΙΖΑ.

Tα δεύτερα, δικά μου! [28.06.2015]

Κούρασαν το κορμί τους στο παιγνίδι των κορμιών.
 

Είναι ο κόσμος μια πόλη

δυό άνθρωποι

ένα πιάτο φαγητό

ένα κρεβάτι

ένα αγκάθι

μια αγκαλιά.

Τα χέρια σου. Τα χέρια μου.

Ένα μπουκάλι αλκοόλ. 

Δυό τσιγάρα.  

Ένα χελιδόνι έτοιμο για το ταξίδι της αναχώρησης. 

Σήμερα με εισαγωγή και στοιχεία αναστοχασμού.

ΥΓ. Διαβάζουμε πάντα την Μαργαρίτα

Α.ΣΤΕΓΟΣ [28.06.2015]

 

Στιγμιότυπα...

Πριν από 65 χρόνια, στις 9 Μαίου 1950, 

ο Υπουργός Εξωτερικών της Γαλλίας Ρομπέρ Σουμάν 

εξέδωσε την περίφημη Διακήρυξή του 

για τη δημιουργία Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα 

μεταξύ Γαλλίας και Γερμανίας...

Σάββατο, 9 Μαίου 2015... Ισχυρές φωνές βεβηλώνουν την ιδέα του κοινού σπιτιού. Πάντοτε με την απαίτηση να το γκρεμίσουν. Δεν κατάλαβαν ποτέ την ιδέα της βελτίωσης. Την ιδέα της προσπάθειας. Τον κόπο και την προκοπή. Δείγματα του καιρού, που έχουν τις ρίζες τους στην ευκολία και στην άρνηση.

Στα μικρά και στα μεγάλα. Λόγια και υπερβολές. Αδυνατούν να φτιάξουν ένα παράθυρο που χάλασε, να επιδιορθώσουν μια βρύση. Τα χέρια τους δεν πιάνουν και τους "βρωμάει" κι ο υδραυλικός. Επιλέγουν να μείνουν χωρίς νερό. 

Η σερβιτόρα και ο υπουργός

γράφει ο Ηλίας Κανέλλης

Η Λέλα (Γιαννακέα) που πέθανε την Πρωτομαγιά στην Καρδαμύλη, το όμορφο παραθαλάσσιο χωριουδάκι της Μεσσηνιακής Μάνης, ήταν (για τα μέτρα του στενού κύκλου του χωριού της) διάσημη. Δεν ήταν επιστήμων, δεν ήταν καλλιτέχνις, δεν ήταν σελέμπριτι. Ηταν άνθρωπος της δουλειάς. Μαγείρισσα και γκαρσόνα. Και πιο πριν ήταν οικονόμος, φρόντιζε το σπίτι ενός πλούσιου και διάσημου Βρετανού, του Πάτρικ Λι Φέρμορ, μυθικού προσώπου της αντίστασης κατά των Γερμανών, που είχε το σπίτι του στην περιοχή.

Στα μέσα της δεκαετίας του 1970 η Λέλα, έπειτα από χρόνια υπηρεσίας στον Λι Φέρμορ, άνοιξε ένα ταβερνάκι. Πέτρα και απλά τραπέζια, καθαρά σερβίτσια. Μαγείρευε τα απλά μανιάτικα φαγητά με τα ντόπια υλικά. Μαγείρευε και σέρβιρε. Η ταβέρνα της σήμερα είναι σημείο αναφοράς κάθε ταξιδιώτη στη Μάνη. Η δουλειά και η φροντίδα γι' αυτήν την καταξίωσε και της προσέφερε άνεση στη ζωή.
 

Η δήλωση δήθεν εθνικής υπερηφάνειας του Νίκου Βούτση, «δεν θα γίνουμε γκαρσόνια της Ευρώπης», προσέβαλε πρωτίστως την αόκνως εργαζόμενη Λέλα, και μαζί όσες και όσους εργάζονται όπως εκείνη, με αφοσίωση. Προσέβαλε βαρύτατα τους Ελληνες που δεν ζουν ως στελέχη κομμάτων, που δεν πήραν πρόωρες συντάξεις, που δεν διεκδικούν επιδοτήσεις με ψεύτικα χαρτιά, που δεν ονειρεύονται τη λούφα την παραλλαγή μιας δημόσιας θέσης χωρίς αξιολόγηση, που σπουδάζουν για έναν ανταγωνιστικό κόσμο και όχι για το ελληνικό βόλεμα.

Η Λέλα Γιαννακέα, άξια μαγείρισσα και άξια σερβιτόρα της Ελλάδας και της Ευρώπης, κέρδισε και υπερηφάνεια και αξιοπρέπεια και αγάπη και χρήματα με την εργασία της. Η συμβολική προσβολή του υπουργού δεν την αγγίζει, επειδή οι άνθρωποι που στηρίζονται στις ικανότητες και στη δουλειά τους δεν περιμένουν επιβράβευση από γραφειοκράτες πολιτικούς τους οποίους μια ζωή το κόμμα τούς «προστάτευε» από την αναμέτρηση με την πραγματική ζωή.

Πηγή: εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ [έντυπη έκδοση]

Ευρωπαϊκή ημέρα

γράφει ο Ανδρέας Γιάνναρος

Η σημερινή [χθεσινή] ημέρα λοιπόν είναι πολύ σημαντική για την χώρα. Πρώτον γιατί απετράπη οριστικά οποιαδήποτε σκιά πάνω από την χώρα για χρεοκοπία, έξοδο από το ευρώ και όσα αρνητικά σενάρια είχαν αναπτυχθεί και δεύτερον γιατί σύμφωνα με τα όσα μέχρι τώρα περιγράφονται, το πολιτικό πλαίσιο της συμφωνίας είναι ένα ιδιαιτέρως ικανοποιητικό πεδίο τομής των δύο πλευρών και αποτυπώνει έναν δίκαιο και έντιμο συμβιβασμό. Από την μια η ελληνική πλευρά δεν αμφισβητεί αποφάσεις και αλλαγές που έχουν ήδη συμφωνηθεί, από την άλλη κατάφερε να αποσπάσει σημαντικά οφέλη ιδίως όσον αφορά το πάγωμα νέων μέτρων, την ενσωμάτωση της ευελιξίας στους στόχους, καθώς και την δυνατότητα αναθεώρησης του πρωτογενούς πλεονάσματος. Από εκεί και πέρα απομένουν τα τεχνικά κλιμάκια των δύο πλευρών να καθορίσουν από κοινού το νέο πλαίσιο αλλαγών. Στο δια ταύτα, η επιτυχής αυτή έκβαση των διαπραγματεύσεων που προέκυψε μέσα από πειραματισμούς και παλινωδίες της ελληνικής πλευράς, τον αυστηρό νομικισμό της Γερμανίας, από αντιδράσεις κρατών-μελών για διαφορετικούς λόγους, αναμφίβολα αποτελεί εκ του αποτελέσματος και την πρώτη θεσμική επιτυχία της ελληνικής πλευράς σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Ρέκβιεμ ή όχι;

γράφει ο Κώστας Καρακώτιας

Τον Απρίλη του 1955, ο εμβληματικός Γάλλος συγγραφέας Αλμπέρ Καμύ ήρθε στην Ελλάδα και έδωσε μια σειρά διαλέξεων. Συμμετείχε επίσης σε μια συζήτηση στρογγυλής τραπέζης στο Γαλλικό Ινστιτούτο υπό την προεδρία του καθηγητή και ψυχιάτρου Αγγελου Κατακουζηνού. Η συζήτηση είχε ως θέμα το μέλλον του ευρωπαϊκού πολιτισμού και συμμετείχαν, μαζί με τον Καμύ, ο Ευάγγελος Παπανούτσος, ο Κωνσταντίνος Τσάτσος, ο Γιώργος Θεοτοκάς, ο Φαίδων Βεγλερής και ο Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας. Αρκετοί από το κοινό έθεσαν ερωτήσεις στον Καμύ και διεύρυναν τη συζήτηση. Πρόσφατα εξεδόθησαν από τις Εκδόσεις Πατάκη τα πρακτικά της συζήτησης αυτής.

Πρωτοβουλία των "58": οι θέσεις για την Ευρώπη

Τις θέσεις της για την Ευρώπη έδωσε στη δημοσιότητα η κίνηση των 58, ενώ τις επόμενες ημέρες θα δημοσιοποιηθούν και οι θέσεις για την οικονομία, το κοινωνικό κράτος και τις θεσμικές μεταρρυθμίσεις.

Στις προγραμματικές θέσεις, τονίζεται ότι, «μέσα σε μια Ευρώπη που βρίσκεται ακόμα σε κρίση, η Ελλάδα βγαίνει πιο ευρωπαϊκή. Επειδή άντεξε, επειδή αλλάζει, δικαιούται να διεκδικεί και πάλι… και τονίζεται ότι  στις ευρωεκλογές «εμείς οι έλληνες δεν θα ψηφίσουμε για το αν θέλουμε την Ευρώπη. Θα ψηφίσουμε για να αλλάξουμε την Ευρώπη. Θα ψηφίσουμε για την αναγέννηση του αληθινού οράματος της Ευρώπης.

Αναφέρεται, ακόμα, πως  ο κίνδυνος για την Ευρώπη προέρχεται τόσο από το Ευρωπαϊκό συντηρητικό μπλοκ που επιβάλλει μια λιτότητα χωρίς την προοπτική της ανάπτυξης και της απασχόλησης, όσο και «το μέτωπο του λαϊκισμού και του ανορθολογικού αντιευρωπαϊσμού. Αλλού ακροδεξιός, αλλού «αντικαπιταλιστικός»…

«Ούτε λιτότητα, ούτε λαϊκισμός. Αυτός είναι ο διπλός στόχος, για να αντιστρέψουμε τη διαλυτική πορεία. Για να κερδίσει ξανά η Ευρώπη πρωτεύουσα θέση στην παγκόσμια οικονομία, για να ελέγξει τον αχαλίνωτο  χρηματοπιστωτικό καπιταλισμό, για να επιβεβαιώσει τη σημασία της Δημοκρατίας, για να ξαναχτίσει το κοινωνικό κράτος στις νέες συνθήκες».

Στο πρόγραμμά τους για την Ευρώπη, οι 58, προτείνουν:

Ελληνική Προεδρία: Με σαφή προσανατολισμό προς τον κοινοτισμό και την Ευρωπαϊκή ιδέα

γράφει ο Γιώργος Ζερβάκης

Η παρουσίαση των προγραμματικών θέσεων της Ελληνικής Προεδρίας στην ΕΕ στο ΕΚ με την ομιλία του πρωθυπουργού κ. Σαμαρά, με τις πραγματιστικές, θετικές υπέρ της Ευρώπης τοποθετήσεις των εκπροσώπων των πολιτικών ομάδων, αποτυπώνει την αναγκαιότητα τα κράτη-μέλη, τα θεσμικά όργανα να εργασθούν συλλογικά για ενίσχυση της κοινοτικής μεθόδου ολοκλήρωσης. Ειδικά την στιγμή που τα φαντάσματα της ευρωφοβικής δημαγωγίας, όπως ο Βρετανός ακροδεξιός Φάρατζ αλλά και άλλες δυνάμεις του σκεπτικισμού, κάνουν την εμφάνιση τους.
 

Ήταν ιδιαίτερα θετικό, αυτή την περίοδο που ο ευρωπαϊσμός δέχεται τις επιθέσεις των παραδοσιακών ιδεολογικών του αντιπλαλων, ότι αυτή η παρουσίαση περιείχε σαφή προσανατολισμό προς τον κοινοτισμό, με συνεχείς αναφορές στην Ευρωπαϊκή Ιδέα και καθόλου έναν αποσπασματικό εθνοκεντρισμό.

Με δεδομένες τις προτεραιότητες της προεδρίας, το μεγαλύτερο μέρος της συζήτησης στην Ολομέλεια περιστράφηκε γύρω από την κρίση και τις συνέπειές της. Για τους περισσότερους ευρωβουλευτές του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, αλλά και της σοσιαλιστικής ομάδας, ο ελληνικός απολογισμός είναι θετικός. Συνοδεύεται όμως από τη διακριτική προειδοποίηση ότι οι «μεταρρυθμίσεις» έχουν ακόμη πολύ δρόμο.