Η κάλπη κλείνει αύριο το απόγευμα...

Μια ιδέα πολύ παλιά. Την είχαμε διαβάσει στα χρόνια της εφηβείας και της έντονης πολιτικής δράσης. Μας δόθηκε η ευκαιρία να την κάνουμε πράξη σε έναν δικό μας χώρο. Στις εκλογές του Ιανουαρίου στήσαμε κάλπη στο καφενείο του ΤΣΙΟΥ και οι θαμώνες το χάρηκαν και ανταποκρίθηκαν. 

Η ζωή αλλάζει οι εκλογές έρχονται και επανέρχονται η κανονικότητα είναι μια άγνωστη λέξη σε αυτήν τη χώρα. Ο ΤΣΙΟΥ θέλει να φτάξει μια παράδοση, στήνει την κάλπη ξανά και μας καλεί να ψηφίσουμε... πριν ανοίξουν τα επίσημα εκλογικά κέντρα. 

Αύριο, λοιπόν Σάββατο, ψηφίζουμε στο καφενείο του ΤΣΙΟΥ. Θα τσεκάρουμε τη συμμετοχή και θα συγκρίνουμε αποτελέσματα. Άλλωστε μια ακόμη καλή συνήθεια διατηρούμε: το αρχείο μας:  Διαβάζουμε μαζί το χειμωνιατικό ρεπορτάζ του youpress.gr. 

Σ. Δανέλης: “Πάντα μας βόλευε να φταίει κάποιος τρίτος…”

Η Άννα Μετζογιαννάκη Τζώρτζη φιλοξενεί τον Σπύρο Δανέλλη.  

Μια συζήτηση με τον υποψήφιο βουλευτή του “Ποταμιού” λίγο πριν τις κάλπες. 

- κ. Δανέλλη ξεκινήσατε από την Τοπική Αυτοδιοίκηση και μετά περάσατε στον πολιτικό στίβο. Ήταν προσωπικό σας όνειρο ή προέκυψε από κάποιο γεγονός;

Από τα φοιτητικά μου χρόνια ασχολήθηκα ενεργά με την πολιτική. Ήταν τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης και υπήρχαν έντονα τα πολιτικά μηνύματα. Αργότερα ως ενεργός πολίτης και επαγγελματίας συμμετείχα και είχα άποψη για τα κοινά. Εκλέχτηκα σαν Δημοτικός Σύμβουλος Ηρακλείου και Πρόεδρος του Τοπικού Συμβουλίου Χερσονήσου, που με περηφάνια θυμίζω ότι τότε ξεκινήσαμε την ολοκληρωμένη διαχείριση απορριμμάτων που ήταν υποδειγματική σε πανελλαδική κλίμακα. Στη συνέχεια διατέλεσα Δήμαρχος Χερσονήσου, αργότερα  Βουλευτής Ηρακλείου του «Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου», μετά Ευρωβουλευτής Πα.Σο.Κ και σήμερα Βουλευτής Ν. Ηρακλείου “Το Ποτάμι”.

-Σε αυτήν την ενασχόληση σας υπάρχει η σχέση του ΄΄Δούναι και λαβείν΄΄ και δεν αναφέρομαι στα χρήματα.

Φυσικά και υπάρχει. Παίρνω την ικανοποίηση της παρέμβασης. Πάντα είχα έντονη την ανάγκη   να εκφράζω την άποψη μου και θεωρούσα ότι ήταν υποχρέωση αλλά και προνόμιο.

Σπύρος Λυκούδης: "Με το ΠΟΤΑΜΙ θα πορευτούμε και πάλι"

" [...]Σκέφτεται πάντοτε αριστερά και ψηφίζει κατά κρίση". Την Κυριακή θα ψηφίσω Ποτάμι. 

Η συνεργασία της κίνησης των ΜΕΤΑρρυθμιστών με το Ποτάμι είναι   καθοριστική.  Η παρουσία, η βιωμένη ιστορία και  το ήθος του Σπύρου Λυκούδη αποτελούν εγγυήσεις. 

Η συμμετοχή του φίλου Σπύρου Δανέλλη στο ψηφοδέλτιο του Ηρακλείου δίνει διέξοδο και στο επίπεδο της εκπροσώπησης. 

Καλό βόλι, συνταξιδιώτες. Και από Δευτέρα έχομε καιρό...

Αντώνης Ν. Χελιδώνης  

Διαβάζω την προεκλογική ομιλία του Σ.Λυκούδη.

Φίλες και φίλοι,

Σας χαιρετώ όλους από τα βάθη της καρδιάς μου και σας ευχαριστώ για την παρουσία σας στη σημερινή μας συγκέντρωση.

Καλούμαστε και πάλι να δώσουμε μαζί με το ΠΟΤΑΜΙ, μια μάχη στην οποία πρέπει να διαθέσουμε όλες μας τις δυνάμεις

Μια Μάχη που πρέπει να την κερδίσουμε

Με σύνεση και με θάρρος

Με τόλμη και αποφασιστικότητα

Με σθένος και μαχητικότητα

Με όπλο μας την Αλήθεια και μόνο την Αλήθεια

Μια ακόμη μάχη για να δώσουμε σαφές, καθαρό και κρυστάλλινο το ιδεολογικό και πολιτικό μας στίγμα, να μεταδώσουμε το Μήνυμά μας ότι

Εμείς και Θέλουμε και Μπορούμε να αλλάξουμε την Ελλάδα,

Να τα αλλάξουμε όλα χωρίς να γκρεμίσουμε τη χώρα.

Ότι Εμείς, οι Μεταρρυθμιστές, έχουμε σταθερές αξίες και αρχές.

Δεν τις εμπορευόμαστε, δεν τις διαπραγματευόμαστε, δεν τις περιφέρουμε σε δημοπρασία, δεν τις ανταλλάσσουμε με τις καρέκλες της εξουσίας,

Είναι οι ιδέες, οι αξίες και οι αρχές της Σύγχρονης, Προοδευτικής και Ευρωπαϊκής Αριστεράς, της Μεταρρυθμιστικής Αριστεράς, που φιλοδοξεί να συμβάλλει με όλες της τις δυνάμεις στην Ανασυγκρότηση της χώρας, σε ένα νέο Ξεκίνημα,

Που φιλοδοξεί να αποτελέσει το αποφασιστικό και καταλυτικό στήριγμα και τον προωθητικό προοδευτικό μοχλό για την Ελλάδα που θέλουμε μέσα στην Ευρώπη που θέλουμε. Πρόκειται για έναν αλληλένδετο αγώνα, δύσκολο και ανηφορικό, εδώ που έφτασαν τη χώρα οι παλαιοκομματικές πολιτικές και πρακτικές και οι αριστεροί επίγονοί τους, με μια παταγωδώς αποτυχημένη διακυβέρνηση μόλις επτά μηνών.

ΔΗΜΑΡ Ηρακλείου: "Η στάση μας στις εθνικές εκλογές"

 Το κείμενο αποτελεί θέση της ΔΗΜΑΡ Ηρακλείου

άδεια καθίσματα, άδεια σώματα, κενά

Όπως όλοι έχουμε συνειδητοποιήσει, η χώρα περνά μία από τις πιο κρίσιμες περιόδους από τη μεταπολίτευση. Η επιβίωση, κυριολεκτικά, της χώρας εξαρτάται από τους χειρισμούς που θα γίνουν τους επόμενους μήνες σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο. Και οι πολιτικές-κοινωνικές συσπειρώσεις ενόψει των επερχόμενων εκλογών αντικατοπτρίζουν την προσέγγιση για τη λύση που υιοθετεί ο κάθε πολιτικός χώρος.

Για τη Δημοκρατική Αριστερά μόνιμος στόχος ήταν, είναι και θα είναι η συσπείρωση και συνεργασία των προοδευτικών πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων μακριά από νεοφιλελεύθερες πολιτικές, τη δημαγωγία και τον κρατισμό. Συνεργασία που θα στηρίξει ένα σχέδιο εξόδου από την κρίση και θα διασφαλίζει την ευρωπαϊκή προοπτική με όρους δημοκρατίας, μέσα από δομικές, προοδευτικές μεταρρυθμίσεις.

Τι είδους κυβέρνηση έχει ανάγκη η χώρα;

γράφει ο Κώστας Τσαούσης

Θέλω να είμαι ειλικρινής προς όλους. Σε αυτές τις εκλογές δεν πρόκειται να διαβάσω ούτε γραμμή από τα προγράμματα των κομμάτων – ούτε σε έντυπη, ούτε και ηλεκτρονική εκδοχή. Προς αποφυγή παρεξηγήσεων δεν είμαι αντίθετος στις προγραμματικές θέσεις των κομμάτων που διεκδικούν την ψήφο των πολιτών, επεξεργασμένες ή μη επεξεργασμένες, ρεαλιστικές και εφαρμόσιμες ή απλώς και μόνο «παχιά λόγια». Άλλωστε, το επόμενο κυβερνητικό πρόγραμμα είναι δεδομένο: Το περιεχόμενο του 3ου Μνημονίου. Από την αρχή μέχρι το τέλος. Άντε, και στην καλύτερη περίπτωση ορισμένες μεταρρυθμίσεις που μπορούν να διευκολύνουν την δύσκολη καθημερινότητα των πολιτών και να θέτουν τις βάσεις για μια διαφορετική παραγωγική και αναπτυξιακή αντίληψη και νοοτροπία.

Βοηθώντας στην ενηλικίωση του πολιτικού συστήματος

γράφει η Κατερίνα Σαβουλίδη

Όποιος από εσάς, αγαπητοί αναγνώστες, είναι γονιός ή δάσκαλος, γνωρίζει ότι ο καλύτερος τρόπος να βοηθήσεις τα παιδιά σου ή τους μαθητές σου, να ωριμάσουν και να κάνουν σωστές επιλογές,  είναι  να ακολουθήσεις τα εξής βήματα:

Πρώτα τους δίνεις πληροφορίες  σχετικά με το εκάστοτε θέμα. Ακόμα καλύτερα, σε κάποιες περιπτώσεις κι αν είναι μεγαλύτερης ηλικίας, τα καθοδηγείς ώστε να αντλήσουν μόνα τους τις σχετικές πληροφορίες, από τις πιο, κατά το δυνατόν,  έγκυρες και αξιόπιστες πηγές. Έπειτα τα βοηθάς να διακρίνουν τις πιθανές επιλογές και, τελευταίο αλλά σημαντικό, τα ενημερώνεις για τις συνέπειες αυτών των επιλογών. Εσύ αυτό που πρέπει να κάνεις μετά, είναι να τα αφήσεις να επιλέξουν ελεύθερα και τελικά να υποστούν  τις θετικές ή αρνητικές συνέπειες των επιλογών τους. Εδώ ακριβώς είναι το κλειδί της υπόθεσης.  Όσο κι αν σε τρώει «να τους πεις τι να κάνουν» ή να τα απαλλάξεις από τις πιθανώς άσχημες συνέπειες , δεν πρέπει να το κάνεις (υπάρχουν ίσως κάποιες εξαιρέσεις, αλλά αυτό είναι αντικείμενο άλλης συζήτησης). Αν δεν υπάρχουν συνέπειες ή αν εσύ αναλαμβάνεις συνεχώς το κόστος των επιλογών τους, τους στερείς τη δυνατότητα να ωριμάσουν και να μάθουν από τον καλύτερο δάσκαλο, τα λάθη τους.

Μονόδρομος η εθνική συνεννόηση και η ανάπτυξη στη χώρα μας

των Σταύρου Καμπέλη, Γιώργη Κλάδου, Νίκου Πετράκη και Κωστή Βαρδάκη*

Γενική είναι η διαπίστωση ότι η χώρα μας εξακολουθεί να βρίσκεται σε κρίσιμη κατάσταση. Ότι εξακολουθεί να αποτελεί αναξιόπιστο μέλος της Ε.Ε. και της διεθνούς κοινότητας και αφερέγγυο πελάτη του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος.

Το πρωτογενές πλεόνασμα και η βελτίωση του εξωτερικού ισοζυγίου, αν και υπερτιμημένα και εύθραυστα, αποτελούν ασφαλώς θετικά στοιχεία. Αλλά δεν πρέπει να δημιουργούν ψευδαισθήσεις. Ούτε τη ζοφερή εικόνα της οικονομίας αλλάζουν αισθητά, ούτε αποτελούν κανενός είδους εγγύηση για θετική προοπτική και εξέλιξη.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι, ο ΣΥΡΙΖΑ και η κοινωνία

γράφει ο Γιάννης Παρασκευόπουλος

Τη δεκαετία πριν την κρίση, είχαν διαμορφωθεί καταστάσεις όπου «υπήρχαμε» μόνο στο βαθμό που είχαμε αγοραστική δύναμη.  Σήμερα, με την οικονομία κατά 25% μικρότερη και τις τσέπες των περισσότερων άδειες, δύσκολα μπορούμε να έχουμε πια τέτοια πολυτέλεια. .

Όμως το  πολιτικό σύστημα, που κατά τα άλλα συγκρούεται ριζικά για το αν η ανάπτυξη θα έρθει με τη λιτότητα ή με την ανατροπή της, συγκλίνει ότι, για να ζήσουμε καλύτερα, «πρέπει» πρώτα να έρθει η ανάπτυξη. Ανάλογη είναι και η διαχρονική φιλοσοφία του ΔΝΤ και των Μνημονίων: παντού η ύφεση ήταν το  εργαλείο για να δρομολογηθεί το τυφλό κυνήγι   μιας άγριας  ανάπτυξης, ανάπτυξης με κάθε τίμημα και επί ποινή θανάτου.

Όμως η ανάπτυξη μπορεί και να αργήσει, ή να χρειαστούν δεκαετίες για να μεταφραστεί σε επαρκείς θέσεις εργασίας και διάχυση εισοδημάτων. Ακόμη χειρότερα, σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να αποδειχθεί τοξική. Μπορούμε λοιπόν, έστω ως δικλείδα ασφαλείας, να αποσυνδέσουμε την ευημερία (ως ανθρώπινη ζωή για όλους) από την ατομική αγοραστική δύναμη και την προσμονή της ανάπτυξης;

Οι εκλογές αυτές είναι μουγκές [πάλι]

γράφει η Μαρία Τσάκος

Κι έτσι να ’μαστε ξανά εδώ. Στο ίδιο σημείο από όπου ξεκινήσαμε. Ή και λίγο πιο πίσω. Σε λιγότερο από δύο εβδομάδες θα γνωρίζουμε ποιος κατάφερε να κόψει το νήμα πρώτος, ποιος δεύτερος, ποιος τρίτος, κλπ., κλπ., θα γνωρίζουμε, δηλαδή, αν θα έχουμε Κυβέρνηση και ποια, ή αν θα χρειαστεί να το κάνουμε όλο αυτό πάλι από την αρχή ένα μήνα αργότερα. Όσες εκλογές δεν ζήσαμε στη ζωή μας ολάκερη, κοντεύουμε να τις αναπληρώσουμε τα τελευταία εφτά χρόνια.

Κάνοντας μια πρόχειρη αναδρομή, συνειδητοποιώ ότι κάθε φορά πάμε στις κάλπες με όλο και μικρότερες προσδοκίες από το αποτέλεσμα. Για να μην παρεξηγηθώ: το διακύβευμα αυτή τη φορά είναι τεράστιο και έχει ιστορική σημασία -θα τα καταφέρουμε να μείνουμε στα πόδια μας, ατομικά και εθνικά; θα συνεχίσουμε να ταξιδεύουμε στο τρένο που αναπόδραστα οδηγεί στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση; Την ίδια ώρα, όμως, που αυτό γίνεται το βασικό πρόταγμα για μια μεγάλη μερίδα Ελλήνων (και οι δημοσκοπήσεις το αντικατοπτρίζουν αυτό), οι ορίζοντές μας εσωτερικά στενεύουν, οι βλέψεις μας για τους υποψήφιους που ψηφίζουμε αμβλύνονται, οι απαιτήσεις μας από την επόμενη Κυβέρνηση περιορίζονται. Το μόνο που θέλουμε, πλέον, είναι κάποιος να μας εγγυηθεί πως οι ζωές μας δεν θα εκθεμελιωθούν, πως δεν θα απολέσουμε όσα μας είναι οικεία και γνώριμα, όλα αυτά που μάθαμε να αποκαλούμε «κανονικότητα».

Η επιλογή της λογικής ανάχωμα στον νέο δικομματισμό

γράφει ο Γιώργης Πετράκης

Διανύουμε για άλλη μια φορά  μια προεκλογική περίοδο οξύτατης πολιτικής αντιπαράθεσης και διχαστικής σύγκρουσης που γίνεται ακόμα πιο έντονη στα πλαίσια του νέου δικομματισμού που μας έχει προκύψει. Φυσικά ο νέος αυτός δικομματισμός παράγει και ένα αντίστοιχο πολιτικό λόγο που απέχει πολύ από τα πραγματικά προβλήματα και ανάγκες του τόπου. Κυριαρχούν  η άρνηση, το μίσος, η μιζέρια, η απαισιοδοξία, η ευκολία του λαϊκισμού και ο εύκολος  καταγγελτικός λόγος των δύο νέων «μονομάχων» που μη έχοντας μια ουσιαστική και ρεαλιστική πρόταση για το μέλλον της χώρας, ο καθένας από την πλευρά του μας λέει να τον ψηφίσουμε για να μην ψηφίσουμε τον άλλο.

Σπύρος Λυκούδης Επιστολή στους πολίτες της Αθήνας

Δημοκράτες πολίτες της Αθήνας,

Πιστεύω πως μοιραζόμαστε κοινούς πολιτικούς στόχους, κοινές πολιτικές αξίες, κοινές προοπτικές και κοινό όραμα για την Ελλάδα.

Βρισκόμαστε σήμερα σε εξαιρετικά κρίσιμο σταυροδρόμι. Από το δρόμο που θα επιλέξουμε θα κριθεί και η πορεία μας, προς τη σταθερότητα, την ανασυγκρότηση και την πρόοδο ή προς την αβεβαιότητα και το πισωγύρισμα.

Θέλουμε να βγάλουμε τη χώρα μας από το τέλμα, τα αδιέξοδα και τα ψεύτικα διλήμματα των αχαλίνωτων αριστερών και δεξιών λαϊκιστών. Των έμπορων ελπίδων και των πολιτικών του χτες, που έχουν ένα και μοναδικό κοινό στόχο:  τη λεία της εξουσίας, τη λεηλασία του κράτους από τις διάφορες κομματικές, συνδικαλιστικές και κρατικές συντεχνίες και διαπλεκόμενα συμφέροντα, τόσο τα σημερινά όσο κι αυτά που έχουν μετοικίσει. Αποτελούν τις όψεις του ίδιου νομίσματος. Δεν μας πρέπει η επιλογή μεταξύ του μέτριου, του κακού και του χειρότερου, αλλά του νέου, του ρηξικέλευθου και του καλύτερου που νομίζουμε ότι εκπροσωπούμε όλοι όσοι δίνουμε την μάχη με το Ποτάμι.

Η θεατρική παράσταση «Κυβέρνηση της Αριστεράς», ανεβαίνει ξανά στην Κουμουνδούρου!

γράφει ο Γιάννης Ραψομανίκης

Oι πολυδιασπάσεις των κομμάτων και των Παρατάξεων ιστορικά, σε συνδυασμό με την απογοήτευση και την αγανάκτηση των πολιτών εξ αιτίας των αντιλαϊκών πολιτικών που ασκούνται στη χώρα, δημιουργούν ξανά ένα ρευστό πολιτικό σκηνικό, εν όψει των εθνικών εκλογών στις 25 Ιανουαρίου.

Σε όλες τις δημοσκοπήσεις αποτυπώνεται ξεκάθαρα, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, το σταθερό προβάδισμα του ΣΥΡΙΖΑ. Το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, εισπράττει σε μεγάλο βαθμό τη δυσαρέσκεια και την απογοήτευση των πολιτών από την αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική.

Παράλληλα όμως, καταγράφεται η προτίμηση των πολιτών σε κυβερνήσεις συνεργασίας και όχι σε αυτοδύναμες μονοκομματικές κυβερνήσεις. Σε όλες της δημοσκοπήσεις αποτυπώνεται  καθαρά ότι είναι απίθανο να υπάρξει μετά τις εκλογές αυτοδυναμία.

Σταυρός 293ος

Η νέα καθημερινή στήλη θα επιχειρήσει 

να "καταγράψει" τους τριακόσιους έξι συμπολίτες μας. [+ 1 ο ίδιος!]. 

Έτσι, από το τέλος -σταυρός 306ος- μέχρι την αρχή στον 1ο σταυρό και για δέκα μήνες θα ανταμώσουμε φίλους, συντρόφους συνυποψηφίους, πρώην ερωμένες, συμμαθητές, συγγενείς.

 Το προσωπικό ταξίδι ξεκινά... 

Με μουσική και τραγούδι θα γίνονται αυτές οι εγγραφές! 

Α.ΣΤΕΓΟΣ

Σταυρός 293ος

[...] "όλα πολιτική είναι", μου είπε.  Το πίστευε ακόμα και το έδειξε. 


υγ.  Μεταφερθήκαμε εδώ-σε χώρο δίπλα από την τρέχουσα επικαιρότητα. 

Σταυρός 294ος

 

Η νέα καθημερινή στήλη θα επιχειρήσει 

να "καταγράψει" τους τριακόσιους έξι συμπολίτες μας. [+ 1 ο ίδιος!]. 

Έτσι, από το τέλος -σταυρός 306ος- μέχρι την αρχή στον 1ο σταυρό και για δέκα μήνες θα ανταμώσουμε φίλους, συντρόφους συνυποψηφίους, πρώην ερωμένες, συμμαθητές, συγγενείς.

 Το προσωπικό ταξίδι ξεκινά... 

Με μουσική και τραγούδι θα γίνονται αυτές οι εγγραφές! 

Α.ΣΤΕΓΟΣ

 

 

Σταυρός 294ος

 

 

 

 

Κουβεντιάζαμε πολύ και για πολλά. Έβλεπε την ανάγκη να υπάρξει δυνατή η φωνή της κίνησης στο Περιφερειακό συμβούλιο. Μα δεν μπόρεσε να κατέβει στην κάλπη της πρώτης Κυριακής. Μου έστειλε ένα ποίημα:

 

"ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ"
Σήμερα μίλησε από την εξέδρα η πράσινη ομάδα.
Χθές είχε μιλήσει η μπλε.
Δεν μου αρέσει το ποδόσφαιρο. Πότε δεν μου άρεσε.
Αντίθετα μου άρεσε πάντα ο κινηματογράφος.
Το μεσημέρι "κάλπικη λίρα" στην τηλεόραση, μια από τις καλύτερες ελληνικές ταινίες που ΄χω δει.
Τώρα η παράσταση τελείωσε.
Ξηλώνουν την εξέδρα και αλλάζουν σκηνικό για την άλλη ομάδα.
Εν τω μεταξύ ο Μπερλινγκουέρ πέθανε από εγκεφαλικό.

από την ποιητική συλλογή "ΜΗΝ ΠΟΥΛΗΣΕΙΣ ΠΟΤΕ ΤΟ ΠΙΑΝΟ ΜΟΥ" της Ντόριας Μαρνέρη...

και μίλησε σε μια καλή της φίλη! 

 

Σταυρός 295ος

 

Η νέα καθημερινή στήλη θα επιχειρήσει 

να "καταγράψει" τους τριακόσιους έξι συμπολίτες μας. [+ 1 ο ίδιος!]. 

Έτσι, από το τέλος -σταυρός 306ος- μέχρι την αρχή στον 1ο σταυρό και για δέκα μήνες θα ανταμώσουμε φίλους, συντρόφους συνυποψηφίους, πρώην ερωμένες, συμμαθητές, συγγενείς.

 Το προσωπικό ταξίδι ξεκινά... 

Με μουσική και τραγούδι θα γίνονται αυτές οι εγγραφές! 

Α.ΣΤΕΓΟΣ

 

 

Σταυρός 295ος

 

 

 

 

Η Άννα...

Σταυρός 296ος

 

Η νέα καθημερινή στήλη θα επιχειρήσει 

να "καταγράψει" τους τριακόσιους έξι συμπολίτες μας. [+ 1 ο ίδιος!]. 

Έτσι, από το τέλος -σταυρός 306ος- μέχρι την αρχή στον 1ο σταυρό και για δέκα μήνες θα ανταμώσουμε φίλους, συντρόφους συνυποψηφίους, πρώην ερωμένες, συμμαθητές, συγγενείς.

 Το προσωπικό ταξίδι ξεκινά... 

Με μουσική και τραγούδι θα γίνονται αυτές οι εγγραφές! 

Α.ΣΤΕΓΟΣ

 

Σταυρός 296ος 

[...]τα βήματά της πήραν τα φιλιά και βρέθηκε κοντά μου.

Σταυρός 297ος

Η νέα καθημερινή στήλη θα επιχειρήσει 

να "καταγράψει" τους τριακόσιους έξι συμπολίτες μας. [+ 1 ο ίδιος!]. 

Έτσι, από το τέλος -σταυρός 306ος- μέχρι την αρχή στον 1ο σταυρό και για δέκα μήνες θα ανταμώσουμε φίλους, συντρόφους συνυποψηφίους, πρώην ερωμένες, συμμαθητές, συγγενείς.

 Το προσωπικό ταξίδι ξεκινά... 

Με μουσική και τραγούδι θα γίνονται αυτές οι εγγραφές! 

Α.ΣΤΕΓΟΣ

Σταυρός 297ος

 

Θα 'ταν τρελό να προσπαθώ,
αυτόν τον άνεμο να εκφράσω
με τα φαναράκια του μου αρκεί να γειτονέψω
βγάζω τα "ψηφοδέλτια" μου έξω. [Συγνώμη Διονύση! ]

Σταυρός 298ος

 

 

Η νέα καθημερινή στήλη θα επιχειρήσει 

να "καταγράψει" τους τριακόσιους έξι συμπολίτες μας. [+ 1 ο ίδιος!]. 

Έτσι, από το τέλος -σταυρός 306ος- μέχρι την αρχή στον 1ο σταυρό και για δέκα μήνες θα ανταμώσουμε φίλους, συντρόφους συνυποψηφίους, πρώην ερωμένες, συμμαθητές, συγγενείς.

 Το προσωπικό ταξίδι ξεκινά... 

Με μουσική και τραγούδι θα γίνονται αυτές οι εγγραφές! 

Σταυρός 298ος

η "τριτοδεσμίτισσα" μου...[φωτογραφία εποχής]. Πρωτοδίκης σήμερα, αποτελέσματα ανακοινώνει!