Τσέζαρε Παβέζε Στην C. από τον C.

ποιητικό ανθολόγιο

Στην C. από τον C. 

Εσύ, 

διάστικτο χαμόγελο

στα παγωμένα χιόνια-

μαρτιάτικε αέρα

μπαλέτο κλαδιών

που γλιστράνε στο χιόνι

θρηνώντας και πυρπολώντας

τα μικρά σου "αχ"-

λευκοπόδαρη ελαφίνα

χαριτωμένη, 

θα μπορούσα να ξέρω

ακόμα

τη διαβατάρικη χάρη

όλων των ημερών σου

την αιθέρια δαντέλα

όλων των δρόμων σου-

το αύριο είναι παγωμένο

κάτω στην πεδιάδα-

εσύ, διάστικτο χαμόγελο,

εσύ, γέλιο λαμπερό.

[11 Μαρτίου 1950]

Τσέζαρε Παβέζε ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ μετάφραση Γιάννης Η. Παππάς εκδόσεις PRINTA

Φωτογραφία Λένα Μαλινάκη 

Η Λένα Μαλινάκη γεννήθηκε στα Χανιά. Είναι μαθηματικός, συνταξιούχος εκπαιδευτικός δημόσιας δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Ζει στο Ηράκλειο.

Τσέζαρε Παβέζε: Το διάβασμα

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα UNITA του Τορίνο, στις 20 Μάη 1945

- Είναι αλήθεια πως πρέπει αδιάκοπα να ζητάμε από τους συγγραφείς σαφήνεια.

- Οφείλουμε να παίρνουμε και τα βιβλία και τους ανθρώπους στα σοβαρά.

- Τι μας εμποδίζει να διαβάζουμε σωστά.

- Είναι πολύ εύκολο να αποδεχτούμε την πιο κοινότυπη άποψη και να παραμείνουμε προσκολλημένοι σε αυτήν.

- Δεν είναι εύκολο να διαβάζεις.

- Όλα εξαρτώνται από τις λέξεις που χρησιμοποιεί ένας πραγματικός συγγραφέας.

- Μπροστά σε μια γραμμένη σελίδα, να μην ξεχνάμε ποτέ ότι γράφτηκε από άνθρωπο και απευθύνεται σε ανθρώπους.

Είναι αλήθεια πως πρέπει διαρκώς να ζητάμε από τους συγγραφείς να είναι σαφείς και απλοί, να νοιάζονται για τον κόσμο που δεν ξέρει να γράφει. Όμως, είναι επίσης αλήθεια πως μερικές φορές σκεφτόμαστε πως ίσως υπάρχει κόσμος που δεν ξέρει να διαβάζει. Το διάβασμα είναι τόσο εύκολο, λένε όσοι εξαιτίας της πολύχρονης επαφής τους με το βιβλίο, έχουν χάσει κάθε σεβασμό για τα γραπτά κείμενα. Όποιος όμως ασχολείται περισσότερο με ανθρώπους ή πράγματα και λιγότερο με βιβλία, και είναι υποχρεωμένος να σηκώνεται νωρίς το πρωί και να επιστρέφει εξουθενωμένος το βράδυ, αν κατά τύχη πιάσει ένα βιβλίο στα χέρια του το αντιμετωπίζει σαν κάτι δυσάρεστο και γελοίο, βαρετό και βαρύ, που τον ενοχλεί και τον αποθαρρύνει. Περιττό να πούμε πως αυτοί οι άνθρωποι είναι πιο κοντά στο αληθινό διάβασμα από ό,τι οι άλλοι.

Σελιδοδείκτης [22.06.2015]

Σελιδοδείκτης 53ος

Τσέζαρε Παβέζε

Επιλογή από το 

Il mestiere di vivere

Εισαγωγή-Μετάφραση Παναγιώτης Κονδύλης

εκδόσεις στιγμή, Αθήνα 2004

Ο Π.Κονδύλης γράφει για τον Παβέζε

[...] Όμως η αποκοπή από την αφέλεια και μαζί από τους μεγάλους συλλογικούς σκοπούς πληρώνεται, τουλάχιστον για όποιον δεν έχει αξιώσεις ισχύος στον τομέα τούτο, με την εμπλοκή σ' ένα πυκνό δίχτυ αμφιβολιών και δισταγμών, αμφιθυμιών και παλινωδιών, οι οποίες επιτείνονται ακριβώς επειδή η λύση τους ή η άμβλυνσή τους δεν μπορεί παρά να αναζητηθεί κοντά σε άλλους, μπλεγμένους εξ ίσου στο ίδιο διχτυ. Ριγμένη και περιορισμένη στην ιδιωτικότητά της ως ειμαρμένη, η ύπαρξη είναι υποχρεωμένη όχι μόνο να θέσει όλα της τα ερωτήματα εξ αρχής, χωρίς δυνατότητα αναδρομής στην παράδοση, στην Αποκάλυψη της θρησκείας ή στον Λόγο της Ιστορίας, αλλά και να μορφώσει τις σχέσεις της με τους άλλους χωρίς τη μεσολάβηση αμοιβαία αποδεκτών, περισσότερο ή λιγότερο κοινών τόπων, που σε κάθε διαρκή, και διαρκώς υποφερτή, φιλική επαφή επέχουν θέση προστατευτικής ουδέτερης ζώνης και καταφυγίου, όταν στον ορίζοντα διαγράφονται συγκρούσεις.

Σχέσεις υπάρξεων αποκλεισμένων σε μια ριζική ιδιωτικότητα: αυτό είναι το μεγάλο θέμα του Pavese... Δεν ανατέμνει ωστόσο τις σχέσεις αυτές με τη γαλήνια ή αφ` υψηλού ειρωνία που χαρακτηρίζει την προσέγγιση άλλων σπουδαίων αφοριστικών συγραφέων, αλλά με το πάθος και με την εμμονή, με την μανία του πληγωμένου και τσορουφλισμένου, ο οποίος θέλει να ξέρει τι είναι ό,τι τον πονά κι από που προέρχεται. [σελ.11]

Παναγιώτης Κονδύλης

Τα δεύτερα, δικά μου! [19.04.2015]

[...]Κούρασαν το κορμί τους στο παιγνίδι των κορμιών. Είναι ο κόσμος μια πόλη, δυό άνθρωποι, ένα πιάτο φαγητό, ένα κρεβάτι, ένα αγκάθι, μια αγκαλιά. Τα μάτια σου. Ένα μπουκάλι αλκοόλ. Ένα χελιδόνι έτοιμο για το ταξίδι της αναχώρησης.  Κράτησα βέβαια, και σημεία αναφοράς. Τα γράμματά σου, τη μελαγχολία του Φάνη, το κόκκινο πουλόβερ... 

 

ΥΓ. Διαβάζουμε πάντα την Μαργαρίτα

  

Α.ΣΤΕΓΟΣ [19.04.2015]

Τσέζαρε Παβέζε Verra la morte e avra i tuoi occhi

ποιητικό ανθολόγιο 2014

 

[ με κοσμήματα αγαπημένων εικαστικών... ]

για τον Δεκέμβριο: Μαρία Σφηνιά

Verra la morte e avra i tuoi occhi-
questa morte che ci accompagna
dal mattino alla sera, insonne,
sorda, come un vecchio rimorso
ο un viziο assurdo. Ι tuoi occhi
saranno una vana parola,
un grido taciuto, un silenzio.
Cosi li vedi ogni mattina
quando su te sola ti pieghi
nello specchio. Ο cara speranza,
quel giorno sapremo anche noi
che sei la vita e sei il nulla.
Per tutti la morte ha uno sguardo.
Verra la morte e avra i tuoi occhi.
Sara come smettere un vizio,
come vedere nello specchio
riemergere un viso morto,
come ascoltare un labbro chiuso.
Scenderemo nel gorgo muti.

(22 marzo 1950)

 
Ο θάνατος θά ‘ρθει και θά ‘χει τα μάτια σου-
ο θάνατος που ‘ναι μαζί μας
απ’ το πρωί ως το βράδι, άγρυπνος,
άφωνος σαν παλιά τύψη
ή κάποιο ανόητο πάθος. Τα μάτια σου
θα ‘ναι μια μάταιη λέξη,
μια πνιγμένη κραυγή, μια σιωπή.
Σαν κι αυτή που κάθε πρωί
βλέπεις, όταν σκύβεις μόνη σου
πάνω απ’ τον καθρέφτη. Ω αγαπημένη ελπίδα,
εκείνη τη μέρα που κι οι δυο θα μάθουμε
πως είσαι ζωή και τίποτα.
Ο θάνατος έχει ένα βλέμμα για όλους.
Ο θάνατος θά ‘ρθεί, και θά ‘χει τα μάτια σου.
Θα ‘ναι σα να παρατάς ένα πάθος,
σα να βλέπεις ένα πεθαμένο πρόσωπο
ν’ αναδύεται απ’ τον καθρέφτη,
σα ν’ ακούς χείλια κλειστά να μιλούν.
Θα κατέβουμε στην άβυσσο βουβοί.

Cesare Pavese (μτφ. Αλεξ. Τραϊανός),'Ο θάνατος θά ‘ρθει', Το Δέντρο 26 (Μάρτιος 1985) 

Δείτε και διαβάστε εδώ - στην καλή σελίδα του poiein.gr - τις μεταφράσεις του ποιήματος του Cezare Paveze 

Μαρία Σφηνιά  διάφορα υλικά (κερί, κλωστές, γύψος, εφημερίδες, πηλός και χρώματα) σε λαμαρίνα, 40Χ60 εκ. περίπου.

Τσέζαρε Παβέζε Τελευταίο μπλουζ, για να διαβαστεί κάποια μέρα

ποιητικό ανθολόγιο 2014

 

[ με κοσμήματα αγαπημένων εικαστικών... ]

για τον Νοέμβριο: Δημοσθένης Κοκκινίδης

Τελευταίο μπλουζ, για να διαβαστεί κάποια μέρα

Ήταν μονάχα ένα φλερτ

εσύ βέβαια το ήξερες-

κάποιος πληγώθηκε

πολύ καιρό πριν.

Όλα μοιάζουν

και ο χρόνος περνά-

μια μέρα έρχεσαι

μια μέρα θα πεθάνεις.

Κάποιος πέθανε

πολύ καιρό πριν-

κάποιος που προσπάθησε

μα δεν ήξερε.

[11 Απριλίου 1950]

Ποιητής, πεζογράφος, μεταφραστής και δοκιμιογράφος, ο Τσέζαρε Παβέζε [1908-1950] είναι ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της ιταλικής μεταπολεμικής λογοτεχνίας. Την νύχτα της 26ης Αυγούστου του `50, αυτοκτονεί στο ξενοδοχείο "Ρόμα" του Τορίνο.

Επιλογή από το CESARE PAVEZE ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ  εισαγωγή Massimo Cazzulo, μεταφράση Γιάννης Η.Παππάς, εκδόσεις PRINTΑ Αθήνα, 2009

Δημοσθένης Κοκκινίδης Κεφαλή κόρης 1957

Το ποίημα στο πρωτότυπο

Last blues, to be read some day

`T was only a flirt

you sure did know-

some one was hurt

long time ago.

All is the same

year has gone by-

some day you came

some day you`ll die.

Some one has died

long time ago-

some one who tried

but didn`t know.

 

Τσέζαρε Παβέζε [Τα πρωινά περνούν φωτεινά και έρημα]

ποιητικό ανθολόγιο 2014

[ με κοσμήματα αγαπημένων εικαστικών... ]

για τον Σεπτέμβριο: Αλέξης Ακριθάκης

[Τα πρωινά περνούν φωτεινά και έρημα]

Τα πρωινά περνούν φωτεινά
και έρημα. Έτσι άνοιγαν
τα μάτια σου κάποτε. Το πρωινό
διάβαινε αργά, ήταν μια άβυσσος
από ακίνητο φως. Σώπαινε.
Εσύ ζωντανή σώπαινες. Τα πράγματα
ζούσανε κάτω απ` τα μάτια σου
(όχι πόνος, όχι πυρετός, όχι σκιά)
όπως μια καθαρή θάλασσα το πρωί.

Όπου είσαι εσύ, φως, είναι το πρωινό.
Εσύ ήσουνα η ζωή και τα πράγματα.
Μέσα σου ξύπνιοι, αναπνέαμε
κάτω από τον ουρανό που είναι ακόμα μέσα μας.
Τότε δεν ήταν πόνος, δεν ήταν πυρετός
δεν ήταν αυτή η βαριά σκιά της μέρας
πλημμυρισμένης από κόσμο,
ασθμαίνουσα ανάσα,
αναστρέφεις τ` ακίνητα
μάτια σου πάνω μας.

Είναι σκοτεινό το πρωινό που περνά
χωρίς το φως των ματιών σου.

[30.Μαρτίου.1950]

Cezare Paveze ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ εισαγωγή Massimo Cazzulo, μετάφραση Γιάννης Η. Παππάς, εκδόσεις Printa, Αθήνα 2009

Αλέξης Ακριθάκης Άτιτλο 1966-`67

Τσέζαρε Παβέζε ΤΟ ΠΡΩΙ ΓΥΡΙΖΕΙΣ ΠΑΝΤΑ

ποιητικό ανθολόγιο 2014

[ με κοσμήματα αγαπημένων εικαστικών... ]

 

για τον Αύγουστο: Γιάννης Στεφανάκις

ΤΟ ΠΡΩΙ ΓΥΡΙΖΕΙΣ ΠΑΝΤΑ

Η πρώτη αχτίδα της αυγής

ανασαίνει με το στόμα σου

στο βάθος των έρημων δρόμων.

Γκρίζο φως στα μάτια σου,

γλυκές σταγόνες της αυγής

πάνω στους σκοτεινούς λόφους.

Το βήμα σου και η αναπνοή σου

πλημμυρίζουν τα σπίτια

σαν τον άνεμο της αυγής.

Η πόλη ριγεί,

ευωδιάζουν οι πέτρες-

είσαι η ζωή, το ξύπνημα. 

Άστρο χαμένο 

στο φως της αυγής, 

ψίθυρος αύρας,

θαλπωρή, ανάσα- 

τέλειωσε η νύχτα.

Είσαι το φως και το πρωί. 

20 Μαρτίου 1950

Τσέζαρε Παβέζε  Ο Θάνατος θα `ρθει και θα `χει τα μάτια σου, μετάφραση Σωτήρης Τριβιζάς, εκδόσεις Καστανιώτης, Αθήνα, 1997

Γιάννης Στεφανάκις Αφαιρετικές Τοπιογραφίες, μικτή τεχνική, 1987, διαστάσεις 58x100εκ. 

Σελιδοδείκτης [25.08.2014]

Ο σελιδοδείκτης -μια νέα στήλη- κάνει τα πρώτα της βήματα. Κάθε Δευτέρα θα συναντάει βιβλία και θα μεταφέρει μια πρόταση ανάγνωσης. Βιβλία που διαβάσαμε ή και εκείνα που μας περιμένουν υπομονετικά. Έτσι, για να αποφύγουμε τον υποκειμενισμό της δικής μας ανάγνωσης, καταξιωμένες πένες της κριτικής οδηγούν την παρουσίαση.

1950 Ιούνιος: Ο Τσέζαρε Παβέζε παίρνει το βραβείο Στρέγκα για το έργο του Το ωραίο καλοκαίρι Τον Αύγουστο... τη νύχτα της 26ης αυτοκτονεί στο ξενοδοχείο Η Ρώμη που βρίσκεται δίπλα στο σιδηροδρομικό σταθμό του Τορίνο. 

Σελιδοδείκτης 10ος: Τσέζαρε Παβέζε Ο Θάνατος θα `ρθει και θα `χει τα μάτια σου, Μετάφραση Σωτήρης Τριβιζάς, εκδόσεις Καστανιώτης, Αθήνα 1997

γράφει ο κ. Ευριπίδης Γαραντούδης 

Ο κόσμος του Μάριο Μονιτσέλι...

Από κιβώτια σχήματα ανέσυρα ένα δελτάριο -η μνήμη κρυφογελά, στάλθηκε και σε ποιόν;  Μια μικρή ιστορία με διαφορετικό τέλος. Δεκέμβριος του 2010, ο Μάριο Μονιτσέλι πήδηξε από το παράθυρο του δωματίου του στο νοσοκομείο Σαν Τζιοβάνι της Ρώμης, όπου νοσηλευόταν με καρκίνο σε τελικό στάδιο. 

Ο κόσμος του Cezare Paveze

 Αξίζει τον κόπο να πεινάς ή να έχεις προδοθεί / από το πιο γλυκό στόμα

Cezare Paveze

Ο Cezare Paveze  γεννήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου του 1908 στο Σάντο Στέφανο Μπέλμπο της Ιταλίας. Σπούδασε λογοτεχνία στο Τορίνο και εργάστηκε ως κριτικός και μεταφραστής αμερικανικής λογοτεχνίας.

Τσέζαρε Παβέζε Είσαι η γη και ο θάνατος

ποιητικό ανθολόγιο 2013 με κοσμήματα αγαπημένων εικαστικών...

για τον Ιούλιο: Γιάννης Αδαμάκος

Είσαι η γη και ο θάνατος

Η εποχή σου είναι η σιωπή

και το σκοτάδι. Δεν ζει

τίποτα που πιο πολύ από σένα 

να `ναι μακρύτερα απ` την αυγή.

Όταν δείχνεις να ξυπνάς

είσαι μονάχα πόνος,

πόνος στα μάτια, στο αίμα,

που εσύ δεν τον νοιώθεις. Ζεις

όπως ζει κάποια πέτρα,

όπως η άγονη γη.

Και σε ντύνουνε όνειρα, 

λυγμού και κινήσεις

που εσύ αγνοείς. Ο πόνος

σαν το νερό κάποιας λίμνης

τρέμει και σε κυκλώνει.

Είναι κύκλοι στο νερό.

Εσύ τους αφήνεις να σβήσουν.

Είσαι η γη και ο θάνατος.

[3.Δεκεμβρίου 1945] 

ΤΣΕΖΑΡΕ ΠΑΒΕΖΕ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΘΑ `ΡΘΕΙ ΚΑΙ ΘΑ `ΧΕΙ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΤΡΙΒΙΖΑΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗΣ 1997  

ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΔΑΜΑΚΟΣ  ΝΥΧΤΕΣ ΑΠΟ ΓΡΑΦΙΤΗ Ι` 1991  

σημείωση:

- για το ποιητικό ανθολόγιο δείτε ε δ ώ