Νέα ήθη και νέα αισθητική

Νέα ήθη και νέα αισθητική. Και συνεργασίες σε επίπεδο υψηλό. Ο κ.Υπουργός, άρχων των οπλικών συστημάτων και των εθνικών συγγραμάτων με την κυρία Δούρου. Για την παρέλαση της πρωτευούσης... Σε τοπικό επίπεδο θα συνεργαστούν οι κ.κ. Δαμοβολίτης και Κριτσωτάκης, βουλευτές της νέας καταστάσεως, των ΑΝΕΛ και του ΣΥΡΙΖΑ αντιστοίχως... Νέα εξαιρετικά. Πληροφορίες αναφέρουν ότι αναζητούν συγκρότημα μουσικό, που να μπορεί να καλύψει ευρεία γκάμα ρεπερτορίου, ικανό να εμπνεύσει ενθουσιασμό δεξιά και αριστερά... 

Σκέφτομαι και γυρνάω λίγο πίσω. Ο λόγος του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ συνατήθηκαν στην πλατεία των αγανακτισμένων και συνομιλούσαν και έπειθαν κάτι τύπους αλληλέγγυους, κάτι νοικοκυραίους. Κάποιοι, με την ρητορική της κατάργησης και κάποιοι με τον λόγο της παράδοσης, που σήμερα συνυπάρχουν. Σκέφτομαι και φοβάμαι την τερατογένεση. 

Αναδημοσιεύω ένα παλιότερο κείμενό μου. Θέλω να διατηρώ την ψυχραιμία μου, αλλά μια παιδική αντιπάθεια στις παρελάσεις, μια δυσφορία στη μαζική χαρά και ο επτάχρονος Νικόλας-Κάρολος , που μεγαλώνει μαζί μου, με δυσκολεύουν...

ΥΓ. Η ιδέα να παραμείνει στην πόλης μας  η Εικόνα από το Άγιο Όρος -τρεις μέρες τώρα, ευσεβή πλήθη την προσκύνησαν- στην θέση του όποιου κυβερνητικού εκπροσώπου δεν υλοποιήθηκε. Περιμένουμε την επιλογή του Πρωθυπουργού. Έχομε μιαν προτίμηση μα την κρατάμε για επόμενη εγγραφή...

 

Μια ελιά, μια φρεσκοβαμμένη αυλή, ένας άνθρωπος...

γράφει η Μάγδα Κατόπη

Η χαρισματική μορφή του Νίκου Ξυδάκη - συντάκτης, κριτικός βιβλίου και εικαστικών, εκδότης, από το 1999 προϊστάμενος πολιτιστικών της κυριακάτικης έκδοσης της Καθημερινής και από το Δεκέμβριο του 2003 αρχισυντάκτης της εφημερίδας - και οι χθεσινές προγραμματικές του δηλώσεις ως αναπληρωτή υπουργού Πολιτισμού πια, πέρασαν στα ειδησεογραφικά «ψιλά».

Λογικό θα μου πείτε, λόγω της δίνης των ημερών, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο γεωπολιτικό γίγνεσθαι. Προσωπικά, θεωρώ και λόγω της εσφαλμένης διαιώνισης, στον τόπο μας, της έννοιας “παράγω πολιτισμό”.

Ένας πολιτισμένος Δήμος

γράφει ο Γιώργος Λαζαρίδης

Πρόκειται για το Δήμο Αρχανών - Αστερουσών στο Νομό  Ηρακλείου, που κατέχει ασφαλώς εξέχουσα θέση στα πολιτιστικά δρώμενα  της Κρήτης. Κι αυτό οφείλεται στο γεγονός, ότι  άνθρωποι νοήμονες ικανοί και δραστήριοι στελέχωσαν την αξιόλογη προσπάθεια του Δήμου για παραγωγή πολιτισμού.

Ετσι έχουμε τον Ρος Ντέιλι, τον καταπληκτικό αυτόν μουσικό και εξαίρετο άνθρωπο με διεθνή ακτινοβολία, που  έχει στήσει στο Χουδέτσι το καλλιτεχνικό του «Μουσικό  Εργαστήρι Λαβύρινθος» (ΜΕΛ) και διδάσκει  με τους συνεργάτες του μουσικά όργανα. Στο Houdetsi festival, που πραγματοποιήθηκε και φέτος στο τετραήμερο από 7 μέχρι 10 Αυγούστου, οι επισκέπτες ξεπέρασαν τις 30.000. Στην εξέλιξη του ΜΕΛ καθοριστική υπήρξε η παρουσία του επί χρόνια προέδρου  Κώστα Κασαπάκη.

Είναι και το πολιτιστικό κάμπινγκ στην Κάτω Βρύση Αστριτσίου, όπου επί ένα δεκαήμερο στην καρδιά του καλοκαιριού στήνουν τις σκηνές τους μέσα στο πράσινο και δίπλα στο ρυάκι 400 φοιτητές απ’ όλην την Ελλάδα παρουσιάζουν τα έργα τους με τις θεατρικές ομάδες των σχολών  τους. Ψυχή της προσπάθειας και αρχικός εμπνευστής του κάμπινγκ, ο Πέτρος Μαυροματίδης. Ανάλογη τέτοια ελληνική πρωτοβουλία δεν ξέρω αν υπάρχει.

Το μουσείο Καζαντζάκη στους Βαρβάρους (Μυρτιά) είναι επίσης άλλος ένας πόλος έλξεως για τους θαυμαστές του μεγάλου, παγκόσμια γνωστού, κρητικού συγγραφέα. Σε ένα ωραίο κτήριο βρίσκονται τα χειρόγραφα, η αλληλογραφία, οι ελληνικές εκδόσεις και οι μεταφράσεις των βιβλίων του σε 49 γλώσσες από 54 χώρες, προτομές, αφίσες, προγράμματα κλπ καθώς και οπτικοακουστικό υλικό.  

Τώρα τελευταία δραστηριοποιείται και η μικτή χορωδία βυζαντινής και παραδοσιακής μουσικής με την επωνυμία «θεματοφύλακες της ελληνικής μουσικής παράδοσης», που καλύπτει όλην την περιοχή του Δήμου και ξεπερνά τα 50 μέλη από  όλες τις ηλικίες. Εχει δώσει μέχρι στιγμής άριστα δείγματα της δουλειάς της, κάτι που οφείλεται ασφαλώς και στη Χοράρχη Αργυρώ Ρέππα. Φέτος στις 21 Σεπτεμβρίου και ώρα 9 μ.μ.  στο Ηράκλειο και στο «κηποθέατρο Μάνος Χατζιδάκις» θα παρουσιάσει μαζί με μια θεατρική ομάδα του Μαυροματίδη το έργο του Ιάκωβου Καμπανέλη «Το μεγάλο μας τσίρκο». Καλούμε  το μουσικοθεατρόφιλο κοινό της πόλης να το παρακολουθήσει.

Αυτή είναι η παρουσία του Δήμου μέχρι τώρα στα πολιτιστικά δρώμενα. ΄Εχω δείγματα να ελπίζω και να πιστεύω ότι και η νέα δημοτική αρχή θα τα συνεχίσει και θα τα προωθήσει.

Ο κ. Γιώργος Λαζαρίδης είναι συντ/χος εκπ/κός, τ. Λυκειάρχης Παλ. Φαλήρου  

πηγή εφημερίδα Η ΠΑΤΡΙΣ

"Ας περιμένουμε καλύτερες μέρες"...

στον φίλο Μάνο Γλαμπεδάκη

"Ας περιμένουμε καλύτερες μέρες"... Μια φράση, μια ευχή, τα τελευταία λόγια π` ανταλλάξαμε. Μέχρι την επόμενη συνάντηση.

Ήταν μια προσπάθεια συμπόρευσης. Με όλες τις αδυναμίες ανοικτές. Με ράγες φθαρμένες και όχημα δοκιμασμένο, μάχιμο, τολμηρό. Με το βάρος των χρόνων, της επανάληψης... Με τη χαρά του ταξιδιού, με την προσδοκία των προορισμών. 

Το ΦΙΛΑΜΕ ανέστειλε την λειτουργία του. Ως τόπος θα παραμείνει ανενεργός. Οι άνθρωποί του θα συνεχίζουν να κινούνται, φίλοι, φίλοι του διαδικτύου, στις δικές τους πορείες. Μια κοινή αφετηρία υπήρξε, μια βαθιά πεποίθηση, μια διαδρομή. 

Η ΤΡΙΤΗ των ΠΟΙΗΤΩΝ, ένα μικρό σώμα ποιημάτων και προσώπων, ένα μικρό ανθολόγιο, ολοκλήρωσε τον πρώτο της κύκλο. Στην αναζήτηση της σπείρας αξίζει να ξοδέψεις μια ζωή. 

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στην ομάδα διαχείρισης του ιστολογίου για τη συνεργασία. 

Καλή αντάμωση, συνταξιδιώτες. 

Δημοσιεύω εδώ το τελευταίο ποίημα του κύκλου [είχαν προηγηθεί 32]: 

Εμβόλιο στο σώμα της αριστεράς...

Η πολυδιάσπαση, ο κατακερματισμός, οι αμφισημίες, είναι στοιχεία, είναι  η κακοδαιμονία του χώρου της δημοκρατικής αριστεράς. Χείλη και πένες καλύτερες από τη δική μου το καταγράφουν με τρόπο πειστικό και οδυνηρό. Μόλις εχθές ο Σπύρος Λυκούδης, μιλώντας για τη ΔΗΜΑΡ, έθεσε το ερώτημα:  "Γιατί δεν λάμπει όσο θα έπρεπε η κληρονομιά, η δικαιωμένη κληρονομιά του Κύρκου και του Παπαγιαννάκη;"

Δύσκολη ερώτηση, δύσκολη απάντηση. Στάθηκα όνομα το όνομα στη ευπρόσωπη λίστα των  πολιτών, οι οποίοι με την υπογραφή τους στηρίζουν -πάλι, ξανά και ξανά- τη Δημοκρατική Αριστερά. Είναι οι δικοί μας άνθρωποι. Το απάγκιο μας στους δύσκολους καιρούς. Οι ποιητές, οι εικαστικοί, οι συγγραφείς, οι μουσικοί, οι επιστήμονες, οι ηθοποιοί,  στους οποίους προστρέχουμε για να μάθουμε. Να σταθούμε δίπλα στη γνώση και στο ήθος τους, σε καιρούς σκληρούς και άγριους. Να αντλήσουμε στοιχεία της ζωής, να τα φέρουμε στην καθημερινότητά μας. Το έργο τους είναι  η σημαντική προσφορά τους.  Η υπογραφή τους εμβόλιο στο σώμα της αριστεράς.

Εγκλωβισμένη σε ένα σύστημα ιδεοληψιών δεν παράγει πια έργο η ίδια η αριστερά. Η δική μας αριστερά, η αριστερά του ορθού λόγου. Μολυσμένο το χωράφι, σάπιος ο παλιός σπόρος, ασθενή τα νεαρά φυτάρια, ισχυροί οι εχθροί. Σε αυτό το περιβάλλον είναι αδύνατη η επιτυχία του εμβολιασμού. Όσο ισχυρά, ανθεκτικά κι αν είναι -και στην περίπτωση αυτή είναι- τα "μπόλια" που χρησιμοποιούνται...

σημείωση:

Η φράση του σ. Λυκούδη από την ομιλία του στην παρουσίαση του βιβλίου του Σπύρου Δανέλλη. Ολόκληρη η ομιλία του ε δ ώ

Παραμυθάκι

Παραμυθάκι 

του Διονύση Σαββόπουλου

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας κότσυφας που τον `λεγαν Σταύρο. Απέκτησε φωλιά και κοτσυφόπουλα και τόσο περήφανος αισθάνθηκε που βγήκε και κάθουνταν στο κλαδί καμαρωτός-καμαρωτός. Από μακριά έρχουνται όλα τα πουλιά το δάσους` μπεκάτσες, τσίχλες, περιστέρια, αηδόνια, τσαλαπετινοί και παγόνια` από μακριά τον χαιρετάνε και από κοντά του λένε: 

-Γειά σου Σταύρο!

-Δεν με λένε Σταύρο, μον` με λένε Σταύρο και κυρ Σταύρο και αφέντη Τσουτσουλομύτη! 

Αλλάζει όμως ο καιρός` να βροχές, να χαλάζια, να κεραυνοί, πάει η φωλιά, παν τα κοτσυφόπουλα, παν όλα. Βγήκε και κάθουνταν στο κλαδί μονάχος κι από μακριά έρχουνται όλα τα πουλιά το δάσους` μπεκάτσες, τσίχλες, περιστέρια, αηδόνια, τσαλαπετινοί και παγόνια` από μακριά τον χαιρετάνε και από κοντά του λένε: 

-Γειά σου Σταύρο και κυρ Σταύρο και αφέντη Τσουτσουλομύτη! 

-Δεν με λένε Σταύρο και κυρ Σταύρο και αφέντη Τσουτσουλομύτη. Μόνο Σταύρο με λένε. Μόνο Σταύρο...

Η σούμα Διονύσης Σαββόπουλος 1963-2003, εκδόσεις ΙΑΝΟΣ Θεσσαλονίκη, 2003

υγ. Με τα λόγια του Διονύση, με τη δική του μουσική, με τη μουσική, τις ζωγραφιές και τους στίχους των φίλων, με λόγια σαν παραμυθάκι, με λόγια του παρελθόντος και του μέλλοντος, μια ιστορία ξετυλίγεται πενήντα χρόνια τώρα...  Μικρό κομμάτι και η προσωπική ιστορία του καθενός. Η ιστορία ενός προσώπου, που αναζητούσες στα αμφιθέατρα για να λυθεί ο κόμπος από το στομάχι και να αρχίσεις να μιλάς. Ο Διονύσης Σαββόπουλος αυτοβιογραφείται. 

Βασίλης Λαμπρινός: για την Πόλη, τους Πολίτες, τον Πολιτισμό

"Δύναμη Πολιτών": Ο κ. Λαμπρινός στον Δήμο Ηρακλείου

"Δύναμη Πολτιών" είναι το όνομα της νέας δημοτικής παράταξης, τις θέσεις της οποίας παρουσίασε  ο υποψήφιος δήμαρχος Ηρακλείου, Βασίλης Λαμπρινός.

Η δημοτική αίθουσα της Ανδρόγεω ήταν κατάμεστη από κόσμο, στελέχη της τοπικής αυτοδιοίκησης, υποψήφιους που συμπορεύονται με την ανεξάρτητη δημοτική κίνηση. 

Ο κ. Λαμπρινός, μεταξύ άλλων, στην ομιλία του ανέφερε ότι δεν μηδενίζεται το έργο κανενός, καθώς- όπως είπε χαρακτηριστικά- "όλοι προσέφεραν στο Ηράκλειο". "Θέλουμε να κτίσουμε πάνω στο έργο που έχει ήδη γίνει" επεσήμανε ο ίδιος για να τονίσει παράλληλα πως το Ηράκλειο "μπορεί να αλλάξει με την προϋπόθεση ότι θα αλλάξουμε εμείς".

Ολόκληρη η ομιλία του Βασίλη Λαμπρινού

Φίλες και Φίλοι, 

Σας ευχαριστώ πολύ. Και μόνον η παρουσία σας δικαιώνει αυτή την προσπάθεια. Δείχνει πόση ανάγκη έχουμε να αποδείξουμε επιτέλους πως ο Δήμος είμαστε εμείς. Να αποφασίσουμε εμείς οι ίδιοι, πως θέλουμε να είναι η πόλη μας και πως θέλουμε να την παραδώσουμε στα παιδιά μας.

Σας καλέσαμε σήμερα εδώ, όχι για να εξαγγείλουμε το πρόγραμμά μας, έχουμε καιρό γι’ αυτό, αλλά για να δώσουμε το στίγμα μας και να δεσμευτούμε μπροστά σας! Διεκδικούμε κάτι διαφορετικό. Θέλουμε να δείξουμε πως το Ηράκλειο μπορεί να αλλάξει, με μια μόνο προϋπόθεση: Να αλλάξουμε εμείς!

Διαγωνισμός για μικρούς δημοσιογράφους

 στη μνήμη του Λευτέρη Δασκαλάκη

Πέθανε νωρίς... Άφησε πίσω του μαι σπουδαία παρακαταθήκη για τις νεότερες γενιές. 

Ο Σύλλογος Νεανικής Δημοσιογραφίας «Λευτέρης Δασκαλάκης», η Ένωση Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Πελ/σου – Ηπείρου – Νήσων, η Ε.Λ.Μ.Ε. Ηρακλείου και ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών «Δομίνικος Θεοτοκόπουλος» καλούν τους εκπαιδευτικούς και μαθητές των σχολείων του νομού Ηρακλείου να λάβουν μέρος στον 3ο Διαγωνισμό Δημοσιογραφικών Δεξιοτήτων (2013-2014) για μαθητές Δημοτικού, Γυμνασίου και Λυκείου.

Στην σκοτεινή αίθουσα...

Αρχίζει αύριο 7 Οκτωβρίου και θα μας ταξιδέψει ως το τέλος του Μάρτη, η 7η σεζόν της Νέας Κινηματογραφικής Λέσχης Ηρακλείου. Φέτος, για δεύτερη συνεχή χρονιά φιλοξενείται στο κινηματοθέατρο "Αστόρια" CYTA, στο κέντρο της πόλης. 

Το φετινό πρόγραμμα της λέσχης αποτελείται από δύο τμήματα, το γνώριμο τακτικό τμήμα που περιλαμβάνει ως επί το πλείστον ταινίες μυθοπλασίας με προβολές κάθε Δευτέρα στην "Αστόρια", αλλά και το καινούριο πρόγραμμα ταινιών ντοκιμαντέρ που θα παρουσιάζεται κάθε δεύτερη Παρασκευή από DVD στον Κοινωνικό Χώρο των Ιδρυμάτων Καλοκαιρινού με ελεύθερη είσοδο. Έτσι, από τον Οκτώβριο μέχρι τον Μάρτιο, θα προβληθούν συνολικά 35 ταινίες μυθοπλασίας και ντοκιμαντέρ με ποικίλη θεματολογία.

Πάντα θα έχουμε ανάγκη από ουρανό...

Προσυπογράφω το κείμενο των συντακτών του ιστολογίου dimart... Είναι -δυστυχώς- μια πραγματικότητα... Μια μέρα σαν κι αυτή - το αίμα ενός νέου συμπολίτη μας ακόμα ζωντανό... Μπροστά στην ωμή βία...

Το κείμενο θέτει τα ερωτήματα και δίνει τις απαντήσεις. Στο βαθμό που του αναλογεί και του επιτρέπουν οι δυνατότητές του, την ίδια διαδρομή θα ακολουθήσει και το "τετράδιο εξόδου"... Στην παιδική μου γειτονιά με οδηγούν τα βήματά μου. 

"Όποιος δεν έχει χρόνο να γράψει ποίηση, δεν είναι ποιητής", γράφει ο Θοδωρής Καλλιφατίδης στο βιβλίο του "Γράμματα στην κόρη μου". Ο ποιητής Οβίδιος γράφει από την εξορία τα τελευταία γράμματα στην μικρή του κόρη στην Ρώμη... 

Εξόριστοι μα παρόντες συνεχίζουμε. 

Α.ΣΤΕΓΟΣ

Θερινό σινεμά...

Το Πολιτιστικό Κέντρο θα δεσπόζει...αύριο στην περιοχή. Η βαριά γέφυρα που το ενώνει με το Μαρτινέγκο στέκει πελώρια στα μάτια μικρών και μεγάλων... -όλοι περιμένουν το πρώτο τους πέρασμα... Το πράσινο μεγαλώνει. Πέρα από μια μικρή αβλεψία -αλήθεια οι τριανταφυλλιές ταλαιπωρούνται μέσα στον χλοοτάπητα- τα άνθη της συστάδας των πικροδαφνών δημιουργούν μια όμορφη σύνθεση. Προβάλουν τα αρωματικά φυτά, διαχέουν μια νοσταλγία στον βιαστικό ρυθμό της πόλης.

ioanna spanaki painting 2013

Eγκαινιάζεται απόψε στις 8:00μμ η έκθεση της ζωγράφου Ιωάννας Σπανάκη στην Πύλη Βιττούρι. Η έκθεση θα είναι ανοιχτή για το κοινό καθημερινά μέχρι και τις 29 Ιουνίου, από τις 13:00 έως τις 21:00.

Γεννημένη στην Κρήτη η Ιωάννα Σπανάκη, ζει και εργάζεται στο Ηράκλειο και τη Θεσσαλονίκη. Έχει αποφοιτήσει από την Σχολή Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Διαβάζω για την ζωγραφική της... 

"Η ζωγραφική της αποτελεί ένα ιδιαίτερο και πολυδιάστατο ερμηνευτικά, εικαστικό έργο που μαγνητίζει ευθύς εξαρχής το βλέμμα στο μινιμαλιστικό, αλλά και συνάμα μυστηριακό του σύμπαν.

Τα μέσα της ζωγράφου εξίσου απλά: παστέλ, χαρτί, χρωματική παλέτα συρρικνωμένη στα όρια του ελάχιστου ή ακόμη και του μονόχρωμου, τελάρα μικρού μεγέθους. Eπιδεικνύεται η εσωτερική ανάγκη μιας μετριόφρονης δημιουργικής έκφρασης, πέρα από κάθε πειρασμό εντυπωσιασμού.

Οι μικρές διαστάσεις κάθε καμβά, εντείνουν το κάλεσμα του βλέμματος κοντά τους, δίπλα τους, τείνουν στην απάλειψη της απόστασης μεταξύ έργου και θεατή. Το έργο θέλει να «ψιθυρίσει» κάτι τόσο σημαντικό, τόσο προσωπικό, τόσο εσωτερικό ή μυστηριακό, που μόνο από κοντά μπορεί να «ακουστεί». Χρειάζεται μια κοντινή ματιά για να μπορέσει να γίνει οπτικά αντιληπτό, ή και να διαβαστεί" .

Ανακαλύπτω ένα μικρό οδηγό στο διαδίκτυο...

Ακολουθώντας τα δικά της βήματα -το Ηράκλειο είναι μια πόλη μικρή- θα την συναντήσω εκεί στην πύλη Βιτούρι...[η φωτογραφία είναι της ίδιας της ζωγράφου -μια εικαστική προβολή του χώρου που φιλοξενεί τη δουλειά της]

Καλές Αποκριές...

Όσο πίσω κι αν πήγαινε –  έφτανε στα παιδικά του χρόνια -  δεν μπορούσε να θυμηθεί… Μάλλον γιατί ποτέ δεν είχε… υπάρξει!  Προσπάθησε να αναλύσει το γεγονός – δεν ήταν η ώρα σκέφτηκε… Ένα ήταν σίγουρο: δεν είχε γιορτάσει ποτέ τις Αποκριές.  Η ιδέα της μάσκας δεν του ήταν απωθητική, πάντοτε όμως επικρατούσε το πρόσωπο…

Τα σκεφτόταν όλα αυτά – τα περασμένα χρόνια στην γενέθλια πόλη μα και εκείνα στη Φλώρινα και στη Σαλονίκη – όταν βρέθηκε  εγκλωβισμένος σε ένα πολύχρωμο τσούρμο μικρών και μεγάλων,  μια ζωηρή παρέλαση στο κέντρο του Ηρακλείου.

Η πόλη επιχειρεί να αποκτήσει το δικό της καρναβάλι… Μια σειρά εκδηλώσεων με μουσική, χορό και βεγγαλικά… τσικνίσματα και κρασί! Θέλησε να αφήσει τους δισταγμούς του και να ακολουθήσει τη γιορτή… Να είναι τα χρόνια που περνούν… Η δύσκολη συγκυρία της κρίσης… Ή ο μικρός – που τώρα μεγαλώνει μαζί του …

Όποια απάντηση και να δοθεί… η ευχή «Καλές Αποκριές» θα ακουστεί φέτος! Μια γιορτή, μια υπερβολή της καθημερινότητας… Ίσως πάλι να είχε την ανάγκη να σμίξει τους καρναβαλιστές … για να ξεφύγει – προσωρινά – από τους «μασκαράδες» της πόλης!  Ίσως… 

Νερό ποτιστικό στην ξηρασία της εποχής...

Η μέρα ξεκίνησε θαυμάσια... [και εξακολουθεί να είναι έτσι!]. Να συναντάς μια τέτοια γραφή...να μένεις για ώρα μπροστά στην οθόνη...να νευριάζεις μονάχα γιατί πρέπει να φύγεις...Έγραψα μια φράση...ανέβηκα στη σχολή για τον άχαρο ρόλο του επιτηρητή... ξεπέρασα τον πειρασμό να επέμβω στα θέματα του συναδέλφου... 

Η πρωϊνή θερμακρασία, ικανή να σε μαγέψει, να σε μεταφέρει σε έναν χειμώνα, που ούτε φέτος δεν ζήσαμε στο νησί... Και ο ήλιος που ανέβαινε να θετεί τα δικά του ερωτήματα... Ξανά και ξανά να γυρεύει απαντήσεις στην ποίηση...

Σε μια σπείρα αφέθηκε... οι φοιτητές δεν αντιγράφουν, δεν κάνουν σκονάκια πια...παπαγαλίζουν ότι τους ζητηθεί...κι αν σκεφτείς να ρωτήσεις ... αν τους έχει περάσει από το μυαλό να μην βρουν αύριο "γη" να καλλιεργήσουν τις γνώσεις τους, τότε σίγουρα θα λάβεις σελίδες λευκές... [τελικά κανένας πειρασμός δεν σε αφήνει μέχρι να υποκύψεις].

Επέστρεψα... έπιασα αμέσως να εξετάζω τον εαυτό μου... Μια απάντηση ήξερα: Ναι,  οι εγγραφές  του φίλου Λ.Τ. είναι νερό ποτιστικό στην ξηρασία της εποχής...