γράφει ο Σπύρος Δανέλλης
Τις μέρες αυτές ξεκινά η φετινή ελαιοκομική περίοδος. Με την αφορμή αυτή καταθέτω μερικές σκέψεις. Η καλλιέργεια της ελιάς στην Ελλάδα συνιστά μια
τυπική περίπτωση όπου παρακμιακά φαινόμενα και αντιλήψεις έχουν
καταφέρει να επιβληθούν και να εξουδετερώσουν τα συγκριτικά φυσικά
πλεονεκτήματα του τομέα.
Η Ελλάδα μαζί με την Ισπανία και την Ιταλία προσφέρουν
τα ¾ της παγκόσμιας παραγωγής και απορροφούν πάνω από το ½ της
παγκόσμιας κατανάλωσης σε έναν κλάδο που έχει αναπτύξει αξιόλογη
δυναμική τα τελευταία χρόνια. Πώς αξιοποίησαν αυτές οι χώρες τη δυναμική
αυτή;
