Γυναίκες "χωρίς όνομα"...

Στα Κόκκινα φανάρια παρακολουθούμε τις ιστορίες γυναικών που δουλεύουνε ως πόρνες, γυναικών που αντιπροσωπεύονται από ένα βιβλιάριο στα αρχεία της υπηρεσίας Ηθών .Ιστορίες που μιλούν για τη φτώχεια,για το ελάχιστο της ανάγκης,τους βρώμικους έρωτες,τα δάκρυα,για το ψέμα,για την αλήθεια. Ιστορίες που θα μπορούσαν να είναι ίδιες ή παρόμοιες και με άλλων πολλών γυναικών "χωρίς όνομα", αφού η σωματεμπορία και η εκμετάλλευση αυτών των γυναικών από τους νταβατζήδες γίνεται με νόμο πια και απλώνει τα πλοκάμια της. 

"Οι άνθρωποι του περιθωρίου είναι πιο αληθινοί από τους υπόλοιπους, τους καθωσπρέπει...". Τα λόγια αυτά ανήκουν στον Αντώνη Ντουράκη, σκηνοθέτη, ηθοποιό και ιδρυτή της Θεατρικής Ομάδας "Ιυττός", που δραστηριοποιείται ενεργά στο πολιτιστικό στερέωμα του Ηρακλείου τα τελευταία χρόνια.

Σήμερα, Τετάρτη 8 Ιουλίου, περισσότερο από μισό αιώνα μετά την πρεμιέρα των "Κόκκινων Φαναριών" στο κοινό της Αθήνας, το περίφημο πλέον έργο του Αλέκου Γαλανού ανεβαίνει ξανά, αυτήν τη φορά στο Ηράκλειο, σκηνοθετημένο από τον Αντώνη Ντουράκη.