Αθήνα: ο πρώτος αντιδήμαρχος Μεταναστών και Προσφύγων

Στη σύσταση Αντιδημαρχίας Μεταναστών και Προσφύγων προχώρησε ο Δήμαρχος Αθηναίων, Γιώργος Καμίνης, προκειμένου να αντιμετωπιστεί το ζήτημα όχι μόνο της διαχείρισης αλλά και της ένταξης των προσφύγων στην πρωτεύουσα. Στο πλαίσιο αυτό, Αντιδήμαρχος Μεταναστών και Προσφύγων ορίστηκε, ο Δημοτικός Σύμβουλος και πρόεδρος του Συμβουλίου Ένταξης Μεταναστών, Λευτέρης Παπαγιαννάκης.

Ο δήμος της Αθήνας είναι ο πρώτος δήμος της χώρας που υλοποιεί μία τέτοια πρωτοβουλία, τόνισε μιλώντας στον Αθήνα 9.84 ο κ. Παπαγιαννάκης. Όπως εξήγησε, η πρωτοβουλία αυτή δεν διαφοροποιεί το σχεδιασμό του δήμου Αθηναίων γύρω από τη διαχείριση του προσφυγικού και μεταναστευτικού ζητήματος, αλλά προσδίδει έναν θεσμικό χαρακτήρα που θα βοηθήσει στον καλύτερο συντονισμό και τη διαχείριση του θέματος. Εξήγησε επιπλέον, ότι το νέο οργανόγραμμα του Δήμου προβλέπει την σύσταση σχετικού τομέα και κάλεσε τους υπόλοιπους δήμους της χώρας να λάβουν ανάλογες πρωτοβουλίες.

Το ρεπορτάζ από τον Αθήνα 9.84 υπογράφει η κ. Φωτεινή Κοκκινάκη

Διαβάστε ακόμα: 

Συνέντευξη | Λευτέρης Παπαγιαννάκης, Πρόεδρος Συμβουλίου Ένταξης Μεταναστών του Δήμου Αθηναίων

ελλάδα, η μεγάλη χαμένη των δημογραφικών εξελίξεων

 

Σωτήριες για την Ευρώπη οι μεταναστευτικές ροές.
Οι εκτιμήσεις της Eurostat για την πληθυσμιακή εξέλιξη
στην Ευρωπαϊκή Ένωση των 28 και στα κράτη-μέλη της

γράφει ο Γρηγόρης Τσιούκαςδιδάκτωρ Νομικής του ΑΠΘ 

με εξειδίκευση στο δίκαιο κατάστασης αλλοδαπών

Με αφορμή την τρέχουσα προσφυγική κρίση και τη μεγάλη αύξηση των μεικτών μεταναστευτικών ροών που σημειώθηκε το 2015 τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην ΕΕ, σκόπιμο είναι να ανατρέξει κανείς στις στατιστικές και τις προβλέψεις της ευρωπαϊκής στατιστικής υπηρεσίας (Eurostat) σχετικά με το δημογραφικό ζήτημα στην ΕΕ και τα κράτη μέλη της και πως αυτό αναμένεται να επηρεαστεί στον ένα ή τον άλλο βαθμό από την εξέλιξη των μεταναστευτικών και προσφυγικών ροών.[1] 

Μια τέτοια προσφυγή στις μελέτες της Eurostat είναι σκόπιμη ανεξάρτητα από τα πολιτικά συμπεράσματα ή τις πολιτικές προτάσεις στις οποίες μπορεί να καταλήξει για σειρά κρίσιμων –και εν τέλει υπαρξιακού χαρακτήρα για την ίδια την ΕΕ και τα κράτη μέλη της– θεμάτων, από τη στάση απέναντι στην τρέχουσα συγκυρία του μεταναστευτικού/προσφυγικού ζητήματος, έως το μέλλον του κοινωνικοασφαλιστικού συστήματος αλλά ακόμη και τον πυρήνα του αξιακού και πολιτειακού μοντέλου της ΕΕ.

Είναι επίσης σκόπιμη ανεξάρτητα από τις όποιες μεθοδολογικού χαρακτήρα επιφυλάξεις ή τα εύλογα ερωτήματα ως προς τον βαθμό εγκυρότητας των στοιχείων και προβλέψεων που υιοθετεί η ευρωπαϊκή στατιστική υπηρεσία. Και αυτό γιατί σε κάθε περίπτωση τα όποια πολιτικά συμπεράσματα και οι συνακόλουθες πολιτικές προτάσεις για τα ζητήματα που αναδεικνύονται από τις εν λόγω μελέτες είναι αναγκαίο να εδράζονται σε δεδομένα. Την ίδια στιγμή, όσες επιφυλάξεις και να έχει κανείς για την εγκυρότητα των δεδομένων αυτών, ιδίως μάλιστα για τις προβολές εξέλιξής τους στο μέλλον, δεν παύουν να αποτελούν στοιχεία υπαρκτών και δύσκολα αμφισβητούμενων τάσεων. Τάσεων που ακόμη και αν δεν επαληθευτούν πλήρως αποτυπώνουν, ωστόσο, μεγέθη που οφείλει κανείς να λάβει πολύ σοβαρά υπόψη του και να μην τα παρακάμψει με ευκολία.[2]

Σύμφωνα λοιπόν με τα στοιχεία της ευρωπαϊκής στατιστικής αρχής ο συνολικός πληθυσμός της ΕΕ των 28 κρατών-μελών ανέρχεται σήμερα σε περίπου 508 εκατομμύρια ανθρώπους. Ο αντίστοιχος αριθμός στις ίδιες χώρες το 1960 ήταν της τάξης των 406 εκατομμυρίων. Τα τελευταία 50 χρόνια υπήρξε δηλαδή μια αύξηση του πληθυσμού περίπου 102 εκατομμυρίων ανθρώπων. Ο ρυθμός της αύξησης αυτής ανερχόταν το 1960 σε περίπου 3,3 εκ. ετησίως και έχει σήμερα μειωθεί σημαντικά, ανερχόμενος το 2014 σε περίπου 1,1 εκ. Περαιτέρω, η αύξηση του πληθυσμού το 2014 οφειλόταν μόλις κατά 200.000 περίπου σε φυσική αύξηση (νέες γεννήσεις) και κατά 900.000 περίπου σε αφίξεις μεταναστών που πρακτικά σημαίνει ότι το 85% της συνολικής αύξησης του πληθυσμού το 2014 οφειλόταν κατά κύριο λόγο σε θετικό μεταναστευτικό ισοζύγιο.[3]

Ζούμε την Ιστορία και πρέπει να πάρουμε την ευθύνη της.

Σημεία της εξαιρετικής ομιλίας 
του δημάρχου Αθηναίων Γιώργου Καμίνη 
σε συζήτηση της «Κίνησης Πολιτών για μια Ανοιχτή Κοινωνία» 
για το προσφυγικό – μεταναστευτικό.

1. Όλες οι τελευταίες καταιγιστικές εξελίξεις επιβεβαιώνουν: Το προσφυγικό-μεταναστευτικό είναι και θα παραμείνει το πιο σημαντικό ζήτημα των επόμενων δεκαετιών για την Ευρώπη. Γινόμαστε μάρτυρες της εν εξελίξει ιστορίας μας. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη μετακίνηση πληθυσμού μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Δημιουργεί νέα δεδομένα, τείνει να ανατρέψει τη δημογραφική σύνθεση ευρωπαϊκών πόλεων, θέτει προς συζήτηση και ίσως επαναπροσδιορισμό εδραιωμένες/αποδεκτές εννοιολογήσεις περί Εθνικής ταυτότητας, πολιτισμού, δικαιωμάτων και εντέλει της λειτουργίας του ίδιου του δημοκρατικού πολιτεύματος. Αναδεικνύει την επισφαλή ισορροπία των εννοιών ασφάλεια-ελευθερία. Θα τεθεί (πάλι) υπό διάζευξη; Θέτει το ζήτημα της πολυπολιτισμικότητας και της αφομοίωσης σε πιθανόν νέες βάσεις. Θα παραμείνουν έννοιες συμπληρωματικές και προϋποθέσεις ειρηνικής συνύπαρξης και συναντίληψης; Ή θα αποδειχθούν αντιφατικές και αλληλοαποκλειόμενες; Πυροδοτεί ακροδεξιά αντανακλαστικά και ενδεχομένως (;) αύξηση ξενοφοβίας και ρατσισμού.

Τρεις άξονες για τη διαχείριση του μεταναστευτικού

γράφει ο Θοδωρής Δουλουμπέκης

Μεσόγειος 2015 … Η φιλόξενη αυτή θάλασσα μοιάζει πιο αφιλόξενη και πιο αντιφατική από ποτέ για χιλιάδες μεταναστών που προσπαθούν να διαφύγουν από τον πόλεμο και τα κοινωνικά και δημοκρατικά ελλείμματα που παρουσιάζονται στις χώρες τους. Γυναίκες, μικρά παιδιά άντρες κάθε ηλικίας προσπαθούν να διαφύγουν των κακουχιών εγκαταλείποντας με πόνο τη χώρα και το σπίτι τους για να αναζητήσουν καταφύγιο στην Ένωση.

Μόνο μέσα στο 2015 πάνω από 2000 συνάνθρωποι μας έχουν χάσει τη ζωή τους στο κυνήγι της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Πάνω από 250.000 άνθρωποι έχουν προσπαθήσει να διαπλέυσουν τη Μεσόγειο και πάνω από 150.000 έχουν περισυλλέγει μόνο από τις ελληνικές αρχές από τις αρχές του χρόνου.

Εμείς ως PES Activists Crete έχουμε ήδη αναλάβει πρωτοβουλίες για την αφύπνιση των πολιτών γύρω από το μεταναστευτικό, αλλά και για την αφύπνιση των Βρυξελλών #EUwakeUP ώστε να επιδείξουν περισσότερη αλληλεγγύη προς τους μετανάστες και τις χώρες προέλευσης τους, ώστε να υπερασπιστούν τα ανθρώπινα δικαιώματα και να προστατεύσουν ανθρώπινες ζωές .

Η πρόκληση του μεταναστευτικού και ο ρόλος των πόλεων

Άρθρο των δημάρχων Αθήνας, Παρισιού και Ρώμης 

Γιώργου Καμίνη, Anne Hidalgo και Ignazio Marino 

στις εφημερίδες TA NEA, LA CROIX και IL MESSAGGERO

Παρόλο που οι δήμαρχοι στα μεγάλα ευρωπαϊκά αστικά κέντρα, δεν συμμετέχουν άμεσα, σε κεντρικό ή εθνικό επίπεδο, στη διαμόρφωση της μεταναστευτικής πολιτικής, εκείνοι είναι που συνήθως καλούνται να αντιμετωπίσουν τα κύματα μεταναστών στις πόλεις τους, δίχως παράλληλα να θέσουν σε κίνδυνο την κοινωνική συνοχή.

Όλοι μας γίναμε πρόσφατα μάρτυρες της τραγικής απώλειας εκατοντάδων ανθρώπων στα νερά της Μεσογείου. Περισσότεροι από 7000 μετανάστες έφτασαν σε ευρωπαϊκό έδαφος τις τελευταίες εβδομάδες. Η Ρώμη, η Αθήνα, το Παρίσι, όπως και πολλές παράκτιες περιοχές της Νότιας Ευρώπης, βρίσκονται στην παρούσα συγκυρία, αντιμέτωπες με ένα αυξανόμενο κύμα προσφύγων από τη Συρία, τη Λιβύη και άλλες χώρες της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής, θύματα αιματηρών ταραχών και πολιτικής αστάθειας.