Αυτή είναι μια καλή είδηση. Είναι μια εξαιρετική πράξη... Σήμερα το πρωί έψαξα και βρήκα την χθεσινή εφημερίδα. Χαμογέλασα: "Θα γράψω στο blog". Αξίζουν πραγματικά συγχαρτήρια στην κ. Χρύσα Βαθιανάκη. Δούλεψε και δίδαξε ένα τόσο δύσκολο θέμα στους πιο μικρούς συμπολίτες μας. Αυτή είναι μια αισιόδοξη μέρα... Με δύο σκέψεις κλείνω τη μικρή αυτή εισαγωγή: η πρώτη, στα πέντε, στα επτά μου χρόνια, δεν είχα ακούσει τίποτα και για κανέναν μεγάλο ζωγράφο... και η δεύτερη, ο στίχος του Γκόρπα, " δασκάλα μόνη μελαγχολική στο διάλειμμα".
