Κρατώ την καταληκτική φράση του Τριανταφύλλου: "Θα
συνεχίσω να εργάζομαι για την συγκρότηση μιας ισχυρής αυτόνομης
Κεντροαριστερής Παράταξης, της μοναδικής προοδευτικής μεταρρυθμιστικής
λύσης για την χώρα και τους πολίτες, που ασφυκτιούν ανάμεσα στον
αδιέξοδο και παρωχημένο διπολισμό ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ". Με μια ανάλογη πρόταση έκλεινε τη δική του επιστολή "αποχαιρετισμού" και ο φίλος Φωτίου... Είναι η κοινή πεποίθηση όλων μας. Ο δρόμος είναι πάντοτε μπροστά. Μόνο που για να τον περπατήσεις οφείλεις να δεχτείς την ζωογόνο κούραση της κίνησης. Η πλειοψηφία της ΔΗΜΑΡ έχει επιλέξει τη φθορά της ακινησίας. Επιλογή που οδηγεί σε μια θανάσιμη πλήξη.
Α.ΣΤΕΓΟΣ
γράφει ο Θοδωρής Τριανταφύλλου
Είναι γνωστές οι διαφωνίες μου με τις κεντρικές πολιτικές επιλογές
του κόμματος το τελευταίο χρονικό διάστημα, είχα άλλωστε την δυνατότητα
να τις εκφράσω σε πολλές συνεδριάσεις, τόσο πριν το Συνέδριο, όσο και
μετά και μέχρι τις Εκλογές. Αφορούσανε, χονδρικά μιλώντας, τον τρόπο και
τον χρόνο αποχώρησης από την Κυβέρνηση, εν συνεχεία την στάση μας στον
διάλογο για την Κεντροαριστερά και σε
τελική ανάλυση την απουσία σαφούς προοδευτικού μεταρρυθμιστικού
στίγματος που θα έδινε προοπτική και διέξοδο στους πολίτες και τη χώρα.
Δεν έχει θεωρώ νόημα να ξανααναφερθώ εδώ σε πράγματα που έχουμε
συζητήσει επί μακρόν.
