γράφει ο Γιώργος Ν. Αλεξάτος
Είκοσι εννιά χρόνια μετά τον θάνατό του, στις 25 Ιανουαρίου 1985, μπορούμε
να μιλήσουμε με κατασταλαγμένη άποψη για έναν άνθρωπο που επί δεκαετίες είχε
μια σταθερή παρουσία από θέσεις ηγετικές στην Αριστερά. Για έναν αριστερό
αγωνιστή και πολιτικό που πλήρωσε το τίμημα της πολιτικής του δράσης, έχοντας
εξοριστεί σε δύσκολους καιρούς για την Αριστερά και τον λαό μας, στα 1947-51
και στα 1967-71. Που έχοντας ως αφετηρία της συμμετοχής του στην πολιτική την
ένταξή του στη νεολαία της Δημοκρατικής Ένωσης, του κόμματος του Αλέξανδρου
Παπαναστασίου, παρέμεινε πάντα ένας συνεπής αριστερός δημοκράτης, παρά τη
μετατόπισή του προς την κομμουνιστική Αριστερά.
