Παρίσι: Η έξοδος από το πετρέλαιο και τον λιγνίτη ξεκίνησε. Εμείς εδώ;

Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ εκφράζουμε την ικανοποίησή μας για τις ιστορικές αποφάσεις της Παγκόσμιας Διάσκεψης για το Κλίμα στο Παρίσι (COP21), που ανοίγουν τον δρόμο για την απεξάρτηση της ανθρωπότητας από τα ορυκτά καύσιμα (πετρέλαιο, λιγνίτη, κάρβουνο, φυσικό αέριο).  Ο περιορισμός των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου σε επίπεδα που θα πετύχουν  την επίτευξη την συγκράτηση της αύξησης της μέσης θερμοκρασίας του πλανήτη κάτω από τους +2˚C ή στους +1,5˚C είναι πράγματι δυνατός και σαφής. Αλλά η επίτευξή του στόχου αυτού απαιτεί ισχυρότερες δεσμεύσεις από αυτές που έχουν συμφωνηθεί καθώς και διάθεση επαρκών πόρων για την υλοποίηση της μεταστροφής.  Χρειάζεται να γίνει ευρέως κατανοητό ότι η συμφωνία που επιτεύχθηκε σημαίνει, ξεκάθαρα, ότι η παγκόσμια οικονομία θα έχει στραφεί σε 100% Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας μέχρι το αργότερο το 2050, αν θέλουμε να πετύχουμε τους στόχους που τέθηκαν. Η πράσινη στροφή της οικονομίας είναι πλέον η μόνη ρεαλιστική λύση για την επιβίωσή μας.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι, ο ΣΥΡΙΖΑ και η κοινωνία

γράφει ο Γιάννης Παρασκευόπουλος

Τη δεκαετία πριν την κρίση, είχαν διαμορφωθεί καταστάσεις όπου «υπήρχαμε» μόνο στο βαθμό που είχαμε αγοραστική δύναμη.  Σήμερα, με την οικονομία κατά 25% μικρότερη και τις τσέπες των περισσότερων άδειες, δύσκολα μπορούμε να έχουμε πια τέτοια πολυτέλεια. .

Όμως το  πολιτικό σύστημα, που κατά τα άλλα συγκρούεται ριζικά για το αν η ανάπτυξη θα έρθει με τη λιτότητα ή με την ανατροπή της, συγκλίνει ότι, για να ζήσουμε καλύτερα, «πρέπει» πρώτα να έρθει η ανάπτυξη. Ανάλογη είναι και η διαχρονική φιλοσοφία του ΔΝΤ και των Μνημονίων: παντού η ύφεση ήταν το  εργαλείο για να δρομολογηθεί το τυφλό κυνήγι   μιας άγριας  ανάπτυξης, ανάπτυξης με κάθε τίμημα και επί ποινή θανάτου.

Όμως η ανάπτυξη μπορεί και να αργήσει, ή να χρειαστούν δεκαετίες για να μεταφραστεί σε επαρκείς θέσεις εργασίας και διάχυση εισοδημάτων. Ακόμη χειρότερα, σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να αποδειχθεί τοξική. Μπορούμε λοιπόν, έστω ως δικλείδα ασφαλείας, να αποσυνδέσουμε την ευημερία (ως ανθρώπινη ζωή για όλους) από την ατομική αγοραστική δύναμη και την προσμονή της ανάπτυξης;

Η Ευρώπη – Οικολογία συμπλέει με το Ποτάμ

Σήμερα Παρασκευή , 2 Ιανουαρίου, στις 12 το μεσημέρι θα πραγματοποιηθεί συνέντευξη τύπου του κινήματος “Ευρώπη-Οικολογία” στην Ελληνική Εταιρία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, Τριπόδων 28, στην Πλάκα παρουσία και του επικεφαλής του Ποταμιού, Σταύρου Θεοδωράκη.

Μέσα στη δίνη των πολιτικών εξελίξεων, είναι απαραίτητο, όλοι οι ενεργοί πολίτες να κάνουμε ότι περνάει από το χέρι μας για να εξασφαλίσουμε τη δημοκρατική ομαλότητα και να συμβάλλουμε στην έξοδο από την πολλαπλή κρίση: κρίση πολιτική, οικονομική, κοινωνική, πολιτισμική, περιβαλλοντική.

Λεωνίδας Λουλούδης 1947-2014

Έφυγε από τη ζωή ένας από τους θεμελιωτές της οικολογικής πολιτικής, με μακρά διαδρομή στο χώρο της δημοκρατικής αριστεράς. Ο λόγος για τον Λεωνίδα Λουλούδη, που δίδασκε από το 1990 στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο της Αθήνας, ήταν διευθυντής του Γεωργικού Μουσείου του, ενώ είχε διατελέσει την περίοδο 2003-2010 αντιπρύτανης Οικονομικού Προγραμματισμού και Ανάπτυξης.

Σημαντική ήταν η συμβολή του στην ελληνική βιβλιογραφία, καθώς έγραψε κι επιμελήθηκε πολλά έργα όπως: "Πολιτοικολογία" (1986), "Φύση, Κοινωνία και Επιστήμη στην εποχή των Τρελών Αγελάδων. Διακινδύνευση και Αβεβαιότητα" (με τη συνεργασία των Β. Γεωργιάδου και Γ. Σταυρακάκη, 1999), "Ύπαιθρος Χώρα. Η Ελληνική Αγροτική Κοινωνία στο τέλος του 20ού αιώνα" (με τη συνεργασία του Χ. Κασίμη), "Το Αγροτικό Τοπίο. Το παλίμψηστο αιώνων γεωργικού μόχθου" (με τη συνεργασία Ν. Μπεόπουλου και Α.Ι. Τρούμπη, 2005), "Αγροτικότητα, Κοινωνία και Χώρος. Μνήμη Στάθη Δαμιανάκου" (με τη συνεργασία των Ε. Ζακοπούλου και Χ. Κασίμη, 2008), "Ελληνική Γεωργία και Αγροτική Πολιτική" (με τη συνεργασία Κ. Κριμπά, 2009).

Ο Λ. Λουλούδης γεννήθηκε το 1947. Σπούδασε στην Ανωτάτη Γεωπονική Σχολή Αθήνας και στο University of Reading της Αγγλίας. Ήταν καθηγητής στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο της Αθήνας και διευθυντής του Γεωργικού Μουσείου του. Συμμετείχε ενεργά στις συντακτικές επιτροπές των περιοδικών "Ο Πολίτης" και "Νέα Οικολογία", ενώ τα τελευταία χρόνια αρθρογραφούσε τακτικά στη μηνιαία επιθεώρηση Athens Review of Books.

Με τα δικά του λόγια -από μια σχετικώς πρόσφατη συνέντευξή του- και με το βλέμμα στον χώρο της δημοκρατικής αριστεράς, το "τετράδιο εξόδου", τον αποχαιρετά: 

"Αν η Δημοκρατική Αριστερά πρέπει να έχει γέφυρες με τον Συνασπισμό και τον ΣΥΡΙΖΑ, άνθρωποι σαν εμένα, αν διαπιστώσουν κάτι τέτοιο, την άλλη μέρα θα έχουν φύγει. Είμαστε πολύ κουρασμένοι και αηδιασμένοι με ό,τι συμβαίνει. Αν συμβούν και πάλι οι διάλογοι, οι συναινέσεις και ειπωθεί «να τα βρούμε», τότε καληνύχτα σας. Χρειαζόμαστε ένα καθαρό μήνυμα. Το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ νομίζω δεν έχουν καμία σχέση με την Αριστερά. Είναι του 1917, είναι της δεκαετίας του '60. Δεν είναι του 2010. Δεν διεκδικώ το αλάνθαστο, αλλά είναι η άποψή μου. Αν αρχίσουν τέτοιοι διάλογοι, άνθρωποι σαν εμένα θα φύγουν αμέσως.
 

[...] Νομίζω ότι πρέπει να ασχοληθεί με κάποια σοβαρά προβλήματα του ελληνικού λαού. Το πρώτο είναι η οικονομία καθώς και η υγεία, το περιβάλλον και η εκπαίδευση. Αυτά είναι τα μεγάλα θέματα με τα οποία ένα κόμμα μικρό μπορεί να ασχοληθεί. Δεν μπορεί να ασχοληθεί με τα πάντα. Εάν μπορούσε στην υγεία, στην παιδεία, στο περιβάλλον και φυσικά στην οικονομία να έχει μια εποικοδομητική θέση, με κριτική εκεί που πρέπει και συναίνεση εκεί πού επίσης πρέπει, εμείς περιμένουμε να λέει πού συμφωνεί και πού διαφωνεί. Δεν γίνεται να διαφωνεί σε όλα."

 

Η κηδεία του Λεωνίδα Λουλούδη, θα γίνει σήμερα, Τρίτη, 15 Ιουνίου, στις 3.00 μμ, στο Α' Νεκροταφείο, στην εκκλησία των Αγ. Θεοδώρων. Παράκληση της οικογένειας, αντί στεφάνων τα ποσά να κατατεθούν υπέρ του Γεωργικού Μουσείου του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών.

 

Νέος φορέας πολιτικής Οικολογίας

Ερωτήματα και αδυναμίες. Συζητήσεις και αναζητήσεις. Ανάγκες. Λέξεις κλειδιά σε όλους τους πολιτικούς χώρους. Ενδιαφέρον παρουσιάζει η προσπάθεια της πρωτοβουλίας Think Π, η οποία ανοίγει τη συζήτηση για τη δημιουργία ενός νέου φορέα στο χώρο της πολιτικής Οικολογίας. Σημείωναν ήδη εδώ και ένα χρόνο στη διακήρυξή τους: 

"...Οι κατεστημένες πολιτικές δυνάμεις προσπαθούν να μην αλλάξει τίποτα, ενώ οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις γίνονται απρόθυμα, σπασμωδικά και με μεγάλη καθυστέρηση. Η έλλειψη διαβούλευσης με τους πολίτες και η διαρκής επίκληση του εξαναγκασμού από τους “ξένους” (και με τη βοήθεια της αντιπολιτευτικής δημαγωγίας), έχουν στόχο τον «εξαγνισμό» των μέχρι τώρα διαχειριστών της εξουσίας και αποτέλεσμα την αύξηση του αντι-ευρωπαϊσμού και του εθνικισμού".

Το "τετράδιο εξόδου" φιλοξενεί το κάλεσμα της πρωτοβουλίας...