ΔΗΜΟΣ ΣΚΟΥΛΑΚΗΣ (1939-10.12.2014)

Ο Δήμος Σκουλάκης γεννήθηκε στην Αθήνα.  Σπούδασε ζωγραφική (1956-1957) κοντά στον Πάνο Σαραφιανό και αργότερα, στην Α.Σ.Κ.Τ. (1960-1965), κοντά στους  Γιάννη Μόραλη και Γιώργο Μαυροϊδη.  Τις σπουδές του συμπλήρωσε (1963-1965) στη σκηνογραφία με το Βασίλη Βασιλειάδη.  Το 1968-1969 ταξείδεψε στη Βόρειο και Νότιο Αμερική και την Ευρώπη (Παρίσι, Λονδίνο, Δυτικό Βερολίνο), όπου είχε την ευκαιρία να μελετήσει τα κλασσικά έργα των μεγάλων δασκάλων της Ευρωπαϊκής Τέχνης και να έλθει σε άμεση επαφή με τα σύγχρονα εικαστικά ρεύματα και ιδιαίτερα με εκείνα της pop-art και του κριτικού ρεαλισμού.  Την πρώτη του ατομική έκθεση έκανε το 1981 στην Αθήνα, ενώ ήδη από το 1961 είχε μετάσχει σε σειρά ομαδικών εκθέσεων. Το έργο του, όπου δεσπόζει το ανθρώπινο πρόσωπο, διακρίνει ο υπέρμετρος ρεαλισμός.  

Ο Δήμος Σκουλάκης μέσα από τα δικά του λόγια.  Αποσπάσματα από συνέντευξή του στον Γιώργο Δουατζή. Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Κ της Καθημερινής - τ.170

Η... αγαπημένη μας νηπιαγωγός

 

Στην έξοδο του Σαββάτου -ένα θεατρικό έργο με σκηνικό ένα μπαρ ήταν μια γοητευτική πρόταση- είχαμε μια θαυμαστή συνάντηση. Μια γλυκιά κοπέλα με λαμπερό χαμόγελο μας κίνησε το ενδιαφέρον. Η μνήμη μας λειτούργησε: η κυρία δεν είναι νηπιαγωγός αλλά η... αγαπημένη μας νηπιαγωγός, από τα χρόνια του παιδικού σταθμού. Ανταλλάξαμε ευχές για "καλή δύναμη", είδαμε  την παράσταση, δώσαμε την υπόσχεση να την επισκέφτουμε σύντομα. Εργάζεται ακόμα στον ίδιο δημόσιο παιδικό σταθμό. 

Στέλνω τα χαιρετίσματά μου με ένα μικρό κείμενο από τον παγωμένο χειμώνα του 2012. Ο μικρός ήταν τότε μαθητής, δεύτερη χρονιά στον...παιδικό! 

Α.ΣΤΕΓΟΣ

Μέρες δημιουργίας με τον... Αλέξη Ακριθάκη

Αυτή είναι μια καλή είδηση. Είναι μια εξαιρετική πράξη... Σήμερα το πρωί έψαξα και βρήκα την χθεσινή εφημερίδα. Χαμογέλασα: "Θα γράψω στο blog". Αξίζουν πραγματικά συγχαρτήρια στην κ. Χρύσα Βαθιανάκη. Δούλεψε και δίδαξε ένα τόσο δύσκολο θέμα στους πιο μικρούς συμπολίτες μας. Αυτή είναι μια αισιόδοξη μέρα... Με δύο σκέψεις κλείνω τη μικρή αυτή εισαγωγή: η πρώτη, στα πέντε, στα επτά μου χρόνια, δεν είχα ακούσει τίποτα και για κανέναν μεγάλο ζωγράφο... και η δεύτερη, ο στίχος του Γκόρπα, " δασκάλα μόνη μελαγχολική στο διάλειμμα". 

ioanna spanaki painting 2013

Eγκαινιάζεται απόψε στις 8:00μμ η έκθεση της ζωγράφου Ιωάννας Σπανάκη στην Πύλη Βιττούρι. Η έκθεση θα είναι ανοιχτή για το κοινό καθημερινά μέχρι και τις 29 Ιουνίου, από τις 13:00 έως τις 21:00.

Γεννημένη στην Κρήτη η Ιωάννα Σπανάκη, ζει και εργάζεται στο Ηράκλειο και τη Θεσσαλονίκη. Έχει αποφοιτήσει από την Σχολή Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Διαβάζω για την ζωγραφική της... 

"Η ζωγραφική της αποτελεί ένα ιδιαίτερο και πολυδιάστατο ερμηνευτικά, εικαστικό έργο που μαγνητίζει ευθύς εξαρχής το βλέμμα στο μινιμαλιστικό, αλλά και συνάμα μυστηριακό του σύμπαν.

Τα μέσα της ζωγράφου εξίσου απλά: παστέλ, χαρτί, χρωματική παλέτα συρρικνωμένη στα όρια του ελάχιστου ή ακόμη και του μονόχρωμου, τελάρα μικρού μεγέθους. Eπιδεικνύεται η εσωτερική ανάγκη μιας μετριόφρονης δημιουργικής έκφρασης, πέρα από κάθε πειρασμό εντυπωσιασμού.

Οι μικρές διαστάσεις κάθε καμβά, εντείνουν το κάλεσμα του βλέμματος κοντά τους, δίπλα τους, τείνουν στην απάλειψη της απόστασης μεταξύ έργου και θεατή. Το έργο θέλει να «ψιθυρίσει» κάτι τόσο σημαντικό, τόσο προσωπικό, τόσο εσωτερικό ή μυστηριακό, που μόνο από κοντά μπορεί να «ακουστεί». Χρειάζεται μια κοντινή ματιά για να μπορέσει να γίνει οπτικά αντιληπτό, ή και να διαβαστεί" .

Ανακαλύπτω ένα μικρό οδηγό στο διαδίκτυο...

Ακολουθώντας τα δικά της βήματα -το Ηράκλειο είναι μια πόλη μικρή- θα την συναντήσω εκεί στην πύλη Βιτούρι...[η φωτογραφία είναι της ίδιας της ζωγράφου -μια εικαστική προβολή του χώρου που φιλοξενεί τη δουλειά της]

[ ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ ]

Στη ζωγραφική είναι περιττά τα λόγια,

στην ποίηση είναι περιττά τα σχέδια. 

Κι όμως σχεδιάζεις ένα ποίημα ή 

γράφεις μια ζωγραφική.

Αλέξης Ακριθάκης, Σκέψεις και Ζωγραφοϊστορίες , πρόλογος - επιμέλεια ύλης Μαρία Κοτζαμάνη, εκδόσεις ΙΤΑΝΟΣ

κόκκινες βαλίτσες, 1973

σημείωση: η πρωϊνή μου ιδέα - να μιλήσεις για την ποίηση μέσα από τα χρώματα - συναντήθηκε με τούτη την εξαιρετική εγγραφή. Την άγνωστη φίλη, ευχαριστώ θερμά!