Σελιδοδείκτης 88ος
Τα παιδιά της δικτατορίας
μετάφραση Πελαγία Μαρκέτου
εκδόσεις ΠΟΛΙΣ
Αθήνα 2015
γράφει η Ξένια Κουναλάκη
Τι σημαίνει χούντα
Λίγες σκέψεις, όπως τις διατύπωσα χθες στην παρουσίαση του
βιβλίου του Κωστή Κορνέτη, «Τα παιδιά της δικτατορίας», που κυκλοφόρησε
πριν λίγους μήνες από τις Εκδόσεις Πόλις.
Θέλω να πω δυο λόγια καταρχάς για το πώς γνώρισα τον Κωστή, γιατί
είναι λίγο μυθιστορηματική η συνάντησή μας. Έκανα ένα road trip στη Νέα
Αγγλία τον Νοέμβριο του 2010 και πόσταρα φωτογραφίες στο Facebook. Ενώ
βρισκόμουν λοιπόν κάπου στο Μόχοκ Τρέιλ, ακούγοντας Ντίλαν και
Γκρέιτφουλ Ντεντ, μου στέλνει ένα μήνυμα ο Ηλίας Μαγκλίνης: «Δεν έρχεσαι
στο Πρόβιντενς μεθαύριο που θα δώσω μια διάλεξη στο Μπράουν για την
“Ανάκριση”;» Έτσι έγινε και έκανα μια παράκαμψη και βρέθηκα στο Ροντ
Άιλαντ κι ένα παγωμένο απόγευμα άκουσα την ντροπαλή Πατρίσια, που
μετέφρασε την «Ανάκριση» στα αγγλικά, να απαγγέλλει ίσως το πιο
προκλητικό εδάφιο του βιβλίου του Ηλία, όπου η κόρη-σαδομαζοχίστρια
καλλιτέχνις προσπαθεί να εκμαιεύσει από τον πατέρα της την πληροφορία
για το εάν υπέστη σοδομισμό στη διάρκεια των ανακρίσεών του στα
κρατητήρια της ΕΣΑ. Όλα αυτά σε μια μεγαλοπρεπή αίθουσα του
Πανεπιστημίου, με διάφορα πορτρέτα πρυτάνεων και δωρητών στους τοίχους
και μια έκδηλη αμηχανία ανάμεσα στους φιλέλληνες πιτσιρικάδες φοιτητές
και τους καθωσπρέπει καθηγητές του Ivy League ιδρύματος να προσπαθούν να
κρύψουν το σοκ τους. Και τον ίδιο τον συγγραφέα να υπομειδιά πονηρά.
Κάπως έτσι το θυμάμαι. Νομίζω, χωρίς να το ξέρω σίγουρα, ότι υπήρξε στην
επιλογή του κομματιού μια συνωμοσία προβοκατόρων, του Μαγκλίνη και του
Κορνέτη, που δίδασκε τότε στο τμήμα Ιστορίας του Μπράουν. Μετά πήγαμε
όλοι μαζί και φάγαμε και έπαθα αμέσως αυτό που, χωρίς να ξέρω έναν
άνθρωπο, μου φάνηκε τόσο οικείος, τόσο ιδεολογικά συγγενής, που ήταν σαν
να τον ήξερα από πάντα, σαν να είχαμε τις ίδιες καταβολές, λες και μας
κοίμιζαν οι γονείς μας με τα ίδια αριστερά ανέκδοτα και τις αφηγήσεις
για τη χούντα και τον αντιδικτατορικό αγώνα. Το ίδιο έπαθα και με το
βιβλίο του, λοιπόν.
