Μπροστά
σε κάθε νέο κίνδυνο στεκόμαστε με αμηχανία. Ο κίνδυνος προχωρεί,
εξαπλώνεται, αναπαράγεται, εδραιώνεται. Οι κινήσεις προστασίας είναι
κινήσεις πανικού... τα μέτρα προστασίας όταν εφαρμόζονται είναι αργά και
τα αποτελέσματα όχι μόνο δεν ακυρώνουν τον αρχικό εισβολέα αλλά
πλήττουν...τις μέλισσες...
Για το σκαθάρι του φοίνικα γράφω και όχι για
την οικονομική...κρίση. Αν γυρίσουμε στο 2009 - να πιάσουμε το νήμα μιας
θλιβερής ιστορίας - και για τα όρια της Κρήτης τα πράγματα είχαν ήδη
εξελιχθεί στραβά... Σε σχόλιο που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα FREEVOX,
είχα σταθεί στην...ατιμωρησία των " υπευθύνων ". Ας το θυμηθούμε μαζί:
