Και για μεταρρυθμίσεις, ποιος θα μιλήσει;

γράφει ο Θανάσης Μαχιάς 

Στην Ελλάδα των στρεβλώσεων θεωρήθηκε ότι τα μνημόνια έφεραν την κρίση και όχι το αντίστροφο. Με παρόμοιο τρόπο έχει θεωρηθεί ότι τα μέτρα που συμφωνούνται ταυτίζονται με τις μεταρρυθμίσεις και τις πολιτικές. Αντίθετα οι μεταρρυθμίσεις ξεκινούν από το πώς αυτά θα εφαρμοστούν.

Σε λίγους μήνες θα κληθούμε να εφαρμόσουμε την φορολογία των αγροτών, μέτρο στο οποίο δύσκολα μπορεί να διαφωνήσει κανείς, πλην βεβαίως των πληττομένων. Είναι όμως εκπληκτική η απουσία της συζήτησης για την πολιτική ή σωστότερα των πολιτικών που σκοπεύουν να εφαρμόσουν τα κόμματα, που περιορίζονται απλά και μόνο να αντιδικούν και να αλληλοκατηγορούνται για το ποιος έφερε το μέτρο. Αν η συζήτηση περιοριστεί στη τεχνοκρατική διάρθρωση της είσπραξης των φόρων και δεν επικεντρωθεί στο πού θα στοχεύει και ποιά αναδιάρθρωση θα εξυπηρετεί, μόνο σε στρεβλώσεις θα οδηγήσει.

Ο Γολγοθάς της ΕΑΣΗ

γράφει ο Κώστας Καράτζης

 

Η Ένωση Αγροτικών Συνεταιρισμών Ηρακλείου με τα 4 υποκαταστήματα, τους 170 Συνεταιρισμούς, τα 22.500 φυσικά μέλη, τους 45.000 συναλλασσομένους παραγωγούς, με ετήσιο τζίρο 40-50 εκατ. ευρώ, την τεράστια αστική περιουσία (φιλέτα), βιομηχανικές μονάδες τυποποίησης ελαιόλαδου, ξυδιού, κρασιού και επιτραπέζιων σταφυλιών. Με διαγραμμένες όλες τις ληξιπρόθεσμες οφειλές από την Πολιτεία κατά το έτος 2000, βρίσκεται σήμερα σε απελπιστική κατάσταση και οδηγείται σε τραγικό αδιέξοδο.

Η εικόνα και η κατάσταση της πάλαι ποτέ κραταιάς Ένωσης αποδομήθηκε μέσα σε μια δεκαετία από μια πολλά υποσχόμενη διοίκηση η οποία με το πρόσχημα της ανάπτυξης κατάφερε:

Να φτάσει το τραπεζικό χρέος από τα 10 περίπου εκ. ευρώ που ήταν στην Αγροτική Τράπεζα, στα 58 εκμετά την μεταφορά στην Πειραιώς και τούτο παρά τους αρνητικούς ισολογισμούς

Να εκποιηθεί σημαντική αστική ακίνητη περιουσία

Κλωστική κάναβη: καταλύτης αγροτοβιομηχανικής ανάπτυξης

γράφει ο Γιώργος Κοτσίρης

Ο νόμος 4139/2013 άνοιξε τον δρόμο για την καλλιέργεια της κλωστικής ή βιομηχανικής κάνναβης στην Ελλάδα, ενώ ήδη από το 1990 με την Οδηγία 1308/1990 της Ε.Ε. η καλλιέργειά της κατέστη νόμιμη στην Ευρώπη. Εξακολουθεί ωστόσο η απαράδεκτη μέχρι σήμερα καθυστέρηση της έκδοσης της σχετικής ΚΥΑ, που επιπλέον καθυστερεί την ισχύ και εφαρμογή του ψηφισθέντος από τον Μάρτιο του 2013 νόμου για την απελευθέρωση της καλλιέργειας της Cannabis Sativa.

Πρόκειται για φυτό που η καλλιέργειά του επιδοτείται από την Ε.Ε., βοηθάει ιδιαίτερα στον τομέα της αγροτικής, παραγωγικής και βιομηχανικής ανασυγκρότησης της χώρας, δεν είναι απαιτητική σε νερό, η επεξεργασία της είναι σημαντικά μειωμένου κόστους σε σχέση με τον βάμβακα και το καλαμπόκι, παράγει πληθώρα προϊόντων όπως βιοκαύσιμα, υφαντά, χαρτί, λάδι, κτηνοτροφές, συμπληρώματα διατροφής για τον άνθρωπο και άλλα.