Άτιτλο XIII

Κάθε φύλλο ένας στίχος
Το κλαδί ένας λυγμός
κλαίει ένα ποίημα
Και το δέντρο
Το δέντρο απαγγέλει μια σύνθεση ολόκληρη.

Γυρνώ πάντα στον κοιμώμενο οφθαλμό.

Άτιτλο XII

Η μνήμη συγκροτείται από ιστορίες που έχουν ήδη συμβεί. Σπόγγος και πίνακας δεν υπάρχουν. Καμμιά ιστορία άλλωστε δεν γράφτηκε με κιμωλία. 

Μαθήματα σε σχολεία παρελθουσών εποχών, χρέη σε καφενεία της επαρχίας, κάποτε ίσως τα αποτελέσματα του ιπποδρόμου. 

Άτιτλο XI

Φάνηκε πάλι απ` το λιμάνι

Πλοίο  με μαύρα πανιά

Δεν  αμέλησε τίποτα ο καπετάνιος

Ήταν αυτό το τελευταίο μήνυμα

Το  πέλαγος θα καταπιεί την ντροπή

Δεν θα πέσει κανείς  από τον στέρεο βράχο

Ο Αιγέας αιώνες τώρα έχει αυτοκτονήσει

Οκτώβριος 2015

Άτιτλο X

Μόνος απέναντι στο θάνατο, απέναντι στον έρωτα μόνος. Μάλιστα, τα γνωρίζουμε αυτά... Μόνος απέναντι στο λάθος. Μάλιστα, γνωστό κι αυτό. Μόνος απέναντι στην πληγή. Συντομεύετε ή πείτε μας κάτι, Κύριε. 

Μόνος απέναντι στο μαχαίρι.

Άτιτλο IX

Ένας καλός στρωματοποιός κοιμάται λίγο
Έχει χαρίσει ύπνο γλυκό σε πολλούς ανθρώπους.

Ο ποιητής κοιμάται λίγο επίσης
Έχει στερήσει ύπνο
Με λέξεις καρφιά
Σε κάποιους ανθρώπους.

Άτιτλο VIII

Ανιχνεύω σημάδια καπνού. Τι να σου στείλω;  Ένα θηρίο στο χαρτί. Το ζωγραφίζω. Τα χρώματα μου χυμένα έξω από την παλέτα. Ο καμβάς χωρίς τελάρο. Καπνίζω. Αλήθεια,  μπορεί  να χρωματιστεί ο καπνός; Η πρώτη τζούρα; Το γδάρσιμο του λαιμού; Η απόλαυση; Ακόμα το λίγο του εμείς, μπορεί να καλυφθεί; Στέλνω σε χαρτί περιτυλίγματος χρώματος μπλε. Ένα πακέτο καραμέλες "φρούτο του πάθους",  για το ενδιάμεσο δύο τσιγάρων. Μια ενυπόγραφη φωτογραφία, κουνημένη από το χρόνο του πραγματικού, το βάθος της μνήμης. Τέσσερις μετακομίσεις. Συγκολλητική ύλη, για το ενδιάμεσο δύο ονείρων. Μια μουντζούρα του χθες. Ένα πόστερ από πίνακα της ρώσικης πρωτοπορίας. Πρόταση διακόσμησης ανακαινισμένου δωματίου. Θέλησα ακόμα την απώλεια να στείλω, μα δεν μπόρεσα. Μάτωσα, προσπάθησα, βασανιστικά, επίπονα, μα δεν μπόρεσα. Κοινά δαιμόνια την κράτησαν έξω από το προτεινόμενο σχήμα της λύπης .

ΥΓ.  Και το χαρτί περιτυλίγματος λειψό.

Άτιτλο VIΙ

στην Κ. 

Σε κρατώ
στη σκέψη μου.

Δακρύζουν τα χέρια.

Άτιτλο VI

Μένω στη φωνή
Αφήνομαι στο κάλος
Στέκομαι με δέος στα μάτια
Ζωγραφίζω το πρόσωπο.

Η γιορτή αρχίζει
Το φεγγάρι απομακρύνεται
Η λύπη απλώνεται.

Γράφω.

Στα υγρά της μάτια μαζεύω δροσιές για την έρημο της μοναξιάς.

Άτιτλο V

[...]Πήραμε το τραίνο εκείνη τη φορά. Είχαμε χρόνο, μια εξεταστική, η διαδρομή ήταν πανέμορφη και είμασταν μαζί. Θεσσαλονίκη - Φλώρινα με μιαν αγάπη γυάλινη[...] Θα την θυμάμαι πάντοτε. Ήταν Εκείνη που με ρώτησε αν ήθελα να ξέρω, βρισκόμαστε ήδη στο δρόμο της επιστροφής, και στο δικό μου "ναι", μου απάντησε: "πέθανε ο κυρ-Νίκος"... 

Μόνο η παρουσία της, τα χείλη της, μπόρεσαν να μετριάσουν τον πόνο που ένοιωσα... Η αγκαλιά της μέχρι τη Σαλονίκη. 

Μα, όταν έφτασα στην Αθήνα κατάλαβα πόσο μόνος είσαι απέναντι στον θάνατο. 

Φλώρινα 1988-Ηράκλειο 2015

Άτιτλο IV

στην Κ.

Φεγγαρόλουστη νύχτα
Το φωτεινό σου πρόσωπο.

Σβήνει τα σημάδια.

Άτιτλο III

"Τα `χει και γρήγορα τα γράμματα", σκέφτηκε πριν απαντήσει στα μηνύματά της. 

Τελικά ενέδωσε.

Δεν απάντησε σε όλα.

ΑΤΙΤΛΟ II

Ζω μεθυσμένες ώρες
το κοντινό μου περιβάλλον το γνωρίζει.
Παίζω ένα ωραίο παιγνίδι
στον καθρέπτη.
Ανατρέπω μόνος στερεότυπα

Θα σου αστράψω δυό φιλιά.

ΑΤΙΤΛΟ

"Τα τρία Τ της ευτυχίας

ΤΑΛΕΝΤΟ

ΤΟΛΜΗ

ΤΥΧΗ"

Που είναι η ΤΟΜΗ κύριε Ελύτη; 

υγ. Ο ποιητής μας άφησε αποφθεγμάτα. Καιρός είναι να  μιλήσουμε για ποίηση.