Σχόλιο [πολιτικό]

Ι. 

Μαθητικές και άλλες παρελάσεις συνεχίζονται. Υπερήφανοι όλοι: σημαιοφόρος, παραστάτες, μαθητές, γονείς, εκπαιδευτικοί, βαθμοφόροι, αξιωματούχοι. Γεμάτοι αισθημάτων εθνικής ανάτασης. Παρατεταγμένοι σε κιγκλιδώματα -πραγματικά και φανταστικά. Εκεί, στα όρια μιας κατεστράμενης χώρας. Πρώτη φορά αριστερά. 

ΙΙ. 

Η διπλή εορτή προσφέρεται. Θρησκευτική και εθνική. Μια περιέργεια κυριαρχεί. Όχι τόσο για ποια πολιτική ιδιοτροπία θα εμφανίσει ο κ. Υπουργός Αμύνης -γιατί θα εμφανίσει- αλλά για την κάλυψή της από του Μαξίμου. 

7 Νοέμβρη 1941. Επέτειος της Οκτωβριανής Επανάστασης. Πριν φύγει ο Κόκκινος Στρατός για το μέτωπο παρελαύνει στην Κόκκινη Πλατεία

Σπύρος Λυκούδης Επιστολή στους πολίτες της Αθήνας

Δημοκράτες πολίτες της Αθήνας,

Πιστεύω πως μοιραζόμαστε κοινούς πολιτικούς στόχους, κοινές πολιτικές αξίες, κοινές προοπτικές και κοινό όραμα για την Ελλάδα.

Βρισκόμαστε σήμερα σε εξαιρετικά κρίσιμο σταυροδρόμι. Από το δρόμο που θα επιλέξουμε θα κριθεί και η πορεία μας, προς τη σταθερότητα, την ανασυγκρότηση και την πρόοδο ή προς την αβεβαιότητα και το πισωγύρισμα.

Θέλουμε να βγάλουμε τη χώρα μας από το τέλμα, τα αδιέξοδα και τα ψεύτικα διλήμματα των αχαλίνωτων αριστερών και δεξιών λαϊκιστών. Των έμπορων ελπίδων και των πολιτικών του χτες, που έχουν ένα και μοναδικό κοινό στόχο:  τη λεία της εξουσίας, τη λεηλασία του κράτους από τις διάφορες κομματικές, συνδικαλιστικές και κρατικές συντεχνίες και διαπλεκόμενα συμφέροντα, τόσο τα σημερινά όσο κι αυτά που έχουν μετοικίσει. Αποτελούν τις όψεις του ίδιου νομίσματος. Δεν μας πρέπει η επιλογή μεταξύ του μέτριου, του κακού και του χειρότερου, αλλά του νέου, του ρηξικέλευθου και του καλύτερου που νομίζουμε ότι εκπροσωπούμε όλοι όσοι δίνουμε την μάχη με το Ποτάμι.

Η ΔΗΜΑΡ οδηγείται στο πολιτικό περιθώριο

Κρατώ την καταληκτική φράση του Τριανταφύλλου: "Θα συνεχίσω να εργάζομαι για την συγκρότηση μιας ισχυρής αυτόνομης Κεντροαριστερής Παράταξης, της μοναδικής προοδευτικής μεταρρυθμιστικής λύσης για την χώρα και τους πολίτες, που ασφυκτιούν ανάμεσα στον αδιέξοδο και παρωχημένο διπολισμό ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ". Με μια ανάλογη πρόταση έκλεινε τη δική του επιστολή "αποχαιρετισμού" και ο φίλος Φωτίου... Είναι η κοινή πεποίθηση όλων μας. Ο δρόμος είναι πάντοτε μπροστά. Μόνο που για να τον περπατήσεις οφείλεις να δεχτείς την ζωογόνο κούραση της κίνησης. Η πλειοψηφία της ΔΗΜΑΡ έχει επιλέξει τη φθορά της ακινησίας. Επιλογή που οδηγεί σε μια θανάσιμη πλήξη. 

Α.ΣΤΕΓΟΣ

γράφει ο Θοδωρής Τριανταφύλλου

Είναι γνωστές οι διαφωνίες μου με τις κεντρικές πολιτικές επιλογές του κόμματος το τελευταίο χρονικό διάστημα, είχα άλλωστε την δυνατότητα να τις εκφράσω σε πολλές συνεδριάσεις, τόσο πριν το Συνέδριο, όσο και μετά και μέχρι τις Εκλογές. Αφορούσανε, χονδρικά μιλώντας, τον τρόπο και τον χρόνο αποχώρησης από την Κυβέρνηση, εν συνεχεία την στάση μας στον διάλογο για την Κεντροαριστερά και σε τελική ανάλυση την απουσία σαφούς προοδευτικού μεταρρυθμιστικού στίγματος που θα έδινε προοπτική και διέξοδο στους πολίτες και τη χώρα. Δεν έχει θεωρώ νόημα να ξανααναφερθώ εδώ σε πράγματα που έχουμε συζητήσει επί μακρόν. 

Σιωπή...

Ο ζεστός Απρίλης καλά ξεκίνησε. Φρόντισα βέβαια κι εγώ να πάρω τις προφυλάξεις μου. Έμεινα σπίτι. Κανείς δεν με "γέλασε" [κανείς δεν με είδε]. Το είδωλό μου στον καθρέπτη αδιαφορεί, η φίλη μου δουλεύει διπλό ωράριο κάθε Τρίτη... 

Κανένα δεν συνάντησα. Ψέμα δεν άκουσα. Το πρωί στον Αθήνα 9,84 άκουσα και χάρηκα τη συνομιλία του κ. Καμπύλη με τον συγγραφέα Χρήστο Χωμενίδη. Για την αριστερά, την γυναίκα , την Νίκη... Για μια επανάσταση μέσα στην επανάσταση... 

Τσίμπησα στο σχόλιο του κ. Τάσου Παππά. Σε κάθε εκλογική τους συντριβή, οι σοσιαλιστές στρίβουν το κεφάλι, το τιμόνι, προς τα δεξιά. σημείωσε για την επιλογή του προέδρου Ολάντ να διορίσει νέο πρωθυπουργό τον προερχόμενο από τη δεξιά τάση του Σοσιαλιστικού κόμματος, κ. Μανουέλ Βαλς.

Ακριβώς, όπως και τα κόμματα της Αριστεράς [κάθε απόχρωσης] κάθε που νοιώθουν την ανάσα της εκλογικής ήττας,  αναζητούν, προβάλουν και εξοντώνουν τον "εσωτερικό τους εχθρό". Άπειρα τα ιστορικά παραδείγματα,  πλεονασμός η αναφορά τους. 

Από τον κανόνα δεν ξέφυγε η ηγετική ομάδα της Δημοκρατικής Αριστεράς [του κόμματος του οποίου είμαι συνιδρυτής] επιχειρώντας να απαντήσει στην κριτική του φίλου και βουλευτή της Γρηγόρη Ψαριανού...

Αδυνατώ να προβλέψω αν και πότε θα υπάρξει στιγμή -στο χώρο έστω αυτής της Αριστεράς- όπου ο διάλογος  θα είναι ουσιαστικός και ο συμβιβασμός στοιχείο ταυτότητας.  Μια εκτίμηση κάνω ότι αυτή η εποχή θα αργήσει. 

Θα συνιστούσα επίσης στους φίλους του γραφείου τύπου σ ι ω π ή ... Ας τη δοκιμάσουν. Ίσως να σωθεί λίγη από τη χαμένη τους αξιοπρέπεια.

σημειώσεις

• Ανάλογες πρακτικές... ευδοκιμούν σε όλες τις εκδοχές της αριστεράς. Με απασχολούν ως παθογένειες πάνω στο σώμα της δικής μου αριστεράς. 

• Ολόκληρη η ανακοίνωση της ηγεσίας:  "Η ανακίνηση σε καθημερινή βάση ανύπαρκτων θεμάτων δήθεν εσωκομματικής δημοκρατίας, υπονομεύει αντικειμενικά τις εκλογικές προοπτικές της Δημοκρατικής Αριστεράς και λειτουργεί υπέρ αντίπαλων πολιτικών σχεδίων. Ας καταλάβουν όλοι ότι δεν είναι πλέον ανεκτό ό,τι χτίζεται με τόσο κόπο από χιλιάδες μέλη του κόμματος να "ξηλώνεται" χάριν εντυπωσιασμών, επικοινωνιακών στοχεύσεων και προσωπικών στρατηγικών".

Μιχάλης Μητσός: Και τώρα, κύριε Κουβέλη

Άρθρο του κ. Μιχάλη Μητσού στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ [21.03.2014].   

Το φέρνω εδώ -στην εφημερίδα είναι κλειδωμένο- όπως ακριβώς και η ηγετική και όχι μόνο ομάδα της ΔΗΜΑΡ. Με το αν δεν προχωρά η ιστορία, και αυτό το γνωρίζουμε πολύ καλά, αλλά οι υποθέσεις του ρθρογράφου θα συνιστούσαν μια διαφορετική στρατηγική και τακτική για το χώρο του ρεύματος της δημοκρατικής αριστεράς. 

 

 Α.ΣΤΕΓΟΣ

 

"Ας περιμένουμε καλύτερες μέρες"...

στον φίλο Μάνο Γλαμπεδάκη

"Ας περιμένουμε καλύτερες μέρες"... Μια φράση, μια ευχή, τα τελευταία λόγια π` ανταλλάξαμε. Μέχρι την επόμενη συνάντηση.

Ήταν μια προσπάθεια συμπόρευσης. Με όλες τις αδυναμίες ανοικτές. Με ράγες φθαρμένες και όχημα δοκιμασμένο, μάχιμο, τολμηρό. Με το βάρος των χρόνων, της επανάληψης... Με τη χαρά του ταξιδιού, με την προσδοκία των προορισμών. 

Το ΦΙΛΑΜΕ ανέστειλε την λειτουργία του. Ως τόπος θα παραμείνει ανενεργός. Οι άνθρωποί του θα συνεχίζουν να κινούνται, φίλοι, φίλοι του διαδικτύου, στις δικές τους πορείες. Μια κοινή αφετηρία υπήρξε, μια βαθιά πεποίθηση, μια διαδρομή. 

Η ΤΡΙΤΗ των ΠΟΙΗΤΩΝ, ένα μικρό σώμα ποιημάτων και προσώπων, ένα μικρό ανθολόγιο, ολοκλήρωσε τον πρώτο της κύκλο. Στην αναζήτηση της σπείρας αξίζει να ξοδέψεις μια ζωή. 

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στην ομάδα διαχείρισης του ιστολογίου για τη συνεργασία. 

Καλή αντάμωση, συνταξιδιώτες. 

Δημοσιεύω εδώ το τελευταίο ποίημα του κύκλου [είχαν προηγηθεί 32]: 

Σπύρος Δανέλλης "Εδώδιμα-Ευρωπαϊκά" [προδημοσίευση]

"Από το  1985 όταν ξεκίνησα τη δημόσια πολιτική μου δράση ως συνδικαλιστής του ΤΕΕ, κατόπιν ως δημοτικός σύμβουλος Ηρακλείου, ως Δήμαρχος Χερσονήσου, βουλευτής του ενιαίου Συνασπισμού και ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ πάντα υπηρετούσα τις ίδιες, σταθερές αρχές του δημοκρατικού σοσιαλισμού της κεντροαριστεράς όπως αναφέρεται τα τελευταία χρόνια". [από το οπισθόφυλλο του βιβλίου]

Τέσσερις δεκαετίες στα δημόσια πράγματα, ο φίλος και σύντροφος Σπύρος Δανέλλης, καταθέτει "τις αποτυπωμένες σκέψεις" του από τα παλιά και  τις προβάλει στην σημερινή Ελλάδα,  μέσα στο βιβλίο του με τίτλο "Εδώδιμα - Ευρωπαϊκά". [έκδοση της ομάδας του S and D του Ευρωπαϊκού κοινοβουλίου]

Η πρώτη παρουσίαση του βιβλίου γίνεται στην Αθήνα, την Δευτέρα 17 Μαρτίου. Θα ακολουθήσει μια ακόμη εκδήλωση στο Ηράκλειο της Κρήτης. 

Το "τετράδιο εξόδου" φιλοξενεί τον πρόλογο του βιβλίου, ένα κείμενο που οριοθετεί τη σκέψη του Δανέλλη από το... μακρινό 1993 μέχρι και σήμερα.