Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πρόσωπα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πρόσωπα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 18 Οκτωβρίου 2015

Kiki de Montparnase Μούσα, ερωμένη, μοντέλο, τραγουδίστρια



γράφει η Αλεξάνδρα Λαμπροπούλου

Τη δεκαετία του ’20 στη Γαλλία όταν ο ρόλος της γυναίκας ήταν να τη βλέπεις αλλά όχι να την ακούς, στο Μοντπαρνάς στέφεται βασίλισσα η Kiki, Alice Prin κατά κόσμον. Εξωστρεφής, ανήθικη, ωμή, αθυρόστομη, προκλητική και αστεία, με φιλήδονο σώμα και αλαβάστρινο δέρμα. Μούσα για πολλούς καλλιτέχνες, μεταξύ αυτών και του Man Ray με τον οποίον ήταν εραστές για 6 χρόνια.

Η Alice γεννήθηκε το 1901 και έφτασε στο Παρίσι στα 12 για να ζήσει με την μητέρα της που δούλευε σε τυπογραφείο. Μέχρι τότε, τη μεγάλωνε η γιαγιά της σε ένα χωριό της Βουργουνδίας και με τον πατέρα της να μην την έχει αναγνωρίσει. Η πρώτη της δουλειά είναι σε τυπογραφείο στο οποίο ειρωνικά οπωσούν, τυπώνει το Κάμα Σούτρα. Κατόπιν σε έναν φούρνο με τον ιδιοκτήτη να γδύνεται και να της κάνει πρόστυχα αστεία. Αφού πιάστηκε στα χέρια με την γυναίκα του, στα 14 της αποφασίζει να γίνει γυμνό μοντέλο για έναν γλύπτη. Σε αυτό ακριβώς το σημείο διεκόπησαν και οι σχέσεις με την μητέρα της η οποία εισβάλει στο ατελιέ και την αποκαλεί πόρνη.

Σάββατο 23 Μαΐου 2015

Μικρά πρόσωπα σε επαρχιακή πόλη.



Σε άκουσα να ειρωνεύεσαι. Είναι το στυλάκι που χρόνια τώρα φοράς. Ανύπαρκτο ή έστω μικρό, αναγνωρίζεις την ευγένεια μου, ό,τι δεν έχει κέντρο το πρόσωπό σου. Τη δόξα των "μεγάλων" ονομάτων ζηλεύεις. Των μεγάλων αριθμών. Νούμερα τα λένε στη γλώσσα σας. Μια εταιρεία τριών [αρ.3] αρχικών τα μετράει. Από τις ανακοινώσεις της κρέμεσαι, αναγνωρίσεις την κοσμιότητα της έκφρασής μου. Ξέρεις καλά και το καλλιεργείς καλύτερα. Λαϊκισμός το όχημα σου. Με ισχυρές δόσεις τοπικισμού. Να ευφραίνονται τα αυτιά των πρωϊνών σου ακροατών. Τους κλείνεις τα μάτια, τον καθρέπτη να ξεχνούν και να αρνούνται. Φοβάσαι. Αν δουν κατάματα το είδωλο τους θα σε αναγνωρίσουν. Θα είναι αυτό το πρώτο βήμα της απόρριψης. [πρώην καθημερινή πρωϊνή ραδιοφωνική εκμπομπή σε τοπικό σταθμό. Είχε μεγάλο σουξέ...]

Σε διάβασα. Μόνο κακό για σένα, δημοσιογράφε της μιας πηγής,σε διαβάζω κάθε μέρα, ελεύθερα, κατηγόρησέ με για επαγγελματική διαστροφή. Έγραφες, μια εβδομάδα τώρα για την εκδήλωση, το χώρο, τους διοργανωτές, τον οικοδεσπότη, τους συμμετέχοντες. Δεν με ξάφνιασες. Μια εκδήλωση τόσο σημαντική, μια μοναδική στιγμή για την πόλη και τον πολιτισμό ήταν αδύνατον να την θάψεις. Βρήκες τον τρόπο. Το τάλαντο δεν κρύβεται. Έθαψες τον κεντρικό ομιλητή! Κουψούρεψες το δελτίο τύπου, του άλλαξες και τίτλο τρομάρα σου, έκαμες "γλέντι" τη "γιορτή", εκεί σε οδήγησε η αισθητική σου και οι αναγνώστες σου κι εγώ μαζί τους μείναμε με την απορία: "Μα αυτός ο έρμος ο... κεντρικός ομιλητής δεν βρήκε δυό λόγια να πει στην εκδήλωση που ήταν οικοδεσπότης." Αχ καημένε! Την επόμενη φορά θα ξέρει τις λέξεις που θολώνουν τα κομματικά σου γυαλιά και θα τις αποφεύγει: "Ευρώπη", "Ευρωπαίος πολίτης", "συνύπαρξη και δημιουργία", "διαφορετικότητα", "Άλλος". Συνέχισε έτσι. Στην ελεύθερη σου πτώση θα συναντήσεις τον εαυτό σου. [καθημερινή εφημερίδα της πόλης σε σχήμα ταμπλόϊντ]