ΑΛΛΟΘΙ

Οι αναμνήσεις αναβλύζουν

το δικό τους χυμό και χείμαρρος ο πόθος

- ξεχάστηκε το χθες του έρωτα -

κατατρώγει παρόν και μέλλον.

Οι αισθήσεις χαμένες, ως το πρώτο φιλί των χρόνων των εφηβικών

ζωντάνεμα  της θύμησης, της έλξης, του πόνου.

Οι πράξεις αδύναμες.

0ι λέξεις απούσες, να καλύψουν δεν μπορούν το κενό.

ΧΩΡΟΧΡΟΝΙΚΟΣ ΑΠΟΣΥΝΤΟΝΙΣΝΟΣ

I

Τα όνειρα μου λαϊκά παραμύθια.

Τα θυμάται κανείς;

ΙΙ

Μαζεύεις ξανά το παρελθόν.

Σε τυχαίες συναντήσεις και ανθρώπους.

ΙΙΙ

Τις νύχτες ξοδεύομαι στο άπειρο.

Χάνομαι στην πρώτη γραφή. Στην έσχατη ανάγνωση.

Μικρά αδιέξοδα.

ΙV

Να ξεχάσεις το αύριο…

Η ΚΑΡΤΑ

Συνέχιζε την  προσωπική του διαδρομή .

Γνώριζε πόσο άξιζε – για τη συλλογική μνήμη – η υπεράσπισή της. Ένοιωθε ήρεμος, γαλήνιος, δεν ήταν αναγκασμένος να εκφράζεται στον αόριστο παρά μόνο για τις ανάγκες της γραφής.

Άλλωστε έβλεπε το παρελθόν του ως συνέχεια ενός ηλιόλουστου αύριο…

ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΕΡΑΣΤΩΝ

Μικρή ιστορία έρωτα

- χωρίς τέλος -

ζεις με κάποιον  που μου μοιάζει ελάχιστα .

ΚΡΑΥΓΗ

Ανοίγεις ένα παράθυρο στο χώρο.

Ανοίγεις και ψάχνεις μια στιγμή, ένα σημείο στο παρόν.

Ανοίγεις… χειμώνας και χάνεσαι.

Κοιτάς ψηλά και πίσω. 

Τα απομεινάρια της ηδονής. Τα βράδια του χαλασμένου έρωτα.

Γυρνάς μια ρόδα, τη χθεσινή σου ζωή, να κάνεις θόρυβο.

Να μην ξεχάσεις.

Ο χρόνος που πέρασε διάσπαρτος.

Μολυσμένος όγκος στο γυμνό σου κορμί.

Αλυσιτελείς πράξεις οι θύμησες.

H ζωή που λείπει, το πρόσωπο της, η όψη του θανάτου.

Tα   αδιέξοδα   όνειρα.

Χάνεσαι και λείπει.

Aναστροφή

Μικρά αποσπάσματα κρατάμε εμείς.

Μια ζωή πλανιέται γύρω,

ρυθμοί προκάτ, αδιάφορες πορείες πέρασαν.

Γυρνάμε μέσα μας.

Τώρα.

Στην εσωτερική αναμέτρηση, αναζητάς συνεχώς,

Την αλήθεια και την απόρριψη.