Τα όνειρα μου λαϊκά παραμύθια. Τα θυμάται κανείς;

Σε τι βοηθά λοιπόν η ποίηση

-Αυτό, έστω, που εγώ ποίηση ονομάζω-

(Ας ζήσουμε λοιπόν και μ’αυτά ή μόνο μ’αυτά)

[Αναγνωστάκης 1962]

Ο  «δεκαπενθήμερος ΠΟΛΙΤΗΣ»  τεύχος 17 του Γενάρη του 1996 κρατάει  σημαντική θέση στη βιβλιοθήκη μου. Είχαμε ήδη γνωρίσει τον ποιητή Μάρκο Μέσκο, στο βιβλιοπωλείο ΘΥΜΕΛΗ, να μας προσφέρει πάντοτε μια εγκαρδιότητα και βαριά Καρέλια που κάπνιζε. Στο περιοδικό είχε συνεισφέρει στο αφιέρωμα για τον άγνωστο, τότε σε εμάς, Τέο (Ματθαίο) Σαλαπασίδη. Ένα εξαιρετικό αφιέρωμα ο κόσμος της δεκαετίας του ’50, το πατάρι του Λουμίδη, το ελληνικό unterground, οι ποιητές, τα ποιήματα. Δεσπόζουσα η Σαλονίκη. Ο Μ. Αναγνωστάκης, ο Κ. Κύρου, ο Π. Θασίτης…

Θυμάμαι να το διαβάζω και να το δωρίζω σε φίλους. Ψάχνω, γνωρίζω, διαβάζω. Συναντώ μια αναφορά του Α.Ρουμελιώτη στην «Ελευθεροτυπία». Αγοράζω τον Μάρτιο του ίδιου χρόνου, το βιβλίο «Δώδεκα ποιήματα του Τέο  Σαλαπασίδη» σε επιμέλεια του Μ. Μέσκου. Διαβάζω συνεχώς: σταματώ στο Northern Spiritual και στη σημείωση: « Σχεδόν μόνον ο φίλος Θωμάς Γκόρπας σε κάποιο κείμενό του κάνει ιδιαίτερη μνεία για τον πνευματικό ρόλο του Τέο Σαλαπασίδη στο πατάρι του Λουμίδη». Αναζητώ το δικό του έργο, αγοράζω τον Δεκέμβρη του 1998 το βιβλίο «Θ. Γκόρπας Τα ποιήματα[1957-1983]»  από τις εκδόσεις Γαβριηλίδης. Διαβάζω τα ποιήματα και συλλέγω υλικό για τον ποιητή.   

Τέος Σαλαπασίδης Αυτό ήταν...

ποιητικό ανθολόγιο

Αυτό ήταν...

στον Τούλη Μάνο

Παληά η παρέα μου χάθηκε.

Σαν το κρασί που φέρνει όνειρα και χάνεται.

Είχε και η παρέα μου όνειρα.

Και χάθηκε χωρίς να πιεί. Στραπάτσο.

Γέμισαν οι ακτές Εβραίους

Γέμισαν οι ακτές Ιακωβίνους.

Ταξίδι με τον Μωϋσή στο μυαλό

Ταξίδι με τον Ιησού στην καρδιά

Τον Μαρξ στο στομάχι

Στα σκέλια τον Φρόϋντ - άντε ζήσε

Ημερολάτης στις ερημιές

Κάτω στις γέφυρες νυκταλήτης

Γερνώντας

Γέρνοντας

Δίνοντας

Ήρεμο φιλί στο ανάερο Παρίσι

...............................................

...............................................

Εβραίος χωρίς Συναγωγή

Ιακωβίνος χωρίς Λέσχη.

Οχτώβρης `79, Αθήνα.

[Πρώτη δημοσίευση περιοδ. "Παρατηρητής", τ.5, Απρίλιος `88]

Από την ιδιωτική έκδοση των Β.Σαλαπασίδη και Δ.Μάνου, "ΔΩΔΕΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΤΕΟ ΣΑΛΑΠΑΣΙΔΗ" σε επιμέλεια του Μάρκου Μέσκου, Θεσσαλονίκη 1993.

Henri Matisse Ουρανός 1947 

Μη πετάξεις τίποτα...#10

[...] Βιβλία, χαρτιά, στοίβες οι εφημερίδες, σκόρπια τα περιοδικά. Χάρτινοι φάκελοι και αποκόμματα. Η μυρωδιά του χαρτιού ανάμικτη με εκείνη ενός φτηνού ελληνικού καπνού για τσιμπούκι. Ένα μικρό γραφείο με παραλληλογράφο. Κάποια σχέδια που δεν τελείωσαν ποτέ. Δύο πολυθρόνες που έδιναν καθημερινά μάχη για να μην εκτοπιστούν στη μικρή βεράντα που ανοιγόταν έξω από το "σαλόνι". Βιβλία και χαρτιά[...]

Αν αποφάσιζε κάποτε να τακτοποιήσει το...καθιστικό του, τούτα τα μικρά διαμαντάκια θα τα έβαζε σε φάκελο πορτοκαλί.  Μέχρι τότε θα τα παρουσιάζει εδώ.  Με μια σειρά που έχει στο κεφάλι του...

   

Α.ΣΤΕΓΟΣ

"Μη πετάξεις τίποτα..."  Την τελευταία μέρα του μήνα στο "τετράδιο εξόδου".

Ο ΤΕΟΣ ΣΤΟΝ ΛΟΥΜΙΔΗ

γράφει ο Θωμάς Γκόρπας 

Τέος Σαλαπασίδης Northern Spiritual

 

ποιητικό ανθολόγιο 2014

 

[ με κοσμήματα αγαπημένων εικαστικών... ]

για τον Δεκέμβριο: Μαρία Σφηνιά

Northern Spiritual

Στη Δέσποινα των βρεγμένων

Που μας έγραφε τακτικά τις Κυριακές Παρηγορώντας μας για τις βροχές Με γράμματα - ομπρελίτσες

Το μεγάλο ταξίδι είναι ο άνεμος
Το μεγάλο ταξίδι είναι από δω ως τα μάτια της;
Από δω ως τα μάτια της έχει βροχή
Και μεγάλο ταξίδι
Από δω ως τα μάτια της είναι θάλασσα
Πνέει ο κακός αέρας
Το ταξίδι και ο Θάνατος κουράστηκαν
Λίγα μίλια έξω από τη Σκιάθο
Από δω ως τη Σκιάθο έχει σύννεφα
Από δω ως τη Σαλονίκη είναι Κυριακή
Τις Κυριακές είναι όλο σύννεφα
Είναι όλα κλειστά και δε σου ανοίγουν
Τώρα ως την άλλη βδομάδα θα πέσει φθινόπωρο
Το φθινόπωρο ρίχνει τα φύλλα
Και επειδή μέσα στις βροχές τα φύλλα είναι έρωτας
Γι΄ αυτό βρέχει
Από δω ως τα μάτια της.

Φθινόπωρο 1957

[Δημοσιεύτηκε στα Αθηναϊκά Γράμματα, τχ.6, Δεκέμβριος 1957]

ΤΕΟΣ ΣΑΛΑΠΑΣΙΔΗΣ: ΜΙΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΩΣΤΑ ΒΟΥΛΓΑΡΗ, "εκ νέου", εκδόσεις ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ, ΑΘΗΝΑ 1999

Ο Τέος (Ματθαίος) Σαλαπασίδης  γεννήθηκε το 1924 στο Βατούμ της Γεωργίας. Το 1925 η οικογένεια του ήρθε στην Ελλάδα και εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη.

Το 1943 εγγράφεται στη Ιατρική σχολή του Α.Π.Θ.  Το φθινόπωρο της ίδιας χρονιάς, συμμετέχοντας ήδη στην Εθνική Αντίσταση, ανεβαίνει στο βουνό (ανθυπολοχαγός του ΕΛΑΣ) και μένει εκεί μέχρι την Απελευθέρωση. Το 1946 καταφεύγει στην Αθήνα όπου συνεχίζει, για λίγο, τις σπουδές του στην Ιατρική. Για ένα διάστημα, νυχτερινός ξενοδοχειακός υπάλληλος στο Παρίσι. Ασχολήθηκε με την Ποίηση, το Θέατρο και τον κινηματογράφο.

Έργα του:

- Γκρίζο πουλόβερ, μονόπρακτο.

-Τα μήλα πέφτουν Τρίτη, τρίπρακτο

- Η ταινία "η μικρή παρέλαση" (που δεν τελείωσε για οικονομικούς λόγους).

Πέθανε στις 23 Δεκεμβρίου του 1983 στην Αθήνα.

Έργο της Μαρίας Σφηνια[δάκη] Η ζωγράφος γεννήθηκε στα Χανιά της Κρήτης. Από το 1985 ζει  στη Χαλκίδα όπου και διατηρεί το εργαστήριο της. Σπούδασε οικονομικά στο Πανεπιστήμιο του Πειραιά και εργάζεται ως δημόσιος υπάλληλος στο Πρωτοδικείο Χαλκίδας. Η αγάπη της για τη ζωγραφική, την ποίηση και τη λογοτεχνία εκδηλώθηκε νωρίς από τα μαθητικά της χρόνια. Παρακολούθησε μαθήματα σχεδίου – ζωγραφικής δι΄ αλληλογραφίας στην ABC. Μέσα από συνεχή προσωπική εικαστική έρευνα, εξελίσσει τη δουλειά της και συμμετέχει με έργα της σε πολλές ομαδικές εκθέσεις. Το 2006 παρουσίασε  την πρώτη ατομική της έκθεση στην αίθουσα του Δημαρχείου Χαλκίδας και το 2008 τη δεύτερη ατομική έκθεση στον ίδιο χώρο.

 

Είναι μέλος του Πολιτιστικού Συνδέσμου Καλλιτεχνών και Φίλων Art Evia και της Διεθνούς Ένωσης Καλλιτεχνών IUOMA.

 

Έργα της έχει ανεβάσει στο e-artists και στο blog http://parergo.pblogs.gr/

Τέος Σαλαπασίδης 0-24

ποιητικό ανθολόγιο 2014

[ με κοσμήματα αγαπημένων εικαστικών... ]

για τον Μάϊο: Παναγιώτης Παπαθεοδωρόπουλος

0-24

Ένα σύννεφο κράτησε όσο το απόγευμα

Έπειτα ήρθε η νύκτα το σύννεφο έγινε βροχή

Στα μαλλιά σου πάνω μάχεται τον θάνατο τώρα

Που σε χαϊδεύει

Μπορεί να έρθει βαρύ σύννεφο κάποτε

Θα `ρθει σα σύννεφο νύκτα ολόκληρη

Ο θάνατος πάνω στα μαλλιά σου να πάρει το χέρι μου

Που σε χαϊδεύει

Έρπω σα σύννεφο όλος υποψία

Ανιχνέυω γύρω από το λαιμό σου το χρόνο που επιτίθεται

Σε χαϊδεύω και όταν με κτυπά πέφτω στα χέρια σου

Που με χαϊδεύουν

Πάντα η κάθε μέρα περνά με ατέλειωτες περιπολίες

Μπορεί να `ρθει αύριο μπορεί την άλλη νύχτα

Σκέψου την ώρα που θα `ρθει όλα θα υπάρχουν

Και μεις

Λίγο πριν έρθει.

Άνοιξη 1958 [Δημοσιεύτηκε στα Αθηναϊκά Γράμματα, τ.9, Μάρτιος-Απρίλιος 1958]

Το ποίημα είναι από την σειρά "εκ νέου" των εκδόσεων ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗ, σε παρουσίαση του κ. Κώστα Βούλγαρη. 

 

 

Ο Τέος (Ματθαίος) Σαλαπασίδης γεννήθηκε το 1924 στο Βατούμ της Γεωργίας. Το 1925 η οικογένεια του ήρθε στην Ελλάδα και εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη. Το 1943 εγγράφεται στη Ιατρική σχολή του Α.Π.Θ.  Το φθινόπωρο της ίδιας χρονιάς, συμμετέχοντας ήδη στην Εθνική Αντίσταση, ανεβαίνει στο βουνό (ανθυπολοχαγός του ΕΛΑΣ) και μένει εκεί μέχρι την Απελευθέρωση. Το 1946 καταφεύγει στην Αθήνα όπου συνεχίζει, για λίγο, τις σπουδές του στην Ιατρική. Για ένα διάστημα, νυχτερινός ξενοδοχειακός υπάλληλος στο Παρίσι. Ασχολήθηκε με την Ποίηση, το Θέατρο και τον κινηματογράφο. Έργα του:

-Γκρίζο πουλόβερ, μονόπρακτο.

-Τα μήλα πέφτουν Τρίτη, τρίπρακτο

-Η ταινία "η μικρή παρέλαση" (που δεν τελείωσε για οικονομικούς λόγους). Πέθανε στις 23 Δεκεμβρίου του 1983 στην Αθήνα.

Το ποιητικό ανθολόγιο φιλοξενεί τον μήνα Μάϊο τον καλό μας φίλο Παναγιώτη Παπαθεοδωρόπουλο. Μια συνάντηση της φωτογραφίας και του λόγου, ένα ζήτημα που και εκείνον απασχολεί. Θα δώσουμε τη δική μας οπτική. 

 

Ο Π.Π. γεννήθηκε το 1958 στα Προσφυγικά της Πάτρας. Σπούδασε Πολιτικός Μηχανικός στο ΕΜΠ με Μεταπτυχιακή Ειδίκευση στον Περιβαλλοντικό Σχεδιασμό Έργων Υποδομής. Εργάζεται στην Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης Αποχέτευσης (ΔΕΥΑ) Πάτρας. Η φωτογραφία, νεανικός έρωτας, επανήλθε τα τελευταία χρόνια πιο απαιτητική και πιο ώριμη. Τις ελεύθερες ώρες του κλέβει στιγμές των δρόμων και των ανθρώπων και τις κλείνει σε φωτογραφίες

Ευαίσθητος πολίτης μέσα από την εθελοντική ομάδα δράσης και ενεργοποίησης «Patrinistas»,  συμβάλει θετικά στην κοινωνική αλληλεγγύη της πόλης του.

Διατηρεί τον δικό του προσωπικό ιστότοπο όπου αναρτά έργα της φωτογραφικής του τέχνης καθώς και κείμενα θέσεων απέναντι σε κοινωνικά ζητήματα. [πηγή]

Τα όνειρα μου λαϊκά παραμύθια. Τα θυμάται κανείς;

Σε τι βοηθά λοιπόν η ποίηση

-Αυτό, έστω, που εγώ ποίηση ονομάζω-

[Ας ζήσουμε λοιπόν και μ`’αυτά ή μόνο μ`’αυτά]

Μ. Αναγνωστάκης 1962

Το 17ο τεύχος του περιοδικού "δεκαπενθήμερος ΠΟΛΙΤΗΣ", [Ιανουάριος 1996] κρατάει  σημαντική θέση στη βιβλιοθήκη μου. Είχαμε ήδη γνωριστεί με τον ποιητή Μάρκο Μέσκο, στο βιβλιοπωλείο ΘΥΜΕΛΗ, να μας προσφέρει πάντοτε μια εγκαρδιότητα και βαριά ΚΑΡΕΛΙΑ που κάπνιζε. Στο περιοδικό είχε συνεισφέρει στο αφιέρωμα για τον άγνωστο – τότε σε εμάς – Τέο [Ματθαίο] Σαλαπασίδη.  Ένα εξαιρετικό αφιέρωμα…,  ο κόσμος της δεκαετίας του ’`50, το πατάρι του Λουμίδη, το ελληνικό unterground, οι ποιητές και τα ποιήματα τους. Η Θεσσαλονίκη κυρίαρχη. Ο Μ. Αναγνωστάκης, ο Κ. Κύρου, ο Π. Θασίτης...