Οι "κακοί" ξένοι: πρόεδρος Ολάντ

"Οι Ελληνες αποφάσισαν να κάνουν δημοψήφισμα, είναι επιλογή τους, ωστόσο, το δημοψήφισμα θα είναι για την παραμονή ή όχι της χώρας στο ευρώ", είπε ο Γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ σήμερα το πρωί μετά το τέλος του υπουργικού συμβουλίου με στόχο να εξεταστεί πως έχει διαμορφωθεί η κατάσταση στην Ευρωζώνη, στην Ελλάδα και στη Γαλλία και με ποιο τρόπο μπορούν τις επόμενες ημέρες να συνομιλήσουν ώστε να επιλύσουν αυτή την κρίση.

 

Παράλληλα κάλεσε την ελληνική πλευρά αν το επιθυμεί να επιστρέψει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. "Απομένουν λίγες ώρες μέχρι να τελειώσει η διαπραγμάτευση. Εύχομαι, εάν η Ελλάδα το αποφασίσει, να συνεχισθούν οι διαπραγματεύσεις", είπε ο Γάλλος πρόεδρος και πρόσθεσε ότι αυτό εναπόκειται αποκλειστικά στους Ελληνες να το πουν.

"Η Γαλλία είναι πάντα διαθέσιμη για τη συνέχιση του διάλογου σήμερα ή αύριο. Σήμερα είναι πάντα δυνατή μια συμφωνία, αύριο θα εξαρτηθεί από την απάντηση των Ελλήνων στο δημοψήφισμα που τους προτείνεται. Η Γαλλία είναι υπέρ της παραμονής της Ελλάδας στην ευρωζώνη, είναι έτοιμη να δράσει, δεν μπορεί όμως να το κάνει παρά μόνο υπάρχει κοινή θέληση για κατάληξη σε λύση", κατέληξε.

Ο καλός Έλληνας. Ο υπουργός των Εξωτερικών, κος Ν.Κοτζιάς: "Το δημοψήφισμα αποτελεί τμήμα της διαπραγμάτευσης".

Λόγος ανήθικος και κυνικός

«Ήμουν στην Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ. Έγραψα κατ’ εντολήν του κόμματός μου πράγματα, π.χ. για την Πολωνία, τα οποία ήταν ανοησίες»

Νίκος Κοτζιάς, συνέντευξη στο DerSpiegel, 9 Φεβρουαρίου 2015

γράφει ο Δημήτρης Ραυτόπουλος

Το πρώτο που βλέπει κανείς σ’ αυτή την ομολογία είναι η κατάχρηση της ανοησίας. Θυμήθηκα τον απλό λόγο του Καμύ (στην “Πανούκλα”), ότι «η ανοησία επιμένει πάντα». Γιατί…

Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε το δικαίωμα στο λάθος και την επιείκεια στην ανοησία· με την προϋπόθεση όμως ότι ο διαπράξας λάθος ή ανοησία αναγνωρίζει την ευθύνη του, μεταμελείται ειλικρινά και επανορθώνει. Όταν, αντίθετα, αρνείται την προσωπική του ευθύνη και επιχειρεί να τη φορτώσει σε άλλους, τότε προσθέτει στα ανομήματά του εκείνα της ανευθυνότητας, της ανανδρίας ή ανεντιμότητας και του κυνισμού.

«Έγραψα κατ’ εντολήν του κόμματός μου…». Τι έγραψε; «Ανοησίες», λέει, που του υπαγόρευαν άλλοι. Έγραψε, λοιπόν, ενσυνειδήτως, ανοησίες (αφού δεν θεωρεί εαυτόν ανόητον), αλλά ταυτόχρονα διατηρεί δι’ εαυτόν την ανευθυνότητα, την αθωότητα. Και κατηγορεί το κόμμα τού οποίου υπήρξε διευθυντικό στέλεχος, όπως δηλώνει, ως ανήθικο: του έδωσε εντολή να γράφει ανοησίες.

Δεν θυμάμαι να έχω δει λόγο πιο ανήθικο και κυνικό. Συναισθάνομαι, βέβαια, με τη δέουσα συντριβή, ότι όλα αυτά, η ηθική, η πνευματική ευθύνη, η αλήθεια, η αξιοπρέπεια του λόγου κ.τ.λ. είναι μικροαστικά κατάλοιπα, που δεν ισχύουν για έναν επαναστάτη, οπαδό της ένοπλης βίας και του λόγου με μπότες, θαυμαστή του σταλινικού ολοκληρωτισμού, σαν αυτόν που περιγράφει επιγραμματικά η Χάνα Άρεντ (στις “Αρχές του Ολοκληρωτισμού”): «Ο ιδανικός άνθρωπος του ολοκληρωτικού βασιλείου δεν είναι ούτε ο πεπεισμένος ναζί, ούτε ο πεπεισμένος κομμουνιστής· είναι εκείνος για τον οποίο δεν υπάρχει η διάκριση μεταξύ γεγονότος και φαντασίας, η διάκριση ανάμεσα στην αλήθεια και το ψέμα».

Θα πρόσθετα και τη διάκριση ανάμεσα στη σκέψη και την ανοησία.

Πηγή The Athens Review of books

Η εικόνα είναι επιλογή του "τετραδίου"...