Ο Αλέξης Ακριθάκης πέθανε στις 19 Σεπτεμβρίου 1994 και ετάφη στο κοιμητήριο του Παλαιού Ηρακλείου Αθηνών. Το πως έζησε είναι μια κατάσταση- αδύνατον να εκτεθεί σε οποιαδήποτε εγγραφή. Ο ίδιος έλεγε: "Ηθελα πάντα να γίνω ζωγράφος. Μα μέσα μου είχα την κακιά αρρώστια του καλλιτέχνη...". Το "τετράδιο εξόδου" είναι γεμάτο από το έργο του. Αναδημοσιεύει σήμερα, το σημείωμα του ποιητή Νάνου Βαλαωρίτη από τον κατάλογο της πρώτης ατομικής έκθεσης του Α. Ακριθάκη στο Γαλλικό Ινστιτούτο το 1965.
γράφει ο Νάνος Βαλαωρίτης
Η σπειροειδής χαίτη ενός αποτυχημένου φεγγαριού που πήγε να γίνει άνθρωπος
-χρωματιστή - έντερο-εντομολογία- το γράμμα 4, ο αριθμός Ω, ερωτηματικά,
μαμούνια, καρδιές σε όλα τα μεγέθη, σε όλα τα χρώματα, βέλη, φυτά, ανθρωπάκια
με φωτιές και ήλιοι, σταυρός ή σφυροδρέπανο, αδιάφορο τι - τριβόλια, όπως τα
σκουληκάκια μέσα στο φρούτο. Το ηρωικό κατσαβίδι με το παξιμάδι του και με την
αλυσίδα - ο θρόνος της καρδιάς, το απροσδόκητο αυτό ξέσπασμα είναι σαν μια
βροχή ανοιξιάτικη που φέρνει πάνω στης γης την επιφάνεια όχι μόνο τα χόρτα και
τα λουλούδια αλλά κι όλα τα μικροσκοπικά πλάσματα της οικουμένης.
