γράφει ο Γιάννης Ραψομανίκης
Στις 14 Αυγούστου κλείνει
οριστικά ο κύκλος των ψευδαισθήσεων που, έντεχνα και μεθοδευμένα
καλλιέργησαν στον ελληνικό λαό ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Αλέξης Τσίπρας, καθώς, η
ελπίδα που δεν ήρθε ποτέ … παραχωρεί τη θέση της στο τρίτο, σκληρότερο
και επαχθέστερο μνημόνιο στα «πέτρινα χρόνια» της κρίσης.
Στις εκλογές της 25ης
Ιανουαρίου 2015 ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού λαού, κουρασμένο και
εξοντωμένο από 5 χρόνια επίπονης προσπάθειας για την αποφυγή κατάρρευσης
της χώρας, πίστεψε ότι ο σημερινός Πρωθυπουργός και ο ΣΥΡΙΖΑ θα έδιναν
τέλος στις πολιτικές της λιτότητας και στα μνημόνια, δίνοντας απλόχερα
μια αντιφατική εντολή στη σημερινή κυβέρνηση: Να καταργήσει τα μνημόνια μέσα στην ΕΕ και την Ευρωζώνη.
Η κυβέρνηση που σχηματίστηκε μετά τις
εκλογές και λόγω της μη αυτοδυναμίας του ΣΥΡΙΖΑ, ήταν ένα μείγμα τάσεων
της ριζοσπαστικής αριστεράς με την εθνολαϊκιστική ακροδεξιά, όπου το
μοναδικό σημείο σύγκλισης του κυβερνητικού σχήματος ήταν το «σκίσιμο»
(και ας μην το παραδέχονται σήμερα) των μνημονίων.
