Μη πετάξεις τίποτα #5

[...] Βιβλία, χαρτιά, στοίβες οι εφημερίδες, σκόρπια τα περιοδικά. Χάρτινοι φάκελοι και αποκόμματα. Η μυρωδιά του χαρτιού ανάμικτη με εκείνη ενός φτηνού ελληνικού καπνού για τσιμπούκι. Ένα μικρό γραφείο με παραλληλογράφο. Κάποια σχέδια που δεν τελείωσαν ποτέ. Δύο πολυθρόνες που έδιναν καθημερινά μάχη για να μην εκτοπιστούν στη μικρή βεράντα που ανοιγόταν έξω από το "σαλόνι". Βιβλία και χαρτιά[...]

Αν αποφάσιζε κάποτε να τακτοποιήσει το...καθιστικό του, τούτα τα μικρά διαμαντάκια θα τα έβαζε σε φάκελο πορτοκαλί.  Μέχρι τότε θα τα παρουσιάζει εδώ.  Με μια σειρά που έχει στο κεφάλι του...

Α.ΣΤΕΓΟΣ

"Μη πετάξεις τίποτα..."  Την τελευταία μέρα του μήνα στο "τετράδιο εξόδου".

Αφιερωμένο εξαιρετικά

γράφει ο Νότης Ανανιάδης

Ο δρόμος είναι πάντοτε μπροστά

Ευχές πολλές, συνταξιδιώτες! 

Ο δρόμος είναι πάντοτε μπροστά.

Στην μεγάλη καμπύλη του πέντε χώρανε νέα όνειρα και άπειρες πράξεις.

Εκεί, θα συναντηθούμε...

Α.ΣΤΕΓΟΣ 31.12.2014

Σελιδοδείκτης [29.12.2014]

Σελιδοδείκτης 28ος

Λεονάδρο Παδούρα Ο άνθρωπος που αγαπούσε τα σκυλιά, μετάφραση Κώστας Αθανασίου, εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 2011

γράφει η Όλγα Σελλά

Ο σελιδοδείκτης -μια νέα στήλη- κάνει τα πρώτα της βήματα. Κάθε Δευτέρα θα συναντάει βιβλία και θα μεταφέρει μια πρόταση ανάγνωσης. Βιβλία που διαβάσαμε ή και εκείνα που μας περιμένουν υπομονετικά. Έτσι, για να αποφύγουμε τον υποκειμενισμό της δικής μας ανάγνωσης, καταξιωμένες πένες  οδηγούν την παρουσίαση.

Τα δεύτερα, δικά μου! [28.12.2014]

[...]Κούρασαν το κορμί τους στο παιγνίδι των κορμιών. Είναι ο κόσμος δυό άνθρωποι, ένα πιάτο φαγητό, ένα κρεβάτι, ένα αγκάθι, μια αγκαλιά. Ένα μπουκάλι αλκοόλ. Δυό χελιδόνια έτοιμα για το ταξίδι της αναχώρησης. 

Τα δεύτερα, δικά μου. Με τον τρόπο δύο εραστών.

ΥΓ. Διαβάζουμε πάντα την Μαργαρίτα

Α.ΣΤΕΓΟΣ 28.12.2014

ΣΥΡΙΖΑ για να τελειώνουμε;

γράφει ο Γιάννης Καρακάσης

Βλέπω τελευταία φίλους που, ενώ διαφωνούν απόλυτα με τις μορφές του λαϊκιστικού λόγου που διατυπώνονται στην ελληνική πολιτική, δηλώνουν έτοιμοι να ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ. Το σκεπτικό τους είναι ότι πρέπει επιτέλους να δοκιμαστεί και να αποτύχει πανηγυρικά η λαϊκιστική ανοησία ώστε να καταλάβουμε ως λαός ότι οφείλουμε να σοβαρευτούμε, να καταλάβουμε ότι οι λύσεις έχουν κόστος, να αποδεχτούμε ότι χρειάζονται μεταρρυθμίσεις για να αυξηθούν η αξιοπιστία της πολιτικής, η αποτελεσματικότητα του κρατικού μηχανισμού, η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας. Έτσι και αλλιώς την εναλλακτική πολιτική λύση της νυν διακυβέρνησης δεν την λες και μεταρρυθμιστική ή εκσυγχρονιστική. Με λίγα λόγια πρέπει να δοκιμάσουμε μια καταστροφή, να φτάσουμε στον πάτο προκειμένου η μόνη εναλλακτική λύση να είναι η άνοδος, η ανάπτυξη, η βελτίωση.

Αργύρης Χιόνης ΙΣΤ` Αυτό το στήθος που ασπαίρει

ποιητικό ανθολόγιο 2014

 

[ με κοσμήματα αγαπημένων εικαστικών... ]

για τον Δεκέμβριο: Μαρία Σφηνιά

ΙΣΤ` Αυτό το στήθος που ασπαίρει

Αυτό το στήθος που ασπαίρει
Αυτό το στήθος που μου καίει το χέρι
Δεν θα το βάλω ποτέ σε ποίημα
Ποτέ δεν θα το μεταφέρω στο χαρτί
Ούτε άθλια παρομοίωση θα το κάνω
Αυτό το στήθος που στα χείλη μου το βάνω
Και ρουφώ τη ρόδινη θηλή του
Ακόμα και θηλιά να μου περάσουνε στο λαιμό
Ακόμα κι αν με στήσουνε στον τοίχο
Δεν θα το κάνω στίχο

Αργύρης Χιόνης Σαν τον τυφλό μπροστά στον καθρέπτη, 1986 [από την έκδοση Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ ποιήματα 1966-2000, ΝΕΦΕΛΗ Αθήνα 2006]

Πίνακας της Μαρίας Σφηνιά

σημείωση: Κλείνει σήμερα, τελευταία Παρασκευή του χρόνου, το ποιητικό ανθολόγιο του 2014. Καλή ποίηση εύχεται η στήλη, θυμάται τον Αργύρη Χιόνη και ετοιμάζεται να διαβεί τη νέα χρονιά. Καλή αντάμωση, συνταξιδιώτες.

Οι εντιμότατοι φίλοι μου... Λευτέρης Γιαννακουδάκης

Στην νέα αυτή στήλη το λόγο θα έχουν… «οι εντιμότατοι φίλοι μου...». Πολίτες αυτής της πόλης, σύντροφοι της καθημερινής μου ζωής, άνθρωποι σημαντικοί… Δίνουμε τις ερωτήσεις και εκείνοι-ες  θα καταθέτουν τις απαντήσεις. Φτιάχνουμε μαζί ένα φωτογραφικό άλμπουμ με περισσότερες λέξεις.

Κρατάμε για εμάς την πολυτέλεια ενός υστερόγραφου...[Α.ΣΤΕΓΟΣ]

Στην κόψη του ξυραφιού

άρθρο του Σπύρου Λυκούδη

Η ​​ πρώτη ψηφοφορία στη Βουλή για την ανάδειξη νέου Προέδρου της Δημοκρατίας απέβη άκαρπη. Αναμενόμενο. Απομένουν άλλες δύο με μικρά περιθώρια θεαματικής αλλαγής.

Η χώρα έχει πιαστεί στη μέγγενη του φόβου και της οργής. Αυτοπαγιδεύθηκε. Η μεν κυβέρνηση, επειδή λανθασμένα υπολόγισε ότι κάνοντας φύλλο και φτερό τις σελίδες του Μνημονίου θα μπορούσε άνετα να περάσει τον κάβο των προεδρικών εκλογών. Πήρε το μάθημά της. Η δε αξιωματική αντιπολίτευση, αφού υπέστη την ψυχρολουσία στο Σίτι του Λονδίνου, πήρε κι αυτή ένα μάθημα, αλλά μυαλό δεν έβαλε. Συνέχισε να χτυπά τα νταούλια και τους ζουρνάδες του αχαλίνωτου λαϊκισμού.

Η εμφανής κρίση που διέρχεται η χώρα μας, με τον διάχυτο πανικό που την τυλίγει, είναι βαθύτατα πολιτική. Η εκλογή Προέδρου δεν θα έπρεπε καν να αποτελεί αντικείμενο κομματικής διαμάχης και μάλιστα τόσο άγριας και χυδαίας. Εχει χαθεί κάθε αίσθηση πολιτικής σοβαρότητας και πολιτισμού. Το πολιτικό σύστημα απαξιώνεται και ευτελίζεται καθημερινά.

Σελιδοδείκτης [22.12.2014]

Σελιδοδείκτης 27ος Με μια μικρή διαφορά. Στο κείμενο που ακολουθεί παρουσιάζονται δύο βιβλία από τις εκδόσεις Μελάνι: 

ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΣΤΑΘΙΑΔΗΣ  Ε κ α τ ό  και
ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΟΥΛΙΑΡΑΣ  Λ ε ξ ι κ ό  α ν α μ ν ή σ ε ω ν 
γράφει η Κατερίνα Σχινά 

Ο σελιδοδείκτης -μια νέα στήλη- κάνει τα πρώτα της βήματα. Κάθε Δευτέρα θα συναντάει βιβλία και θα μεταφέρει μια πρόταση ανάγνωσης. Βιβλία που διαβάσαμε ή και εκείνα που μας περιμένουν υπομονετικά. Έτσι, για να αποφύγουμε τον υποκειμενισμό της δικής μας ανάγνωσης, καταξιωμένες πένες  οδηγούν την παρουσίαση.

Τα δεύτερα, δικά μου! [21.12.2014]

Κλείνω τα μάτια. Βλέπω τα δικά σου.
Σε αγγίζω
-εδώ, μακριά σου βρίσκομαι-
μοιραζόμαστε χρώματα.

Τα μάτια σου, σύννεφα φορτωμένα.

Τα δεύτερα, δικά μου. Με τον τρόπο δύο εραστών.

ΥΓ. Διαβάζουμε πάντα την Μαργαρίτα

Α.ΣΤΕΓΟΣ 21.12.2014

Το παλτό [απόσπασμα]

[...] στην παρακμή της συλλογικής ζωής των απορριμμάτων/

 μόνος/ 

φέρνω στη μνήμη τη δύναμη των πρώτων ημερών/ 

φέρνω στη μνήμη το άρωμα των πρώτων ιδεών//

Α.ΣΤΕΓΟΣ

[...] Ήρθε στον κόσμο, αργά το βράδυ. Μια μέρα που δεν θα ξεχάσει κανείς. Ο σταθμός του Βουκουρεστίου μετέδιδε την είδηση. Η διάσπαση του κόμματος ήταν γεγονός. Μέσα σε συνθήκες σκληρής δικτατορίας, νέα τραγωδία.  Ο πατέρας του, Δημήτρης Γρηγοριάδης, καπνεργάτης στο επάγγελμα, πρόεδρος στο σωματείο,  ήταν πολύ στεναχωρημένος. Μέλος του Κόμματος από το `55, ήξερε πολύ καλά τι θα ακολουθήσει. Η χαρά για τον ερχομό του πρώτου του παιδιού μετρίασε τον καημό των κομματικών εξελίξεων. « Ένα παιδί συντροφιά για την θυγατέρα μας…», έλεγε και φίλεψε όλους, συντρόφους, φίλους και συγγενείς, που του ευχήθηκαν. «Να δεις, κερά, που κάποιοι, δεν θα μας μιλούν από αύριο», είπε και φίλησε τη γυναίκα του, που έλαμπε από χαρά! «Μη βάζεις κακό με το νου σου», ήταν τα δικά της λόγια. Μα, το δίκιο ήταν με το μέρος του. Όλοι θυμόταν την γενέθλια ημέρα του Πέτρου, μα οι μισοί δεν του ευχήθηκαν ποτέ. Η διάσπαση του Κόμματος είχε πολλά ποδάρια.

Τσέζαρε Παβέζε Verra la morte e avra i tuoi occhi

ποιητικό ανθολόγιο 2014

 

[ με κοσμήματα αγαπημένων εικαστικών... ]

για τον Δεκέμβριο: Μαρία Σφηνιά

Verra la morte e avra i tuoi occhi-
questa morte che ci accompagna
dal mattino alla sera, insonne,
sorda, come un vecchio rimorso
ο un viziο assurdo. Ι tuoi occhi
saranno una vana parola,
un grido taciuto, un silenzio.
Cosi li vedi ogni mattina
quando su te sola ti pieghi
nello specchio. Ο cara speranza,
quel giorno sapremo anche noi
che sei la vita e sei il nulla.
Per tutti la morte ha uno sguardo.
Verra la morte e avra i tuoi occhi.
Sara come smettere un vizio,
come vedere nello specchio
riemergere un viso morto,
come ascoltare un labbro chiuso.
Scenderemo nel gorgo muti.

(22 marzo 1950)

 
Ο θάνατος θά ‘ρθει και θά ‘χει τα μάτια σου-
ο θάνατος που ‘ναι μαζί μας
απ’ το πρωί ως το βράδι, άγρυπνος,
άφωνος σαν παλιά τύψη
ή κάποιο ανόητο πάθος. Τα μάτια σου
θα ‘ναι μια μάταιη λέξη,
μια πνιγμένη κραυγή, μια σιωπή.
Σαν κι αυτή που κάθε πρωί
βλέπεις, όταν σκύβεις μόνη σου
πάνω απ’ τον καθρέφτη. Ω αγαπημένη ελπίδα,
εκείνη τη μέρα που κι οι δυο θα μάθουμε
πως είσαι ζωή και τίποτα.
Ο θάνατος έχει ένα βλέμμα για όλους.
Ο θάνατος θά ‘ρθεί, και θά ‘χει τα μάτια σου.
Θα ‘ναι σα να παρατάς ένα πάθος,
σα να βλέπεις ένα πεθαμένο πρόσωπο
ν’ αναδύεται απ’ τον καθρέφτη,
σα ν’ ακούς χείλια κλειστά να μιλούν.
Θα κατέβουμε στην άβυσσο βουβοί.

Cesare Pavese (μτφ. Αλεξ. Τραϊανός),'Ο θάνατος θά ‘ρθει', Το Δέντρο 26 (Μάρτιος 1985) 

Δείτε και διαβάστε εδώ - στην καλή σελίδα του poiein.gr - τις μεταφράσεις του ποιήματος του Cezare Paveze 

Μαρία Σφηνιά  διάφορα υλικά (κερί, κλωστές, γύψος, εφημερίδες, πηλός και χρώματα) σε λαμαρίνα, 40Χ60 εκ. περίπου.

Αριστεροί, αριστερούληδες, εαυτούληδες

γράφει ο Γιώργος ΚΑΡΕΛΙΑΣ

Σε μια κρίσιμη ψηφοφορία, όπως είναι αυτές για την εκλογή προέδρου της Δημοκρατίας, ο βουλευτής έχει δύο πράγματα να κάνει. Πρώτον, να πει τι θα ψηφίσει. Και, δεύτερον, να εξηγήσει γιατί το κάνει.
Όσοι θεωρούν ότι οι εκλογές θα προκαλέσουν ζημιά στην οικονομία ψηφίζουν «ναι» στον Πρόεδρο. Οσοι, αντίθετα, πιστεύουν ότι οι εκλογές θα λύσουν το πρόβλημα της χώρας ψηφίζουν «όχι». Λογική η στάση και των δύο κατηγοριών. Συνέπεια λόγων και πράξεων.

Αυτός θα έπρεπε να είναι ο κανόνας. Αμ δε. Ας δούμε τέσσερα χαρακτηριστικά παραδείγματα από τη χτεσινή ψηφοφορία: