Θωμάς Γκόρπας Τραγωδία

 

ποιητικό ανθολόγιο 2014 

[ με κοσμήματα αγαπημένων εικαστικών... ]

 

για τον Φεβρουάριο: Γιώργος Μπουζιάνης

 

 

Τραγωδία

Κανείς δεν σκέφτηκε να κλείσει φεύγοντας την πόρτα
κανείς δεν σκέφτηκε τον άνεμο που θα 'ρχονταν σε λίγο
κανείς δεν σκέφτηκε τι άφηνε και τι έπαιρνε κοντά του
φύλλα μαχαίρια βλέμματα ή τα τελευταία λόγια
που θα 'διναν στην παρεξήγηση ένα τέλος.
Θέλω να σ' αγαπήσω μα δε γίνεται έχω αργήσει
θέλω να σ' αγαπήσω όσο δε μ' αγάπησε κανένας
να σκιστώ για σένα ν' αλλάξω γειτονιά ν' αλλάξω στέκια.
Τώρα πελώρια άγνωστα χέρια ασυνείδητα με δέρνουν
τώρα ξαφνικά νερά μου έκλεισαν όλους τους δρόμους
τώρα παλιά τραγούδια λαϊκά βαραίνουν τον αέρα ...
Αν θα σε ξαναβρώ δεν ξέρω που θα σε τρακάρω πάλι
σε πόλη ολοκαίνουργια με εναέριους δρόμους
ή σε μοντέρνα ερημιά ή μες το τελευταίο σκοτάδι ...
Και θα 'χω άραγε ακόμα την παλιά καρδιά;

Θωμάς Γκόρπας ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ [1957-1983] εκδόσεις ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ, ΑΘΗΝΑ 1995 

Γιώργος Μπουζιάνης  ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ  ΜΟΡΦΗ υδατογραφία  34Χ24εκ.

 

 

Ο Θωμάς Γκόρπας γεννήθηκε στο Μεσολόγγι το 1935. Από το 1954 έζησε στην Αθήνα, από το 1975 έως το 1980 στο Παρίσι, και από το 1990 μοίραζε τον καιρό του ανάμεσα στην Αθήνα και στην Αίγινα. Έκανε μια ντουζίνα επαγγέλματα: εργάτης, λογιστής, παλαιοβιβλιοπώλης, βιβλιοπώλης, επιμελητής εκδόσεων, εκδότης (εκδόσεις Πανόραμα και εκδόσεις Έξοδος), μεταφραστής, κ.α., πριν και μετά τη δημοσιογραφία (συντάκτης στον Ημερήσιο Τύπο: Ανεξάρτητος Τύπος, Μεσημβρινή, Εξπρές, Νέα Πολιτεία). Ακόμα υπήρξε συντάκτης ή αρχισυντάκτης στα περιοδικά Ρουμελιώτικο Ημερολόγιο, Ρουμελιώτικη Βίγλα, Ο Λογοτέχνης, Η Τέχνη στην Αθήνα, Η Καλλιτεχνική, Πολιτικά Θέματα, Μουσικά Θέματα. Έγραψε για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση και δίδαξε σε θεατρική σχολή ιστορία λογοτεχνίας και αγωγή του λόγου. Στη δεκαετία του 1950 σύχναζε στο Πρακτορείο Πνευματικής Συνεργασίας, στη Στοά Μαυρίδη, στο Πατάρι του Λουμίδη και στο Βυζάντιον. Από το 1955 έως το 1967 συμμετείχε σε ομάδες που πρωτοστάτησαν για μια πρωτοπορία στο θέατρο, στον κινηματογράφο, στα εικαστικά, και για την υπεράσπιση του λαϊκού τραγουδιού. Από τους πρώτους που μίλησαν και έγραψαν για τον Καραγκιόζη και το ρεμπέτικο. Το 1979 εκπροσώπησε την Ελλάδα στο Πρώτο Διεθνές Φεστιβάλ Ποίησης Μπιτ στην Όστια της Ρώμης. Πέθανε στην Αθήνα το 2003.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΤΩΝ "58"

Σήμερα, κλείνει ένας κύκλος. Άνοιξε με το κείμενο - έκκληση της πρωτοβουλίας ολοκληρώθηκε με την χθεσινή λιτή ανακοίνωση. Αύριο θα είναι μια άλλη μέρα. 

Το "τετράδιο εξόδου" περιμένει και αξιολογεί. Πολλά θα κριθούν από τα χαρακτηριστικά των ψηφοδελτίων. Από την αίγλη των ιδεών στην δύναμη των προσώπων. Δείγμα και αυτό των καιρών μας. Υποψιασμένοι είμαστε. Αναζητούμε την σπείρα...

Αντώνης Ν. Χελιδώνης 

Ηράκλειο, 28.02.2014

Τα δεύτερα, δικά μου! [27.02.2014]

Στο "Τake Five" γράφει πια η..."μαργαρίτα"! Είναι το ίδιο ευθύβολα σχόλια,  πιο ροκ,  ταιριαστός τίτλος, στο ύφος του καλού φίλου Λεωνίδα Καστανά.

Εμείς, κρατάμε τον ίδιο τίτλο, μια κίνηση εγκάρδια, όταν από τύχη ή από επιλογή συναντήσεις κάποιον και το κέρασμα οδηγεί σε μια συνύπαρξη γοητευτική. 

Το "τετράδιο εξόδου" επιστρέφει στην γενέθλια πόλη και γράφει πια σε ρυθμούς τζαζ από το "Καφέ-Βιβλίο", ένα χώρο έκπληξη... Κάθε Πέμπτη, "Τα δεύτερα, δικά μου!".  Όσα συζητούν φίλοι σε μια παρέα...

  Α.ΣΤΕΓΟΣ [ 27. 02.2014 ]

Βασίλης Λαμπρινός: για την Πόλη, τους Πολίτες, τον Πολιτισμό

"Δύναμη Πολιτών": Ο κ. Λαμπρινός στον Δήμο Ηρακλείου

"Δύναμη Πολτιών" είναι το όνομα της νέας δημοτικής παράταξης, τις θέσεις της οποίας παρουσίασε  ο υποψήφιος δήμαρχος Ηρακλείου, Βασίλης Λαμπρινός.

Η δημοτική αίθουσα της Ανδρόγεω ήταν κατάμεστη από κόσμο, στελέχη της τοπικής αυτοδιοίκησης, υποψήφιους που συμπορεύονται με την ανεξάρτητη δημοτική κίνηση. 

Ο κ. Λαμπρινός, μεταξύ άλλων, στην ομιλία του ανέφερε ότι δεν μηδενίζεται το έργο κανενός, καθώς- όπως είπε χαρακτηριστικά- "όλοι προσέφεραν στο Ηράκλειο". "Θέλουμε να κτίσουμε πάνω στο έργο που έχει ήδη γίνει" επεσήμανε ο ίδιος για να τονίσει παράλληλα πως το Ηράκλειο "μπορεί να αλλάξει με την προϋπόθεση ότι θα αλλάξουμε εμείς".

Ολόκληρη η ομιλία του Βασίλη Λαμπρινού

Φίλες και Φίλοι, 

Σας ευχαριστώ πολύ. Και μόνον η παρουσία σας δικαιώνει αυτή την προσπάθεια. Δείχνει πόση ανάγκη έχουμε να αποδείξουμε επιτέλους πως ο Δήμος είμαστε εμείς. Να αποφασίσουμε εμείς οι ίδιοι, πως θέλουμε να είναι η πόλη μας και πως θέλουμε να την παραδώσουμε στα παιδιά μας.

Σας καλέσαμε σήμερα εδώ, όχι για να εξαγγείλουμε το πρόγραμμά μας, έχουμε καιρό γι’ αυτό, αλλά για να δώσουμε το στίγμα μας και να δεσμευτούμε μπροστά σας! Διεκδικούμε κάτι διαφορετικό. Θέλουμε να δείξουμε πως το Ηράκλειο μπορεί να αλλάξει, με μια μόνο προϋπόθεση: Να αλλάξουμε εμείς!

"ΜΙΑ ΚΡΗΤΗ, περιβάλλον - άνθρωπος”: το ταξίδι αρχίζει!

Η "ΜΙΑ ΚΡΗΤΗ, περιβάλλον - άνθρωπος” σε συνέχεια όσων συζητήθηκαν στη Συνδιάσκεψη της 2-2-14 στο Μελιδόνι, όπου εγκρίθηκε ομόφωνα ως θετική η αυτοδιοικητική ανεξάρτητη πορεία της παράταξης και το έργο των δυο περιφερειακών συμβούλων Α. Ανηψητάκη και Α. Παπαδάκη, αποφασίζει:

1. Να συμμετάσχει αυτόνομα στις περιφερειακές εκλογές του Μαΐου. Φιλοδοξούμε να αποτελέσουμε εκλογική επιλογή για όσους βλέπουν την Κρήτη ως πολιτισμική και οικολογική κιβωτό, ως δυνάμει πρότυπη ευρωπαϊκή περιφέρεια, κέντρο ειρήνης, πολιτισμού και παραγωγής ποιοτικών προϊόντων και υπηρεσιών στη ΝΑ Μεσόγειο.

Φιλοδοξούμε να αποτελέσουμε εκλογική επιλογή για όσους δεν βολεύονται να βλέπουν το νησί να αντιμετωπίζεται ως οικόπεδο και την Περιφέρεια ως πεδίο άσκησης γραφειοκρατικών διεκπεραιώσεων ή μικροπαραταξιακών αντιπαραθέσεων και συμφερόντων.

Πρωτοβουλία των "58": οι θέσεις για την Ευρώπη

Τις θέσεις της για την Ευρώπη έδωσε στη δημοσιότητα η κίνηση των 58, ενώ τις επόμενες ημέρες θα δημοσιοποιηθούν και οι θέσεις για την οικονομία, το κοινωνικό κράτος και τις θεσμικές μεταρρυθμίσεις.

Στις προγραμματικές θέσεις, τονίζεται ότι, «μέσα σε μια Ευρώπη που βρίσκεται ακόμα σε κρίση, η Ελλάδα βγαίνει πιο ευρωπαϊκή. Επειδή άντεξε, επειδή αλλάζει, δικαιούται να διεκδικεί και πάλι… και τονίζεται ότι  στις ευρωεκλογές «εμείς οι έλληνες δεν θα ψηφίσουμε για το αν θέλουμε την Ευρώπη. Θα ψηφίσουμε για να αλλάξουμε την Ευρώπη. Θα ψηφίσουμε για την αναγέννηση του αληθινού οράματος της Ευρώπης.

Αναφέρεται, ακόμα, πως  ο κίνδυνος για την Ευρώπη προέρχεται τόσο από το Ευρωπαϊκό συντηρητικό μπλοκ που επιβάλλει μια λιτότητα χωρίς την προοπτική της ανάπτυξης και της απασχόλησης, όσο και «το μέτωπο του λαϊκισμού και του ανορθολογικού αντιευρωπαϊσμού. Αλλού ακροδεξιός, αλλού «αντικαπιταλιστικός»…

«Ούτε λιτότητα, ούτε λαϊκισμός. Αυτός είναι ο διπλός στόχος, για να αντιστρέψουμε τη διαλυτική πορεία. Για να κερδίσει ξανά η Ευρώπη πρωτεύουσα θέση στην παγκόσμια οικονομία, για να ελέγξει τον αχαλίνωτο  χρηματοπιστωτικό καπιταλισμό, για να επιβεβαιώσει τη σημασία της Δημοκρατίας, για να ξαναχτίσει το κοινωνικό κράτος στις νέες συνθήκες».

Στο πρόγραμμά τους για την Ευρώπη, οι 58, προτείνουν:

Άρης Αλεξάνδρου Ανεπίδοτα γράμματα [απόσπασμα]

ποιητικό ανθολόγιο 2014 

[ με κοσμήματα αγαπημένων εικαστικών... ]

 

για τον Φεβρουάριο: Γιώργος Μπουζιάνης

13

Σύντροφε, κοιμάσαι; 

Ήθελα να μου πεις, ξέρεις καμιά σελίδα μαρξισμού

που να βουλιάζουνε οι λέξεις στο χαρτί

σαν την σιωπή μου

στις κόρες των ματιών της;

18

Το νερό που πίνουμε

είναι γεμάτο σκόνη και σκουριά του ντενεκέ.

Έχω το μαντήλι σου μα δεν σουρώνω πια τα λόγια

όπως κι ο φίλος Αυγουστής

δεν δίνει διάρα

μην του χαλάσει η τσάκιση

καθώς πασχίζει να λυγίσει το ξύλινο ποδάρι.

Έτσι κι αλλιώς αυτό το αίμα

δεν το πληρώνουν χρόνια λευτεριάς

μήτε κ` οι άνοιξες που αν κάποτε ξαναρθούν

θα μου φαντάξουν σαν χρυσές

οδοντοστοιχίες.

Μόνο να φτάσουν γρήγορα οι λέξεις

κι ας φτάσουν οι στιγμές

σαν άμμος μες στα μάτια σου

κι ας φτάσουν οι παύλες

σα νευριάσμενο τικ στο βλέφαρό σου.

Φωτογραφία ελήφθη. Προτιμώ πρωτότυπο.

Έτσι κι αλλιώς τα γράμματα μας

σκοντάφτουν πάντα

στις απεργίες των τριών τα

και στη λογοκρισία. 

Μούρδος, 1948

Άρης Αλεξάνδρου  Π Ο Ι Η Μ Α Τ Α  [1941-1974]  εκδόσεις ύψιλον/ βιβλία Αθήνα 1991

Γιώργος Μπουζιάνης:  Αυτοπροσωπογραφία  ελαιογραφία 38 x 28 εκ. ιδιωτική συλλογή

Άρης Αλεξάνδρου Γιος του Βασίλη Βασιλειάδη, Έλληνα από την Τραπεζούντα και της Πολίνας Άντοβνα Βίλγκεμσον, Ρωσίδας εσθονικής καταγωγής, ο Αριστείδης Βασιλειάδης, που αργότερα αυτοονομάστηκε Άρης Αλεξάνδρου, γεννημένος το 1922 στο Λένινγκραντ, ήρθε με τους γονείς του το 1928 και εγκαταστάθηκε αρχικά στη Θεσσαλονίκη, και λίγο αργότερα στην Αθήνα.

Με μητρική κυριολεκτικά και μεταφορικά, γλώσσα τα ρωσικά, δυσκολεύτηκε τον πρώτο καιρό να προσγειωθεί στην ελληνική γλωσσική πραγματικότητα, αλλά, με την πραγματική ιδιοφυία που επέδειξε στην εκμάθηση των ξένων γλωσσών, γρήγορα προσαρμόστηκε και έφτασε σ' εκείνη την αίσθηση της γλώσσας που διαπιστώνεται στο σύνολο του έργου του, προσωπικού και μεταφραστικού. 

Τέλειωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στο Βαρβάκειο το 1940 και έδωσε εξετάσεις για το Πολυτεχνείο κατά την επιθυμία του πατέρα του, αλλά με πολλούς δικούς του ενδοιασμούς γι αυτό και, επειδή δεν είχε προετοιμαστεί ικανοποιητικά, απέτυχε. Το 1942 αποφάσισε να παρατήσει τις σπουδές που δεν τον ενθουσίαζαν και να εργαστεί ως μεταφραστής. Συγχρόνως από τις πρώτες μέρες της Κατοχής, μαζί με άλλους φίλους και γνωστούς (Ανδρέα Φραγκιά κ.α) δημιούργησαν μια αντιστασιακή ομάδα (τυπογραφείο). Αργότερα τα μέλη της μικρής και αυθόρμητης αυτής ομάδας, προσχώρησαν στην αναγεννημένη οργάνωση της κομμουνιστικής νεολαίας. 

Ωστόσο αυτός ο από χαρακτήρα και νοοτροπία φιλελεύθερος στοχαστής δεν μπόρεσε να προσαρμοστεί στους πειθαρχικούς κανόνες ενός "οργανωμένου", σε περίοδο μάλιστα παρανομίας. Γι αυτό και σε λίγους μήνες, με την πρώτη εμφανή κρίση, αποχώρησε. 

Η απομάκρυνσή του από την ενεργό κομματική δράση και η μη συμμετοχή του στις δραστηριότητες της Αριστεράς και εδώ ειδικά στα γεγονότα του Δεκεμβρίου του 1944, δεν εμπόδισαν τις αγγλικές στρατιωτικές αρχές, που είχαν έρθει στην Ελλάδα, να τον συλλάβουν και να τον στείλουν στο στρατόπεδο Ελ Ντάμπα, όπου έμεινε έως τον Απρίλιο του '45. Επίσης, παρόλο που δεν έχει ανάμειξη στον εμφύλιο πόλεμο συλλαμβάνεται το 1948 και, επειδή αρνείται να αποκηρύξει τις ιδέες του, στέλνεται και παραμένει διαδοχικά στα στρατόπεδα Μούδρου, Μακρονήσου και Άγιου Ευστράτιου, από τον Ιούλιο του 1948 έως τον Οκτώβριο του 1951. 

Μετά ένα χρόνο, το Νοέμβριο του 1952, και ενώ είχε μείνει ελεύθερος δικάζεται από το Στρατοδικείο Αθηνών ως ανυπότακτος (κατά την εποχή που ήταν εξόριστος). Καταδικάστηκε πρωτοδίκως σε 10 χρόνια ειρκτή και έμεινε διαδοχικά στις φυλακές Αβέρωφ, Αίγινας και Γυάρου. Στην αναθεώρηση της δίκης η ποινή του περιορίστηκε στα 7 χρόνια και απολύθηκε τον Αύγουστο του 1958 με τη χάρη του ενός τρίτου. 

Μετά την αποφυλάκισή του παντρεύεται την Καίτη Δρόσου και εγκαθίσταται στο σπίτι της. Το 1967 έφυγαν μαζί στο Παρίσι από το φόβο μιας νέας σύλληψης από τη δικτατορία. Πέθανε στο Παρίσι στις 2 Ιουλίου 1978 από καρδιακή προσβολή, μόλις έχοντας προφτάσει την έκδοση από τον οίκο Gallimard της γαλλικής μετάφρασης του Κιβωτίου.

Εργογραφία του Άρη Αλεξάνδρου

Ποιητικές συλλογές

Ακόμα τούτη η άνοιξη  (Γκοβόστης 1946)

Άγονος γραμμή (ιδιωτική έκδοση 1952)

Ευθύτης οδών (ιδιωτική έκδοση 1959)

Ποιήματα 1941-1971 (Κείμενα 1972)

Συγκεντρωτική έκδοση των ποιημάτων του: Ποιήματα 1941-1974, 2η έκδοση Καστανιώτης 1981.

Άλλα

Το κιβώτιο, μυθιστόρημα, Κέδρος 1975

Η εξέγερση της Κροστάνδης, χρονικό, Φυτράκης 1975

Ta Ksilopodara, παραμύθι, Βέργος 1976

Ο λόφος με το συντριβάνι, σενάριο βασισμένο στο ομώνυμο θεατρικό του Γ. Ρίτσου, Βέργος 1977

Έξω απ’ τα δόντια (1937-1975), δοκίμια, Βέργος 1977


Επικαιροποίηση: Ο συνθέτης Μιχάλης Γρηγορίου για τον ερμηνευτή του, Σάκη Μπουλά...

Tα δεύτερα, δικά μου! [20.02.2014]

 

Στο "Τake Five" γράφει πια η..."μαργαρίτα"! Είναι το ίδιο ευθύβολα σχόλια,  πιο ροκ,  ταιριαστός τίτλος, στο ύφος του καλού φίλου Λεωνίδα Καστανά.

Εμείς, κρατάμε τον ίδιο τίτλο, μια κίνηση εγκάρδια, όταν από τύχη ή από επιλογή συναντήσεις κάποιον και το κέρασμα οδηγεί σε μια συνύπαρξη γοητευτική. 

Το "τετράδιο εξόδου" επιστρέφει στην γενέθλια πόλη και γράφει πια σε ρυθμούς τζαζ από το "Καφέ-Βιβλίο", ένα χώρο έκπληξη... Κάθε Πέμπτη, "Τα δεύτερα, δικά μου!".  Όσα συζητούν φίλοι σε μια παρέα...

  Α.ΣΤΕΓΟΣ [ 20. 02.2014 ]

 

 

Επιστροφή...

στην φίλη Ελένη Κοφτερού

Στα χρόνια της αλληλογραφίας -ήδη παρελθόντα- ο ταχυδρόμος φάνταζε και φορά τη φορά γινόταν "ο ταχυδρόμος" της ταινίας του Μ.Radford. Μετέφερε έναν ολόκληρο κόσμο μέσα σε δυό, τρεις πυκνογραμμένες σελίδες, έναν θαμμένο έρωτα σε μια φωτογραφία. 

[Σήμερα σε θυμάται ακριβώς γιατί δεν σε ξεχνούν, το δάνειο, η πιστωτική κάρτα, οι τρέχοντες λογαριασμοί, οι μόνοι εξακολουθητικά τρέχοντες...]

 

Ενίοτε, όλο και πιο σπάνια, παρελθούσες καταστάσεις επιστρέφουν... 

Έλαβα μόλις εχθές έναν πολύτιμο φάκελο. Ένα πολύτιμο δώρο. Γεμάτο λέξεις. Ικανές να σημάνουν την εκκίνηση ή την επιστροφή. 

Γιορτή σπόρων. Οι δράσεις του ΠΕΛΙΤΙ στην Κρήτη

Το Σάββατο 15 Φεβρουαρίου πραγματοποιήθηκε η δράση για την δημιουργία θερμού σπορείου στον Πύργο Αρχανών-Αστερουσίων. Η δράση αυτή διοργανώθηκε από την Τοπική Ομάδα ΠΕΛΙΤΙ Ηρακλείου και το Δήμο Αρχανών-Αστερουσίων στα πλαίσια της προετοιμασίας για την 3^η Γιορτή των Σπόρων που θα πραγματοποιηθεί φέτος στις 5 και 6 Απριλίου.

Ανακοίνωση της ολομέλειας των 58 [16.02.2014]

Οι 58 στηρίζουν και συμμετέχουν ενεργά στην προσπάθεια των δυνάμεων του ευρύτερου κεντροαριστερού χώρου στις ευρωεκλογές. Καθώς η αντιπαράθεση παίρνει χαρακτηριστικά εθνικών εκλογών, είναι ανάγκη να μην περάσει η πόλωση που επιδιώκει ο μικρός δικομματισμός ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ. Σε αυτό το σκηνικό οι πολίτες, τα κόμματα, οι κινήσεις και τα στελέχη της ευρύτερης δημοκρατικής παράταξης πρέπει να αντιτάξουν το όπλο της συνεργασίας και της ανανέωσης ταυτόχρονα. Οι 58 αγωνίζονται μαζί με όλες τις προοδευτικές δυνάμεις της ηπείρου μας και με ιδιαίτερη αναφορά στο Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα, για μια αλλαγή στην Ευρώπη που θα πει ούτε λιτότητα ούτε λαϊκισμός.

Ο αγώνας θα πρέπει να δοθεί στο όνομα της Παράταξης και με το πνεύμα παράταξης. Θα πρέπει να εκπροσωπείται από ένα ψηφοδέλτιο αξιοκρατικό, ανανεωτικό που θα προκύψει από συναινετική διαδικασία και θα έχει την έγκριση όλων των μερών. Η ανανέωση του πολιτικού προσωπικού με την ανάδειξη στελεχών από τις νεώτερες γενιές είναι καθολικό αίτημα της κοινωνίας και το ΠαΣΟΚ ήταν και ειναι ο κατεξοχήν δέκτης της κριτικής και του αιτήματος. Ως 58 δεν διεκδικούμε τίποτε, αλλά μας ενδιαφέρουν τα κριτήρια και οι διαδικασίες διαμόρφωσης του ψηφοδελτίου ώστε να ανταποκρίνεται στο πολιτικό σχέδιο της ανασυγκρότησης του ευρύτερου χώρου. Με αυτό το πνεύμα συνομιλούμε με τις άλλες δυνάμεις της Παράταξης για να εξασφαλιστούν οι απαραίτητες συνθήκες, ώστε να οδηγηθούμε σε κοινή συνδιάσκεψη με την παρουσία του ΕΣΚ. Χωρίς αυτές, δεν θα έχει νόημα η συμμετοχή μας.

Οι 58 συμμετέχουν στις προσπάθειες διατηρώντας τον χαρακτήρα της Πρωτοβουλίας πολιτών για την ενότητα και την αναγέννηση της δημοκρατικής προοδευτικής παράταξης, με βάση το τετράπτυχο: εθνική ανασυγκρότηση και δουλειές – αλλαγή του πολιτικού συστήματος - γενναία στήριξη των αδύναμων και των φτωχών - περισσότερη αλλά διαφορετική Ευρώπη. Δεν μετατρεπόμαστε σε πολιτικό οργανισμό ή πολιτική κίνηση. Οι στόχοι και το αίτημα που μας συνένωσαν πηγαίνουν πολύ πέρα από τις ευρωεκλογές.

Χρόνια στην πόλη

[...]

Χρόνια στην πόλη.

Όρισα το σημείο εκκίνησης και τον τερματισμό. Τα τροχήλατα βήματά μου με οδήγησαν σε λεωφόρους  ή και σε μικρά στενά. Αναζητούσα νέες διαδρομές.

Κατέγραφα την απόσταση. Αποτύπωνα την  εικόνα.  Άφηνα την  εμπειρία μου.

[...]

Χρόνια στην πόλη.

Ήρθαν και έμειναν νέοι άρχοντες. Επέβαλλαν νέες διαδρομές. Τώρα η κάθε απόσταση με έναν τρόπο διατρέχεται.  Έγινε και αυτή η διασταύρωση αδιάβατη.

[...]

Χρόνια στην πόλη.

Μέχρι να αλλάξουμε  τους άρχοντες.

Μηνάς Δημάκης Ήλιος-Μεσημέρι

ποιητικό ανθολόγιο 2014 

[ με κοσμήματα αγαπημένων εικαστικών... ]

 

για τον Φεβρουάριο: Γιώργος Μπουζιάνης

Ήλιος - Μεσημέρι

Τώρα θέλω να σε χάσω

Να μη σε ξεχάσω

Να μείνεις παντοτινά

Ήλιος-Μεσημέρι

Πληγή στην καρδιά.

Το ποίημα ανήκει στην ποιητική συλλογή "Σκοτεινό πέρασμα" του 1956. Εδώ από την σειρά ανθολόγος Ερμής, Μ. ΔΗΜΑΚΗΣ "Πορεία μέσα στη νύχτα" με εισαγωγή του Μάνου ΛΟΥΚΑΚΗ και επιμέλεια- ανθολόγηση του Χριστόφορου ΛΙΟΝΤΑΚΗ, εκδόσεις ΕΡΜΗΣ, 1999.

Γιώργος Μπουζιάνης  "Γυναίκα που κοιτάει πίσω", υδατογραφία σε χαρτί, 35χ22εκ.

Ο Μηνάς Δημάκης [1913-1980] γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης, γιος του εμπόρου Γεωργίου Δημάκη και της Μαρίας το γένος Μεταξάκη. Μετά το θάνατο του πατέρα το 1917 η μητέρα του παντρεύτηκε τον Αθανάσιο Σπανουδάκη. Από το δεύτερο γάμο της μητέρας του ο Μηνάς απέκτησε μια ετεροθαλή αδελφή την Αικατερίνη και μια αμφιθαλή την Ελεωνόρα. Το 1921 πέθανε και η μητέρα του. Από το 1919 ως το 1924 φοίτησε στο ιδιωτικό Λύκειο Ο Κοραής και το 1930 αποφοίτησε από το Α΄ Εξατάξιο Γυμνάσιο Ηρακλείου και ως το 1936 εργάστηκε αρχικά στις επιχειρήσεις των αδερφών του πατέρα του, εμπόρων σταφίδας και στη συνέχεια ως υπάλληλος στο Γραφείο Τουρισμού του Ηρακλείου. 

Το 1935 δημοσίευσε το πρώτο τεύχος του περιοδικού Φύλλα Τέχνης, αποτέλεσμα αποκλειστικά δικής του προσπάθειας, όπου δημοσίευσε ποιήματα και μεταφράσεις. Το περιοδικό κυκλοφόρησε τέσσερα μόλις τεύχη ως το 1937, οπότε ο ποιητής διορίστηκε στο υποκατάστημα της Τράπεζας Ελλάδος στο Ηράκλειο. Το 1943 μετατέθηκε στην Αθήνα και πήρε μέρος στις επιχειρήσεις του ΕΑΜ. Το 1939 εξέδωσε την πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο Χαμένη γη και τη μελέτη Οι τελευταίοι της παράδοσης, και τα δύο στο Ηράκλειο. Το 1959 αποχώρησε από τη θέση του στην τράπεζα και αφοσιώθηκε στη λογοτεχνία. Συνεργάστηκε με την εφημερίδα Μεσημβρινή, δημοσιεύοντας κριτικά δοκίμια για τη λογοτεχνία (1966-1967) και υπήρξε διευθυντής της εφημερίδας Κρητικά Νέα. 

Ο σταθερός προσανατολισμός του προς τη μεταφυσική αγωνία και την έκφραση του τρόμου που προκαλεί στην ποιητική φύση ο εχθρικός και αδιέξοδος κόσμος, τάση που εντάθηκε ιδιαίτερα στα τελευταία έργα του, σηματοδοτήθηκε με τη συλλογή του Κάψαμε τα καράβια μας, που εκδόθηκε το 1946. Ασχολήθηκε επίσης με τις λογοτεχνικές μεταφράσεις, τις μελέτες και το δοκίμιο, ενώ έδωσε διαλέξεις, μεταξύ άλλων για τον Καβάφη τον Καζαντζάκη, τον Κάλβο, το Σικελιανό, τη σύγχρονη ποίηση. 

Η φιλοσοφική αγωνία του Δημάκη σημάδεψε και τη ζωή του. Αυτοκτόνησε πέφτοντας από την ταράτσα της πολυκατοικίας όπου έμενε στην οδό Αναγνωστοπούλου σε ηλικία εξήντα εφτά χρόνων. Τιμήθηκε με το Β΄ Κρατικό Βραβείο Ποίησης (1957), το Α΄ Κρατικό Βραβείο Ποίησης (1961) και το Α΄ Κρατικό Βραβείο Δοκιμίου (1975). Έργα του μεταφράστηκαν σε πολλές ξένες γλώσσες.

Στο εξαιρετικό ιστολόγιο Αλωνάκι της Ποίησης διαβάστε ένα ακόμα ποίημα και δύο δείγματα της μεταφραστικής δουλειάς του Μηνά ΔΗΜΑΚΗ.

Για το λογοτεχνικό Ηράκλειο του μεσοπολέμου γράφει ο πανεπιστημιακός και συγγραφέας Αντώνης Σανουδάκης