Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνίας 2013

Προχθές που πέθανε ο Παπαγιώργης έγραψα σε έναν φίλο: "Σας σκέφτομαι από το πρωί Παύλο, εσένα και το Γιώργη. Σας σκέφτομαι λυπημένους για τον θάνατο του φίλου σας". Με αποζημιώνει ο Μέσκος. Σήμερα, ο Παύλος, ο Γιώργης, σήμερα κι εγώ, χαρούμενοι για την χαρά του ποιητή και το βραβείο του. Ο ίδιος ο Μέσκος χαρούμενος για τον δικό του φίλο. Έτσι μια σπείρα ξεδιπλώνει και τυλίγεται ξανά, κρύβει μέσα της στιγμές, δάκρυα και λέξεις. Έρχεται από κοντά έτερος σημαντικός φίλος, ο κ. Γιώργος Ζεβελάκης γράφει με λέξεις του Παπαγιώργη την οριστική έκλειψη...

Έκλεψα το ρεπορτάζ της κ. Πόλυς Κρημνιώτη από την εφημερίδα Η ΑΥΓΗ και το φορτώνω με προσωπικές παραπομπές [links στα ελληνικά]. Όπως -μέχρι σήμερα, έχω διαβάσει Ραυτόπουλο, Μέσκο και Καλλιφατίδη....

ΥΓ. Στέλνω θερμές ευχές στους εκδότες των περιοδικών που τιμήθηκαν για τις προσπάθειες που καταβάλουν... Καλή δύναμη!

Είναι ντροπή για όλη την Κρήτη...

Οργή, θλίψη και ανείπωτος πόνος... Πύκνωσαν πάλι τα σύννεφα πάνω από την Κρήτη. Μαύρο πανί προβάλει ξανά από τη θάλασσα. Ένας νεκρός ετών 51... Οι φερόμενοι ως δράστες έχουν τα μισά του χρόνια. Αν καταδικαστούν θα περάσουν τη ζωή τους στη φυλακή. Αν το δικαστήριο τους απαλλάξει θα κάνουν άλλους φονιάδες. Αυτό διαμήνυσαν ήδη οι συγγενείς του αδικοχαμένου νεκρού. Έτσι η "βεντέτα" ανθεί στο νησί, οι νταήδες πολλαπλασιάζονται στο ευνοϊκό σάπιο υπόστρωμα της ομερτά και του "σασμού"...

Ο Προφήτης Ηλίας προσπαθεί να κλείσει τις πληγές του. Τον Ιούλιο συμπληρώνονται δύο χρόνια από την δολοφονία των Πρίαμου Ξυδάκη και Μανόλη Σταυρουλάκη. Οι πληγές των οικογενειών τους δεν θα κλείσουν ποτέ, μα η τοπική κοινωνία προσπαθεί. Συσπειρώθηκε γύρω από μια κίνηση κατά της βίας, στράφηκε πάλι στην πλούσια γη, μια ομάδα αμπελουργών δημιουργήθηκε, η ζωή έχει πάντα το δρόμο μπροστά. 

Πληγή χαίνουσα η οπλοκατοχή, η οπλοχρησία, το "καπετανιλίκι", οι νταήδες. Ο εύκολος πλουτισμός, η στρεβλή και αιματοβαμμένη ανάγνωση της ιστορίας του νησιού. 

Ο πόνος οφείλει να μιλήσει. Να εκφραστεί και να εκφράσει όλα τα δεινά μιας κοινωνίας υποταγμένης στο φόβο. Ένα μέτωπο λογικής, κατά της βίας, είναι μια νέα πρόκληση για όλες τις δημιουργικές φωνές αυτής της κοινωνίας.  

Ανοίγουμε το θέμα. Είναι ντροπή για ολόκληρη την Κρήτη...

Είναι τρελοί αυτοί οι... Γαλάτες!

Ελπίζω να με συγχωρήσει ο... Οβελίξ. Όχι μόνο του έκλεψα την αγαπημένη του φράση, όχι μόνο την έστρεψα "εναντίον" του, "εναντίον" του χωριού του, την έκανα και τίτλο! 

Είναι αλήθεια ότι έψαξα πολύ. Αλλά έχοντας στα χέρια μου το δελτίο τύπου της κίνησης  "Μια Κρήτη" -μια βιβλιοπαρουσίαση σε όλο το νησί- δεν βρήκα κάτι διαφορετικό... 

Αρχή της προεκλογικής περιόδου, η κίνηση στάθηκε δίπλα στους πολίτες του νησιού στο πρόβλημα των χημικών της Συρίας και συνεχίζει τώρα, ένα ταξίδι με έξι σταθμούς. 

Είναι μικρό...γαλατικό χωριό! Ούτε "βαριά χαρτιά" ανακοινώνουν για το ψηφοδέλτιό τους, ούτε μεταγραφές κάνουν... Μια δυναμική πρέπει να κρύβουν, μια σιγουριά να έχουν. 

Αρχίζουν -μπροστά στην κοινωνία- με τις εσωτερικές διαδικασίες της κίνησης. Ο επικεφαλής ψηφίζεται από τα μέλη, δεν λαμβάνει χρίσμα, αποδέχεται τη στήριξη όσων κομμάτων συμφωνούν με το πρόγραμμα και τον κανονισμό της ανεξάρτητης κίνησης πολιτών. 

Οι υποψήφιοι -αντιπεριφερειάρχες και σύμβουλοι- πολίτες της καθημερινότητας. Γνωριζόμαστε ή θα γνωριστούμε στην επόμενη κίνηση για το νερό, τον Αλμυρό, το καλώδιο, τα χημικά...

Θα συναντηθούμε στην πιο κοντινή από τις εκδηλώσεις -σε πείσμα των "ηθών" και των "εθίμων"- που προγραμματίζουν... Θα συναντηθούμε με τον υποψήφιο περιφερειάρχη Αντώνη Ανηψητάκη, με τη δουλειά της κίνησης στο περιφερειακό συμβούλιο, που επάξια, πολιτισμένα και επιστημονικά τεκμηριωμένα, φέρει σε πέρας ο φίλος Αριστείδης Παπαδάκης.

Αναλυτικά η δράση της κίνησης:

Δημοτικές εκλογές: Απορία 3η

" Εμείς, εμείς οι μόνοι συνεπείς..."

Εμείς με το πρόγραμμά μας, το καθαρό μας κούτελο, το ήθος του Κόμματος, το νέο, το άφθαρτο... 

Οι...άλλοι...με προεκλογικές εξαγγελίες, τακτικισμούς, με το πρόσωπο στο βούρκο του συστήματος, με το παλιό, το σάπιο, το φθαρμένο...

Εμείς σας τα είπαμε. Σας είπαμε, βγάλαμε και δελτίο τύπου. Τώρα και έγκαιρα. 

Μόνο που δεν γράψαμε όλη την αλήθεια. Ετοιμάζουμε και το δελτίο, αυτό του τύπου την επόμενη των εκλογών. Αν νικήσουμε καταφέραμε πλήγμα μεγάλο στο σύστημα, αν χάσουμε τότε το ανυπέρβλητο πελατειακό κύκλωμα του δήμου καπηλεύτηκε την ψήφο των πολιτών. Η γραμμή καλή αλλά δεν πέρασε, βρε δημότη!

Κατά τη γνώμη μας, αυτή η ανακοίνωση του κ. Καμπιτάκη, είναι ο ορισμός του τακτικισμού. Καλύπτει από τώρα τα... νώτα του! Για την ταμπακιέρα...κουβέντα καμμιά! Είναι βλέπεις και οι... άλλοι μιαν κάποια λύση!

Κάπου διάβασα ότι  " ο  τακτικισμός ως όπλο απέναντι στην πολιτική του άλλου έχει βαθιές ρίζες στην αναποτελεσματικότητα της δική σου πολιτικής...". Το προσυπογράφω!

Πολλές απορίες! Για το πρόγραμμα, το ήθος, το νέο, το άφθαρτο... 

Ο Εύβουλος ένας αμετανόητος ευαψίας έχει εγκαταλείψει σύζυγο και παιδί για να αφοσιωθεί ολοκληρωτικά στο καθημερινό κυνήγι του άλλου φύλου στις αστικές συγκοινωνίες. Η ζωή όμως τον περιμένει κυριολεκτικά στη «γωνία»…[ελληνική ταινία , 1996]

ΥΓ. Μια νέα στήλη στο "τετράδιο" με τίτλο "Απορίες και ταινίες...". Ευθύγραμμες σχέσεις δεν υπάρχουν σχεδόν πουθενά. Μας αρέσει η ιδέα της σύνθεσης... Υποψιασμένοι είμαστε. Από εδώ μέχρι τις εκλογές της τοπικής αυτοδιοίκησης...

Μιχάλης Μητσός: Και τώρα, κύριε Κουβέλη

Άρθρο του κ. Μιχάλη Μητσού στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ [21.03.2014].   

Το φέρνω εδώ -στην εφημερίδα είναι κλειδωμένο- όπως ακριβώς και η ηγετική και όχι μόνο ομάδα της ΔΗΜΑΡ. Με το αν δεν προχωρά η ιστορία, και αυτό το γνωρίζουμε πολύ καλά, αλλά οι υποθέσεις του ρθρογράφου θα συνιστούσαν μια διαφορετική στρατηγική και τακτική για το χώρο του ρεύματος της δημοκρατικής αριστεράς. 

 

 Α.ΣΤΕΓΟΣ

 

Jules Supervielle Αιχμή φλόγας

 

ποιητικό ανθολόγιο 2014 

[ με κοσμήματα αγαπημένων εικαστικών... ]

 

για τον Μάρτιο: Josef Koudelka

 

 

Αιχμή φλόγας

 

Όλη του τη ζωή

Του άρεσε να διαβάζει

Μ` ένα κερί

Και συχνά περνούσε

Το χέρι πάνω απ` τη φλόγα

Για να πειστεί

Πως ζούσε,

Πως ζούσε.

 

Από τη μέρα του θανάτου του

Έχει στο πλευρό του

Ένα κερί αναμμένο

Άλλα κρατάει κρυμμένα τα χέρια. 

 

 

 

 

 

Jules Supervielle Ποιήματα μετάφραση Ντενίζ Ανδριτσάνου προλεγόμενα Γιώργος Κ.Καραβασίλης, εκδόσεις Printa , Αθήνα 2007   

 

Josef Koundelka, 1976 

 

 

 

Μάρκος Μέσκος: Η ποίηση σε κάνει πολίτη του κόσμου

Τον ποιητή Μάρκο Μέσκο τον γνωρίσαμε στα χρόνια της Σαλονίκης, στο βιβλιοπωλείο ΘΥΜΕΛΗ.  Τον θυμάμαι - έκτοτε οι συναντήσεις μας λίγες όλο και πιο λίγες - να μας προσφέρει πάντοτε μια εγκαρδιότητα και βαριά ΚΑΡΕΛΙΑ που κάπνιζε τότε...

Μένω στην ποίηση του... 

Παγκόσμια ημέρα ποίησης η σημερινή, μια ανάγκη για την ποίηση της καθημερινότητας, για ανάγκη και η αγάπη για την πόλη και τους ανθρώπους της. Εκείνους που τώρα -και αυτό το τώρα διαρκεί- λείπουν...

Αναδημοσιεύω εδώ μια "συνέντευξή" του στην κα Εύη Καρκίτη από την εφημερίδα parallaxi. 

Τα δεύτερα, δικά μου! [20.03.2014]

Στο "Τake Five" γράφει πια η..."μαργαρίτα"! Είναι το ίδιο ευθύβολα σχόλια,  πιο ροκ,  ταιριαστός τίτλος, στο ύφος του καλού φίλου Λεωνίδα Καστανά.

Εμείς, κρατάμε τον ίδιο τίτλο, μια κίνηση εγκάρδια, όταν από τύχη ή από επιλογή συναντήσεις κάποιον και το κέρασμα οδηγεί σε μια συνύπαρξη γοητευτική. 

Το "τετράδιο εξόδου" επιστρέφει στην γενέθλια πόλη και γράφει πια σε ρυθμούς τζαζ από το "Καφέ-Βιβλίο", ένα χώρο έκπληξη... Κάθε Πέμπτη, "Τα δεύτερα, δικά μου!".  Όσα συζητούν φίλοι σε μια παρέα...

  Α.ΣΤΕΓΟΣ [ 20. 03.2014 ]

"Ας περιμένουμε καλύτερες μέρες"...

στον φίλο Μάνο Γλαμπεδάκη

"Ας περιμένουμε καλύτερες μέρες"... Μια φράση, μια ευχή, τα τελευταία λόγια π` ανταλλάξαμε. Μέχρι την επόμενη συνάντηση.

Ήταν μια προσπάθεια συμπόρευσης. Με όλες τις αδυναμίες ανοικτές. Με ράγες φθαρμένες και όχημα δοκιμασμένο, μάχιμο, τολμηρό. Με το βάρος των χρόνων, της επανάληψης... Με τη χαρά του ταξιδιού, με την προσδοκία των προορισμών. 

Το ΦΙΛΑΜΕ ανέστειλε την λειτουργία του. Ως τόπος θα παραμείνει ανενεργός. Οι άνθρωποί του θα συνεχίζουν να κινούνται, φίλοι, φίλοι του διαδικτύου, στις δικές τους πορείες. Μια κοινή αφετηρία υπήρξε, μια βαθιά πεποίθηση, μια διαδρομή. 

Η ΤΡΙΤΗ των ΠΟΙΗΤΩΝ, ένα μικρό σώμα ποιημάτων και προσώπων, ένα μικρό ανθολόγιο, ολοκλήρωσε τον πρώτο της κύκλο. Στην αναζήτηση της σπείρας αξίζει να ξοδέψεις μια ζωή. 

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στην ομάδα διαχείρισης του ιστολογίου για τη συνεργασία. 

Καλή αντάμωση, συνταξιδιώτες. 

Δημοσιεύω εδώ το τελευταίο ποίημα του κύκλου [είχαν προηγηθεί 32]: 

Εμβόλιο στο σώμα της αριστεράς...

Η πολυδιάσπαση, ο κατακερματισμός, οι αμφισημίες, είναι στοιχεία, είναι  η κακοδαιμονία του χώρου της δημοκρατικής αριστεράς. Χείλη και πένες καλύτερες από τη δική μου το καταγράφουν με τρόπο πειστικό και οδυνηρό. Μόλις εχθές ο Σπύρος Λυκούδης, μιλώντας για τη ΔΗΜΑΡ, έθεσε το ερώτημα:  "Γιατί δεν λάμπει όσο θα έπρεπε η κληρονομιά, η δικαιωμένη κληρονομιά του Κύρκου και του Παπαγιαννάκη;"

Δύσκολη ερώτηση, δύσκολη απάντηση. Στάθηκα όνομα το όνομα στη ευπρόσωπη λίστα των  πολιτών, οι οποίοι με την υπογραφή τους στηρίζουν -πάλι, ξανά και ξανά- τη Δημοκρατική Αριστερά. Είναι οι δικοί μας άνθρωποι. Το απάγκιο μας στους δύσκολους καιρούς. Οι ποιητές, οι εικαστικοί, οι συγγραφείς, οι μουσικοί, οι επιστήμονες, οι ηθοποιοί,  στους οποίους προστρέχουμε για να μάθουμε. Να σταθούμε δίπλα στη γνώση και στο ήθος τους, σε καιρούς σκληρούς και άγριους. Να αντλήσουμε στοιχεία της ζωής, να τα φέρουμε στην καθημερινότητά μας. Το έργο τους είναι  η σημαντική προσφορά τους.  Η υπογραφή τους εμβόλιο στο σώμα της αριστεράς.

Εγκλωβισμένη σε ένα σύστημα ιδεοληψιών δεν παράγει πια έργο η ίδια η αριστερά. Η δική μας αριστερά, η αριστερά του ορθού λόγου. Μολυσμένο το χωράφι, σάπιος ο παλιός σπόρος, ασθενή τα νεαρά φυτάρια, ισχυροί οι εχθροί. Σε αυτό το περιβάλλον είναι αδύνατη η επιτυχία του εμβολιασμού. Όσο ισχυρά, ανθεκτικά κι αν είναι -και στην περίπτωση αυτή είναι- τα "μπόλια" που χρησιμοποιούνται...

σημείωση:

Η φράση του σ. Λυκούδη από την ομιλία του στην παρουσίαση του βιβλίου του Σπύρου Δανέλλη. Ολόκληρη η ομιλία του ε δ ώ

Μάθημα θρησκευτικών, θρησκευτικές εορτές και αργίες

Ένωση Αθέων: Ανοικτή επιστολή προς τον Υπουργό Παιδείας

Με αφορμή τις επιστολές της Πανελλήνιας Ένωσης Θεολόγων και της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος προς το Υπουργείο Παιδείας, όπου αφ’ ενός εκφράζεται η ανησυχία τους για την «αποχριστιανοποίηση της παιδείας» μέσω του νέου προγράμματος θρησκευτικών, και αφ’ ετέρου ζητείται η καθιέρωση της μνήμης των Τριών Ιεραρχών ως σχολικής εορτής αντί αργίας όπως είναι σήμερα, θα θέλαμε να σας κοινοποιήσουμε και τις απόψεις της Ένωσης Αθέων γύρω από τα θέματα που θίγονται

Δημοτικές εκλογές: Απορία 2η

Γεμίσαμε "γερά χαρτιά". Ένα τεράστιο τραπέζι πόκερ ή για να θυμηθούμε μαζί παλιές συνήθειες, ένα τραπέζι "θανάση", ένα τραπέζι κουμ-καν... Υποψήφιοι παρατάξεων καταθέτουν το βιογραφικό τους ως "βαρύ" χαρτί στη ερχόμενη μάχη. 

Χαρτιά γερά, βαριά, από την "μάνα" μοιράζονται σε έμπειρους παίχτες, τους επικεφαλής, για να τζογάρουν, να παίξουν, να ρεφάρουν. Να κερδίσουν τι; 

Καμμένα χαρτιά και δαντελωτά εσώρουχα... 

Αυτό είναι οι εκλογές;

Η Αλέκα, μια αμετανόητη χαρτοπαίχτρα, σκαρφίζεται κάθε τέχνασμα ώστε να παίζει χαρτιά μακριά από το αδιάκριτο βλέμμα του συνετού συζύγου της! Εκείνος, αγανακτισμένος με το πάθος της γυναίκας του, αποφασίζει να επιστρατεύσει την τακτική της ζήλειας ώστε να την απομακρύνει από την τσόχα. [ελληνική ταινία, 1964]

ΥΓ. Μια νέα στήλη στο "τετράδιο" με τίτλο "Απορίες και ταινίες...". Ευθύγραμμες σχέσεις δεν υπάρχουν σχεδόν πουθενά. Μας αρέσει η ιδέα της σύνθεσης... Υποψιασμένοι είμαστε. Από εδώ μέχρι τις εκλογές της τοπικής αυτοδιοίκησης...

Παραμυθάκι

Παραμυθάκι 

του Διονύση Σαββόπουλου

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας κότσυφας που τον `λεγαν Σταύρο. Απέκτησε φωλιά και κοτσυφόπουλα και τόσο περήφανος αισθάνθηκε που βγήκε και κάθουνταν στο κλαδί καμαρωτός-καμαρωτός. Από μακριά έρχουνται όλα τα πουλιά το δάσους` μπεκάτσες, τσίχλες, περιστέρια, αηδόνια, τσαλαπετινοί και παγόνια` από μακριά τον χαιρετάνε και από κοντά του λένε: 

-Γειά σου Σταύρο!

-Δεν με λένε Σταύρο, μον` με λένε Σταύρο και κυρ Σταύρο και αφέντη Τσουτσουλομύτη! 

Αλλάζει όμως ο καιρός` να βροχές, να χαλάζια, να κεραυνοί, πάει η φωλιά, παν τα κοτσυφόπουλα, παν όλα. Βγήκε και κάθουνταν στο κλαδί μονάχος κι από μακριά έρχουνται όλα τα πουλιά το δάσους` μπεκάτσες, τσίχλες, περιστέρια, αηδόνια, τσαλαπετινοί και παγόνια` από μακριά τον χαιρετάνε και από κοντά του λένε: 

-Γειά σου Σταύρο και κυρ Σταύρο και αφέντη Τσουτσουλομύτη! 

-Δεν με λένε Σταύρο και κυρ Σταύρο και αφέντη Τσουτσουλομύτη. Μόνο Σταύρο με λένε. Μόνο Σταύρο...

Η σούμα Διονύσης Σαββόπουλος 1963-2003, εκδόσεις ΙΑΝΟΣ Θεσσαλονίκη, 2003

υγ. Με τα λόγια του Διονύση, με τη δική του μουσική, με τη μουσική, τις ζωγραφιές και τους στίχους των φίλων, με λόγια σαν παραμυθάκι, με λόγια του παρελθόντος και του μέλλοντος, μια ιστορία ξετυλίγεται πενήντα χρόνια τώρα...  Μικρό κομμάτι και η προσωπική ιστορία του καθενός. Η ιστορία ενός προσώπου, που αναζητούσες στα αμφιθέατρα για να λυθεί ο κόμπος από το στομάχι και να αρχίσεις να μιλάς. Ο Διονύσης Σαββόπουλος αυτοβιογραφείται.