Κάνναβη: Ανοιξιάτικη σπορά το...2015(;)

Η ανοιξιάτικη σπορά βιοµηχανικής κάνναβης χάνεται, παρά την διαβεβαίωση του [τότε] αναπληρωτή υπουργού αγροτικής ανάπτυξης, ότι "η σχετική Κ.Υ.Α. θα είναι εγκαίρως έτοιµη ώστε από την άνοιξη του 2014 να υπάρχει η δυνατότητα καλλιέργειας κλωστικής κάνναβης από τους ενδιαφερόµενους"  Μάξιμος Χαρακόπουλος, 11 Ιουλίου 2013

Μια ακόμη ευκαιρία χαμένη...

γράφει ο Ανδρέας Γιάνναρος

Δύο λόγια για το πολυνομοσχέδιο.

Ο κεντρικός πυρήνας του είναι διαρθρωτικού χαρακτήρα. Για πρώτη φορά μετά από καιρό αντιμετωπίζονται ζητήματα όπως η διανομή του πλεονάσματος σε ευπαθείς ομάδες, η άρση του περιορισμού σε μια σειρά από διατάξεις όπου κυριαρχούσαν ολιγοπωλιακές δομές της αγοράς, η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών με επιτάχυνση της ιδιωτικοποίησής τους, η ενίσχυση των αποκρατικοποιήσεων μέσω του ΤΑΙΠΕΔ, νομοθετικές ρυθμίσεις, βλέπε μείωση εργοδοτικών εισφορών που βοηθούν σε μια αποκλιμάκωση των μισθών του ιδιωτικού τομέα. 

Η γενική φιλοσοφία αναμφίβολα κινείται σε θετική κατεύθυνση, αφού παίρνονται μέτρα για την βελτίωση του ανταγωνισμού, δίνεται έμφαση στην μείωση των τιμών και σωστά επιλέγεται μια μερική πολιτική προστατευτισμού ώστε να δοθεί ο χρόνος στις μονάδες παραγωγής που πλήττονται από τα μέτρα, να εκσυγχρονίσουν την παραγωγή τους, να συνεργαστούν με άλλους, να ενισχυθεί μέσω του ανταγωνισμού η καινοτόμος εγχώρια παραγωγή. 

Από την άλλη δεν θα πρέπει να παραβλέπουμε την δυναμική της αγοράς και του δημιουργικού καπιταλισμού. Σε συνθήκες υγιούς ανταγωνισμού, είναι αναπόφευκτη η καταστροφή μικρών μονάδων παραγωγής, ή καταστημάτων ή μαγαζιών όπου μέχρι πρότινος πουλούσαν τα προϊόντα τους, πρώτον γιατί δεν κατάφεραν να εισάγουν νέες μορφές οργάνωσης της παραγωγής ώστε να γίνουν πιο ελκυστικά και δεύτερον γιατί με την επέκταση μεγάλων καταστημάτων ή παραγωγικών μονάδων μπορούν να προσφέρουν με τις γνώσεις τους ως υπάλληλοι και συνεργάτες αυτών. 

Βεβαίως υπάρχουν θέματα προς συζήτηση ή διόρθωση όπως αυτά των αποζημιώσεων και της διαθεσιμότητας σε φορείς και οργανισμούς, των μειώσεων των επικουρικών συντάξεων, για τον τρόπο κάλυψης των εισφορών στα ταμεία και άλλα. Το πρόβλημα για άλλη μια φορά δυστυχώς είναι ότι ένα νομοσχέδιο που για πρώτη φορά βάζει ζητήματα κοινωνικής προστασίας, βελτίωσης της λειτουργίας του ανταγωνισμού, θεσμικό πλαίσιο για επενδύσεις, δέχεται τα πυρά γιατί η κυβέρνηση αποφάσισε και πάλι να το φέρει με την μορφή κατεπείγοντος. 

Ο φόβος για διάσπαση των δυνάμεων της κυβέρνησης, οι αντιδράσεις βουλευτών που συνδέονται με τοπικές κοινωνίες που πλήττονται από τα μέτρα φέρνουν και πάλι ένα νομοσχέδιο υπό τον φόβο να μην εκταμιευθεί η δόση και αδυνατίζει έτσι την μεταρρυθμιστική λογική του νομοσχεδίου. 

Από την άλλη τα κόμματα της αντιπολίτευσης προτίμησαν να αντιπαρατεθούν συνολικά στις διατάξεις, δείχνοντας ότι όχι μόνο δεν είναι έτοιμα να αναλάβουν κυβερνητικές ευθύνες (ΣΥΡΙΖΑ)  ή να δείξουν ότι όντως από θέση ευθύνης συμβάλλουν σε κλίμα συνεννόησης (ΔΗΜΑΡ) αλλά συνεχίζουν την εύκολη λύση της αποδόμησης κάθε προσπάθειας εκσυγχρονισμού. 

Μια ακόμη ευκαιρία χαμένη για να αρθεί η δυσπιστία των πολιτών απέναντι στο πολιτικό σύστημα..

Η Νίκη του Χωμενίδη

 

Η Νίκη του Χωμενίδη
 

γράφει ο Κώστας Τσαούσης

Το καινούργιο βιβλίο του Χρήστου Χωμενίδη έχει ως τίτλο το πιο αγαπημένο όνομα για τον ίδιο τον συγγραφέα: Νίκη. Ενα γυναικείο όνομα - σίγουρα το όνομα της μητέρας του, αλλά όχι μόνο.
Στις πρώτες σελίδες του βιβλίου υπάρχει ένα σημείωμα και σε αυτό ο συγγραφέας επισημαίνει τα εξής: «Η Νίκη Αρμάου είναι βασισμένη στη μάνα μου, Νίκη Νεφελούδη. Η Νίκη Αρμάου όμως είναι μυθιστορηματικό πρόσωπο. Το ίδιο συμβαίνει με όλους όσοι παρελαύνουν στις σελίδες του παρόντος βιβλίου. Αποτελούν τις αντανακλάσεις ανθρώπων, οι οποίοι έζησαν και έδρασαν στ’ αλήθεια, σε έναν κόσμο μυθοπλασίας. Ως συγγραφέας, μένω πιστός όχι στο γράμμα αλλά στο πνεύμα της ιστορίας του καθενός. Και της Ιστορίας. Ανασυνθέτω τα γεγονότα, αυθαιρετώντας ενίοτε καλλιτεχνικά, με τη φιλοδοξία να φτάσω μέχρι το μεδούλι τους. Να ανακαλύψω τη βαθιά ουσία τους. Και αγωνιώ, από την αρχή έως το τέλος, να μην υποτιμήσω και να μην αδικήσω κανέναν».
 

Χριστόφορος Λιοντάκης Αγέλαστοι δρομείς

 

ποιητικό ανθολόγιο 2014 

[ με κοσμήματα αγαπημένων εικαστικών... ]

 

για τον Μάρτιο: Josef Koudelka

 

 

Αγέλαστοι δρομείς

Αγέλαστοι δρομείς

στο χέρσο σταματούν.

Στους οριζόντιους κίονες

τιμούνε τη σιωπή.

Η πόλη ανοίγει σε μειδίαμα

το πένθος να ακυρώσει.

Προχωρώντας

κατά το πλήθος της πέτρας

στο φως φέρνει η φωνή σου

τα λόγια που χαράξαμε

στα φύλλα της αγαύης.

Χριστόφορος Λιοντάκης  Ο ροδώνας με τους χωροφύλακες, εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 1988
 

 

Josef Koudelka, Πράγα, 1968  

Γιάννης Μπανιάς 1939-2012

Δύο χρόνια χωρίς την παρουσία του Γιάννη Μπανιά συμπληρώνονται σήμερα. Στις 12 το μεσημέρι, φίλοι, σύντροφοι και συγγενείς θα συναντηθούν στον τάφο του στο Α΄ νεκροταφείο, να τιμήσουν τη μνήμη του. 

Το "τετράδιο εξόξου" θυμάται μέσα από τα λόγια του Λευτέρη Τσίλογλου. Η ομιλία του εμπρός στη σορό του Γιάννη Μπανιά. 

  

Τα δεύτερα, δικά μου! [27.03.2014]

Στο "Τake Five" γράφει πια η..."μαργαρίτα"! Είναι το ίδιο ευθύβολα σχόλια,  πιο ροκ,  ταιριαστός τίτλος, στο ύφος του καλού φίλου Λεωνίδα Καστανά.

Εμείς, κρατάμε τον ίδιο τίτλο, μια κίνηση εγκάρδια, όταν από τύχη ή από επιλογή συναντήσεις κάποιον και το κέρασμα οδηγεί σε μια συνύπαρξη γοητευτική. 

Το "τετράδιο εξόδου" επιστρέφει στην γενέθλια πόλη και γράφει πια σε ρυθμούς τζαζ από το "Καφέ-Βιβλίο", ένα χώρο έκπληξη... Κάθε Πέμπτη, "Τα δεύτερα, δικά μου!".  Όσα συζητούν φίλοι σε μια παρέα...

  Α.ΣΤΕΓΟΣ [ 27. 03.2014 ]

 

 

365 χαμένες μέρες...

Αντιγράφω 17 χρόνια μετά [ατομικό βιβλιάριο]:

 

27.03.97: "Διαγράφεται της δυνάμεως των οπλιτών του 541 ΤΕ λόγω οριστικής απόλυσης δυνάμει της υπ`αριθ....." 

 

Μια "σειρά" μετά τα Ίμια βρέθηκα σε έναν τρόπο έτοιμο για πόλεμο. 365 μέρες χαμένη επιταγή! 

 

Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνίας 2013

Προχθές που πέθανε ο Παπαγιώργης έγραψα σε έναν φίλο: "Σας σκέφτομαι από το πρωί Παύλο, εσένα και το Γιώργη. Σας σκέφτομαι λυπημένους για τον θάνατο του φίλου σας". Με αποζημιώνει ο Μέσκος. Σήμερα, ο Παύλος, ο Γιώργης, σήμερα κι εγώ, χαρούμενοι για την χαρά του ποιητή και το βραβείο του. Ο ίδιος ο Μέσκος χαρούμενος για τον δικό του φίλο. Έτσι μια σπείρα ξεδιπλώνει και τυλίγεται ξανά, κρύβει μέσα της στιγμές, δάκρυα και λέξεις. Έρχεται από κοντά έτερος σημαντικός φίλος, ο κ. Γιώργος Ζεβελάκης γράφει με λέξεις του Παπαγιώργη την οριστική έκλειψη...

Έκλεψα το ρεπορτάζ της κ. Πόλυς Κρημνιώτη από την εφημερίδα Η ΑΥΓΗ και το φορτώνω με προσωπικές παραπομπές [links στα ελληνικά]. Όπως -μέχρι σήμερα, έχω διαβάσει Ραυτόπουλο, Μέσκο και Καλλιφατίδη....

ΥΓ. Στέλνω θερμές ευχές στους εκδότες των περιοδικών που τιμήθηκαν για τις προσπάθειες που καταβάλουν... Καλή δύναμη!

Είναι ντροπή για όλη την Κρήτη...

Οργή, θλίψη και ανείπωτος πόνος... Πύκνωσαν πάλι τα σύννεφα πάνω από την Κρήτη. Μαύρο πανί προβάλει ξανά από τη θάλασσα. Ένας νεκρός ετών 51... Οι φερόμενοι ως δράστες έχουν τα μισά του χρόνια. Αν καταδικαστούν θα περάσουν τη ζωή τους στη φυλακή. Αν το δικαστήριο τους απαλλάξει θα κάνουν άλλους φονιάδες. Αυτό διαμήνυσαν ήδη οι συγγενείς του αδικοχαμένου νεκρού. Έτσι η "βεντέτα" ανθεί στο νησί, οι νταήδες πολλαπλασιάζονται στο ευνοϊκό σάπιο υπόστρωμα της ομερτά και του "σασμού"...

Ο Προφήτης Ηλίας προσπαθεί να κλείσει τις πληγές του. Τον Ιούλιο συμπληρώνονται δύο χρόνια από την δολοφονία των Πρίαμου Ξυδάκη και Μανόλη Σταυρουλάκη. Οι πληγές των οικογενειών τους δεν θα κλείσουν ποτέ, μα η τοπική κοινωνία προσπαθεί. Συσπειρώθηκε γύρω από μια κίνηση κατά της βίας, στράφηκε πάλι στην πλούσια γη, μια ομάδα αμπελουργών δημιουργήθηκε, η ζωή έχει πάντα το δρόμο μπροστά. 

Πληγή χαίνουσα η οπλοκατοχή, η οπλοχρησία, το "καπετανιλίκι", οι νταήδες. Ο εύκολος πλουτισμός, η στρεβλή και αιματοβαμμένη ανάγνωση της ιστορίας του νησιού. 

Ο πόνος οφείλει να μιλήσει. Να εκφραστεί και να εκφράσει όλα τα δεινά μιας κοινωνίας υποταγμένης στο φόβο. Ένα μέτωπο λογικής, κατά της βίας, είναι μια νέα πρόκληση για όλες τις δημιουργικές φωνές αυτής της κοινωνίας.  

Ανοίγουμε το θέμα. Είναι ντροπή για ολόκληρη την Κρήτη...

Είναι τρελοί αυτοί οι... Γαλάτες!

Ελπίζω να με συγχωρήσει ο... Οβελίξ. Όχι μόνο του έκλεψα την αγαπημένη του φράση, όχι μόνο την έστρεψα "εναντίον" του, "εναντίον" του χωριού του, την έκανα και τίτλο! 

Είναι αλήθεια ότι έψαξα πολύ. Αλλά έχοντας στα χέρια μου το δελτίο τύπου της κίνησης  "Μια Κρήτη" -μια βιβλιοπαρουσίαση σε όλο το νησί- δεν βρήκα κάτι διαφορετικό... 

Αρχή της προεκλογικής περιόδου, η κίνηση στάθηκε δίπλα στους πολίτες του νησιού στο πρόβλημα των χημικών της Συρίας και συνεχίζει τώρα, ένα ταξίδι με έξι σταθμούς. 

Είναι μικρό...γαλατικό χωριό! Ούτε "βαριά χαρτιά" ανακοινώνουν για το ψηφοδέλτιό τους, ούτε μεταγραφές κάνουν... Μια δυναμική πρέπει να κρύβουν, μια σιγουριά να έχουν. 

Αρχίζουν -μπροστά στην κοινωνία- με τις εσωτερικές διαδικασίες της κίνησης. Ο επικεφαλής ψηφίζεται από τα μέλη, δεν λαμβάνει χρίσμα, αποδέχεται τη στήριξη όσων κομμάτων συμφωνούν με το πρόγραμμα και τον κανονισμό της ανεξάρτητης κίνησης πολιτών. 

Οι υποψήφιοι -αντιπεριφερειάρχες και σύμβουλοι- πολίτες της καθημερινότητας. Γνωριζόμαστε ή θα γνωριστούμε στην επόμενη κίνηση για το νερό, τον Αλμυρό, το καλώδιο, τα χημικά...

Θα συναντηθούμε στην πιο κοντινή από τις εκδηλώσεις -σε πείσμα των "ηθών" και των "εθίμων"- που προγραμματίζουν... Θα συναντηθούμε με τον υποψήφιο περιφερειάρχη Αντώνη Ανηψητάκη, με τη δουλειά της κίνησης στο περιφερειακό συμβούλιο, που επάξια, πολιτισμένα και επιστημονικά τεκμηριωμένα, φέρει σε πέρας ο φίλος Αριστείδης Παπαδάκης.

Αναλυτικά η δράση της κίνησης:

Δημοτικές εκλογές: Απορία 3η

" Εμείς, εμείς οι μόνοι συνεπείς..."

Εμείς με το πρόγραμμά μας, το καθαρό μας κούτελο, το ήθος του Κόμματος, το νέο, το άφθαρτο... 

Οι...άλλοι...με προεκλογικές εξαγγελίες, τακτικισμούς, με το πρόσωπο στο βούρκο του συστήματος, με το παλιό, το σάπιο, το φθαρμένο...

Εμείς σας τα είπαμε. Σας είπαμε, βγάλαμε και δελτίο τύπου. Τώρα και έγκαιρα. 

Μόνο που δεν γράψαμε όλη την αλήθεια. Ετοιμάζουμε και το δελτίο, αυτό του τύπου την επόμενη των εκλογών. Αν νικήσουμε καταφέραμε πλήγμα μεγάλο στο σύστημα, αν χάσουμε τότε το ανυπέρβλητο πελατειακό κύκλωμα του δήμου καπηλεύτηκε την ψήφο των πολιτών. Η γραμμή καλή αλλά δεν πέρασε, βρε δημότη!

Κατά τη γνώμη μας, αυτή η ανακοίνωση του κ. Καμπιτάκη, είναι ο ορισμός του τακτικισμού. Καλύπτει από τώρα τα... νώτα του! Για την ταμπακιέρα...κουβέντα καμμιά! Είναι βλέπεις και οι... άλλοι μιαν κάποια λύση!

Κάπου διάβασα ότι  " ο  τακτικισμός ως όπλο απέναντι στην πολιτική του άλλου έχει βαθιές ρίζες στην αναποτελεσματικότητα της δική σου πολιτικής...". Το προσυπογράφω!

Πολλές απορίες! Για το πρόγραμμα, το ήθος, το νέο, το άφθαρτο... 

Ο Εύβουλος ένας αμετανόητος ευαψίας έχει εγκαταλείψει σύζυγο και παιδί για να αφοσιωθεί ολοκληρωτικά στο καθημερινό κυνήγι του άλλου φύλου στις αστικές συγκοινωνίες. Η ζωή όμως τον περιμένει κυριολεκτικά στη «γωνία»…[ελληνική ταινία , 1996]

ΥΓ. Μια νέα στήλη στο "τετράδιο" με τίτλο "Απορίες και ταινίες...". Ευθύγραμμες σχέσεις δεν υπάρχουν σχεδόν πουθενά. Μας αρέσει η ιδέα της σύνθεσης... Υποψιασμένοι είμαστε. Από εδώ μέχρι τις εκλογές της τοπικής αυτοδιοίκησης...

Μιχάλης Μητσός: Και τώρα, κύριε Κουβέλη

Άρθρο του κ. Μιχάλη Μητσού στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ [21.03.2014].   

Το φέρνω εδώ -στην εφημερίδα είναι κλειδωμένο- όπως ακριβώς και η ηγετική και όχι μόνο ομάδα της ΔΗΜΑΡ. Με το αν δεν προχωρά η ιστορία, και αυτό το γνωρίζουμε πολύ καλά, αλλά οι υποθέσεις του ρθρογράφου θα συνιστούσαν μια διαφορετική στρατηγική και τακτική για το χώρο του ρεύματος της δημοκρατικής αριστεράς. 

 

 Α.ΣΤΕΓΟΣ

 

Jules Supervielle Αιχμή φλόγας

 

ποιητικό ανθολόγιο 2014 

[ με κοσμήματα αγαπημένων εικαστικών... ]

 

για τον Μάρτιο: Josef Koudelka

 

 

Αιχμή φλόγας

 

Όλη του τη ζωή

Του άρεσε να διαβάζει

Μ` ένα κερί

Και συχνά περνούσε

Το χέρι πάνω απ` τη φλόγα

Για να πειστεί

Πως ζούσε,

Πως ζούσε.

 

Από τη μέρα του θανάτου του

Έχει στο πλευρό του

Ένα κερί αναμμένο

Άλλα κρατάει κρυμμένα τα χέρια. 

 

 

 

 

 

Jules Supervielle Ποιήματα μετάφραση Ντενίζ Ανδριτσάνου προλεγόμενα Γιώργος Κ.Καραβασίλης, εκδόσεις Printa , Αθήνα 2007   

 

Josef Koundelka, 1976