Θερινό σινεμά...

Το Πολιτιστικό Κέντρο θα δεσπόζει...αύριο στην περιοχή. Η βαριά γέφυρα που το ενώνει με το Μαρτινέγκο στέκει πελώρια στα μάτια μικρών και μεγάλων... -όλοι περιμένουν το πρώτο τους πέρασμα... Το πράσινο μεγαλώνει. Πέρα από μια μικρή αβλεψία -αλήθεια οι τριανταφυλλιές ταλαιπωρούνται μέσα στον χλοοτάπητα- τα άνθη της συστάδας των πικροδαφνών δημιουργούν μια όμορφη σύνθεση. Προβάλουν τα αρωματικά φυτά, διαχέουν μια νοσταλγία στον βιαστικό ρυθμό της πόλης.

Ένας καφές σε περιμένει!

Είναι μια ενδιαφέρουσα ιδέα. Το διάβασα στο διαδίκτυο και το μεταφέρω και εδώ. Σκέφτομαι ότι μέσα σε τέτοιες ιδέες μπορεί να ξεπηδήσουν πράγματα καινούργια. Πως όμως θα αντιδράσει η ελληνική κοινωνία σε μια τέτοια κατάσταση; Ποιά καταστήματα θα δεχθούν να συμβάλουν στην επιτυχία ενός δικτύου...αλληλεγγύης; Στις σημερινές συνθήκες κρίσης οφείλουμε να αντιδράσουμε και με διαφορετικούς τρόπους... Ήδη η ύπαρξη ενός περιοδικού δρόμου, όπως είναι η "σχεδία" είναι μια σημαντική πραγματικότητα. Εδώ είμαστε... Ας ξεκινήσει από την πρωτεύουσα...και νομίζω ότι θα βρει μιμητές και στην περιφέρεια... 

Ακολουθεί το κείμενο του κ. Σέργιου Μήλη, από το περιοδικό "σχεδία". Τι είναι " ο καφές που περιμένει"; και πως οργανώνει η "σχεδία" αυτήν την πρωτοβουλία... [δημοσιεύονται τα κύρια σημεία]

Α.ΣΤΕΓΟΣ 

Άρης Αλεξάνδρου Νέκρη ζώνη

ποιητικό ανθολόγιο 2013 με κοσμήματα αγαπημένων εικαστικών...

για τον Ιούλιο: Γιάννης Αδαμάκος

Νεκρή ζώνη

Με τις λέξεις σου να είσαι πολύ προσεχτικός,
όπως είσαι ακριβώς μ' έναν βαριά τραυματισμένο που κουβαλάς
στον ώμο.
Εκεί που προχωράς μέσα στη νύχτα
μπορεί να τύχει να γλιστρήσεις στους κρατήρες των οβίδων
μπορεί να τύχει να μπλεχτείς στα συρματοπλέγματα.
Να ψαχουλεύεις στο σκοτάδι με τα γυμνά σου πόδια
κι όσο μπορείς μη σκύβεις
για να μη σούρνονται τα χέρια του στο χώμα.
Βάδιζε πάντα σταθερά
σαν να πιστεύεις πως θα φτάσεις πριν σταματήσει η καρδιά του.
Να εκμεταλλεύεσαι
κάθε λάμψη απ' τις ριπές των πολυβόλων
για να κρατάς σωστόν τον προσανατολισμό σου
πάντοτε παράλληλα στις γραμμές των δυο μετώπων.
Ξεπνοϊσμένος έτσι να βαδίζεις
σαν να πιστεύεις πως θα φτάσεις εκεί στην άκρη του νερού
εκεί στην πρωινή την πράσινη σκιά ενός μεγάλου δέντρου.
Προς το παρόν, νάσαι πολύ προσεχτικός
όπως είσαι ακριβώς μ' έναν μελλοθάνατο που κουβαλάς στον ώμο.

 

Άρης Αλεξάνδρου ΠΟΙΗΜΑΤΑ [1941-1974] εκδόσεις ύψιλον/βιβλία

Γιάννης Αδαμάκος  Νύχτες από γραφίτη νο3 1992 γραφίτης σε χαρτί 150χ200εκ

σημείωση:

για το ποιητικό ανθολόγιο δείτε ε δ ώ

Ο μπαμπάς έχει υψηλούς καλεσμένους.

Συμβαίνουν και στις καλύτερες...οικογένειες.

Ο μπαμπάς έχει υψηλούς καλεσμένους. Έχει και άγχος γιατί γνωρίζει...

Τα παιδιά -παίζουν σε αλάνες, φωνάζουν και ξεσηκώνουν τις γειτονιές. Θα προλάβουν να κάνουν μπάνιο... Ο υψηλός καλεσμένος να τα δει καθαρά...

Τα παιδιά, ατίθασα και αγριεμένα -τα έχουν με τον καλεσμένο του μπαμπά, θέλουν να του "τρίψουν" τη μούρη- τους χαλά -μαζί με κάποιους άλλους δικούς του φίλους- το παιγνίδι τους...

Ο μπαμπάς ξέρει... Υπόσχεται... Όχι μόνο δεν θα καθήσει πολύ ο καλεσμένος, αλλά θα τον πάρει μαζί του βόλτα... Όσο όμως είναι στο σπίτι...επιβάλλει τσιμουδιά. Έχει τον τρόπο του...

Τα παιδιά ξέρουν... Οφείλουν να υπακούσουν και το κάνουν... Βγάζουν και ένα... ταρατατζούμ [για την χαμένη τους αθωότητα, για την τιμή των όπλων, για μια κυρία αξιοπρέπεια...]

Ο μπαμπάς είναι υπερήφανος. Καμαρώνει, πίσω από τον υψηλό καλεσμένο του... Σκέφτεται τα παιδιά και τους προτείνει ένα νέο παιγνίδι...

Ετήσια συνάντηση "Εν οίκω"...

Στο πάρκο Γεωργιάδη στήνεται και φέτος η ετήσια συνάντηση οικο -καλλιεργητών και -χειροτεχνών με τίτλο "Εν οίκω".

Στο μοναδικό πάρκο της πόλης, χειροτέχνες, καλλιεργητές, μεταποιητές, μελισσοκόμοι, ομάδες φυσικής δόμησης, εκθέτουν προϊόντα και...απόψεις. Η συνάντηση "Εν οίκω"  είναι μία γιορτή,  που στόχο  έχει την αφύπνιση και ενημέρωση σε θέματα οικολογίας, βιώσιμης ανάπτυξης, οικοτεχνίας, τοπικής οικονομίας και αυτοδιαχείρισης της καθημερινής ζωής.

Παράλληλα με την έκθεση θα διοργανωθούν σεμινάρια με διάφορες θεματικές, ενώ το τριήμερο θα είναι γεμάτο μουσική![δείτε όλο το πρόγραμμα  ε δ ώ ]

Οι συναντήσεις αυτές κρύβουν ένα σημαντικό κίνδυνο -πέρα από τις προθέσεις των διοργανωτών. Να μετατραπούν σε... εμπορικό πανηγύρι... Κρίνονται από την παρουσία τους όλοι οι εκθέτες... Κριτής ο κάθε επισκέπτης. Είναι ο μόνος που μπορεί και οφείλει να αξιολογήσει τα πράγματα, από τη στιγμή που οι διοργανωτές δεν ζητούν...πιστοποιήσεις -και καλά κάνουν. 

Με αυτές τις σκέψεις και την ανάγκη να συναντήσουμε φίλους θα επισκεφτούμε και φέτος το "Εν οίκω". 

Πως να μιλάμε στα παιδιά για το παρελθόν

Είχαμε διαβάσει το 2004 -τέτοιες μέρες το αγόρασα από την "ΚΙΧΛΗ"- το θαυμάσιο βιβλίο του Herni Weber, "Μιλώντας στα παιδιά μου για την Αριστερά", από τις εκδόσεις ΠΟΛΙΣ. Τότε δεν είχαμε...παιδιά -ο μικρός ήρθε τρία χρόνια μετά- ενώ οι βεβαιότητες μας για την αριστερά -έστω για την δική μας αριστερά- ήταν περίσσιες... Σήμερα -κάντε τις πράξεις- ο μικρός κλείνει τα έξι, τον Σεπτέμβριο πηγαίνουμε στην α' δημοτικού... 

Υπάρχει συγκεκριμένος τρόπος να μιλάμε στα παιδιά για το παρελθόν; Και αν ναι, σε ποιους θα απευθυνόταν ένα βιβλίο με άρθρα που συμπυκνώνουν έρευνες πολύ διαφορετικών κλάδων γι' αυτό το θέμα; «Σε δασκάλους, καθηγητές, εκπαιδευτικούς, ψυχολόγους, αρχαιολόγους, μουσειολόγους, απλούς γονείς. Πρόκειται για ένα εργαλείο που μπορεί να υπάρχει σε κάθε βιβλιοθήκη αρχαιολογικού ινστιτούτου, μουσείου, σχολείου, αλλά και σπιτιού.

Τσέζαρε Παβέζε Είσαι η γη και ο θάνατος

ποιητικό ανθολόγιο 2013 με κοσμήματα αγαπημένων εικαστικών...

για τον Ιούλιο: Γιάννης Αδαμάκος

Είσαι η γη και ο θάνατος

Η εποχή σου είναι η σιωπή

και το σκοτάδι. Δεν ζει

τίποτα που πιο πολύ από σένα 

να `ναι μακρύτερα απ` την αυγή.

Όταν δείχνεις να ξυπνάς

είσαι μονάχα πόνος,

πόνος στα μάτια, στο αίμα,

που εσύ δεν τον νοιώθεις. Ζεις

όπως ζει κάποια πέτρα,

όπως η άγονη γη.

Και σε ντύνουνε όνειρα, 

λυγμού και κινήσεις

που εσύ αγνοείς. Ο πόνος

σαν το νερό κάποιας λίμνης

τρέμει και σε κυκλώνει.

Είναι κύκλοι στο νερό.

Εσύ τους αφήνεις να σβήσουν.

Είσαι η γη και ο θάνατος.

[3.Δεκεμβρίου 1945] 

ΤΣΕΖΑΡΕ ΠΑΒΕΖΕ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΘΑ `ΡΘΕΙ ΚΑΙ ΘΑ `ΧΕΙ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΤΡΙΒΙΖΑΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗΣ 1997  

ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΔΑΜΑΚΟΣ  ΝΥΧΤΕΣ ΑΠΟ ΓΡΑΦΙΤΗ Ι` 1991  

σημείωση:

- για το ποιητικό ανθολόγιο δείτε ε δ ώ

    

Σύντροφοι κάναμε μεγάλο λάθος!

  "[...] Επιχειρούμε να ζήσουμε./ Σε καθρέπτες θρυμματισμένους συνομιλούν τα πολλαπλά μας εγώ./ Μέγιστη η δυσκολία του εμείς." [Α.ΣΤΕΓΟΣ]

Η ομιλία του φίλου Σταύρου Λιβαδά στην ΚΕ της Δημοκρατικής Αριστεράς, στις 29.06.2013

Οκτώ μέρες πριν, μέσα σε ένα απόγευμα, άλλαξαν όλα, άρδην!
Αυτομολήσαμε από την κυβέρνηση στην αντιπολίτευση! Στην άφωνη ελληνική κοινωνία, στο σοκ των μελών και των φίλων, στους ξαφνιασμένους ευρωπαίους, στα πάμπολα γιατί που ακούστηκαν από παντού, εμείς το μόνο που ψελλίσαμε, επισήμως, ήταν: “…η ΔΗΜΑΡ, μετά από απόφαση της Εκτελεστικής Επιτροπής και της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της δεν μετέχει στην κυβέρνηση…”

Έκτοτε, είδαμε στα τηλεπαράθυρα τους γνωστούς συντρόφους, να προσπαθούν να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα, επιστρατεύοντας ό,τι να ναι ως επιχείρημα: το πραξικόπημα στην ΕΡΤ, το φλέρτ της ΝΔ με την ακροδεξιά, τη συντηρητική στροφή της κυβέρνησης, …ο γνωστός Σαμαράς… η μετατροπή της τρικομματικής σε μονοκομματική κυβέρνηση...

Ακούσαμε και από τον πρόεδρο διάφορα επιχειρήματα γι αυτή την απόφαση. Δυστυχώς, όμως, είναι δικαιολογίες εκ των υστέρων!

Σύντροφοι κάναμε μεγάλο λάθος!

Πρέπει να δούμε με ψυχραιμία, αλλά και με γενναιότητα την έξοδο από το αδιέξοδο στο οποίο αυτοπαγιδευτήκαμε.

Στην πορεία προς το συνέδριο θα πρέπει να συζητήσουμε αναλυτικά, τα πεπραγμένα της τρικομματικής κυβέρνησης, τη δική μας συμμετοχή σ` αυτήν, τον τρόπο που λειτουργούμε. Είναι σε κάθε περίπτωση μια πολύτιμη εμπειρία, για το κόμμα, τα μέλη μας, τον καθένα μας χωριστά.

Χρίστος Ρουμελιωτάκης Ενύπνιον `88

ποιητικό ανθολόγιο 2013 με κοσμήματα αγαπημένων εικαστικών...

για τον Ιούνιο: Τάσος Μαντζαβίνος 

 

Ενύπνιον `88

 

Ήρθε ο πατέρας μου τη νύχτα

και με φώναξε`

μαθαίνω πράγματα, μου λέει 

και φοβούμαι,

να πληρώνεις το νοίκι σου και τα κοινόχρηστα

και τα άλλα,

όπως συμφώνησες.

Μα πατέρα, του λέω,

εδώ δεν είναι το σπίτι μου, είναι φυλακή,

δεν το βλέπεις;

κι αυτή δεν είναι η βρύση που στάζει, 

είναι η ζωή μου

που στραγγίζει σταγόνα-σταγόνα.

Το ξέρω, μου λέει,

αλλά και συ το ήξερες και υπόγραψες

και τώρα οφείλεις να πληρώσεις

όπως όλοι μας.

 

 

Χρίστος Ρουμελιωτάκης Ξένος ειμί και άλλα ποιήματα εκδόσεις Τυπωθήτω 2002

 

Τάσος Μαντζαβίνος

Η ζωγραφική του Τάσου Μαντζαβίνου πατώντας ταυτόχρονα στην ευρωπαϊκή και την νεοελληνική παράδοση συνδυάζει το λόγιο οπλισμό με το γνήσιο λαϊκό ένστικτο.

Μετατοπίζοντας βαθμιαία τη θεματολογία και ζωγραφική του διατύπωση επικεντρώνεται σε έναν προσωπικό ανθρωποκεντρικό σουρεαλισμό. Ο ίδιος σημειώνει : «ο ζωγράφος είναι ο μύθος του, το σύμπαν των σκέψεών του, οι επιλογές της ζωής του, όλα αυτά τερματίζουν στον πίνακά του».

Εχει κάνει 26 ατομικές εκθέσεις στην έλλάδα και το εξωτερικό. Την άνοιξη του 2012 το έργο και η προσωπική του πορεία παρουσιάστηκε στο μουσείο Μπενάκη με αφορμή το βιβλίο του Φ. Μπεγλέρη «Τάσος Μαντζαβίνος¨ Η δύναμίς μου εν ασθενεία τελειούται».

 

σημειώσεις:

- για το ποιητικό ανθολόγιο δείτε ε δ ώ 

- το ποιητικό ανθολόγιο του Ιουνίου είναι αφιερωμένο στην μνήμη του πατέρα μου. Ο αναγνώστης θα έχει ήδη αντιληφθεί τη θεματική των τεσσάρων ποιημάτων. Κλείνουν φέτος 25 χρόνια από τον θάνατό του.

 

 

Εξομολογήσεις...

Υπήρξε καλός εραστής στα νιάτα του. Το πίστευε βαθιά. Αιώνιοι όρκοι τον συνοδεύουν. Εξομολογήσεις... Των γυναικών τα λόγια. Τα φιλιά. Το σώμα. Κρατούσε ημερολόγιο να κρύψει την απώλεια. Τα χείλη μαράθηκαν. Τα λόγια συντηρούν τον μύθο. Των γυναικών που κοιμήθηκε μαζί τους. Εκείνες στο λευκό πανί θερινών σινεμά. Εκείνος στην άδεια πλατεία.

...

Η ζωή του ασκητική. Ο μύθος απαιτεί μια κάποια απομόνωση. Οι μορφές τους -άσπιλες στη δική του μαναξιά. Μοναδικές, ίσως απλησίαστες. Εκείνος τις συναντούσε. Στο δικό του παραμύθι, στην δική του αφήγηση είχαν την πρέπουσα θέση. Η ζωή του ασκητική. Του προκαλούσαν αηδία οι τυχαίες συναστροφές και οι κοινές γυναίκες.

...

Στην πρώτη τους συνάντηση δεν άντεξε. "Είσαι μια μικρή θεά. Μια ζωγραφιά. Μια εικόνα πρωταγωνίστρια. Υποταγμένοι κομπάρσοι, δούλοι στα πόδια σου". Εκείνη κατέβηκε από τον θρόνο της, στάθηκε μπροστά στο πρόσωπο του, παρέταξε τα όπλα της: τη σκληρή σιγουριά και το χαμόγελό της. Στην δεύτερη σκηνή του σύστησε τον σύζυγο και τον μόνιμο εραστή της.

...
Είδε τη ζωή του ως πυροτέχνημα. Από το φθηνό κουτί στον ουρανό. Με ένα της άγγιγμα. Μια ταινία μικρού μήκους.
...
"Η έκρηξη, η ζωή, οι χυμοί της. Ηδονή και άγχος",μονολογούσε.
...
Η νοσταλγία τον οδήγησε στο παρελθόν του. Τους εγκατέλειψε.
...
"Από ένα σώμα ποθητό, λαχταριστό, ζωντανό, γυρνώ στα μυθικά σώματα που δεν συνάντησα ποτέ". Έγραψε και σφράφισε το ημερολόγιο του. Έμεινε με την ασφάλεια των μύθων, των γυναικών τα λόγια, τα χάλια του.
...
 

Απιστίες

στην Κ.

Τις Κυριακές ξυπνάμε μαζύ

Ένα φιλί

ο πρωϊνός καφές

πρώτο τσιγάρο από το κοινό πακέτο SΑΝΤΕ

Όποτε λείπεις

-ανεβαίνεις εσύ ή κατεβαίνουν οι γονείς σου-

Όποτε λείπεις

-με φίλους σε μιαν εκδρομή, σε δουλειά Κομματική-

βολοδέρνω

ASSOS, ΚΑΡΕΛΙΑ, CAMEL.

Άφιλτρα πάντοτε. 

Ηράκλειο, 24.06.2013

Ανέστης Ευαγγέλου: Υπεραστική συνδιάλεξη

ποιητικό ανθολόγιο 2013 με κοσμήματα αγαπημένων εικαστικών...

για τον Ιούνιο: Τάσος Μαντζαβίνος

Υπεραστική συνδιάλεξη

Εχτές το βράδυ μου τηλεφώνησε

ο πατέρας μου.

Στείλε μου μερικά

πενηνταράκια ούζο, μου είπε,

και καναδυό κούτες τσιγάρα

σέρτικα, να κάθουμαι τα βράδια

να σας συλλογιέμαι.

Και -να μην

το ξεχάσω- και πεντέξι δίσκους

φωναγράφου μ`εκείνα τα παλιά, ξέρεις,

ποντιακά τραγούδια, τα λυπητερά.

Εδώ στα ξένα δύσκολα περνούν οι μέρες

και που να βρεις τσιγάρα, ούζο και τραγούδια

της πατρίδας, στα μαγαζάκια τ`ουρανού. 

 

 

Ανέστης Ευαγγέλου  ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ [1956-1993] εκδόσεις καπάνι 2007

Τάσος Μαντζαβίνος  Ξημέρωμα στη βροχή και το όνειρο 

 

σημείωση:για το ποιητικό ανθολόγιο δείτε ε δ ώ 

ioanna spanaki painting 2013

Eγκαινιάζεται απόψε στις 8:00μμ η έκθεση της ζωγράφου Ιωάννας Σπανάκη στην Πύλη Βιττούρι. Η έκθεση θα είναι ανοιχτή για το κοινό καθημερινά μέχρι και τις 29 Ιουνίου, από τις 13:00 έως τις 21:00.

Γεννημένη στην Κρήτη η Ιωάννα Σπανάκη, ζει και εργάζεται στο Ηράκλειο και τη Θεσσαλονίκη. Έχει αποφοιτήσει από την Σχολή Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Διαβάζω για την ζωγραφική της... 

"Η ζωγραφική της αποτελεί ένα ιδιαίτερο και πολυδιάστατο ερμηνευτικά, εικαστικό έργο που μαγνητίζει ευθύς εξαρχής το βλέμμα στο μινιμαλιστικό, αλλά και συνάμα μυστηριακό του σύμπαν.

Τα μέσα της ζωγράφου εξίσου απλά: παστέλ, χαρτί, χρωματική παλέτα συρρικνωμένη στα όρια του ελάχιστου ή ακόμη και του μονόχρωμου, τελάρα μικρού μεγέθους. Eπιδεικνύεται η εσωτερική ανάγκη μιας μετριόφρονης δημιουργικής έκφρασης, πέρα από κάθε πειρασμό εντυπωσιασμού.

Οι μικρές διαστάσεις κάθε καμβά, εντείνουν το κάλεσμα του βλέμματος κοντά τους, δίπλα τους, τείνουν στην απάλειψη της απόστασης μεταξύ έργου και θεατή. Το έργο θέλει να «ψιθυρίσει» κάτι τόσο σημαντικό, τόσο προσωπικό, τόσο εσωτερικό ή μυστηριακό, που μόνο από κοντά μπορεί να «ακουστεί». Χρειάζεται μια κοντινή ματιά για να μπορέσει να γίνει οπτικά αντιληπτό, ή και να διαβαστεί" .

Ανακαλύπτω ένα μικρό οδηγό στο διαδίκτυο...

Ακολουθώντας τα δικά της βήματα -το Ηράκλειο είναι μια πόλη μικρή- θα την συναντήσω εκεί στην πύλη Βιτούρι...[η φωτογραφία είναι της ίδιας της ζωγράφου -μια εικαστική προβολή του χώρου που φιλοξενεί τη δουλειά της]