Τα δεύτερα, δικά μου! [12.04.2015]

Ελλάδα 2015



Ένα ερωτευμένο ζευγάρι ανεβάζει μια στιγμή του στο facebook.

Δέχεται "αναφορές" και "κατεβαίνει..."

Ενοχλεί η ευτυχία...



Υγ. η στήλη κάνει χρήση κανονικής άδειας. Ο συντάκτης της θα εορτάσει την Άνοιξη.

Γ. Ανδρουλάκης Θαλασσινά Τοπία

Έκθεση φωτογραφίας του Γιώργου Ανδρουλάκη φιλοξενείται μέχρι τις 18 Απριλίου σε έναν ιδιαίτερο χώρο. Μια μικρή γκαλερί μέσα στο βιβλιοχαρτοπωλείο Σαματά – Copyline.

Η γκαλερί ονομάστηκε Instore Art Gallery και φιλοδοξεί να προσφέρει ένα φιλόξενο χώρο για οποιονδήποτε καλλιτέχνη, γνωστό ή άγνωστο, που θέλει να εκθέσει τη δουλειά του σε έναν καλαίσθητο χώρο στο κέντρο του Ηρακλείου.

Ο Γιώργος Ανδρουλάκης στην 1η του έκθεση παρουσιάζει μια συλλογή θαλασσινών τοπίων από το Ενετικό λιμάνι του Ηρακλείου, τις κοντινές στην πόλη παραλίες και τη νήσο Χρυσή στην Ιεράπετρα.

Ο φωτογράφος γεννήθηκε, κατοικεί και δημιουργεί στο Ηράκλειο όπου εργάζεται ως ειδικός τεχνικός επιστήμονας στο Ίδρυμα Τεχνολογίας και Έρευνας [Ι.Τ.Ε.]

Την σχέση του με την αναλογική φωτογραφία την ξεκίνησε στα φοιτητικά χρόνια, αρχικά πειραματιζόμενος σε σκοτεινό θάλαμο και στη συνέχεια με διάφορες τεχνικές ψηφιακής φωτογραφίας. 

Μαθήματα Κηποτεχνίας III

ΜΑΘΗΜΑ 3ο

Στην Κ.

Βγαίνω από το σπίτι με ένα λουλούδι για καπέλο
Κατεβαίνω στο δρόμο και ζητώ από τους περαστικούς να το ποτίσουν
Διψά νερό
Διψώ ζωή

Είμαι τρελός;
Λένε, δεν υπάρχει νερό
Λένε, δεν υπάρχει ζωή

Προχωρώ με το βάρος μειούμενο
Έρχεσαι από μακριά
Διστάζεις
Ξεριζώνεις το λουλούδι 

Ελευθερώνεις τη φύση μου.

Μάτση Χατζηλαζάρου Τα λουλούδια των δέντρων είναι τα πουλιά

ποιητικό ανθολόγιο 2015

[ με κοσμήματα αγαπημένων εικαστικών... ]

για τον Απρίλιο: Γιάννης Ψυχοπαίδης

Τα λουλούδια των δέντρων είναι τα πουλιά
Το σιγανό κελάηδισμα της θάλασσας είναι η πτώση
της βροχής στο τελευταίο τεμπέλικο κύμα του ακρογιαλιού.
Τη μυρουδιά του ήλιου τη χύνει το σφαγμένο πεπόνι.
Η ποίησή μας είναι η ζωή.

Μάτση Χατζηλαζάρου ΠΟΙΗΜΑΤΑ 1944-1985 εκδόσεις ΙΚΑΡΟΣ, Αθήνα 1989

Γιάννης Ψυχοπαίδης Η νύκτα και η πόλη 1994

Ο Γολγοθάς της ΕΑΣΗ

γράφει ο Κώστας Καράτζης

 

Η Ένωση Αγροτικών Συνεταιρισμών Ηρακλείου με τα 4 υποκαταστήματα, τους 170 Συνεταιρισμούς, τα 22.500 φυσικά μέλη, τους 45.000 συναλλασσομένους παραγωγούς, με ετήσιο τζίρο 40-50 εκατ. ευρώ, την τεράστια αστική περιουσία (φιλέτα), βιομηχανικές μονάδες τυποποίησης ελαιόλαδου, ξυδιού, κρασιού και επιτραπέζιων σταφυλιών. Με διαγραμμένες όλες τις ληξιπρόθεσμες οφειλές από την Πολιτεία κατά το έτος 2000, βρίσκεται σήμερα σε απελπιστική κατάσταση και οδηγείται σε τραγικό αδιέξοδο.

Η εικόνα και η κατάσταση της πάλαι ποτέ κραταιάς Ένωσης αποδομήθηκε μέσα σε μια δεκαετία από μια πολλά υποσχόμενη διοίκηση η οποία με το πρόσχημα της ανάπτυξης κατάφερε:

Να φτάσει το τραπεζικό χρέος από τα 10 περίπου εκ. ευρώ που ήταν στην Αγροτική Τράπεζα, στα 58 εκμετά την μεταφορά στην Πειραιώς και τούτο παρά τους αρνητικούς ισολογισμούς

Να εκποιηθεί σημαντική αστική ακίνητη περιουσία

Μαθήματα Κηποτεχνίας ΙΙ

από παλιές σημειώσεις

ΖΗΤΗΜΑ 1ο [για την επόμενη εξεταστική περίοδο]

ΕΡΩΤΗΣΗ:

Όλο το απόγευμα έμεινε μπροστά στους στίχους,

Κινήσαμε ως τον έρωτα και το τέλος του παραμυθιού.

Έξω μακριά σε δρόμο άγνωστο, με ανθισμένες προδοσίες.

Σε ξέφωτο.

Να δώσετε το επιστημονικό όνομα του είδους, μια σύντομη περιγραφή και να προσδιορίζετε με σαφήνεια σε ποιά εποχή αναφέρεται ο Ποιητής.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Στις διαλέξεις είχαμε εκτενώς αναφερθεί στη σημασία των κοινών ονομάτων των διαφόρων φυτικών ειδών. Εκεί να σταθείτε... για να "περάσετε". Αν μείνετε στον έρωτα και στο παραμύθι ή έστω στο τέλος του...θα συναντηθούμε.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:

Σελιδοδείκτης 06.04.2015

Σελιδοδείκτης 42ος

Antonio Tabucchi

Τρεις ασήμαντες ιστορίες χωρίς συμπέρασμα

Μετάφραση Ανταίος Χρυσοστομίδης

εκδόσεις ΑΓΡΑ, Αθήνα 2005

γράφει η Ελένη Γκίκa

Τα πικρά δάκρυα της Ντολόρες

Ο τίτλος τους, σχήμα οξύμωρο. «Τρεις ασήμαντες ιστορίες χωρίς συμπέρασμα». Ενδεχομένως κοντά σε ότι δηλώνουν όσον αφορά το συμπέρασμα. Τρία διηγήματα του σπουδαίου ιταλού συγγραφέα γραμμένα σε τρεις διαφορετικές περιόδους και σε τρία διαφορετικά στυλ. Κοινό και στα τρία το θέμα. Η τρομοκρατία αλλά ιδωμένη από τα… μετόπισθεν. Γι’ αυτό και διεισδύουν βαθύτερα στο φαινόμενο, γι’ αυτό και εντοπίζουν τις ενδεχόμενες αιτίες, περιγράφουν καλύτερα και βαθύτερα τις ψυχικές καταστάσεις.

Η απάντηση- όπως και σε όλα τα ανθρώπινα ή τα μεγάλα, και ιδιαιτέρως σε εκείνα που επιδέχονται ερμηνεία εκ των υστέρων ή πολιτική εκμετάλλευση- δεν είναι «λουκουμάκι στο πιατάκι», δεν μας δίνεται. Η κεντρική ιδέα, αναλόγως του οπτικού πρίσματος, άλλη για τον καθένα. Το αποτέλεσμα, τρία αποκαλυπτικά για το φαινόμενο και για το μέγεθος του συγγραφέα διηγήματα με τους επί μέρους τίτλους:

«Η Ντολόρες Ιμπαρούρι χύνει πικρά δάκρυα»,

«Μπορεί το φτερούγισμα μιας πεταλούδας στη Νέα Υόρκη να προκαλέσει τυφώνα στο Πεκίνο;» και

«Μικρές παρεξηγήσεις άνευ σημασίας».

Τα δεύτερα, δικά μου! [05.04.2015]

[...]Κούρασαν το κορμί τους στο παιγνίδι των κορμιών. Είναι ο κόσμος μια πόλη, δυό άνθρωποι, ένα πιάτο φαγητό, ένα κρεβάτι, ένα αγκάθι, μια αγκαλιά. Τα μάτια σου. Ένα μπουκάλι αλκοόλ. Ένα χελιδόνι έτοιμο για το ταξίδι της αναχώρησης.  Κράτησα βέβαια, και σημεία αναφοράς. Τα γράμματά σου, τη μελαγχολία του Φάνη, το κόκκινο πουλόβερ... 

 

 
ΥΓ. Διαβάζουμε πάντα την Μαργαρίτα

  

Α.ΣΤΕΓΟΣ [05.04.2015]

Τιμές αρχηγού κράτους... σε ένα λυχναράκι

από την Ένωση Αθέων λάβαμε και δημοσιεύουμε το κείμενο που ακολουθεί. 

Αλήθεια, η κυβέρνηση Τσίπρα 

θα καταργήσει αυτήν την... παραδοξότητα. 

Τιμές αρχηγού κράτους να αποδίδονται σε ένα λυχναράκι...

Τα τελευταία χρόνια κάθε Σάββατο πριν την Κυριακή του χριστιανικού Πάσχα μεταφέρεται αεροπορικώς στην Ελλάδα το λεγόμενο «Άγιο φως» από την Ιερουσαλήμ και γίνεται δεκτό με τιμές αρχηγού κράτους.

Ανεξάρτητα αν κάποιος είναι πιστός ή όχι αντιλαμβάνεται ότι η αεροπορική μεταφορά του «Αγίου φωτός» είναι μία μη απαραίτητη πολυτέλεια. Η μη αναγκαιότητά της καταδεικνύεται από το γεγονός ότι για πρώτη φορά αυτό συνέβη μόλις το 1988 με πρωτοβουλία ιδιώτη, αφού μέχρι τότε το «Άγιο φως» μεταφερόταν με πλοίο. Σύμφωνα με δημοσίευμα της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας (24-04-2005) ο συγκεκριμένος ιδιώτης είχε αναλάβει τη μεταφορά μέχρι και το 2000 (με εξαίρεση το 1998).

ΑΤΙΤΛΟ II

Ζω μεθυσμένες ώρες
το κοντινό μου περιβάλλον το γνωρίζει.
Παίζω ένα ωραίο παιγνίδι
στον καθρέπτη.
Ανατρέπω μόνος στερεότυπα

Θα σου αστράψω δυό φιλιά.

Κλωστική κάναβη: καταλύτης αγροτοβιομηχανικής ανάπτυξης

γράφει ο Γιώργος Κοτσίρης

Ο νόμος 4139/2013 άνοιξε τον δρόμο για την καλλιέργεια της κλωστικής ή βιομηχανικής κάνναβης στην Ελλάδα, ενώ ήδη από το 1990 με την Οδηγία 1308/1990 της Ε.Ε. η καλλιέργειά της κατέστη νόμιμη στην Ευρώπη. Εξακολουθεί ωστόσο η απαράδεκτη μέχρι σήμερα καθυστέρηση της έκδοσης της σχετικής ΚΥΑ, που επιπλέον καθυστερεί την ισχύ και εφαρμογή του ψηφισθέντος από τον Μάρτιο του 2013 νόμου για την απελευθέρωση της καλλιέργειας της Cannabis Sativa.

Πρόκειται για φυτό που η καλλιέργειά του επιδοτείται από την Ε.Ε., βοηθάει ιδιαίτερα στον τομέα της αγροτικής, παραγωγικής και βιομηχανικής ανασυγκρότησης της χώρας, δεν είναι απαιτητική σε νερό, η επεξεργασία της είναι σημαντικά μειωμένου κόστους σε σχέση με τον βάμβακα και το καλαμπόκι, παράγει πληθώρα προϊόντων όπως βιοκαύσιμα, υφαντά, χαρτί, λάδι, κτηνοτροφές, συμπληρώματα διατροφής για τον άνθρωπο και άλλα.

Θωμάς Γκόρπας Ανάπαυση

ποιητικό ανθολόγιο 2015

[ με κοσμήματα αγαπημένων εικαστικών... ]

για τον Απρίλιο: Γιάννης Ψυχοπαίδης

Ανάπαυση

Καλοκαίρι γαλάζιο γιογιό και το παίζεις
ο τρελός τσιγγάνος τραβάει για κει που άκρη δεν έχει και
σ`αγαπάει...
Είμαι ένας ακόμα φουκαράς ποιητής υπό παρατήρησιν
αν τη γλιτώσω τώρα πάει την γλίτωσα για πάντα!
Πως να ξαναγράψω ποίημα Μάτια Μου
περιμένω τις εικόνες που μαζεύεις
περιμένω τις εικόνες που κανείς δεν βλέπει
γιατί εσύ τις βλέπεις. Ψέματα;

 

Θωμάς Γκόρπας  ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ [1957-1983] εκδόσεις ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ, ΑΘΗΝΑ 1995

Γιάννης Ψυχοπαίδης Κόκκινο κρεβάτι 1984  

Ο Θωμάς Γκόρπας γεννήθηκε στο Μεσολόγγι το 1935. Από το 1954 έζησε στην Αθήνα, από το 1975 έως το 1980 στο Παρίσι, και από το 1990 μοίραζε τον καιρό του ανάμεσα στην Αθήνα και στην Αίγινα. Έκανε μια ντουζίνα επαγγέλματα: εργάτης, λογιστής, παλαιοβιβλιοπώλης, βιβλιοπώλης, επιμελητής εκδόσεων, εκδότης (εκδόσεις Πανόραμα και εκδόσεις Έξοδος), μεταφραστής, κ.α., πριν και μετά τη δημοσιογραφία (συντάκτης στον Ημερήσιο Τύπο: Ανεξάρτητος Τύπος, Μεσημβρινή, Εξπρές, Νέα Πολιτεία). Ακόμα υπήρξε συντάκτης ή αρχισυντάκτης στα περιοδικά Ρουμελιώτικο Ημερολόγιο, Ρουμελιώτικη Βίγλα, Ο Λογοτέχνης, Η Τέχνη στην Αθήνα, Η Καλλιτεχνική, Πολιτικά Θέματα, Μουσικά Θέματα. Έγραψε για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση και δίδαξε σε θεατρική σχολή ιστορία λογοτεχνίας και αγωγή του λόγου. Στη δεκαετία του 1950 σύχναζε στο Πρακτορείο Πνευματικής Συνεργασίας, στη Στοά Μαυρίδη, στο Πατάρι του Λουμίδη  και στο Βυζάντιον. Από το 1955 έως το 1967 συμμετείχε σε ομάδες που πρωτοστάτησαν για μια πρωτοπορία στο θέατρο, στον κινηματογράφο, στα εικαστικά, και για την υπεράσπιση του λαϊκού τραγουδιού. Από τους πρώτους που μίλησαν και έγραψαν για τον Καραγκιόζη και το ρεμπέτικο. Το 1979 εκπροσώπησε την Ελλάδα στο Πρώτο Διεθνές Φεστιβάλ Ποίησης Μπιτ στην Όστια της Ρώμης.  Πέθανε στην Αθήνα την Πρωταπριλιά του 2003.

Έκτακτη επικαιρότητα

Αύριο Πέμπτη 2 Απριλίου θα παραλάβει τελικά το βραβείο του ο σκηνοθέτης Πάνος Κούτρας. Η δήλωσή του συγκίνησε τον Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος έδρασε με  αποφασιστικότητα. Σημειώνουμε ότι ο κ. Κούτρας, κατά την απονομή των βραβείων της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου είχε δηλώσει χαρακτηριστικά:  "Κι επειδή η ζωή είναι άνιση και άδικη, δε θα το πάρουμε αυτό το βραβείο, θα το αφήσουμε εδώ, με όλη την εκτίμηση στην ΕΑΚ, θα το πάρουμε όταν περάσει ο νόμος για την ιθαγένεια των παιδιών δεύτερης γενιάς."

Με προσωπική παρέμβαση του πρωθυπουργού και με την διαδικασία του κατεπείγοντος ψηφίζεται σήμερα στη Βουλή το νομοσχέδιο για την ιθαγένεια. 

Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες την απονομή θα κάνει ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας, σε μια λαμπρή και ανάλογη τελετή. 

Τέλος, ο πρώτος που συνεχάρει τον πρωθυπουργό για την απόφαή του ήταν ο πρόεδρος της Ελληνικής Ακαδημίας, ο οποίος για δυό μέρες τώρα είχε χάσει τον ύπνο του, μη μπορώντας να αντέξει επί μακρόν τη φύλαξη του βαρύτιμου βραβείου.