Τα δεύτερα, δικά μου! -08.05.2016-

Κλείνει η παρένθεση.

Ανοίγει τις μικρές φτερούγες του

πάνω απ` το πέλαγος.

Με μια κρυφή πληγή

στην λευκή κοιλιά του. [ Δ. Αργυράκης ]

υγ. διαβάζουμε πάντα την Μαργαρίτα

Α. ΣΤΕΓΟΣ [08.05.2016]

Κατοικούσα τότε... XIV

Κατοικούσα τότε... στον λεπτό μίσχο ενός ανθισμένου εντόπιου γιασεμιού.

Είχα αφήσει - καταλαβαίνετε τους λόγους- όλα μου τα χωρατά στις διακοπές. Δεν τα ξέχασα, τα άφησα. 

Εσύ πήρες μαζί σου το αλεξήλιο και συνεχίσαμε για λίγο. 

Κουράζει ο έρωτας.

[Αυτό που εγώ λέω έρωτα, την κάθε φορά].

Το ημερολόγιο έγραφε: 02. Μαΐου 2016  

“Πού είναι η μάνα σου μωρή;”

 Λάβαμε το παρακάτω Δελτίο Τύπου και με χαρά [διπλή] το αναδημοσιεύουμε: 

Με μια εκ βαθέων, προσωπική μαρτυρία και συγχρόνως ένα ιστορικό ντοκουμέντο επιστρέφει στο θεατρικό σανίδι η Βέρα Κρούσκα, η οποία πρωταγωνιστεί στην παράσταση «Πού είναι η μάνα σου μωρή;» της Δήμητρας Πέτρουλα.

Το έργο θα παρουσιαστεί στο Cyta Astoria στο Ηράκλειο 
την Τετάρτη 11 Μαΐου στις 9 το βράδυ.

“Πού είναι η μάνα σου μωρή;”

Μια μαρτυρία - ιστορικό ντοκουμέντο

Εκείνο το κρύο πρωινό του Γενάρη του 1946, λίγα μέτρα έξω από το σπίτι τους, δολοφονούνται ομαδικά τα περισσότερα μέλη της οικογένειας Πέτρουλα, από τις ένοπλες συμμορίες της "Χ". Το τρίχρονο κοριτσάκι της οικογένειας που επέζησε της σφαγής κατέγραψε αργότερα τα φοβερά εκείνα γεγονότα της εξόντωσης της μάνας της, των αδελφών της, των άλλων συγγενών της, σαν μνημόσυνο για τους σκοτωμένους, σαν σιωπηλό μοιρολόι, σαν κλάμα που σταλάζει όμως από την ψυχή της ελπίδα, σαν ξέσπασμα στο παράπονο γιατί αναγκάστηκε να περάσει τόσο δύσκολα παιδικά χρόνια και να ζήσει «τρέχοντας» κι όχι αργά και φυσιολογικά. 

Ανοικτά ΜΜΕ / Νέα αρχή

Μαθήματα από την απεργία

ΤΕΛΟΣ ΕΠΟΧΗΣ... ώρα για μια ΝΕΑ ΑΡΧΗ

Όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο, δημοσιογράφοι μέλη των συνδικαλιστικών μας ενώσεων αλλά-εξαιτίας των αρχαϊκών τους δομών- και μη μέλη, εκφράζουμε τη βαθιά μας ανησυχία για το τοπίο που διαμορφώνεται στο χώρο των Μ.Μ.Ε.

H κρίση αποδιάρθρωσε τις εργασιακές σχέσεις, διόγκωσε την ανεργία, κατέστησε προβληματικές τις περισσότερες επιχειρήσεις του κλάδου. Απειλητικά σημάδια εμφανίζονται για την ελευθερία του Τύπου από κυβερνητικές επιλογές αλλά και από συνδικαλιστικές μεθοδεύσεις (βλ. πρόσφατες διαγραφές από το Πειθαρχικό της ΕΣΗΕΑ). Το ασφαλιστικό νομοσχέδιο της κυβέρνησης καταργεί το ισχύον καθεστώς στο χώρο των Μ.Μ.Ε. χωρίς να το αντικαθιστά από κάτι σαφές και υγιές. Με την άστοχη και αδιέξοδη απεργία της ΠΟΕΣΥ, αντί να πληγεί η υπεύθυνη κυβέρνηση, της δόθηκε χείρα βοηθείας δια της αφωνίας και επλήγησαν τα ίδια τα Μ.Μ.Ε.

Αμαλία Τσακνιά Σε φίλο ποιητή

ποιητικό ανθολόγιο 2016

Σε φίλο ποιητή

Ένα φθινόπωρο για σένα

ένα για μένα. 

Μια κατακόρυφη πτήση για σένα

μια κατακόρυφη πτήση για μένα. 

Η αναζήτηση του αναλλοίωτου για σένα

η επιβεβαίωση της φθοράς για μένα. 

Η γλύκα της μελαγχολίας για σένα

η πορεία της απελπισίας για μένα.

Μα πάντοτε παράλληλα και ταιριασμένα:

'Ενα για σένα

ένα για μένα. 

Αμαλία Τσακνιά ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ 1969-1984  εκδόσεις  ΣΤΙΓΜΉ, Αθήνα 2000  

Η Αμαλία Τσακνιά γεννήθηκε στην Αθήνα το 1932. Το 1950 αποφοίτησε από το Αμερικανικό Κολλέγιο Θηλέων και εργάστηκε από το 1953 μέχρι το 1968 στη φαρμακευτική εταιρεία ΑΒΒΟΤΤ. Ήταν παντρεμένη με τον ποιητή και κριτικό Σπύρο Τσακνιά (1929-1999), με τον οποίο απέκτησε δύο παιδιά, τον Γιώργο και την Εύη. Το 1953 δημοσίευσε την εμπερίστατη ανθολογία "Κινέζικη ποίηση", την οποία δούλευε και εμπλούτιζε συνεχώς. Το 1977 κυκλοφόρησε, ιδίοις αναλώμασιν, συγκεντρωτική έκδοση ποιημάτων της (έγραφε από παιδί) με τίτλο, "Το δέντρο". Μέχρι το θάνατό της (1984), μετά από επώδυνη ασθένεια, συνέχισε αδιαλείπτως να γράφει και να μεταφράζει ποίηση, πεζογραφία και θέατρο. Ποιήματά της έχουν δημοσιευθεί σε ελληνικά λογοτεχνικά περιοδικά και μεταφραστεί στα γερμανικά, αγγλικά και σλοβένικα.

Αλέξης Δαμιανός: «Μια δυνατή φωτιά»

Αλέξης Δαμιανός: «Μια δυνατή φωτιά»

Δέκα χρόνια από τον θάνατό του 

 και 50 χρόνια από την προβολή της πρώτης του ταινίας, 

στην Αλκυονίδα οργανώνεται ένα αφιέρωμα (5-11 Μαΐου)

 με την προσδοκία να παρουσιάσει 

ολοκληρωμένο το έργο του σκηνοθέτη, 

αλλά και άγνωστες πλευρές του.

γράφει η Γιούλα Ράπτη

Η τραχιά εμφάνισή του και η αδιαπραγμάτευτη ανάγκη του για ελευθερία από τη μία, και η βαθιά ευαισθησία και καλλιέργειά του από την άλλη, έφτιαξαν ένα πρόσωπο ιδιαίτερο στην ανθρωπογεωγραφία του ελληνικού κινηματογράφου. Πολλοί μιλάνε για έναν από τους αυθεντικότερους δημιουργούς κι ας γύρισε μόλις τρεις ταινίες. Ο Αλέξης Δαμιανός άλλωστε, εκτός από σκηνοθέτης, σεναριογράφος και ηθοποιός, υπήρξε ποιητής και θεατρικός συγγραφέας -δύο λιγότερο γνωστές πλευρές του.

Κινηματογραφιστής μοναχικός, με δικό του σύστημα διδασκαλίας, βιωματικό, άνθρωπος της φύσης, γήινος και ταυτόχρονα φευγάτος, απομακρυσμένος από την πόλη, με μεγάλα διαστήματα αυτοεξορίας, ταγμένος για πολλά χρόνια στα Βασιλικά της Εύβοιας, στην οικογένεια, στην πανταχού παρούσα γυναίκα και φύλακα-άγγελό του, Αρτεμη, και στα παιδιά του.

Η πλευρά που σίγουρα γνωρίζουν όλοι είναι του δημιουργού της «Ευδοκίας», μιας ταινίας εμβληματικής, την οποία το 1985 η Πανελλήνια 'Eνωση Κριτικών την ανακήρυξε ως τη σημαντικότερη ελληνική ταινία όλων των εποχών.

Το νόμισμα και το νόημα

«Η οικονομία και το νόμισμα αποκτούν νόημα όταν υπηρετούν τον άνθρωπο». Αυτή η δήλωση του προέδρου της δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλου προκάλεσε, εύλογα, αίσθηση και απορίες για το ουσιαστικό περιεχόμενό της. Δεν θέλουμε να πιστέψουμε ότι πρόκειται για έμμεση σύνδεση του ευρώ με τη λιτότητα και επομένως για συμμετοχή στη συζήτηση περί εγκατάλειψης της ευρωζώνης. 

Γιατί στην περίπτωσή μας η συμμετοχή στον σκληρό πυρήνα της ΕΕ αποτελεί ύψιστο πολιτισμικό πλεονέκτημα και αγκίστρωση στον κύκλο των πιο προηγμένων χωρών της Δύσης. Δεν θέλουμε επίσης να υποθέσουμε ότι ο ΠτΔ καλλιεργεί ατμόσφαιρα ρήξης με τους πιστωτές ενώ ο κίνδυνος της χρεοκοπίας είναι πραγματικός και έρχεται όλο και εγγύτερα.

Να θυμίσουμε ότι οι θεσμοί αποκτούν νόημα όταν λειτουργούν με μοναδικό κριτήριο την εξυπηρέτηση του δημόσιου συμφέροντος πέρα από κομματικές σκοπιμότητες και κρυφές ατζέντες.

Κύριο άρθρο της Μεταρρύθμισης

ΓΛΗΓΟΡΙΑ ή ΓΡΗΓΟΡΙΑ

ΓΛΗΓΟΡΙΑ ή ΓΡΗΓΟΡΙΑ

Δημοτικό Διαμέρισμα του Δήμου Φαιστού. 

Βρίσκεται σε υψόμετρο 332μ., στις πλαγιές του Ψηλορείτη.

Η ονομασία του χωριού προέρχεται από τη λέξη γρήγορος ή γλήγορος. Κατά μία άλλη εκδοχή προέρχεται από το όνομα της ιδιοκτήτριας του πρώτου κτίσματος στον οικισμό, το χάνι της Γρηγορίας - Γρηγορία από όπου πλέον παρατονισμένο αναφέρεται Γρηγοριά. Σε αυτή δε την εκδοχή συμβάλει και η δεύτερη ονομασία Γληγορία όπου η παράφραση με -λ- αντι -ρ- συνηθίζεται στα ονόματα αλλά όχι στο επίθετο.

Αναφέρεται στην επαρχία Πυργιωτίσσης από τον Fr. Barozzi ως Gligoria, από τον Καστροφύλακα το 1583 ως Gligoria με 186 κατοίκους., αλλά και από το Βασιλικάτα το 1630 με το ίδιο όνομα.

Στην πρώτη τούρκικη απογραφή τους 1671 αναγράφεται ως Gligorya με 31 χαράτσια ( 16 πλουσίων, 7 μεσαίας τάξεως και 8 πτωχών οικογενειών).

Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 (Pashley) αναφέρεται ως  Gligoria με  21  οικογένειες εκ των οποίων οι 3 είναι χριστιανικές και οι 18  μουσουλμανικές.

Ευγένιος Σπαθάρης: τελευταίος χαιρετισμός

Ο Σωτήρης Σπαθάρης έκλεψε στα 1911, την αγαπημένη του Τριανταφυλλιά. Τη στεφανώθηκε το 1913 και εκείνη του στάθηκε, τον έσωσε από το "κακό", τον έβαλε δηλαδή στον σωστό δρόμο. Φτιάξαν τα οικονομικά του, σταμάτησε την οικοδομή και αφιερώθηκε στην μεγάλη του αγάπη: στον Καραγκιόζη. Μπόρεσε να ζει την οικογένεια του από τον μπερντέ του Θεάτρου Σκιών. 

Η ζωή και το έργο του Ευγένιου Σπαθάρη αρχίζει με τις φιγούρες του πατέρα του τις μεταπλάθει μέσα από τις μοναδικές δημιουργίες τουδίνει συνέχεια στο Θέατρο Σκιών  ζωή στον Καραγκιόζη

Ο Καραγκιόζης είναι η ίδια του η ζωή! Το νήμα της κόπηκε το βράδυ του Σαββάτου. Ο Ευγένιος Σπαθάρης πέθανε στα 85 του χρόνια. Τώρα οι μαθητές του αναλαμβάνουν... Θα αποδειχθούν άξιοι μιας μεγάλης μορφής; Ο δικός τους δρόμος, ο δικό τους χρόνος είναι εδώ...

Με τα λόγια του Κώστα Μπίρη, αποχαιρετούμε τον μεγάλο Καραγκιοζοπαίκτη:

"... Όπως η προσωπικότητα του ήρωα ήταν υπέροχη, έτσι υπέροχα ήταν σκηνοθετημένος και ο θάνατός του, αν με αυτόν τελείωνε το έργο. Τη στιγμή που ξεψυχούσε, μια λάμψη έγχρωμη φώιζε από  μέσα το πανί, ενώ από πάνω ένας άγγελος κατέβαινε κρατώντας σταυρό και στεφάνι, για να πάρειτην ψυχή του. Το στοιχείο αυτό των αποθεώσεων που τερμάτιζαν τα ηρωικά έργα του Καραγκιόζη, ήταν δανεισμένο από τη σκηνοθεσία των αντίστοιχων έργων του ζωντανού θεάτρου της εποχής. (...) Όσοι όμως γνώρισαν τον κλασικό Καραγκιόζη του 1900 - 1910 μπορούν να ομολογήσουν ότι η "αποθέωση" ήταν το κορύφωμα μιας αδιάπτωτα υποβλητικής και επιβλητικής συγχρόνως εντύπωσης πυ πότιζε από την αρχή του έργου τη ψυχή του θεατή για τον ήρωα...".

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: 

όλα τα στοιχεία:  ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΙΚΑΣΤΙΚΟΙ τ.17 : ΕΥΓΕΝΙΟΣ ΣΠΑΘΑΡΗΣ

 [Copyright ΤΑ ΝΕΑ ISBN 978-960-469-494-5] 

Χαρμολύπη

" Χαρά μου !! "...
Η φωνή του τάραξε την ησυχία της νύχτας.

Τον κοίταξε, έκανε μια φιγούρα χορευτική  και του έστειλε το  φωτεινό της χαμόγελο.

Η κίνησή της  -  η ύπαρξή της  -  είχε οριστικά ταράξει την ησυχία της ζωή του.

Υ.Γ. αποτελεί ενότητα της επόμενης εγγραφής μου...

Έγραψε - με μολύβι σε χαρτί - τη λέξη  " Θλίψη ". Το Θήτα κεφαλαίο - όπως του έμαθε η πρώτη του καθηγήτρια - τα υπόλοιπα πεζά. 

Στάθηκε πάνω από τα γράμματα και είδα πόσο όμορφα ενώνεται το λάμδα του "  λίγο " με το θήτα της  " θύμησης"  και του " θανάτου ".

Το έγραψε για Εκείνη και της το έδωσε...

Υ.Γ. αποτελεί ενότητα της προηγούμενης  εγγραφή μου...

Σελιδοδείκτης 02.05.2016

Σελιδοδείκτης

Μαρία Γαλανού

Ανθρωπολογικές όψεις του εθίμου της ζωοκλοπής Η ερμηνευτική βάση της νομολογίας του Εφετείου Κρήτης.

εκδόσεις ΣΑΚΟΥΛΑ 

Για πρώτη φορά επιστημονική μελέτη για τη ζωοκλοπή στην Κρήτη. Βιβλίο από την Ηρακλειώτισσα δικηγόρο Μαρία Γαλανού - Οι άγνωστες πτυχές της μάστιγας που στιγματίζει για χρόνια το νησί μας.

Συνέντευξη στον Θάνο Περβολαράκη [ Απαντήσεις που δεν δόθηκαν ποτέ, επιστημονικά και ιστορικά τεκμηριωμένες, αλλά και με σαφήνεια, δίνει μέσα από την έρευνά της στο βιβλίο με τίτλο "Ανθρωπολογικές όψεις του εθίμου της ζωοκλοπής -Η ερμηνευτική βάση της νομολογίας του Εφετείου Κρήτης" η δικηγόρος Μαρία Γαλανού. Η συγγραφέας παρουσιάζει όλες τις διαστάσεις του φαινόμενου της ζωοκλοπής στην Κρήτη μέσα από τις σελίδες της αξιόλογης δουλειάς της, η οποία μόλις κυκλοφόρησε και διατίθεται από το βιβλιοπωλείο Φουκαράκη. ]

Η κ. Γαλανού σε συνέντευξη που παραχώρησε στην «Π» αναφέρει:

-Πώς προέκυψε η ιδέα για το βιβλίο αυτό;

Το 2003 το Ινστιτούτο Κρητικού Δικαίου προκήρυξε ερευνητικό πρόγραμμα με θέμα «Η ζωοκλοπή στην Κρήτη». Υπέβαλα αίτηση και έγινε δεκτή από το διοικητικό συμβούλιο του ιδρύματος. Υπογράψαμε τη σχετική σύμβαση και ξεκίνησα την έρευνα στο Εφετείο Κρήτης.

Τα δεύτερα, δικά μου! 01.05. 2015

Κλείνει η παρένθεση.

Ανοίγει τις μικρές φτερούγες του

πάνω απ` το πέλαγος.

Με μια κρυφή πληγή

στην λευκή κοιλιά του. [ Δ. Αργυράκης ]

υγ. διαβάζουμε πάντα την Μαργαρίτα

Α. ΣΤΕΓΟΣ [01.05.2016]

Σήμερα, ένα νέο μου διήγημα με τίτλο Η ΑΠΩΛΕΙΑ

Μη πετάξεις τίποτα...#21

[...] Βιβλία, χαρτιά, στοίβες οι εφημερίδες, σκόρπια τα περιοδικά. Χάρτινοι φάκελοι και αποκόμματα. Η μυρωδιά του χαρτιού ανάμικτη με εκείνη ενός φτηνού ελληνικού καπνού για τσιμπούκι. Ένα μικρό γραφείο με παραλληλογράφο. Κάποια σχέδια που δεν τελείωσαν ποτέ. Δύο πολυθρόνες που έδιναν καθημερινά μάχη για να μην εκτοπιστούν στη μικρή βεράντα που ανοιγόταν έξω από το "σαλόνι". Βιβλία και χαρτιά[...] 

Αν αποφάσιζε κάποτε να τακτοποιήσει το καθιστικό του, τούτα τα μικρά διαμαντάκια θα τα έβαζε σε φάκελο πορτοκαλί.  Μέχρι τότε θα τα παρουσιάζει εδώ.  Με μια σειρά που έχει στο κεφάλι του.

Α.ΣΤΕΓΟΣ

"Μη πετάξεις τίποτα..." Την τελευταία μέρα του μήνα στο "τετράδιο εξόδου"


Πού πήγε το ΚΚΕ εσωτερικού;

Άρθρο του Διονύση Γουσέτη 

Αγαπητέ Αλέξη Τσίπρα,

Μαζί με τα συγχαρητήριά μου για την εκλογή σου, θέλω να επιστήσω την προσοχή σου σ’ ένα θέμα που μοιάζει παρωχημένο, αλλά είναι θέμα αυτοσεβασμού του κόμματος.

Θα γνωρίζεις ότι παλιότερα, το σταλινικό καθεστώς της ΕΣΣΔ έσβηνε από τις επίσημες φωτογραφίες της Κεντρικής Επιτροπής τα πρόσωπα των μελών που είχε εξοντώσει ο Στάλιν. Δεν έφθανε η εξόντωση. Έπρεπε να σβηστούν από την ιστορία της χώρας. Να μην είχαν υπάρξει, να μην είχαν δράσει. Το σπορ αυτό δεν είναι αποκλειστικότητα των κομμουνιστών. Το δανείστηκαν από κείνες τις πολιτιστικά υπανάπτυκτες χώρες, που δε σέβονται την ιστορία τους και θέλουν να τη σβήσουν. Να ξεχάσουν οι πολίτες το παρελθόν τους. Σα να μη συνέβη.

Μια τέτοια χώρα είναι η δική μας. Με μανία αλλάζουμε τα τοπωνύμια για να εξαφανιστούν οι μυριάδες των ανθρώπων που έζησαν στη γη που πατούμε, που συνέβαλαν στην ημετέρα παιδεία. Μέχρι και ο παραδοσιακός τούρκικος καφές, έγινε «ελληνικός». Με την ίδια μανία αλλάζουμε τα ονόματα των δρόμων. Θυμήσου, για παράδειγμα, πόσες οδοί μετονομάστηκαν σε «21ης Απριλίου» και στη συνέχεια σε «Ηρώων Πολυτεχνείου».