Κυριακή, 3 Απριλίου 2016

Τα δεύτερα, δικά μου! [03.04.2016]

Έγινε η γραφή πιο αποσπασματική τώρα. 
Κι οι λέξεις ούτε έναν ήχο δεν κάνουνε.

ΥΓ. Διαβάζουμε πάντα την Μαργαρίτα


Α.ΣΤΕΓΟΣ 03.04.2016


1. Ο Χρίστος Λ. στα γραφεία τιυ Κόμματος. Πάντα εκεί ήταν. Με μια κούπα καφέ  στο ένα του  χέρι και την πίπα του στο άλλο. Τριγύριζε στις αίθουσες, πείραζε τους  νεολαίους, αναπαμό δεν έβρισκε. Έπαιρνε -πρώτη σειρά τη θέση του για την ολομέλεια του Οργάνου. Μα σηκωνόταν αμέσως, όσο απαιτούνταν η πρώτη καταμέτρηση. Ήταν κοντά στην πλειοψηφία, με μια άνεση κινήσεων, Σηκωνόταν - κάτι είχε ξεχάσει στην τσάντα του, να βάλει νερό στον καφέ του, να πάρει ένα σημείωμα από το Οργανωτικό, να γεμίσει με καπνό το τσιμπούκι του. Σηκωνόταν και άφηνε μια θέση κενή. Κατέβαινε στον 4ο χωρίς καμιά επαρκή δικαιολογία. Να δει, λέει τον σ. Ντίνο, να δει ξανά την ομιλία του, χωρίς ξενά μάτια γύρω. 

Εκεί, έμεινε. Χωρίς άλλα μάτια γύρω του. Μόνος, με το βλέμμα όλων μας πάνω του. 


2. Ονείρων παραγωγή. Διακοπτόμενος ύπνος. Μικρά στιγμιότυπα. Όνειρα. Ξύπνησε στο τελευταίο. Το δωμάτιο είχε έρθει τα πάνω κάτω. Δεν ήταν ζάλη, το δωμάτιο ήταν σε άλλο είπεδο. Ο πατέρας μένει ο ίδιος. Με τα κιλά του, την αραιή κόμη, το χαμόγελο. Δεν τον στραβώνει πια ο ήλιος. Τα καφέ γυαλιά του έχουν γίνει ένα με το στρογγυλό του πρόσωπο... Α, ο κυρ- Κώστας... Τίποτα πάνω του δεν έχει αλλάξει. Το ίδιο σακκάκι φορούσε, τα ίδια πάσα έκανε, τα έβαζε πάντα με τον θείο Τάκη. Ίσως, σε αυτό το σημείο θολώνει το όνειρο, ίσως να είχε περισσότερα νεύρα. Μα δεν τα έβαλε μαζί του. Τον προστάτευε και τον αγαπούσε... 

Ήταν μια δυνατή δαγκωματιά. Της άφησε κόκκινο σημάδι δίπλα στον λευκό της λαιμό. Έφυγε ικανοποιημένος... Είχε σταματήσει το παραλήρημα. 

Κουλουριάστηκε Εκείνη πάνω του να ξεπαγώσει. 

"Πονάς, Καλή μου; Πονάς ακόμα, Καλή μου, Μαρία;". 


3. Τακτικός επισκέπτης.  Πιάνει το μπράτσο συνήθως. Με ξυπνά. Δεν μιλά, ίσως ξέρει. Ξέρει και δεν μιλά. Παίζει με τα μάτια στο χώρο στο χρόνο. Ακουμπά τους φθαρμένους τοίχους, τριγυρίζω αδιάκοπα στα μουχλιασμένα δωμάτια. Ανατέμνει το χώρο και τον χρόνο. Έρχεται πάλι. 

Ακούω πολύ καθαρά τα βήματά του. Ακούω πολύ καθαρά στα όνειρά μου.


4.Μια σοφίτα` χάδι του ανθρώπου στον ουρανό. Διαβατάρικα πουλιά η ανταπόδοση.


5.Ένα μολύβι, ένα κομμάτι χαρτί. Το κ ι β ώ τ ι ο  του Άρη Αλεξάνδρου. 



υγ. Ο αριθμός που καλέσατε δεν αντιστοιχεί σε συνδρομητή. 





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου