18.4.14

Θεσσαλονίκη μέσα έξω




"...Τώρα που ένας κύκλος κλείνει, σημεία προσδιορίζουν τους καιρούς που έρχονται.", είχα γράψει παλιότερα, την εποχή που έφευγα από τη Θεσσαλονίκη. Την έζησα "μέσα" και "έξω"... Την "συναντώ" τακτικά... Την πόλη, τους φίλους που έκανα, τα ταξίδια, τα νιάτα μας... Με μια δυσκολία, με μιαν απόσταση. 
 
Τώρα, αποτυπώματα, στιγμιότυπα, αυτοτελείς διηγήσεις. Νησίδες... Δημοσιεύω εδώ ένα κείμενο από το  καλό περιοδικό Παράλλαξη, στοιχείο κι αυτό ενός κοντινού παρελθόντος...
Γράφει η κ. Σοφία  Νικολαΐδου...

17.4.14

Σταύρος Βαβούρης Κει στην αμμουδιά

 
ποιητικό ανθολόγιο 2014

[ με κοσμήματα αγαπημένων εικαστικών... ]

για τον Απρίλιο:  Χάρος Μανώλης
 
 
 
ΚΕΙ ΣΤΗΝ ΑΜΜΟΥΔΙΑ

Στη φράση "κει στην αμμουδιά"
θυμήθηκα.
Κι εν τούτοις τότε δε βρισκόμαστε κοντά στη αμμουδιά,
δεν ήτανε στον ουρανό φεγγάρι.
Πουθενά δεν ακουγόταν μουσική,
ή οτιδήποτε άλλο σχετικό
απ` όσα αναφέρονται στα ποιήματα
που τόσο έχουμε αγαπήσει νέοι.

Γι` αυτό `μαι βέβαιος:
γύρω μας δεν ήταν αμμουδιά.
Ήταν όμως τα μάτια σου βαθιά και σκοτεινά
κι εγώ καθώς τα κοίταζα
έβλεπα μέσα τους φεγγάρια
μια θάλασσα απέραντη και φυσικά αμμουδιά.
Μ` ένα λόγο
Όλα `κείνα που αναφέρονται στα ποιήματα
που τόσο έχουμε αγαπήσει νέοι.




Σταύρος Βαβούρης  Τ Α  Π Ο Ι Η Μ Α Τ Α  εκδόσεις ΕΡΜΗΣ ΑΘΗΝΑ 1977

Μανώλης Χάρος  Ακρυλικό σε πανί,  80Χ90εκ. 


Ο Σταύρος Βαβούρης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1925. Αποφοίτησε από τη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και εργάστηκε ως καθηγητής φιλολογίας στη Μέση Εκπαίδευση. Στη λογοτεχνία πρωτοεμφανίστηκε το 1944 με τη δημοσίευση του ποιήματος Χίμαιρα στο περιοδικό Νεανική Φωνή. Το 1952 κυκλοφόρησε η πρώτη ποιητική συλλογή του, με τίτλο Εδώ φαντάσου καλπασμούς και κύματα. Από τότε ασχολείται κυρίως με την ποίηση, ενώ έγραψε επίσης μία μελέτη για την ποίηση του Άθου Δημουλά και τη συλλογή πεζογραφημάτων Εν ερημίαις και σχόλαις. Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, τα γερμανικά και τα πολωνικά. Πέθανε τον Νοέμβριο του 2008.




σημείωση: μια μικρή αλλαγή... Το Ποιητικό ανθολόγιο κάθε Πέμπτη και Τα δεύτερα, δικά μου! κάθε Σάββατο... 

16.4.14

Η νεανική δημοσιογραφία υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει !


Από την αρχή του προηγούμενου αιώνα το νεανικό – σχολικό έντυπο κυριαρχεί στη ζωή των νεαρών μαθητών της Κρήτης. Στις μέρες μας που ο δημόσιος λόγος έχει αρχίσει να φθίνει και  η παραπληροφόρηση “δίνει και παίρνει” είναι σημαντικό να υπάρχει μία σωστή διαπαιδαγώγηση στο σχολείο ώστε η νέα γενιά να είναι ικανή στον ουσιαστικό δημόσιο λόγο και την σωστή δημόσια γραφή.

Αυτό ακριβώς έρχεται να “διδάξει” η πολιτιστική κίνηση “Λευτέρης Δασκαλάκης” που πραγματοποιεί κάθε χρόνο την διεξαγωγή ενός ετήσιου διαγωνισμού δημοσιογραφικών δεξιοτήτων σε μαθητές της πρωτοβάθμιας και της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.

Για το σχολικό έντυπο στο Ηράκλειο αλλά και για την πολιτιστική κίνηση “Λευτέρης Δασκαλάκης” μιλάει στα prosopakritis.gr ο εκπαιδευτικός Γιώργος Δασκαλάκης [1]

15.4.14

Ο ηγεμόνας...


Ο ηγεμόνας βρίσκει χρόνο για όλα. [δικό μου, όχι του Μακιαβέλι]...


Μια θεϊκή βοή απλώθηκε πάνω στην οδό Πλάνης... Ως ένας σίφουνας αγγελικός με μορφή ανθρώπου και δύναμη αστρική παρέσυρε στο διάβα του τα σύννεφα της καθημερινότητας [οι πιθανότητες βροχής στην πόλη ήταν όντως αυξημένες...]

Μια κόκκινη μπέρτα ανέμιζε πάνω στα νεοκλασικά κτήρια της πόλης. Ο Άγιος έκαμε το σταυρό του, τον κίνδυνο διαισθάνθηκε στο βήμα του αγνώστου... Οι τακτικοί διαβάτες τυφλώθηκαν από το φως, έτρεξαν τρομαγμένοι να κρυφτούν, να σωθούν...

Οι μαγαζάτορες κατέβασαν ρολά. Σπίθες, κύματα, άνεμοι, δίνες συνόδευαν Εκείνον... Μια φιγούρα μυστηριακή... Μια παρουσία, μια οπτασία, άγγελος, διάβολος. Το καλό και το κακό μαζί... Πεζός και έφιππος! 

Διέτρεξε την απόσταση σκορπώντας φόβο και γαλήνη, ταραχή και αγαλλίαση. Ήταν ο Τέο Πελεγκρίνι! Ο διάσημος, ο μέγιστος, ο μόνος... Το πνεύμα του εκάλυψε τα πάντα, η μορφή του κυριάρχησε παντού...

Μια αξιοσημείωτη επίσκεψη δέχθηκε εχθές στο γραφείο του ο δήμαρχος της γραφικής μας πολιτείας. Χωρίς ραντεβού! Λόγια δεν αντάλλαξαν. Μίλησαν με τα μάτια! Δυό φωτογραφίας μόνο άλλαξαν χέρια: Ο δήμαρχος του έδωσε αυτήν από την τελευταία πρόβα του Θιάσου του κι ο μέγας υμνητής της τέχνης εκείνην από την τελευταία παράσταση του. 

Η νέα τους συνάντηση ορίστηκε για την Επίδαυρο. Ο πρύτανης θα καθοδηγήσει τον δήμαρχο. Κομπάρσοι 92...


ΥΓ. Άσκηση γραφής είναι το παραπάνω πόνημα. Το γράφω μόνο για κάποιους που κακόβουλα θα τρέξουν να το συνδέσουν με πρόσφατες ασκήμειες στην μικρή μας πόλη.

14.4.14

Ιθαγένεια



Περίπου 200.000 παιδιά είναι γεννημένα και μεγαλωμένα στην Ελλάδα από μετανάστες γονείς. Τα παιδιά αυτά είναι παιδιά χωρίς πατρίδα από τη στιγμή που δεν αναγνωρίζονται επίσημα από το ελληνικό κράτος το οποίο τους αρνείται την ιθαγένεια. Το γεγονός αυτό έχει ως συνέπεια την περιθωριοποίηση τους όχι μόνο γιατί δεν έχουν πρόσβαση σε δικαιώματα αλλά κυρίως γιατί τους αρνείται την αίσθηση του ανήκειν στην ελληνική κοινωνία.
 
 

Το generation 2.0 είναι μια οργάνωση νέων μεταναστευτικής και ελληνικής καταγωγής. Μια οργάνωση η οποία αντιπροσωπεύει τη Νέα Γενιά Ελλήνων Πολιτών, άτομα δηλαδή με διαφορετικές καταγωγές που γεννήθηκαν ή/και μεγάλωσαν στην Ελλάδα.
 
Διεκδικούμε για το δικαίωμα να είμαστε πολίτες της χώρας στην οποία γεννηθήκαμε ή/και μεγαλώσαμε.
 
Μαζεύουμε υπογραφές για να δημοσιοποιήσουμε το θέμα στην Ευρώπη και να πιέσουμε την Ελληνική Κυβέρνηση να εξασφαλίσει την πρόσβαση στην ιθαγένεια για όλα τα παιδιά που έχουν γεννηθεί ή και μεγαλώσει στην Ελλάδα.

13.4.14

ΓΙΩΡΓΗΣ ΚΛΑΔΟΣ: Ο πρωτοπόρος δήμαρχος, ο άνθρωπος, ο αγωνιστής


"Γιώργος Ι. Κλάδος Ένας δημιουργικός καινοτόμος πολίτης" είναι ο τίτλος της ταινίας για τη ζωή και το έργο του πρύτανη της αυτοδιοίκησης. Η ζωή και το έργο ενενήντα χρόνων. Η ταινία  παρουσιάζεται σε πρώτη προβολή στους φορείς και στους πολίτες της Κρήτης την Δευτέρα 14 Απριλίου στις 7 μ.μ. στο κινηματοθέατρο "Αστόρια" του Ηρακλείου. Το σενάριο και η σκηνοθεσία της ταινίας έγιναν από το γνωστό σκηνοθέτη Λευτέρη Χαρωνίτη, ενώ την εκδήλωση προβολής οργανώνουν η Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου και το Δ.Σ. του Πολιτιστικού Συλλόγου Σεισάρχων, της γενέτειρας του Γιώργη.

Για τον Γιώργη έψαξα στο διαδίκτυο -πολλές οι αναφορές για την ταινία, μια συγκινητική, μια τραγική καταγραφή για την αδελφή του- και φέρνω εδώ την ομιλία του κ. Πετράκη από μια τιμητική βράβευση το 2005. Τα εννιά επιπλέον χρόνια στις πλάτες του Κλάδου έχουν πλουτίσει το βιογραφικό του.  

Καλή δύναμη, σύντροφέ μας! Αύριο θα ανταμώσουμε.... 


12.4.14

Τα δεύτερα, δικά μου! [12.04.2014]


Στο  "Τake Five"  γράφει πια η..."μαργαρίτα"! Είναι το ίδιο ευθύβολα σχόλια,  πιο ροκ,  ταιριαστός τίτλος, στο ύφος του καλού φίλου Λεωνίδα Καστανά.


Εμείς, κρατάμε τον ίδιο τίτλο, μια κίνηση εγκάρδια, όταν από τύχη ή από επιλογή συναντήσεις κάποιον και το κέρασμα οδηγεί σε μια συνύπαρξη γοητευτική. 

Το "τετράδιο εξόδου" επιστρέφει στην γενέθλια πόλη και γράφει πια σε ρυθμούς τζαζ από το "Καφέ-Βιβλίο", ένα χώρο έκπληξη... Κάθε Σάββατο,  "Τα δεύτερα, δικά μου!".  Όσα συζητούν φίλοι σε μια παρέα...
  Α.ΣΤΕΓΟΣ [ 12. 04.2014 ]

10.4.14

Τάκης Μενδράκος [Τετράστιχα]


ποιητικό ανθολόγιο 2014 


[ με κοσμήματα αγαπημένων εικαστικών... ]



για τον Απρίλιο:  Χάρος Μανώλης
Τώρα που τέλειωσε
η μάχη με τους ίσκιους,
είναι καιρός να πάρουμε 
στα σοβαρά τον εαυτό μας.

από την ποιητική συλλογή Τα τετράστιχα της πικρής βροχής εκδόσεις ΑΓΡΑ, Αθήνα 2001


Εκεί που το τοπίο
μελετάει τις αλλαγές του, 
ο δισταγμός του ήλιου να δύσει
θυμίζει το προτελευταίο σου βήμα.

 από τη συλλογή Τα τετράστιχα της τρελής ανέμης, εκδόσεις ΑΓΡΑ, Αθήνα 2006




Ο Τάκης Μενδράκος γεννήθηκε το 1927 στον Πειραιά και από το 1941 ζει στην Αθήνα. Φοίτησε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, χωρίς να πάρει πτυχίο, και από την εφηβεία του ασχολήθηκε με τη λογοτεχνία. Από το 1973 ασκεί μόνιμα την κριτική της λογοτεχνίας. Άρθρα, δοκίμια και μεταφράσεις του έχουν δημοσιευθεί σε λογοτεχνικά περιοδικά και εφημερίδες, ενώ έχουν κυκλοφορήσει δεκαπέντε βιβλία του, κυρίως μεταφράσεις από την αγγλόφωνη λογοτεχνία.  


Μανώλης Χάρος Μοναχός  120Χ100 Μεικτή Τεχνική Σε Καμβά



σημείωση: μια μικρή αλλαγή... Από σήμερα Ποιητικό ανθολόγιο κάθε Πέμπτη και Τα δεύτερα, δικά μου! κάθε Σάββατο... 


     

Σαν ιστορία παλιά...


Να μπαίνουμε σιγά σιγά στο κλίμα...

ΥΓ. υποψιασμένοι είμαστε. Μεγαλώσαμε πια!


7.4.14

Στιγμιότυπα...



Στιγμιότυπα πυκνής απόλαυσης θα ονομάζουμε εφεξής τις αποδράσεις μας [για την ακρίβεια αποδράσεις του μυαλού... γενικότερα αντιπαθώ τις μετακινήσεις]. Αξιοσημείωτες συναντήσεις, ενδιαίτηματα μνήμης,  εμπυρεύματα. Ο ποιητής Ματθαίος -Τέος Σαλαπασίδης σημείωνε πως: "ζούμε σε μια Κόλαση και αποζημιωνόμαστε με στιγμιότυπα Παραδείσου"...

Ριπές "φίλιων" σχηματισμών.

Κομμένες κεφαλές. Μια φωτογραφία. Μια συνάντηση. Μια συζήτηση. Ένα κόμμα. 

Εικόνες. Όσο κι αν επιμένω να αντιπαθώ τις μετακινήσεις γράφω κατά καιρούς για μιαν αναχώρηση. Ετοίμασα τη βαλίτσα μου για ταξίδι. Ολιγοήμερο. 

Την υγεία σας να προσέχετε, συνταξιδιώτες. Εσείς, κοντινοί μου φίλοι, σύντροφοι των μεγάλων ιδεών, το μυαλό σαςΠαλιά γραφή είναι η ιστορία μας.  Μην την πετάξουμε τώρα στα σκουπίδια. 

Καλή αντάμωση! 

ΥΓ. "Τα δεύτερα, δικά μου" της Πέμπτης υπόσχονται έναν αέρα ευρωπαϊκό.