2.9.15

Άτιτλο VIII

Ανιχνεύω σημάδια καπνού. Τι να σου στείλω;  Ένα θηρίο στο χαρτί. Το ζωγραφίζω. Τα χρώματα μου χυμένα έξω από την παλέτα της ζωγραφικής. Ο καμβάς χωρίς τελάρο. Καπνίζω. Αλήθεια,  μπορεί  να χρωματιστεί ο καπνός; Η πρώτη τζούρα; Το γδάρσιμο του λαιμού; Η απόλαυση; Ακόμα το λίγο του εμείς, μπορεί να καλυφθεί; Στέλνω σε χαρτί περιτυλίγματος χρώματος μπλε. Ένα πακέτο καραμέλες "φρούτο του πάθους",  για το ενδιάμεσο δύο τσιγάρων. Μια ενυπόγραφη φωτογραφία, κουνημένη από το χρόνο του πραγματικού, το βάθος της μνήμης. Τέσσερις μετακομίσεις. Συγκολλητική ύλη, για το ενδιάμεσο δύο ονείρων. Μια μουντζούρα του χθες. Ένα πόστερ από πίνακα της ρώσικης πρωτοπορίας. Πρόταση διακόσμησης ανακαινισμένου δωματίου. Θέλησα ακόμα την απώλεια να στείλω, μα δεν μπόρεσα. Μάτωσα, προσπάθησα, βασανιστικά, επίπονα, μα δεν μπόρεσα. Κοινά δαιμόνια την κράτησαν έξω από το προτεινόμενο σχήμα της λύπης .

ΥΓ.  Και το χαρτί περιτυλίγματος λειψό.

1.9.15

Οι "κακοί" ξένοι

H Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν ζήτησε από τις ελληνικές αρχές να αλλάξουν τη νομοθεσία για τον ΦΠΑ στην ιδιωτική εκπαίδευση, δήλωσε σήμερα Τρίτη, από τις Βρυξέλλες η Ανίκα Μπράιτχαρτ, εκπρόσωπος του επιτρόπου οικονομίας, Πιερ Μοσκοβισί.

Η Επιτροπή είναι ενήμερη για την απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης να επιβάλει ΦΠΑ 23% στους παρόχους υπηρεσιών ιδιωτικής εκπαίδευσης σημείωσε η κυρία Μπράιτχαρτ κατά τη διάρκεια της τακτικής ενημέρωσης της Κομισιόν προς τους εκπροσώπους του Τύπου. 

Το Μνημόνιο δεν προβλέπει τίποτα για το θέμα του ΦΠΑ στην ιδιωτική εκπαίδευση, υπογράμμισε η εκπρόσωπος και ξεκαθάρισε ότι ο ΦΠΑ ήταν μέρος του νομοθετικού πακέτου που ψηφίστηκε από τη Βουλή των Ελλήνων στις 14 Αυγούστου, καθιστώντας έτσι απολύτως σαφές ότι επρόκειτο για επιλογή της ελληνικής κυβέρνησης αντί  άλλου ισοδύναμου μέτρου.

Πάντως, πηγές της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ανέφεραν ότι καταρχήν η επιβολή ΦΠΑ 23% στην ιδιωτική εκπαίδευση δεν φαίνεται να αντιβαίνει με την ευρωπαϊκή νομοθεσία.

Πηγή: Σκαϊ.gr 

 

Και για μεταρρυθμίσεις, ποιος θα μιλήσει;

γράφει ο Θανάσης Μαχιάς 

Στην Ελλάδα των στρεβλώσεων θεωρήθηκε ότι τα μνημόνια έφεραν την κρίση και όχι το αντίστροφο. Με παρόμοιο τρόπο έχει θεωρηθεί ότι τα μέτρα που συμφωνούνται ταυτίζονται με τις μεταρρυθμίσεις και τις πολιτικές. Αντίθετα οι μεταρρυθμίσεις ξεκινούν από το πώς αυτά θα εφαρμοστούν.

Σε λίγους μήνες θα κληθούμε να εφαρμόσουμε την φορολογία των αγροτών, μέτρο στο οποίο δύσκολα μπορεί να διαφωνήσει κανείς, πλην βεβαίως των πληττομένων. Είναι όμως εκπληκτική η απουσία της συζήτησης για την πολιτική ή σωστότερα των πολιτικών που σκοπεύουν να εφαρμόσουν τα κόμματα, που περιορίζονται απλά και μόνο να αντιδικούν και να αλληλοκατηγορούνται για το ποιος έφερε το μέτρο. Αν η συζήτηση περιοριστεί στη τεχνοκρατική διάρθρωση της είσπραξης των φόρων και δεν επικεντρωθεί στο πού θα στοχεύει και ποιά αναδιάρθρωση θα εξυπηρετεί, μόνο σε στρεβλώσεις θα οδηγήσει.

31.8.15

Μη πετάξεις τίποτα... #13

[...] Βιβλία, χαρτιά, στοίβες οι εφημερίδες, σκόρπια τα περιοδικά. Χάρτινοι φάκελοι και αποκόμματα. Η μυρωδιά του χαρτιού ανάμικτη με εκείνη ενός φτηνού ελληνικού καπνού για τσιμπούκι. Ένα μικρό γραφείο με παραλληλογράφο. Κάποια σχέδια που δεν τελείωσαν ποτέ. Δύο πολυθρόνες που έδιναν καθημερινά μάχη για να μην εκτοπιστούν στη μικρή βεράντα που ανοιγόταν έξω από το "σαλόνι". Βιβλία και χαρτιά[...]
Αν αποφάσιζε κάποτε να τακτοποιήσει το...καθιστικό του, τούτα τα μικρά διαμαντάκια θα τα έβαζε σε φάκελο πορτοκαλί.  Μέχρι τότε θα τα παρουσιάζει εδώ.  Με μια σειρά που έχει στο κεφάλι του...
   
Α.ΣΤΕΓΟΣ

"Μη πετάξεις τίποτα..."  Την τελευταία μέρα του μήνα στο "τετράδιο εξόδου".

στον σύντροφό μου, Αντώνη Ανηψητάκη


Δεν θα το κάνουμε όπως οι Έλληνες

γράφει ο Γιώργος Μπράμος

Ο Ιταλός νομπελίστας Ντάριο Φο, στο έργο του Mistero buffo, τέλη του ’60, αρχές του ’70, μια θεατρική, σατιρική παρλάτα, αποδίδει στον Ιταλό Κομμουνιστή ηγέτη Παλμίρο Τολιάτι, μια φράση. «Δεν θα κάνουμε, όπως οι Έλληνες σύντροφοι». Είναι οι δραματικές ώρες της δολοφονικής απόπειρας εναντίον του Γραμματέα του Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος, με δράστη ένα νεαρό φοιτητή, από την Κατάνια της Σικελίας. Οι κομμουνιστές είχαν κατέβει στους δρόμους της Ρώμης και άλλων κόκκινων πόλεων, οι παρτιζάνοι είχαν ξεθάψει τα όπλα της Αντίστασης, ο κίνδυνος του εμφυλίου πολέμου ήταν άμεσος. Ο Τολιάτι, αν πιστέψουμε τον Ντάριο Φο, απέτρεπε τους συντρόφους του να μπουν σε έναν εμφύλιο, όπου, εκείνα τα χρόνια, το ’48, είχαν εμπλακεί οι Έλληνες Αριστεροί. Δεν ξέρω αν ειπώθηκε έτσι η φράση από τον ηγέτη του Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος. Ξέρω πως το ΙΚΚ και ο Τολιάτι προσωπικά, συμμετείχε, μετά την πτώση του Μουσολίνι, στις πρώτες κυβερνήσεις του Μπαντόλιο και του ντε Γκάσπερι, κι επίσης, σημαντικά στελέχη του, όπως ο Ιταλο-εβραίος Ουμπέρτο Τερατσίνι, ήταν Πρόεδρος της Επιτροπής που συνέταξε το Σύνταγμα της Δημοκρατικής, Αντιφασιστικής Ιταλίας. Και βέβαια με την «Στροφή του Σαλέρνο», το Ι.Κ.Κ απομακρύνθηκε από την μετωπική και συγκρουσιακή αντίληψη του παγκόσμιου κομουνιστικού κινήματος, το ζήτημα της δημοκρατίας και της ένταξης στην δημοκρατική κανονικότητα αποτέλεσε θεμελιακό συστατικό του.

Σελιδοδείκτης 31.08.2015

Σελιδοδείκτης 63ος

ΤΙΤΟΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ 
Ο ΠΕΙΡΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΝΟΣΤΑΛΓΙΑΣ
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑΣ
Εκδόσεις ΚΙΧΛΗ, Αθήνα 2015

γράφει η Κατερίνα Σχινά

“Διακινδύνευσα μερικὲς φορὲς τὴ ζωή μου ἀλλὰ ὄχι τὴν καθημερινὴ εἰκόνα μου. Γι’ αὐτὴν ἀπέφυγα κάθε ἐξτρεμισμό”. Με δυο προτάσεις, ο ποιητής συνθέτει την αυτοπροσωπογραφία του. Όντως, απέφυγε και αποφεύγει κάθε εξτρεμισμό, στην συνολική στάση του απέναντι στην ζωή, την πολιτική, την τέχνη. Το βλέπει αυτό κανείς καθαρά στον δημόσιο βίο του, το πιστοποιεί διαβάζοντας τις εις εαυτόν σκέψεις του, που συγκροτούν το τελευταίο του βιβλίο. Πιστός στην αναλυτική μέθοδο, φροντίζει να βλέπει κάθε πρόβλημα από διάφορες σκοπιές – και παρατηρώντας ένα αντικείμενο από διάφορες πλευρές, καταλήγει να μη του δίνει έναν γραμμικό ορισμό και να αφήνει ανοιχτό το ερώτημα. Αυτός ο τρόπος της αντιμετώπισης ξεφεύγει από τους περιορισμούς της υπερβολικά ξεκάθαρης θέσης. Ρέπει προς την συμφιλίωση, τη διαμεσολάβηση, την υπέρβαση των αντίθετων άκρων.

30.8.15

Τα δεύτερα, δικά μου! [30.08.2015]

Πλανόδιοι
Άστεγοι
πένητες.
Μονάχα λίγο σπόρο είχαμε στις αποσκευές μας.
Απαρχαιωμένες τεχνικές καλλιέργειας και το χωράφι μολυσμένο.

ΥΓ. Διαβάζουμε πάντα την Μαργαρίτα
 
Α.ΣΤΕΓΟΣ [30.08.2015]
 


29.8.15

Παθήσεις χρόνιες


Με τον τρόπο του Μ.Αναγνωστάκη...

 
Ι.
Συνάντησα την κόρη της Ζωζώς
σε μια κοινωνική εκδήλωση 
ίδια όμορφη με σένα  το βράδυ που πρώτη φορά κάναμε έρωτα
ήδη δέκα χρόνια τώρα.

Η κόρη της Ζωζώς
που μας έκλεψε ένα Σαββατοκύριακο κάποτε 
μου δώρισε σήμερα μια απρόσμενη στιγμή από το παρελθόν μας.



ΙΙ.
Η Μ. που διαδήλωνε με πάθος κατά του ιμπεριαλισμού και του πολέμου 
επέρασε τις διακοπές του Πάσχα των  ''Ελλήνων''
στο Λονδίνο με μια φίλη της.



28.8.15

In memoriam Λεωνίδας Κύρκος


γράφει ο Σταύρος Τσακυράκης

Με κάποια απόσταση από τον θάνατο του Λεωνίδα Κύρκου θα ήθελα να εξηγήσω για ποιον λόγο τον εκτιμώ βαθιά, γιατί τον θεωρώ όχι απλώς ως τον σπουδαιότερο πολιτικό της Αριστεράς (αυτό δεν θέλει δα και πολύ ρώτημα) αλλά ως μία από τις πιο σημαντικές πολιτικές μορφές της σύγχρονης Ελλάδας. Δεν θα αναφερθώ στην προσωπικότητά του. Είναι γνωστό ότι διέθετε πολλά χαρίσματα τα οποία γοήτευσαν πολλούς ανθρώπους, πολύ περισσότερους από όσους κατά καιρούς τον ψήφισαν. Εδώ ο Λεωνίδας Κύρκος με ενδιαφέρει αποκλειστικά ως πολιτικός, με ενδιαφέρει να εξετάσω ποιες από τις πολιτικές ιδέες που πρότεινε στην κοινωνία παραμένουν ισχυρές και άξιες θαυμασμού.

27.8.15

Μάρκος Μέσκος Η επιμονή του

ποιητικό ανθολόγιο
Η ΕΠΙΜΟΝΗ ΤΟΥ



Πλύνε τα χέρια σου

καθάρισε το πρόσωπό σου από τα μέσα δάκρυα

δεν ήταν ο έρωτάς σου έρωτας του στρατιώτη

με την πόρνη και οι συμβατικοί ασπασμοί

των συζύγων στο κατώφλι -

απόγευμα ήρεμο σαν ποταμόπλοιο

φόρεσε το άσπρο σου πουκάμισο που δεν βουλιάζει

μήτε στα μαύρα μεσάνυχτα, σημαία της αυγής

σημαία των φιλιών - όχι του παραδομού.


Μάρκος Μέσκος: Άλογα στον Ιππόδρομο, εκδόσεις ΕΡΜΗΣ, Αθήνα 1973  

Henri Matisse Icarus 1946 
 

26.8.15

Αναστροφή


ΑΝΑΣΤΡΟΦΗ

Μικρά αποσπάσματα
Βραδινοί περίπολοι
Η ζωή πλανιέται έξω
Εντός ρυθμοί προκάτ
Αδιάφορες πορείες πέρασαν
Χωρίς να μας αγγίξουν.

Γυρνάμε μέσα μας
Τώρα 

Στην εσωτερική αναμέτρηση  
Αναζητάς συνεχώς
Την αλήθεια και την απόρριψη.


Κόρινθος, 21.04.96

25.8.15

Βοηθώντας στην ενηλικίωση του πολιτικού συστήματος


γράφει η Κατερίνα Σαβουλίδη

Όποιος από εσάς, αγαπητοί αναγνώστες, είναι γονιός ή δάσκαλος, γνωρίζει ότι ο καλύτερος τρόπος να βοηθήσεις τα παιδιά σου ή τους μαθητές σου, να ωριμάσουν και να κάνουν σωστές επιλογές,  είναι  να ακολουθήσεις τα εξής βήματα:

Πρώτα τους δίνεις πληροφορίες  σχετικά με το εκάστοτε θέμα. Ακόμα καλύτερα, σε κάποιες περιπτώσεις κι αν είναι μεγαλύτερης ηλικίας, τα καθοδηγείς ώστε να αντλήσουν μόνα τους τις σχετικές πληροφορίες, από τις πιο, κατά το δυνατόν,  έγκυρες και αξιόπιστες πηγές. Έπειτα τα βοηθάς να διακρίνουν τις πιθανές επιλογές και, τελευταίο αλλά σημαντικό, τα ενημερώνεις για τις συνέπειες αυτών των επιλογών. Εσύ αυτό που πρέπει να κάνεις μετά, είναι να τα αφήσεις να επιλέξουν ελεύθερα και τελικά να υποστούν  τις θετικές ή αρνητικές συνέπειες των επιλογών τους. Εδώ ακριβώς είναι το κλειδί της υπόθεσης.  Όσο κι αν σε τρώει «να τους πεις τι να κάνουν» ή να τα απαλλάξεις από τις πιθανώς άσχημες συνέπειες , δεν πρέπει να το κάνεις (υπάρχουν ίσως κάποιες εξαιρέσεις, αλλά αυτό είναι αντικείμενο άλλης συζήτησης). Αν δεν υπάρχουν συνέπειες ή αν εσύ αναλαμβάνεις συνεχώς το κόστος των επιλογών τους, τους στερείς τη δυνατότητα να ωριμάσουν και να μάθουν από τον καλύτερο δάσκαλο, τα λάθη τους.

24.8.15

Σελιδοδείκτης 24.08.2015


Σελιδοδείκτης 62ος

Άννα Δαμιανίδη
Το ωραιότερο πράγμα του κόσμου
Ιστορίες για παιδιά που βιάζονται να μεγαλώσουν 
εικονογράφηση: Ντανιέλα Σταματιάδη
εκδόσεις ΠΟΤΑΜΟΣ, Αθήνα 2012


γράφει η Νίκη Κόλλια

Η μικρή Ναυσικά βαστά εδώ και ώρα αγκαλιά το βιβλίο. Το πάει βόλτα σε όλο το δωμάτιο και ύστερα σκαρφαλώνει στην καρέκλα του μπαμπά της, το ανοίγει πάνω στα γόνατά της και με ύφος πολύ σοβαρό αρχίζει να διαβάζει δυνατά. Που και που συλλαβίζει ακόμη και πολλές φορές σταματά για να πάρει ανάσα, μα δεν το βάζει κάτω. Με τα καταγραμμένα της δάχτυλα χαϊδεύει το καπέλο και την κόκκινη πουά κούκλα του ζωγραφισμένου κοριτσιού μιας σελίδας, παίζει για λίγο με τις αντανακλάσεις του χεριού της στο τσιγαρόχαρτο, κλείνει με φόρα το βιβλίο και το δίνει στον μπαμπά της. Δείχνει αφοσιωμένη και ανυπόμονη. «Σειρά σου τώρα, εγώ κουράστηκα πολύ» του λέει αυστηρά «μια σελίδα εγώ, μια εσύ», μέχρις ότου μπαμπάς και κόρη ν’ ανακαλύψουν μαζί «Το Ωραιότερο Πράγμα του Κόσμου».  

23.8.15

Οι "κακοί" ξένοι: Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ

Ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ καταδικάζει την αντίδραση κρατών-μελών της ΕΕ στις προτάσεις της Κομισιόν για κοινή πολιτική ασύλου και προσφύγων, λέγοντας πως οι «εθνικές λύσεις δεν έχουν αποτέλεσμα» και τονίζοντας πως «δεν είναι αυτή η Ευρώπη στην οποία ήθελα να ζω».

Σε άρθρο του που δημοσιεύεται την Κυριακή στη γερμανική Welt, ο πρόεδρος της Κομισιόν αναφέρει πως «μπορούμε να είμαστε υπερήφανοι για τις αξίες μας στην Ευρώπη, αλλά πολύ σπάνια». «Έχουμε τα υψηλότερα στάνταρ για άσυλο στον κόσμο, δεν θα διώχναμε ποτέ κάποιον που χρειάζεται την προστασία μας» γράφει, τονίζοντας: «Αυτό είναι γραμμένο στους νόμους και τις συνθήκες μας, φοβάμαι όμως ότι είναι λιγότερο θεμελιωμένο στις καρδιές μας».

Τα δεύτερα, δικά μου! [23.08.2015]

Κούρασαν το κορμί τους στο παιγνίδι των κορμιών.
Είναι ο κόσμος μια πόλη
δυό άνθρωποι
ένα πιάτο φαγητό
ένα κρεβάτι
ένα αγκάθι
μια αγκαλιά.
 

Τα χέρια σου. Τα χέρια μου.

Ένα μπουκάλι αλκοόλ.
Δυό τσιγάρα. 
Ένα χελιδόνι έτοιμο για το ταξίδι της αναχώρησης. 

ΥΓ. Διαβάζουμε πάντα την Μαργαρίτα
 
Α.ΣΤΕΓΟΣ [23.08.2015]

21.8.15

Κατοικούσα τότε...IV




Κατοικούσα τότε κάτω από ένα μεγάλο σκίνο. 
Μα, η ζωή μου δεν έχει σημασία. 
Εκείνος, πήγαινε κι ερχότανε σαν τις μεγάλες ιδέες,  που συχνά αλλάζουν στα χέρια των ανθρώπων. Αλλά και αυτά δεν έχουν σημασία τελικά. 

Σημασία έχει η ύπαρξη μια μεγάλης σκιάς που χωράει όλη την καθημερινότητά μας. 


Το ημερολόγιο έγραφε 28 Ιουλίου του 2015  

20.8.15

Γιάννης Κοντός Το τελευταίο


ποιητικό ανθολόγιο

Το τελευταίο



Βουτάς τις λέξεις στο μελάνι

και μετά τις καταπίνεις βουβά

- να πάνε στο διάβολο να ησυχάσεις-

Κατεβαίνεις στο πηγάδι.

Ένα κόκκινο άλογο

τρέχει αλαφιασμένο

γυρεύοντας νερό.

Ψηλαφίσεις τη γυναίκα.

Από πάνω ο ουρανός

κοιλιά ψαριού γλιστράει.

Ο χρόνος σπάει τις πόρτες

και βγαίνει σε μεγάλα συμπαγή κομμάτια.




Γιάννης ΚΟΝΤΟΣ: ΤΑ ΑΠΡΟΟΠΤΑ, εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ, Αθήνα 1987

Henri Matisse: The Strana Forandola, 1938


 

19.8.15

Τρεις άξονες για τη διαχείριση του μεταναστευτικού


γράφει ο Θοδωρής Δουλουμπέκης

Μεσόγειος 2015 … Η φιλόξενη αυτή θάλασσα μοιάζει πιο αφιλόξενη και πιο αντιφατική από ποτέ για χιλιάδες μεταναστών που προσπαθούν να διαφύγουν από τον πόλεμο και τα κοινωνικά και δημοκρατικά ελλείμματα που παρουσιάζονται στις χώρες τους. Γυναίκες, μικρά παιδιά άντρες κάθε ηλικίας προσπαθούν να διαφύγουν των κακουχιών εγκαταλείποντας με πόνο τη χώρα και το σπίτι τους για να αναζητήσουν καταφύγιο στην Ένωση.

Μόνο μέσα στο 2015 πάνω από 2000 συνάνθρωποι μας έχουν χάσει τη ζωή τους στο κυνήγι της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Πάνω από 250.000 άνθρωποι έχουν προσπαθήσει να διαπλέυσουν τη Μεσόγειο και πάνω από 150.000 έχουν περισυλλέγει μόνο από τις ελληνικές αρχές από τις αρχές του χρόνου.

Εμείς ως PES Activists Crete έχουμε ήδη αναλάβει πρωτοβουλίες για την αφύπνιση των πολιτών γύρω από το μεταναστευτικό, αλλά και για την αφύπνιση των Βρυξελλών #EUwakeUP ώστε να επιδείξουν περισσότερη αλληλεγγύη προς τους μετανάστες και τις χώρες προέλευσης τους, ώστε να υπερασπιστούν τα ανθρώπινα δικαιώματα και να προστατεύσουν ανθρώπινες ζωές .

18.8.15

Ο λαός


γράφει ο Γιώργος Γιαννουλόπουλος

Όταν έγινε η πρώτη συγκέντρωση στο Σύνταγμα υπέρ του «όχι», το δελτίο ειδήσεων ενός βρετανικού καναλιού είχε ζωντανό ρεπορτάζ από το μπαλκόνι κάποιου ξενοδοχείου της πλατείας με φόντο την εικόνα του πλήθους.

Μετά την εισαγωγή και μερικές γενικές πληροφορίες, ο δημοσιογράφος συνομίλησε με στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, τη Βασιλική Κατριβάνου (αν δεν με απατά η μνήμη μου· αν με απατά, ζητώ συγγνώμη), στην οποία έθεσε και το εξής ερώτημα: Πώς θα περάσετε τις θέσεις σας όταν τα υπόλοιπα 18 κράτη της ευρωζώνης τις απορρίπτουν;

Η απάντηση -δεν θυμάμαι ακριβώς τις λέξεις, αλλά αποδίδω το νόημα- δόθηκε αμέσως, με σιγουριά, ωσάν να επρόκειτο για κάτι φυσιολογικό και γνωστό τοις πάσι: «Η κόντρα είναι με τις κυβερνήσεις και όχι με τους λαούς, οι οποίοι βρίσκονται στο πλευρό μας».

Κατοικούσα τότε...III



Κατοικούσα τότε μέσα σε έναν ξερότοπο.
Κουβαλούσα μισό αντίσκηνο
Σαν τους στρατιώτες στις ασκήσεις.  
Όταν το στήσαμε ο ούρανός του γέμισε λέξεις.

Σε περίμενα.
 

Το ημερολόγιο έγραφε 25 Μαϊου του 2015  

17.8.15

Σελιδοδείκτης 17.08.2015

Σελιδοδείκτης 61ος
μνήμη Ανταίου Χρυσοστομίδη 
Ανταίος Χρυσοστομίδης
Οι κεραίες της εποχής μου
Ταξιδεύοντας με 33 διάσημους συγγραφείς σ' ένα δωμάτιο
Εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 2012

γράφει η Ελισάβετ Κοτζιά

Φυγή προς το εμπρός, άνοιγμα προς τα έξω, κίνηση προς τα επάνω. Η στάση του Ανταίου Χρυσοστομίδη διαθέτει την αξία παραδείγματος. Η εκπομπή «Οι κεραίες της εποχής μας» που από το 2006 άρχισε να παρουσιάζει στην ΕΡΤ μαζί με τη Μικέλα Χαρτουλάρη δεικνύει πώς, ξεκινώντας από μια περιθωριακή χώρα, μιλώντας μια μικρή γλώσσα και καλλιεργώντας μια σχεδόν άγνωστη πεζογραφία, μπορούμε να ξανοιχτούμε μαχητικά συζητώντας ισότιμα με όλα τα μεγάλα μεγέθη του διεθνούς λογοτεχνικού στερεώματος. Στο βιβλίο του «Οι κεραίες της εποχής μου. Ταξιδεύοντας με 33 διάσημους συγγραφείς σ' ένα δωμάτιο» (Καστανιώτης, σελ. 589), ο Ανταίος Χρυσοστομίδης περιγράφει τις περιπέτειες της εμβληματικής αυτής εκπομπής: τα μικρά ανέκδοτα στις προετοιμασίες κάθε εγχειρήματος· τα ομαδικά ταξίδια στις κοντινές και μακρινές γειτονιές του πλανήτη· τη στενότερη γνωριμία με ανθρώπους που έχουν καθιερωθεί ως οι ζωηρότερες συνειδήσεις του σύγχρονου καιρού· την ατμόσφαιρα του ιδιωτικού βίου τους· τις συναρπαστικές απόψεις τους πάνω σε θέματα λογοτεχνίας, πολιτικής και ηθικής· τα μικρά και μεγάλα μυστικά του πεζογραφικού metier τους.