30.8.14

Τα δεύτερα, δικά μου! [30.08.2014]

Μείναμε στην πόλη. Δεν κάναμε καμιά διακοπή. Στην άδεια πόλη...Στο κέντρο της. Βόλτα στα όρια της παιδικής γειτονιάς...
Τα δεύτερα, δικά μου!...Με τον τρόπο δυό εραστών, που ανταμώνουν για να χαθούν, ξανά και ξανά.
 
υγ.1 διαβάζουμε πάντα την Μαργαρίτα. 

υγ.2 τον καλό μήνα Σεπτέμβριο θα ανηφορίσουμε πάλι στην μικρή πλατεία...
Α.ΣΤΕΓΟΣ [30.08.2014]

28.8.14

Τσέζαρε Παβέζε ΤΟ ΠΡΩΙ ΓΥΡΙΖΕΙΣ ΠΑΝΤΑ

ποιητικό ανθολόγιο 2014
[ με κοσμήματα αγαπημένων εικαστικών... ]


 
για τον Αύγουστο: Γιάννης Στεφανάκις
ΤΟ ΠΡΩΙ ΓΥΡΙΖΕΙΣ ΠΑΝΤΑ
Η πρώτη αχτίδα της αυγής
ανασαίνει με το στόμα σου
στο βάθος των έρημων δρόμων.
Γκρίζο φως στα μάτια σου,
γλυκές σταγόνες της αυγής
πάνω στους σκοτεινούς λόφους.
Το βήμα σου και η αναπνοή σου
πλημμυρίζουν τα σπίτια
σαν τον άνεμο της αυγής.
Η πόλη ριγεί,
ευωδιάζουν οι πέτρες-
είσαι η ζωή, το ξύπνημα. 

Άστρο χαμένο 
στο φως της αυγής, 
ψίθυρος αύρας,
θαλπωρή, ανάσα- 
τέλειωσε η νύχτα.

Είσαι το φως και το πρωί. 

20 Μαρτίου 1950



Τσέζαρε Παβέζε  Ο Θάνατος θα `ρθει και θα `χει τα μάτια σου, μετάφραση Σωτήρης Τριβιζάς, εκδόσεις Καστανιώτης, Αθήνα, 1997

Γιάννης Στεφανάκις Αφαιρετικές Τοπιογραφίες, μικτή τεχνική, 1987, διαστάσεις 58x100εκ. 


Οι Στόχοι του Έθνους


Σήμερα, ημέρα μνήμης, σε καιρούς αναστοχασμού, διαβάζω ξανά τις ΣΤΙΓΜΕΣ του Λεωνίδα Κύρκου. Από το τρίτο στη σειρά βιβλίο,  με τη δική του "εισαγωγή", το ιστορικό ντοκουμέντο του ΚΚΕ Εσωτερικού, "Οι Στόχοι του Έθνους". [Α.ΣΤΕΓΟΣ]

γράφει ο Λεωνίδας Κύρκος

"Τα χρόνια που ακολούθησαν την επιβολή της δικτατορίας έγιναν πολλές αναλύσεις γιατί έγινε το χουντικό πραξικόπημα επί πρωθυπουργίας του Παναγιώτη Κανελλόπουλου, που ήταν αρχηγός της ΕΡΕ, και με κυβέρνηση το πολιτικό επιτελείο της Δεξιάς.

Θεωρώ ότι σωστότερη προσέγγιση είναι ότι ο πυρήνας της συντηρητικής παράταξης, οι οικονομικοί υποστηρικτες της και οι ξένοι "προστάτες", είχαν τρομάξει από τη συνεχή άνοδο του λαϊκού κινήματος. Από τη στήριξη που είχε από ολόκληρη την κοινωνία και από τη δυναμική της ανάπτυξής του. Σε τέτοιες ώρες η κεφαλαιοκρατία βάζει στην άκρη όλη τη θεωρία περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ατομικών ελευθεριών και συνταγματικών εγγυήσεων, αποκαλύπτοντας το στυγνό της πρόσωπο, αυτό της βίας. Ένα μάθημα βεβαιωμένο από την Ισορία, που δεν πρέπει να ξεχνιέται. 

Σε μια τέτοια ανάλυση βασίστηκε, μετά την πτώση της Χούντας, η εισήγησή μου στην Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ εσωτερικού, με τίτλο "Οι Στόχοι του Έθνους στη μεταβατική φάση προς τη θεμελίωση της Δημοκρατίας", ένα αληθινά επαναστατικό κείμενο, που δεν κατανοήθηκε. 

Ο αναγνώστης ας μου επιτρέψει να το παραθέσω ολόκληρο". 


Λεωνίδας Κύρκος ΣΤΙΓΜΕΣ ΙΙΙ, βιβλιοπωλείον της ΕΣΤΙΑΣ, Αθήνα 2009


27.8.14

Η κυρία Μωβ #3

κάθε Τετάρτη απόγευμα στο "τετράδιο εξόδου"...

[ περίληψη προηγουμένων] 
 
Ο Κ. και ο Λ. πετούν  για Θεσσαλονίκη. Η επιλογή της κυρίας Μωβ να ταξιδέψει θα τους φέρει όλους στην συμπρωτεύουσα... 
 
Αναφορά τρίτη

Η δεξιά του κυρίου...


Στο εξαιρετικό άρθρο του κ. Μανδραβέλη -με τον καυστικό τίτλο "η αποτέφρωση  των μεταρρυθμίσεων"- διαβάσαμε τις χρόνιες αθένειες της  πολιτικής εξουσίας. Ασθένειες, που συντηρούνται ώστε να ανατροφοδοτούν το σύστημ και να πετυχαίνουν την συντήρησή του. Ή και την αναπαραγωγή του... 

Ένα ακόμα χαρακτηριστικό παράδειγμα, μας μεταφέρει το δελτίο τύπου της Ένωσης Αθέων, για τον τρόπο διιαχείρισης του υπουργείου Παιδείας [και Θρησκευμάτων] σε ερώτηση του ανεξάρτητου βουλευτή κ. Νικολόπουλου. Προσέξτε τα πρόσωπα. Ερωτά ο βουλευτής και απαντά ο υπουργός κ. Λοβέρδος... Η δεξιά του κυρίου επέτυχε ξανά νίκη λαμπρή. [Α.ΣΤΕΓΟΣ]

Κύριε υπουργέ
Στην απάντησή σας στην υπ” αριθμ. 757/03-07-2014 ερώτηση του ανεξάρτητου βουλευτή κ. Νικολόπουλου, με θέμα «Διατήρηση του μαθήματος των θρησκευτικών στα σχολεία», απαντάτε περίπου ως εξής:

26.8.14

Τα γυαλιά του χρόνου θέλουν αλλαγή.




Απόσταση από τα πράγματα και μνήμη. Στοιχεία που συναντά κανείς συχνά, δύσκολα στη διαχείρησή τους. Τα καταφέρνει περίφημα ο σημερινός μας "καλεσμένος"... Από τις παιδικές γειτονιές της Ξάνθης, τις διαδρομές του διαδικτύου, με τον τρόπο δυό φίλων που έχουν χρόνια να ανταμώσουν. Η μνήμη μας βοηθάει να τακτοποιήσουμε το παρόν. Η "γλυκερή νοσταλγία" ηθελημένα το αρνείται... 

Με τα λόγια του Τσέζαρε Παβέζε: "Δεν θυμόμαστε τις ημέρες, θυμόμαστε τις στιγμές", διαβάζουμε μαζί και συμφωνούμε ότι "Τα γυαλιά του χρόνου θέλουν αλλαγή"...

Α.ΣΤΕΓΟΣ

25.8.14

Σελιδοδείκτης [25.08.2014]


Ο σελιδοδείκτης -μια νέα στήλη- κάνει τα πρώτα της βήματα. Κάθε Δευτέρα θα συναντάει βιβλία και θα μεταφέρει μια πρόταση ανάγνωσης. Βιβλία που διαβάσαμε ή και εκείνα που μας περιμένουν υπομονετικά. Έτσι, για να αποφύγουμε τον υποκειμενισμό της δικής μας ανάγνωσης, καταξιωμένες πένες της κριτικής οδηγούν την παρουσίαση.



1950 Ιούνιος: Ο Τσέζαρε Παβέζε παίρνει το βραβείο Στρέγκα για το έργο του Το ωραίο καλοκαίρι Τον Αύγουστο... τη νύχτα της 26ης αυτοκτονεί στο ξενοδοχείο Η Ρώμη που βρίσκεται δίπλα στο σιδηροδρομικό σταθμό του Τορίνο. 


Σελιδοδείκτης 10ος: Τσέζαρε Παβέζε Ο Θάνατος θα `ρθει και θα `χει τα μάτια σου, Μετάφραση Σωτήρης Τριβιζάς, εκδόσεις Καστανιώτης, Αθήνα 1997


γράφει ο κ. Ευριπίδης Γαραντούδης 

24.8.14

Ανανέωση στην πολιτική


-[...]Ο καλός μαρξιστής, φίλε, για να μην πέφτει έξω, πρέπει να συνδυάζει την απαισιοδοξία της γνώσης με την αισιοδοξία της βούλησης.

-Μπα, διαβάζατε και Γκράμσι στην Κούτβα; Ακυρώθηκε λοιπόν το ουκάζιο του μακαρίτη; 

Όλα τα ήξερε, ο άθλιος. Τα γράμματα του Γκράμσι από τη φυλακή, την κριτική που έκανε στο κόμμα των Μπολσεβίκων για τη στάση τους απέναντι στο ιταλικό πρόβλημα γύρω στα 1930, το θυμό του Στάλιν, την απαγόρευση [...]

Στρατής Τσίρκας Η ΧΑΜΕΝΗ ΑΝΟΙΞΗ [σελ.26]

Χωρίς τις όποιες δεσμεύσεις του παρελθόντος, στο αδυσώπητο παρόν και με μια ρωγμή στο όνειρο, διάβασα το κείμενο του καλού φίλου Αντώνη Σαριδάκη. Στους μίζερους καιρούς μας είναι ακριβή η ομορφιά και αναγκαία η επιστροφή στις ρίζες. Με νέα εργαλεία στις λιγοστές αποσκευές μας. 

Α.ΣΤΕΓΟΣ

γράφει ο Αντώνης Σαριδάκης

Ανανέωση στην πολιτική  με επίκεντρο τον άνθρωπο, το περιβάλλον και την κοινωνία, με συναισθηματική νοημοσύνη δύναμη αλλαγής

Παρακολουθώντας τις πολιτικές εξελίξεις σε παγκόσμιο, εθνικό αλλά και τοπικό επίπεδο, θεωρώ επίκαιρο να συμβάλω στο γενικότερο πολιτικό προβληματισμό με μία διαφορετική προσέγγιση των πραγμάτων. 
Οι άκαμπτες πολιτικές θέσεις και πρακτικές, η έλλειψη οραμάτων, ή έλλειψη επικοινωνίας δηλώνουν βαθιά (συναισθηματική) αδυναμία των ανθρώπων να αντιληφθούν τον εαυτό τους και την κοινωνία. Αδυναμία να διαμορφώσουν αποτελεσματικές πολιτικές συνεργασιών για την προκοπή των ανθρώπων και την προστασία του  πλανήτη μας.
Δυστυχώς χωρίς οράματα, χωρίς στόχους, χωρίς πίστη στον εαυτό  μας και τις ιδέες μας, εγκλωβιζόμαστε σε έννοιες χωρίς περιεχόμενο χωρίς προοπτική. Με τρόπο ρατσιστικό[1] , διχαστικό και αδιέξοδο
Έννοιες όπως ανανέωση στην πολιτική πρέπει να πάρουν σάρκα και οστά μέσα από στρατηγικές επιλογές με όραμα. Με μαζικοποίηση των πολιτικών φορέων και κινημάτων, με δυνάμωμα της άμεσης δημοκρατίας, με ανεξαρτησία και μαζικοποίηση των συνδικαλιστικών φορέων και παρατάξεων. Με πολιτική συνεργασιών, πολυκομματικών σχημάτων και κυβερνήσεων. Με κοινωνική συνοχή, εθελοντισμό και αλληλεγγύη.
Απαραίτητη προϋπόθεση για τα παραπάνω είναι να δοθεί προτεραιότητα στην «συναισθηματική νοημοσύνη» των ανθρώπων.

23.8.14

" Δεν ήλπιζα τόσο μακρά ζωή..."


Πέθανε το βράδυ της Παρασκευής, στο σπίτι του στη Θεσσαλονίκη, σε ηλικία 108 ετών, ο καθηγητής Εμμανουήλ Κριαράς - η γηραιότερη εν ζωή προσωπικότητα της χώρας.

"Δεν ήλπιζα τόσο μακρά ζωή... Θυμάμαι -ξέρετε- τον κομήτη του Χάλευ, την εμφάνιση του Βενιζέλου, παρέστην - μικρό παιδί- σε ένοπλο συλλαλητήριο στην Κρήτη...".

Πέρασαν 107 χρόνια από το Νοέμβριο του 1906 οπότε γεννιόταν στον Πειραιά ο Εμμανουηλ Κριαράς, πέρασαν περι τα 100 από την παιδική του ζωή στη Μήλο, την εφηβική αργότερα στην Κρήτη (τόπο καταγωγής των γονιών του), την Αθήνα ύστερα για σπουδές στη Φιλοσοφική σχολή και για εργασία (επι 20 συνεχή χρόνια στο Μεσαιωνικό Αρχείο της Ακαδημίας Αθηνών). Μεσολάβησε το Μόναχο και το Παρίσι κι ύστερα "ανέβηκε" στη Θεσσαλονίκη (Απο το 1950 οπότε εκλέχτηκε στη θέση του τακτικού καθηγητή της μεσαιωνικής ελληνικής φιλολογίας στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου της). Μέχρι το 1968 δίδασκε κυρίως μεσαιωνική φιλολογία. Ηταν τότε που τον εξώθησε σε παραίτηση- συνταξιοδότηση η Χούντα. Έκτοτε, ήταν …ομότιμος καθηγητής (συνταξιούχος) επι 45 χρόνια .

Τα δεύτερα, δικά μου! [23.08.2014]

Μείναμε στην πόλη. Δεν κάναμε καμιά διακοπή. Στην άδεια πόλη...Στο κέντρο της. Βόλτα στα όρια της παιδικής γειτονιάς: 

Τα δεύτερα, δικά μου!...Με τον τρόπο φίλων, που ανταμώνουν για να χαθούν, ξανά και ξανά.
 
υγ.1 διαβάζουμε πάντα την Μαργαρίτα. 

υγ.2 τον καλό μήνα Σεπτέμβριο θα ανηφορίσουμε πάλι στην μικρή πλατεία...
Α.ΣΤΕΓΟΣ 23.08.2014

22.8.14

Ο μικρός πρίγκιπας: ιστορία δεύτερη


Είχε βάλει στη ζωή της τον Μικρό Πρίγκιπα.
Ταξίδευε μαζί του και τα χέρια της αγκάλιαζαν τις ιστορίες του... Έβαζε χρώματα στις λέξεις και εκείνες "έφευγαν" με τ` άρωμα της... Μοιράστηκαν αυτήν την ιστορία -στο προχθεσινό τους ραντεβού. 

Εκείνη διάβαζε, ο ίδιος έβλεπε τον ήλιο να δύει. Στα υγρά της μάτια!

Ο Μικρός Πρίγκιπας:  ιστορία δεύτερη. Έτσι, στον εαυτό μας βάζουμε..."υποχρεώσεις"

Α.ΣΤΕΓΟΣ

21.8.14

Χρίστος Ρουμελιωτάκης Δεν είναι τίποτα

 
ποιητικό ανθολόγιο 2014
[ με κοσμήματα αγαπημένων εικαστικών... ]
 
για τον Αύγουστο: Γιάννης Στεφανάκις
 
 
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΙΠΟΤΑ

Δεν είναι τίποτα,
είναι η πόρτα σου, που ανοιγοκλείνει μόνη της,
όπως και χθες.

Δεν είναι τίποτα,
είναι η θεία Αγγελική, που έχει πεθάνει από χρόνια
και είναι μόνη της.

Δεν είναι τίποτα,
είναι τα χρόνια σου, που επιστρέφουν
και διεκδικούν τα δικαιώματά τους.

Δεν είναι τίποτα,
είναι μεσάνυχτα και είναι αργά, πολύ αργά
για να φοβάσαι.



Χρίστος Ρουμελιωτάκης  Δ ε ν  ε ί ν α ι  τ ί π ο τ α  κ α ι  ά λ λ α  π ο ι ή μ α τ α, εκδόσεις τυπωθήτω, Αθήνα 2008
 
Γιάννης Στεφανάκις Τ ο τ ρ ί τ ο  χ ώ ρ ι σ μ α  τ η ς  π έ τ ρ α ς  Πετρογραφία με δύο χρώματα, 1991, διαστάσεις: 50×50εκ.



20.8.14

Η κυρία Μωβ #2


κάθε Τετάρτη απόγευμα στο "τετράδιο εξόδου"...

[ περίληψη προηγουμένων] 

Ο αστυνόμος Κ. αναλαμβάνει την παρακολούθηση της κυρίας Μωβ κατόπιν διαταγής του ίδιου του αρχηγού. Είναι η πρώτη αποστολή της...καριέρας του. Επιλέγει τον νεαρό Λ. για βοηθό του και ακολουθούν με ακρίβεια, προσοχή και μυστικότητα τα βήματά της. Δίνει αναφορά απευθείας στον αρχηγό...

Αναφορά δεύτερη

Τα Χημικά της Συρίας και το κίνημα της Κρήτης, ένα πρώτο συμπέρασμα


Είχαμε από την αρχή επισημάνει το μέγεθος του προβλήματος. Επαγρύπνιση ναι! Εξτρεμισμός όχι! Οι συνετές φωνές -μικρή μειοψηφία σε μια κοινωνία κραυγών- δικαιώθηκαν. Οι άλλοι -ευτέλισαν όρους και αξίες- αύριο θα βρουν έναν νέο "εχθρό" να στήσουν νέο..."κίνημα". 

Αλήθεια, πότε στον καθρέπτη θα κοιταχθούν; [Α.ΣΤΕΓΟΣ]

γράφει ο Μιχάλης Αρτεμάκης



Η καταστροφή όλου του φορτίου των Χημικών όπλων της Συρίας στο Cap Ray, ολοκληρώθηκε, με επιτυχία, ανακοίνωσε το Αμερικανικό Πεντάγωνο, ενώ ο Μπάρακ Ομπάμα, εξέφρασε τις ευχαριστίες του, σε όλους του συντελεστές που πρωταγωνίστησαν στην υλοποίηση του προγράμματος υπό την αιγίδα του ΟΗΕ. Τελικά η υδρόλυση και εν πλω, πέτυχε. Διαψεύδοντας τις μοναδικές Κασσάνδρες της επιστημονικής κοινότητας, δηλαδή το κ. Γιδαράκο καθηγητή του Πολυτεχνείου Κρήτης, βασικό συντελεστή «επιστημονικής πληροφόρησης – ενημέρωσης» στα τοπικά ΜΜΕ, που για την δικιά του προσωπική προβολή ή για άλλες σκοπιμότητες, βρήκαν την ευκαιρία, να «ασελγήσουν» σε βάρος της κοινής γνώμης, και να εκθέσει το Πολυτεχνείο Κρήτης, με τις ανακοινώσεις τους, ζητώντας μάλιστα αλλαγή πλεύσης από το Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών στο συγκεκριμένο θέμα. Παραγνωρίζοντας την απόφαση 2117 του Συμβουλίου   για την Ασφάλεια των Ηνωμένων Εθνών, που υπό τον έλεγχο και εποπτεία του Οργανισμού για την απαγόρευση των Χημικών όπλων Opwc (βραβείο Νόμπελ για την Ειρήνη 2013) είχε αναλάβει την καταστροφή τους  (εντός του 2014) σε συνεργασία με διάφορες χώρες.  

19.8.14

Γραφή και ανεκπλήρωτα όνειρα


γράφει ο Μανόλης Χρονάκης

“H τέχνη της γραφής είναι μυστηριώδης, οι απόψεις που υποστηρίζουμε είναι εφήμερες.” [1]

Τα όνειρα που κάνουμε στον ξύπνιο μας κατατρύχουν και μας απειλούν.

“Κάποτε χάνεται η διάθεση και γι' αυτό, και πολλοί από τους ανθρώπους, που μέσα τους έχει μείνει ένα απόθεμα οριστικά ανεκπλήρωτων ονείρων, προμηθεύονται ένα σημείο, πάνω στο οποίο έχουν κρυφά τα μάτια καρφωμένα, λες και από εκεί θα έπρεπε να ξεκινήσει ένας κόσμος που τους τον χρωστάνε.” [...]

 
“Αν οι συνθήκες ευνοούν τον άνθρωπο, κάποια μέρα βρίσκει διέξοδο στη συγγραφή ενός βιβλίου ή μιας μπροσούρας ή ενός άρθρου για μια εφημερίδα με θέμα το σημείο του, και έτσι καταγράφει κατά κάποιο τρόπο τη διαμαρτυρία στα αρχεία της ανθρωπότητας, πράγμα που καθησυχάζει φοβερά, ακόμα και αν το γραπτό του δεν διαβαστεί από κανέναν άλλο. Ωστόσο καμιά φορά το γραπτό παρασύρει μερικούς ανθρώπους, οι οποίοι διαβεβαιώνουν τον συντάκτη του ότι είναι ένας νέος Κοπέρνικος και που στη συνέχεια αυτοσυστήνονται ως παρεξηγημένοι Νεύτωνες.” [2]