6.3.15

Οι εύθραυστες αλήθειες*



γράφει ο Φοίβος Γκικόπουλος

Κάθε άνθρωπος, βαθιά μέσα του, διψάει για την αλήθεια, την ψάχνει, την απαιτεί, αισθάνεται κοροϊδία αν κάποιος του την κρύβει. Ομως πολύ συχνά, ειδικά όταν πιστεύει πως επιτέλους την κατέκτησε, πέφτει θύμα μιας καταστροφικής παρανόησης. Οσο περισσότερο κοιτάμε γύρω μας τόσο περισσότερο βλέπουμε άτομα υποχρεωμένα ν’ αλλάζουν την αλήθεια με τη βεβαιότητα. Στην πραγματικότητα πρόκειται για δύο τελείως διαφορετικά πράγματα: θα μπορούσαμε να πούμε ότι κατά κάποιο τρόπο η βεβαιότητα αποτελεί ένα παραπλανητικό υποκατάστατο της αλήθειας.

5.3.15

Χρίστος Ρουμελιωτάκης Μόνο οι γυναίκες


ποιητικό ανθολόγιο 2015
 
[ με κοσμήματα αγαπημένων εικαστικών... ]

για τον Μάρτιο: Δημήτρης Τζάνης



Μόνο οι γυναίκες

Από του Βάρναλη τις μέρες
ως τα μερόνυχτα του Γκόρπα
πολλά αλλάξανε
της γης οι κολασμένοι δεν βρυχώνται,
η καβαλίνα κι η ροδακινιά εξοστρακίσθηκαν
και το κρασί δεν είναι άρωμα και πτήσις και αφρός
μόνο οι γυναίκες,
α, οι γυναίκες, δύστυχε Θωμά,
όσο περνούν τα χρόνια γίνονται πιο όμορφες
και πιο φασίστρες
και πράμα φυσικό
μας βασανίζουν περισσότερο.

Χρίστος Ρουμελιωτάκης Ξενός ειμί και άλλα ποιήματα εκδόσεις Τυπωθήτω, 2002

Ο Χρίστος Ρουμελιωτάκης γεννήθηκε στην Αργυρούπολη Ρεθύμνης το 1938. Σπούδασε νομική και πολιτικές και οικονομικές επιστήμες. Συμμετείχε στα πολιτικά δρώμενα της εποχής και συμμερίστηκε τη μοίρα και τις περιπέτειες της Αριστεράς. Εμφανίστηκε στα γράμματα με το ποίημα "Πίσω από τα βλέφαρα" στο περιοδικό "Επιθεώρηση Τέχνης", το 1957.Εκδότης του πολιτικού περιοδικού Σχεδία. Ολιγογράφος εξ επιλογής, και ίσως γι' αυτό καίριος και ουσιαστικός στο λόγο του, έχει εκδώσει δύο ποιητικές συλλογές και μια συλλογή δοκιμίων.

Κρατικό βραβείο 2009 [βραβείο δοκιμίου- κριτικής] για το έργο του Ασκήσεις αυτογνωσίας

Δημήτρης Τζάνης: Ερωτική διαμαρτυρία, λάδι 85x68εκ. 

4.3.15

Στον Παρατατικό




 Διήγημα της Κατερίνας Επιτροπάκη

«Πώς σου φαίνεται λοιπόν το πατρικό μου;» Ο Αργύρης στεκόταν στην πόρτα της παιδικής του κρεβατοκάμαρας και με ρώτησε με φωνή ψιθυριστή, σχεδόν συνωμοτικά.

Είχαμε φτάσει πριν από λίγη ώρα, μετά από ένα, ιδιαίτερα κουραστικό είναι αλήθεια, ταξίδι με το ΚΤΕΛ. Προσπαθούσα να τακτοποιήσω τα λιγοστά πράγματα της βαλίτσας μου μέσα στη ντουλάπα. Διέθετε αρκετό χώρο, για την ακρίβεια, ήταν σχεδόν άδεια. Τα περισσότερα ρούχα του ο Αργύρης τα έχει, όπως είναι φυσικό, στο σπίτι της Αθήνας. Τέσσερα χρόνια τώρα λείπει, από τότε δηλαδή που πέρασε στο Πανεπιστήμιο και εγκατέλειψε αυτό το χωριό που βρίσκεται λίγα χιλιόμετρα έξω από  την Κατερίνη, τους γονείς του, τις αδελφές του. Το πατρικό του σπίτι έγινε, από τα πράγματα, η “δεύτερη κατοικία”, εκείνη δηλαδή που καταφεύγει τα Χριστούγεννα, το Πάσχα και ένα μικρό, όσο γίνεται μικρότερο, μέρος του καλοκαιριού. Φέτος αποφασίσαμε πως μετά από δυο χρόνια σχέσης είναι λογικό να περάσουμε το Πάσχα μαζί. Ο Αργύρης επέμενε να έρθουμε μαζί στο χωριό, να γνωρίσω  τους γονείς και την υπόλοιπη οικογένειά του. Ένοιωθε πάντα κάπως μειονεκτικά που μέχρι τώρα μόνο εκείνος γνώριζε τους δικούς μου. Η δική μου οικογένεια μένει στην Αθήνα. Συμπαθούν τον Αργύρη και δεν αντιμετωπίζουν κανένα πρόβλημα με το γεγονός ότι η κόρη τους συγκατοικεί με το φίλο της.

3.3.15

Τα "κόκκινα" δάνεια των τσιγγάνων


γράφει ο Λεωνίδας Δρανδάκης


Όπως εξήγγειλε ο συμπατριώτης μας υπουργός κ. Γ. Σταθάκης, μία από τις πρώτες ενέργειες της νέας κυβέρνησης θα είναι η τακτοποίηση με ευνοϊκούς όρους των μη εξυπηρετούμενων δανείων, των λεγομένων «κόκκινων» δανείων.

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία τα κόκκινα δάνεια, ανέρχονται συνολικά σε 85 δισ. ευρώ εκ των οποίων τα 27,5 δις είναι στεγαστικά, τα 12 δισ. καταναλωτικά και τα 45 δισ. ευρώ επιχειρηματικά.

Δεν γνωρίζομε αν μέσα στα 27,5 δις των στεγαστικών δανείων περιλαμβάνονται και τα μη εξυπηρετούμενα στεγαστικά δάνεια των σκηνιτών Τσιγγάνων. Προσωπικά τα υπολογίζω λιγότερα από 250 εκ. ΕΥΡΩ, ποσό ελάχιστο μπροστά στα 27,5 δις. Ας ελπίσομε ότι μέσα στη φούρια των πρώτων ημερών, δεν θα ξεχαστούν και θα τύχουν της ευνοϊκής αντιμετώπισης που επιφυλάσσει η κυβέρνηση στα ευάλωτα κοινωνικά στρώματα.

Εύλογα θα αναρωτηθείτε, πρώτον πως κατόρθωσαν να πάρουν στεγαστικά δάνεια, άνθρωποι με ετήσιο οικογενειακό εισόδημα 3.000 -12.000 ΕΥΡΩ και δεύτερον αφού πήραν στεγαστικό δάνειο πως εξακολουθούν να είναι σκηνίτες και να παραμένουν στις χαβούζες που λέγονται καταυλισμοί Τσιγγάνων;

2.3.15

Σελιδοδείκτης 02.03.2015

Σελιδοδείκτης 37ος
Κατερίνα Γώγου

Τώρα να δούμε εσείς τι θα κάνετε
Ποιήματα 1978-2002
Εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 2013

γράφει η κ. Τιτίκα Δημητρούλια

 [ ο σημερινός σελιδοδείκτης είναι αφιερωμένος στην τακτική αναγνώστρια του "τετραδίου", Μαρία Β.  ]

Ο σελιδοδείκτης -μια νέα στήλη- κάνει τα πρώτα της βήματα. Κάθε Δευτέρα θα συναντάει βιβλία και θα μεταφέρει μια πρόταση ανάγνωσης. Βιβλία που διαβάσαμε ή και εκείνα που μας περιμένουν υπομονετικά. Έτσι, για να αποφύγουμε τον υποκειμενισμό της δικής μας ανάγνωσης, καταξιωμένες πένες  οδηγούν την παρουσίαση.


1.3.15

Τα δεύτερα, δικά μου! [01.03.2015]


[...]Κούρασαν το κορμί τους στο παιγνίδι των κορμιών. Είναι ο κόσμος μια πόλη, δυό άνθρωποι, ένα πιάτο φαγητό, ένα κρεβάτι, ένα αγκάθι, μια αγκαλιά. Τα μάτια σου. Ένα μπουκάλι αλκοόλ. Ένα χελιδόνι έτοιμο για το ταξίδι της αναχώρησης.  Κράτησα βέβαια, και σημεία αναφοράς. Τα γράμματά σου, τη μελαγχολία του Φάνη, το κόκκινο πουλόβερ... 
 
ΥΓ. Διαβάζουμε πάντα την Μαργαρίτα
  
Α.ΣΤΕΓΟΣ [22.02.2015]

28.2.15

Μη πετάξεις τίποτα #7

[...] Βιβλία, χαρτιά, στοίβες οι εφημερίδες, σκόρπια τα περιοδικά. Χάρτινοι φάκελοι και αποκόμματα. Η μυρωδιά του χαρτιού ανάμικτη με εκείνη ενός φτηνού ελληνικού καπνού για τσιμπούκι. Ένα μικρό γραφείο με παραλληλογράφο. Κάποια σχέδια που δεν τελείωσαν ποτέ. Δύο πολυθρόνες που έδιναν καθημερινά μάχη για να μην εκτοπιστούν στη μικρή βεράντα που ανοιγόταν έξω από το "σαλόνι". Βιβλία και χαρτιά[...]

Αν αποφάσιζε κάποτε να τακτοποιήσει το...καθιστικό του, τούτα τα μικρά διαμαντάκια θα τα έβαζε σε φάκελο πορτοκαλί.  Μέχρι τότε θα τα παρουσιάζει εδώ.  Με μια σειρά που έχει στο κεφάλι του...
   
Α.ΣΤΕΓΟΣ

"Μη πετάξεις τίποτα..."  Την τελευταία μέρα του μήνα στο "τετράδιο εξόδου".


Ευρέθη (κι άλλος) άγιος, όβερ
γράφει ο Ορέστης Ανδρεαδάκης


26.2.15

Γιώργος Μήλιας Σαν αστραπή

ποιητικό ανθολόγιο 2015
 
[ με κοσμήματα αγαπημένων εικαστικών... ]
 
για τον Φεβρουάριο: henri-cartier bresson
 
 
Σαν αστραπή
 
Εσύ που πάντα 
Έρχεσαι και φεύγεις
Σαν την αστραπή
 
Φέρε μου
Όταν θα `ρθεις
Ένα πετρολούλουδο κι ένα φιλί
Από τη μακρινή σου χώρα
 
Μη με κοιτάξεις
Στα μάτια
 
Που έχουν 
Αλλάξει ουρανό
 
Ύστερα φύγε
Πάλι σαν πρώτα
 
Εσύ που πάντα 
Έρχεσαι και φεύγεις
Σαν την αστραπή.
 
 
 
Γιώργος Μήλιας  35 Π ο ι ή μ α τ α  εκδόσεις Γαβριηλίδης Αθήνα 2014

Henri Cartier Bresson

 
σημείωση:
Το ποιητικό ανθολόγιο του Φεβρουαρίου -"κλείνει" σήμερα, με την τέταρτη εγγραφή- είναι αφιερωμένο στην ποιητική συλλογή του φίλου Γιώργου Μήλια.  Μια έκδοση που περιμέναμε πολλά χρόνια.
 
 
 

25.2.15

Λόγος ανήθικος και κυνικός




«Ήμουν στην Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ. Έγραψα κατ’ εντολήν του κόμματός μου πράγματα, π.χ. για την Πολωνία, τα οποία ήταν ανοησίες»
Νίκος Κοτζιάς, συνέντευξη στο DerSpiegel, 9 Φεβρουαρίου 2015


Το πρώτο που βλέπει κανείς σ’ αυτή την ομολογία είναι η κατάχρηση της ανοησίας. Θυμήθηκα τον απλό λόγο του Καμύ (στην “Πανούκλα”), ότι «η ανοησία επιμένει πάντα». Γιατί…

Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε το δικαίωμα στο λάθος και την επιείκεια στην ανοησία· με την προϋπόθεση όμως ότι ο διαπράξας λάθος ή ανοησία αναγνωρίζει την ευθύνη του, μεταμελείται ειλικρινά και επανορθώνει. Όταν, αντίθετα, αρνείται την προσωπική του ευθύνη και επιχειρεί να τη φορτώσει σε άλλους, τότε προσθέτει στα ανομήματά του εκείνα της ανευθυνότητας, της ανανδρίας ή ανεντιμότητας και του κυνισμού.

«Έγραψα κατ’ εντολήν του κόμματός μου…». Τι έγραψε; «Ανοησίες», λέει, που του υπαγόρευαν άλλοι. Έγραψε, λοιπόν, ενσυνειδήτως, ανοησίες (αφού δεν θεωρεί εαυτόν ανόητον), αλλά ταυτόχρονα διατηρεί δι’ εαυτόν την ανευθυνότητα, την αθωότητα. Και κατηγορεί το κόμμα τού οποίου υπήρξε διευθυντικό στέλεχος, όπως δηλώνει, ως ανήθικο: του έδωσε εντολή να γράφει ανοησίες.

Δεν θυμάμαι να έχω δει λόγο πιο ανήθικο και κυνικό. Συναισθάνομαι, βέβαια, με τη δέουσα συντριβή, ότι όλα αυτά, η ηθική, η πνευματική ευθύνη, η αλήθεια, η αξιοπρέπεια του λόγου κ.τ.λ. είναι μικροαστικά κατάλοιπα, που δεν ισχύουν για έναν επαναστάτη, οπαδό της ένοπλης βίας και του λόγου με μπότες, θαυμαστή του σταλινικού ολοκληρωτισμού, σαν αυτόν που περιγράφει επιγραμματικά η Χάνα Άρεντ (στις “Αρχές του Ολοκληρωτισμού”): «Ο ιδανικός άνθρωπος του ολοκληρωτικού βασιλείου δεν είναι ούτε ο πεπεισμένος ναζί, ούτε ο πεπεισμένος κομμουνιστής· είναι εκείνος για τον οποίο δεν υπάρχει η διάκριση μεταξύ γεγονότος και φαντασίας, η διάκριση ανάμεσα στην αλήθεια και το ψέμα».

Θα πρόσθετα και τη διάκριση ανάμεσα στη σκέψη και την ανοησία.


Πηγή The Athens Review of books

Η εικόνα είναι επιλογή του "τετραδίου"...

24.2.15

Πειραματισμός και αριστεία

Ο εκπαιδευτικός Γιάννης Αντωνίου δίδει μια   αναλυτική απάντηση σε όσους διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους περί του ασύμβατου πειραματισμού και αριστείας. Προσυπογράφουμε το κείμενό του και το αναδημοσιεύουμε στο τετράδιο με την άδεια του.  [ Α.ΣΤΕΓΟΣ 24.02.2015]

Τα ΠΠΣ είναι σχολεία εκπαιδευτικής αριστείας. Όχι με την έννοια της επιλογής αρίστων μαθητών στην αφετηρία, αλλά με την έννοια της επαναφοράς στο προσκήνιο της ενοχοποιημένης και πρακτικά εξόριστης από το εκπαιδευτικό σύστημα ιδέας της ανάπτυξης και εφαρμογής άριστων εκπαιδευτικών πρακτικών.

23.2.15

Σελιδοδείκτης 23.02.2014

Σελιδοδείκτης 36ος
Τίτος Πατρίκιος Σ ε  β ρ ί σ κ ε ι  η  π ο ί η σ η
εκδόσεις ΚΙΧΛΗ  2012
γράφει ο Γιώργος Χ. Θεοχάρης

Ο σελιδοδείκτης -μια νέα στήλη- κάνει τα πρώτα της βήματα. Κάθε Δευτέρα θα συναντάει βιβλία και θα μεταφέρει μια πρόταση ανάγνωσης. Βιβλία που διαβάσαμε ή και εκείνα που μας περιμένουν υπομονετικά. Έτσι, για να αποφύγουμε τον υποκειμενισμό της δικής μας ανάγνωσης, καταξιωμένες πένες  οδηγούν την παρουσίαση.

22.2.15

Τα "αγαπημένα" δεύτερα, δικά μου! [22.02.2015]



[...]Κούρασαν το κορμί τους στο παιγνίδι των κορμιών. Είναι ο κόσμος μια πόλη, δυό άνθρωποι, ένα πιάτο φαγητό, ένα κρεβάτι, ένα αγκάθι, μια αγκαλιά. Τα μάτια σου. Ένα μπουκάλι αλκοόλ. Ένα χελιδόνι έτοιμο για το ταξίδι της αναχώρησης.  Κράτησα βέβαια, και σημεία αναφοράς. Τα γράμματά σου, τη μελαγχολία του Φάνη, το κόκκινο πουλόβερ... 

Σημειώσεις. Ένα χαρτάκι από τα τσιγάρα σου. Μια ματιά, ένα εισιτήριο...Βόλτα στην παλιά ζωή. Εκεί, και στο αύριο βρίσκονται όλα. Καταγεγραμμένα στο παρόν. Ανασύρω "αγαπημένα" δεύτερα. Άσκηση μνήμης. 



ΥΓ. Διαβάζουμε πάντα την Μαργαρίτα
  
Α.ΣΤΕΓΟΣ [22.02.2015]

21.2.15

Ευρωπαϊκή ημέρα



γράφει ο Ανδρέας Γιάνναρος

Η σημερινή [χθεσινή] ημέρα λοιπόν είναι πολύ σημαντική για την χώρα. Πρώτον γιατί απετράπη οριστικά οποιαδήποτε σκιά πάνω από την χώρα για χρεοκοπία, έξοδο από το ευρώ και όσα αρνητικά σενάρια είχαν αναπτυχθεί και δεύτερον γιατί σύμφωνα με τα όσα μέχρι τώρα περιγράφονται, το πολιτικό πλαίσιο της συμφωνίας είναι ένα ιδιαιτέρως ικανοποιητικό πεδίο τομής των δύο πλευρών και αποτυπώνει έναν δίκαιο και έντιμο συμβιβασμό. Από την μια η ελληνική πλευρά δεν αμφισβητεί αποφάσεις και αλλαγές που έχουν ήδη συμφωνηθεί, από την άλλη κατάφερε να αποσπάσει σημαντικά οφέλη ιδίως όσον αφορά το πάγωμα νέων μέτρων, την ενσωμάτωση της ευελιξίας στους στόχους, καθώς και την δυνατότητα αναθεώρησης του πρωτογενούς πλεονάσματος. Από εκεί και πέρα απομένουν τα τεχνικά κλιμάκια των δύο πλευρών να καθορίσουν από κοινού το νέο πλαίσιο αλλαγών. Στο δια ταύτα, η επιτυχής αυτή έκβαση των διαπραγματεύσεων που προέκυψε μέσα από πειραματισμούς και παλινωδίες της ελληνικής πλευράς, τον αυστηρό νομικισμό της Γερμανίας, από αντιδράσεις κρατών-μελών για διαφορετικούς λόγους, αναμφίβολα αποτελεί εκ του αποτελέσματος και την πρώτη θεσμική επιτυχία της ελληνικής πλευράς σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

20.2.15

Σταύρος Καμπέλης: Ο εμπνευσμένος οραματιστής, ο ρεαλιστής πραγματοποιός

Σταύρος Καμπέλης
γράφει ο Νίκος Πετράκης

Σταύρο,
Φίλε ακριβέ και συνεργάτη πολύτιμε, Άξιε γιε της Κρήτης και της χώρας. Πάλευες σαν Διγενής με το θάνατο τα τελευταία χρόνια. Και πάντα νικούσες.
Αυτή τη φορά δεν γύρισες στο σπίτι σου. Πέταξες από το Νοσοκομείο μέσα από την αγκαλιά της αγαπημένης σου οικογένειας για το ταξίδι το μακρινό.

Έφυγες, αλλά και έμεινες. Γιατί άφησες το φωτεινό σου παράδειγμα. Παράδειγμα ανθρώπου με αρχές και ήθος. Παράδειγμα άξιου κοινωνικού και πολιτικού εργάτη και δημιουργού. Παράδειγμα οραματιστή και πραγματοποιού. Και θα μείνεις για πάντα σα μια ακτίνα φωτός στους ορίζοντες της Κρήτης.

19.2.15

Γιώργος Μήλιας ΤΑ ΜΙΣΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ


ποιητικό ανθολόγιο 2015
 
[ με κοσμήματα αγαπημένων εικαστικών... ]
 
για τον Φεβρουάριο: henri-cartier bresson


ΤΑ ΜΙΣΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ

Όταν
Σε νύχτα βαθυσκότεινη
ή
Μέρα ολόλαμπρη
Στην αγάπη φανερωθούμε

Με περίσσια χάρη
Το γλυκύ
Αόρατον κόσμου αλλοτινού
Κοντά μας σιμώνει

Ελπίδες ζηλευτές
Ημερεύουν οι ιαχές των θαλασσών
Κύκνοι λαμπρύνουν τη μεσονύχτια ξαστεριά

Η φιλοπονία
Απρόσμενη λάμψη
Ποτάμια και δάση προσμετρά
Χαμηλώνει, φεγγοβολεί

Σε σπίτια εορτάσιμα
Βλέμματα χαρωπά
Την περιστροφική περιπλάνηση ατενίζουν.





Γιώργος Μήλιας  35 Π ο ι ή μ α τ α  εκδόσεις Γαβριηλίδης Αθήνα 2014

Henri Cartier Bresson Children over a Fibonacci Spiral Staircase 1900

 
σημείωση:
Το ποιητικό ανθολόγιο του Φεβρουαρίου θα είναι αφιερωμένο στην ποιητική συλλογή του φίλου Γιώργου Μήλια.  Μια έκδοση που περιμέναμε πολλά χρόνια.
 

18.2.15

Ρέκβιεμ ή όχι;

γράφει ο Κώστας Καρακώτιας

Τον Απρίλη του 1955, ο εμβληματικός Γάλλος συγγραφέας Αλμπέρ Καμύ ήρθε στην Ελλάδα και έδωσε μια σειρά διαλέξεων. Συμμετείχε επίσης σε μια συζήτηση στρογγυλής τραπέζης στο Γαλλικό Ινστιτούτο υπό την προεδρία του καθηγητή και ψυχιάτρου Αγγελου Κατακουζηνού. Η συζήτηση είχε ως θέμα το μέλλον του ευρωπαϊκού πολιτισμού και συμμετείχαν, μαζί με τον Καμύ, ο Ευάγγελος Παπανούτσος, ο Κωνσταντίνος Τσάτσος, ο Γιώργος Θεοτοκάς, ο Φαίδων Βεγλερής και ο Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας. Αρκετοί από το κοινό έθεσαν ερωτήσεις στον Καμύ και διεύρυναν τη συζήτηση. Πρόσφατα εξεδόθησαν από τις Εκδόσεις Πατάκη τα πρακτικά της συζήτησης αυτής.

17.2.15

Μια ελιά, μια φρεσκοβαμμένη αυλή, ένας άνθρωπος...


γράφει η Μάγδα Κατόπη

Η χαρισματική μορφή του Νίκου Ξυδάκη - συντάκτης, κριτικός βιβλίου και εικαστικών, εκδότης, από το 1999 προϊστάμενος πολιτιστικών της κυριακάτικης έκδοσης της Καθημερινής και από το Δεκέμβριο του 2003 αρχισυντάκτης της εφημερίδας - και οι χθεσινές προγραμματικές του δηλώσεις ως αναπληρωτή υπουργού Πολιτισμού πια, πέρασαν στα ειδησεογραφικά «ψιλά».

Λογικό θα μου πείτε, λόγω της δίνης των ημερών, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο γεωπολιτικό γίγνεσθαι. Προσωπικά, θεωρώ και λόγω της εσφαλμένης διαιώνισης, στον τόπο μας, της έννοιας “παράγω πολιτισμό”.

Καταστροφή


Προσυπογράφω το σχόλιο του φίλου Γιάννη Καρακάση.

Καταστροφή είναι μια αλλαγή που δεν μπορείς να αναιρέσεις. Αν π.χ. βάλεις δυναμίτη σε ένα κτίριο η έκρηξη επιφέρει μια μη αντιστρεπτή μεταβολή. Η πολιτική συνήθως παράγει αποτελέσματα που αναιρούνται με μια νέα πολιτική απόφαση. Όχι πάντα όμως. Φοβούμαι ότι η απόφαση του κ. Μπαλτά να καταργήσει τα Συμβούλια ανήκει σε αυτή την κατηγορία αποφάσεων: ακόμη και όταν ο κ. Μπαλτάς θα έχει φύγει, ακόμη και όταν η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΞΕΛ θα είναι παρελθόν, ο ακαδημαϊκός κόσμος στην Ελλάδα αλλά κυρίως εκτός θα θυμάται ότι η Ελλάδα έδειξε την πόρτα σε μερικούς από τους πιο εκλεκτούς επιστήμονες διεθνώς που ήλθαν να προσφέρουν, ΑΜΙΣΘΙ τις υπηρεσίες τους για την αναβάθμιση των Πανεπιστημίων της γενέθλιας γης. Και αυτό για να ικανοποιηθούν οι κομματικοί εγκάθετοι της κοινής παράταξης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΤΑΡΣΥΑ στα πανεπιστήμια που η λέξη αριστεία τους προκαλεί αλλεργία. Η απόφαση αυτή δεν ακυρώνει απλώς το παρόν. Καταστρέφει και το μέλλον.

16.2.15

Σελιδοδείκτης [16.02.2015]


Σελιδοδείκτης 35ος
Δημήτρης Κανελλόπουλος Κ λ ί ν η  σ π ό ρ ο υ,  κ α λ ή
εκδόσεις Οροπέδιο, 2010
γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Ο σελιδοδείκτης -μια νέα στήλη- κάνει τα πρώτα της βήματα. Κάθε Δευτέρα θα συναντάει βιβλία και θα μεταφέρει μια πρόταση ανάγνωσης. Βιβλία που διαβάσαμε ή και εκείνα που μας περιμένουν υπομονετικά. Έτσι, για να αποφύγουμε τον υποκειμενισμό της δικής μας ανάγνωσης, καταξιωμένες πένες  οδηγούν την παρουσίαση.

15.2.15

Τα δεύτερα, δικά μου! [15.02.2015]


[...]Κούρασαν το κορμί τους στο παιγνίδι των κορμιών. Είναι ο κόσμος μια πόλη, δυό άνθρωποι, ένα πιάτο φαγητό, ένα κρεβάτι, ένα αγκάθι, μια αγκαλιά. Τα μάτια σου. Ένα μπουκάλι αλκοόλ. Ένα χελιδόνι έτοιμο για το ταξίδι της αναχώρησης.  Κράτησα βέβαια, και σημεία αναφοράς. Τα γράμματά σου, τη μελαγχολία του Φάνη, το κόκκινο πουλόβερ... 
Τα δεύτερα, δικά μου. Με τον τρόπο δύο εραστών.
 
ΥΓ. Διαβάζουμε πάντα την Μαργαρίτα
  
Α.ΣΤΕΓΟΣ [15.02.2015]