29.1.15

Γιώργος Μακρής ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΛΙΓΟΙ

ποιητικό ανθολόγιο 2015
 
[ με κοσμήματα αγαπημένων εικαστικών... ]
 
για τον Ιανουάριο: Παύλος Σάμιος 
 
 
ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΛΙΓΟΙ

Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης
με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια.
Είμαστε οι αλύτρωτοι στοχαστές και οι τραγικοί ερωτευμένοι.
Χίλιοι ήλιοι κυλούνε μες στο αίμα μας
κι ολλούθε μας κυνηγά το όραμα του απείρου.
Η φόρμα δεν μπορεί να μας δαμάσει.
Εμείς ερωτευτήκαμε την ουσία του είναι μας
και σ’ όλους μας  τους έρωτες αυτήν αγαπούμε.
Είμαστε οι μεγάλοι ενθουσιασμένοι κι οι μεγάλοι αρνητές.
Κλείνουμε μέσα μας τον κόσμο όλο και δεν είμαστε τίποτα απ`
αυτόν τον κόσμο
Οι μέρες μας είναι μια πυρκαγιά κι οι νύχτες μας ένα πέλαγο
Γύρω μας αντηχεί το γέλιο των ανθρώπων.

Είμαστε οι προάγγελοι του χάους.



Ποιητές στη σκιά  Δεύτερος Κύκλος 
επιμέλεια Γιώργος ΜΠΛΑΝΑΣ, εκδ. Γαβριηλίδης, Αθήνα 2013

για τον Γιώργο Μακρή  γράφει ο Αλέξης Ακριθάκης:
[…] Στα πρώτα μου βήματα μ’ επηρέασαν βαθιά ο Μιρό, ο Φερνάν Λεζέ. Όμως, τις κυριότερες επιδράσεις μου τις είχα από λογοτέχνες. Στο καιρό του Πάλι, άνοιξαν τα μάτια μου. Έμαθα να «διαβάζω» ένα γεγονός και να το μεταφέρω μέσα από χρώματα. Σημαντικό ρόλο, στα πρώτα βήματα της καλλιτεχνικής διαδρομής, έπαιξαν ο Κώστας Ταχτσής, Ο Νάνος Βαλαωρίτης, ο Τάσος Δενέγρης, ο Σπύρος Μεϊμάρης και ο Γιώργος Μακρής. Ειδικά για τον Μακρή, ήθελα να πω, ότι έπαιξε τον πιο δυνατό, το πιο καταλυτικό ρόλο επάνω μου. Ήταν ένας άνθρωπος με πολλές αρνητικές και θετικές επιδράσεις πάνω μου. Κατάφερα και κράτησα τις θετικές και είδα τις αρνητικές μέσα από ένα δικό μου, πολύ «προσωπικό» μάτι. […]
[…] Ο Γιώργος Μακρής υπήρξε ο μεγαλύτερος δάσκαλος μου. Γιατί σαν φιλόσοφος που ήταν. Μου έμαθε, ότι η ζωγραφική δεν είναι γνώση αλλά παρατήρηση της ζωής μέσα από ένα ελεύθερο τρόπο ζωής. Κι όταν λέμε «ελεύθερο» εννοούμε όλα τα πράγματα της ζωής, όλες τις έννοιες. Όλες τις πτυχές. […] είναι δύσκολο να γράψεις για ένα φίλο που έφυγε πριν δέκα πέντε χρόνια. Κι η δυσκολία δεν είναι στην ίδια την γραφή. Αλλά στον κίνδυνο που υπάρχει να μειώσεις την ακτινοβολία, της ζωής του και το μεγαλείο της φυγής του. Vive la Fuite!
Περνώντας ακόμη τώρα, από τις ίδιες γειτονιές, μπρός από τα ίδια καφενεία που πέρασε ένα μεγάλο μέρος της ζωής του, άθελά μου τον ψάχνω. Ήτανε αυτός που, πέρα από τους καλούς ή κακούς επηρεασμούς που μπορεί να είχε σ’ έναν έφηβο της γενιάς του 60, μού έμάθε το πιο βασικό στην ζωή: Ζωγραφική. Να βλέπω και όχι να ζωγραφίζω- κι έτσι ζωγράφισα, έζησα, ζωγραφίζω. Τον ευχαριστώ.
Κηφισιά 8 Νοεμβρίου 1983.

Παύλος Σάμιος 1972

28.1.15

Μαρία Πίνιου-Καλλή 1943-2015



Πέθανε τη Δευτέρα σε ηλικία 72 ετών η γιατρός, Μαρία Πίνιου-Καλλή, η γυναίκα που αφιέρωσε τη ζωή της για την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από τη θέση της προέδρου του Διεθνούς Συμβουλίου Κέντρων Αποκατάστασης Θυμάτων Βασανιστηρίων, με συμβουλευτικό στάτους στα Ηνωμένα Έθνη και την Ευρωπαϊκή Ένωση εκπροσωπώντας 200 οργανώσεις σε όλο τον κόσμο.

Γεννήθηκε στη Θάσο στις 6 Μαΐου 1943, αλλά μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη, όπου σπούδασε γιατρός, αποκτώντας ειδικότητα δερματολόγου. Η επταετία της Χούντας τη βρίσκει στη Γυάρο ως εξόριστη από το καθεστώς των συνταγματαρχών.

26.1.15

Σελιδοδείκτης [26.01.2015]




Σελιδοδείκτης 32ος
Μαρία Πολυδούρη ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ 
Φιλολογική επιμέλεια - Επίμετρο Χριστίνα Ντουνιά
Βιβλιοπωλείον της Εστίας, Αθήνα 2014


Ο σελιδοδείκτης -μια νέα στήλη- κάνει τα πρώτα της βήματα. Κάθε Δευτέρα θα συναντάει βιβλία και θα μεταφέρει μια πρόταση ανάγνωσης. Βιβλία που διαβάσαμε ή και εκείνα που μας περιμένουν υπομονετικά. Έτσι, για να αποφύγουμε τον υποκειμενισμό της δικής μας ανάγνωσης, καταξιωμένες πένες  οδηγούν την παρουσίαση.


25.1.15

Τα δεύτερα, δικά μου! [25.01.2015]


[...]Κούρασαν το κορμί τους στο παιγνίδι των κορμιών. Είναι ο κόσμος δυό άνθρωποι, ένα πιάτο φαγητό, ένα κρεβάτι, ένα αγκάθι, μια αγκαλιά. Ένα μπουκάλι αλκοόλ. Δυό χελιδόνια έτοιμα για το ταξίδι της επιστροφής. 
Τα δεύτερα, δικά μου. Με τον τρόπο δύο εραστών.
 
ΥΓ. Διαβάζουμε πάντα την Μαργαρίτα
  
 
Α.ΣΤΕΓΟΣ [25.01.2015]

24.1.15

Μονόδρομος η εθνική συνεννόηση και η ανάπτυξη στη χώρα μας

των Σταύρου Καμπέλη, Γιώργη Κλάδου, Νίκου Πετράκη και Κωστή Βαρδάκη*

Γενική είναι η διαπίστωση ότι η χώρα μας εξακολουθεί να βρίσκεται σε κρίσιμη κατάσταση. Ότι εξακολουθεί να αποτελεί αναξιόπιστο μέλος της Ε.Ε. και της διεθνούς κοινότητας και αφερέγγυο πελάτη του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος.

Το πρωτογενές πλεόνασμα και η βελτίωση του εξωτερικού ισοζυγίου, αν και υπερτιμημένα και εύθραυστα, αποτελούν ασφαλώς θετικά στοιχεία. Αλλά δεν πρέπει να δημιουργούν ψευδαισθήσεις. Ούτε τη ζοφερή εικόνα της οικονομίας αλλάζουν αισθητά, ούτε αποτελούν κανενός είδους εγγύηση για θετική προοπτική και εξέλιξη.

Ουτοπία...

Οι εικόνες, οι λέξεις...

Οι δικές του εικόνες, οι δικές του λέξεις... καρέ - καρέ θα έρχονται και θα επανέρχονται.

Στα μεγάλα ερωτήματα των ημερών, στις αγωνίες της πραγματικής ζωής, θα ανατρέχουμε στις μυστικές του σιωπές.

Μα θα λείπει ο άνθρωπος...


23.1.15

Κ.Καστοριάδης: Έρωτας και Εκπαίδευση




"Για να υπάρξει πραγματική εκπαίδευση με την αυστηρή έννοια του όρου υπάρχει μια βασική προϋπόθεση: είναι ότι αυτή η εκπαιδευτική διαδικασία γίνεται αντικείμενο επένδυσης και πάθους και από τους εκπαιδευτές και από τους εκπαιδευόμενους και, για να το πω καθαρά, ότι αν δεν υπάρχει έρωτας μες στην εκπαίδευση δεν υπάρχει εκπαίδευση!

Εάν κάποιος κάτι μαθαίνει μέσα στο σχολείο είναι διότι, διαδοχικά, έναν καθηγητή σε κάποια τάξη - και στο πανεπιστήμιο ακόμη - τον ερωτεύεται και τον ερωτεύεται διότι βλέπει ότι αυτός ο ίδιος ο καθηγητής είναι ερωτευμένος με αυτό που διδάσκει.

Λοιπόν, για να τα πω επίσης καθαρά και για να γίνω πλήρως απεχθής σ’ αυτούς που με ακούνε, σήμερα οι εκπαιδευτικοί ασχολούνται με τις επαγγελματικές τους διεκδικήσεις, οι οικογένειες ασχολούνται με το να πάρει το παιδί ένα ‘χαρτί’ και τα παιδιά ασχολούνται με οτιδήποτε άλλο εκτός από την επένδυση των πραγμάτων που μαθαίνουν. Λοιπόν, δεν είναι δυνατόν να υπάρξει εκπαίδευση."




Κορνήλιος Καστοριάδης, Κωνσταντινούπολη 11 Μαρτίου 1922 – Παρίσι 26 Δεκεμβρίου 1997




22.1.15

Γιάννης Κοντός Καθημερινά


ποιητικό ανθολόγιο 2015
 
[ με κοσμήματα αγαπημένων εικαστικών... ]
 
για τον Ιανουάριο: Παύλος Σάμιος 



Καθημερινά

Το παντελόνι μου έκανε γόνατα
έκανε φωλιές για τις κλειστές Κυριακές
χωρίς ήλιους, μόνο τσιγάρο και ψωμί.

Οι κάλτσες σου στο πάτωμα
δεν είναι βέβαια πουλιά, αλλά ένα
ζευγάρι κάλτσες και όπως τις γυρίζεις
από την καλή για να τις φορέσεις
φέρνεις αναστάτωση στους κρατούντες.




Γιάννης Κοντός  Τ α  α π ρ ό ο π τ α,  γ' έκδοση,  ΚΕΔΡΟΣ, Αθήνα 1987 

Παύλος Σάμιος 2005

20.1.15

Οι Οικολόγοι Πράσινοι, ο ΣΥΡΙΖΑ και η κοινωνία


γράφει ο Γιάννης Παρασκευόπουλος

Τη δεκαετία πριν την κρίση, είχαν διαμορφωθεί καταστάσεις όπου «υπήρχαμε» μόνο στο βαθμό που είχαμε αγοραστική δύναμη.  Σήμερα, με την οικονομία κατά 25% μικρότερη και τις τσέπες των περισσότερων άδειες, δύσκολα μπορούμε να έχουμε πια τέτοια πολυτέλεια. .

Όμως το  πολιτικό σύστημα, που κατά τα άλλα συγκρούεται ριζικά για το αν η ανάπτυξη θα έρθει με τη λιτότητα ή με την ανατροπή της, συγκλίνει ότι, για να ζήσουμε καλύτερα, «πρέπει» πρώτα να έρθει η ανάπτυξη. Ανάλογη είναι και η διαχρονική φιλοσοφία του ΔΝΤ και των Μνημονίων: παντού η ύφεση ήταν το  εργαλείο για να δρομολογηθεί το τυφλό κυνήγι   μιας άγριας  ανάπτυξης, ανάπτυξης με κάθε τίμημα και επί ποινή θανάτου.

Όμως η ανάπτυξη μπορεί και να αργήσει, ή να χρειαστούν δεκαετίες για να μεταφραστεί σε επαρκείς θέσεις εργασίας και διάχυση εισοδημάτων. Ακόμη χειρότερα, σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να αποδειχθεί τοξική. Μπορούμε λοιπόν, έστω ως δικλείδα ασφαλείας, να αποσυνδέσουμε την ευημερία (ως ανθρώπινη ζωή για όλους) από την ατομική αγοραστική δύναμη και την προσμονή της ανάπτυξης;

19.1.15

Σελιδοδείκτης [19.01.2015]

Σελιδοδείκτης 31ος
Αργύρης Χιόνης Ο,τι περιγράφω με περιγράφει (ποίηση δωματίου) 
εκδόσεις Γαβριηλίδης, Αθήνα 2010

γράφει ο κ. Κώστας Γ. Παπαγεωργίου

Ο σελιδοδείκτης -μια νέα στήλη- κάνει τα πρώτα της βήματα. Κάθε Δευτέρα θα συναντάει βιβλία και θα μεταφέρει μια πρόταση ανάγνωσης. Βιβλία που διαβάσαμε ή και εκείνα που μας περιμένουν υπομονετικά. Έτσι, για να αποφύγουμε τον υποκειμενισμό της δικής μας ανάγνωσης, καταξιωμένες πένες  οδηγούν την παρουσίαση.

18.1.15

Τα δεύτερα, δικά μου! [18.01.2015]

[...]Κούρασαν το κορμί τους στο παιγνίδι των κορμιών. Είναι ο κόσμος δυό άνθρωποι, ένα πιάτο φαγητό, ένα κρεβάτι, ένα αγκάθι, μια αγκαλιά. Ένα μπουκάλι αλκοόλ. Δυό χελιδόνια έτοιμα για το ταξίδι της επιστροφής. 
Τα δεύτερα, δικά μου. Με τον τρόπο δύο εραστών.
 
 
ΥΓ. Διαβάζουμε πάντα την Μαργαρίτα
 
 
 
 
Α.ΣΤΕΓΟΣ [18.01.2015]

17.1.15

" Ό,τι θέλει ο Λαός..."


"Ιδού η Ρόδος. Και το πήδημα σε λίγες μέρες, με την ώθηση του ελληνικού λαού. Με τη δική σας ώθηση", τόνισε με τη βαθιά φωνή, που με κόπο καλλιεργεί σε όλη την προεκλογική περίοδο, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ  Αλέξης Τσίπρας στη διάρκεια ομιλίας του στη Ρόδο…

Θυμηθήκαμε τον Βλάση Κανιάρη.


Ανέσυρα ένα απόσπασμα από παλιότερο κείμενό μου: [...] Επιμένω να γράφω ότι με διαφορετικό τρόπο  μιλάς με την στενή σου παρέα, αλλιώς με την ευρύτερη, με διαφορετικό τρόπο σε μια "φράξια", αλλιώς σε μια κομματική συνεδρίαση, με διαφορετικό τρόπο σε ένα επιστημονικό συνέδριο. Επιμένω να γράφω ότι με διαφορετικό τρόπο  μιλάς "ιδιωτικά", αλλιώς "δημόσια"... Χωρίς να αλλάζεις ύφος, κατά τη γνώμη μου οφειλείς να προτείνεις ήθος όταν εκτείθεσαι[...] 

Σήμερα, η αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ έχει επιλέξει τον δημόσιο λόγο της. 

Καληνύχτα, σύντροφοι!

υγ. Διαβάσαμε Πολιτική Επιθεώρηση

16.1.15

Οι εκλογές αυτές είναι μουγκές [πάλι]



γράφει η Μαρία Τσάκος

Κι έτσι να ’μαστε ξανά εδώ. Στο ίδιο σημείο από όπου ξεκινήσαμε. Ή και λίγο πιο πίσω. Σε λιγότερο από δύο εβδομάδες θα γνωρίζουμε ποιος κατάφερε να κόψει το νήμα πρώτος, ποιος δεύτερος, ποιος τρίτος, κλπ., κλπ., θα γνωρίζουμε, δηλαδή, αν θα έχουμε Κυβέρνηση και ποια, ή αν θα χρειαστεί να το κάνουμε όλο αυτό πάλι από την αρχή ένα μήνα αργότερα. Όσες εκλογές δεν ζήσαμε στη ζωή μας ολάκερη, κοντεύουμε να τις αναπληρώσουμε τα τελευταία εφτά χρόνια.

Κάνοντας μια πρόχειρη αναδρομή, συνειδητοποιώ ότι κάθε φορά πάμε στις κάλπες με όλο και μικρότερες προσδοκίες από το αποτέλεσμα. Για να μην παρεξηγηθώ: το διακύβευμα αυτή τη φορά είναι τεράστιο και έχει ιστορική σημασία -θα τα καταφέρουμε να μείνουμε στα πόδια μας, ατομικά και εθνικά; θα συνεχίσουμε να ταξιδεύουμε στο τρένο που αναπόδραστα οδηγεί στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση; Την ίδια ώρα, όμως, που αυτό γίνεται το βασικό πρόταγμα για μια μεγάλη μερίδα Ελλήνων (και οι δημοσκοπήσεις το αντικατοπτρίζουν αυτό), οι ορίζοντές μας εσωτερικά στενεύουν, οι βλέψεις μας για τους υποψήφιους που ψηφίζουμε αμβλύνονται, οι απαιτήσεις μας από την επόμενη Κυβέρνηση περιορίζονται. Το μόνο που θέλουμε, πλέον, είναι κάποιος να μας εγγυηθεί πως οι ζωές μας δεν θα εκθεμελιωθούν, πως δεν θα απολέσουμε όσα μας είναι οικεία και γνώριμα, όλα αυτά που μάθαμε να αποκαλούμε «κανονικότητα».

Νίκος Καρούζος Μοναχική ώρα

ποιητικό ανθολόγιο 2015
 
[ με κοσμήματα αγαπημένων εικαστικών... ]
 
για τον Ιανουάριο: Παύλος Σάμιος 
 
 
 Μοναχική ώρα
 
Πλησίασε εδώ στη φωτεινή γωνία του ονείρου
και συλλογίσου πόσον αγαπάς.
Στην άκρη του γκρεμού σε πρόλαβε ο έρωτας
με μαύρη ομορφιά, κόκκινο πάθος.
Νύχτα και μέρα τήκεσαι, 
οι λέξεις τίποτα δεν εκφράζουν.
Ώστε μην παιδεύεις το ουράνιο αίσθημα, 
μονάχα θαύμαζε και συ
το τριανταφυλλί σου κάλλος.
Ίσως είν` ο Παράδεισος μελαχρινό τοπίο. 
 
 
 
 
Νίκος Καρούζος Σημείο 1955 [Εδώ από την συγκεντρωτική έκδοση Οιδίπους τυραννούμενος και άλλα ποιήματα σε φιλολογική επιμέλεια  Μαρίας Αρμυρά, Ίκαρος εκδοτική εταιρία, Αθήνα 2014] 
 

15.1.15

Η επιλογή της λογικής ανάχωμα στον νέο δικομματισμό


γράφει ο Γιώργης Πετράκης

Διανύουμε για άλλη μια φορά  μια προεκλογική περίοδο οξύτατης πολιτικής αντιπαράθεσης και διχαστικής σύγκρουσης που γίνεται ακόμα πιο έντονη στα πλαίσια του νέου δικομματισμού που μας έχει προκύψει. Φυσικά ο νέος αυτός δικομματισμός παράγει και ένα αντίστοιχο πολιτικό λόγο που απέχει πολύ από τα πραγματικά προβλήματα και ανάγκες του τόπου. Κυριαρχούν  η άρνηση, το μίσος, η μιζέρια, η απαισιοδοξία, η ευκολία του λαϊκισμού και ο εύκολος  καταγγελτικός λόγος των δύο νέων «μονομάχων» που μη έχοντας μια ουσιαστική και ρεαλιστική πρόταση για το μέλλον της χώρας, ο καθένας από την πλευρά του μας λέει να τον ψηφίσουμε για να μην ψηφίσουμε τον άλλο.