15.9.14

Σελιδοδείκτης [15.09.2014]

Ο σελιδοδείκτης -μια νέα στήλη- κάνει τα πρώτα της βήματα. Κάθε Δευτέρα θα συναντάει βιβλία και θα μεταφέρει μια πρόταση ανάγνωσης. Βιβλία που διαβάσαμε ή και εκείνα που μας περιμένουν υπομονετικά. Έτσι, για να αποφύγουμε τον υποκειμενισμό της δικής μας ανάγνωσης, καταξιωμένες πένες της κριτικής οδηγούν την παρουσίαση.


Σελιδοδείκτης 13ος: Λεωνίδας Χατζηπροδρομίδης Ο σταλινισμός και οι μεταμοντέρνοι θαυμαστές του, εκδόσεις Επίκεντρο, 2013
γράφει ο Γιώργος Σιακαντάρης

14.9.14

Η πρωτοβουλία του Σπύρου Λυκούδη


γράφει ο φίλος Κώστας Χαϊνάς

Μετά την αποχώρηση του Σπύρου Λυκούδη και των στελεχών της Μεταρρυθμιστικής Τάσης από τη ΔημΑρ, κάποιοι έσπευσαν να ερμηνεύσουν την κίνηση τους, ως προσχώρηση στο ΠΑΣΟΚ και κάποιοι άλλοι στο ΠΟΤΑΜΙ. Κάποιοι άλλοι αναρωτήθηκαν καλοπροαίρετα τι ακριβώς έρχεται να καλύψει η πρωτοβουλία Λυκούδη. Είναι αλήθεια ότι το πολιτικό μας σύστημα και ειδικά οι πολιτικοί δεν μας έχουν συνηθίσει σε πολιτικές πρωτοβουλίες που ξεπερνούν τα όρια της προσωπικής τους διάσωσης. 
Στη πρωτοβουλία όμως των μεταρρυθμιστών της ΔημΑρ, έχουμε κάποια ποιοτικά στοιχεία που της προσδίδουν ένα διαφορετικό περιεχόμενο, που την κάνουν να διαφέρει ριζικά, από τις κλασσικές κινήσεις αποχώρησης κάποιων στελεχών από ένα κόμμα. 

Ας τα πάρουμε λοιπόν με τη σειρά :

13.9.14

Τα δεύτερα, δικά μου! [13.09.2014]

 
Κλείνουν κύκλοι και μένουν σημάδια. Η πόλη θέλει να βάλει τα καλά της. Μια γιορτή να `ρθει στο φως. Στην αρχή του φθινοπώρου απομονώνω το Θήτα...  Τα δεύτερα, δικά μου!...Με τον τρόπο δυό εραστών, που ανταμώνουν για να χαθούν, ξανά και ξανά.
 
υγ.1 διαβάζουμε πάντα την Μαργαρίτα. 

υγ.2 Ακόμα πιο κοντά στην γενέθλια γειτονιά με οδηγούν τα βήματά μου.
 
 
 
 
Α.ΣΤΕΓΟΣ [13.09.2014]
 

12.9.14

Οι εντιμότατοι φίλοι μου... Θοδωρής Δουλουμπέκης

Στην νέα αυτή στήλη το λόγο θα έχουν… "οι εντιμότατοι φίλοι μου...". Πολίτες αυτής της πόλης, σύντροφοι της καθημερινής μου ζωής, άνθρωποι σημαντικοί… Δίνουμε τις ερωτήσεις και εκείνοι-ες  θα καταθέτουν τις απαντήσεις. Φτιάχνουμε μαζί ένα φωτογραφικό άλμπουμ με περισσότερες λέξεις.

Κρατάμε για εμάς την πολυτέλεια ενός υστερόγραφου...[Α.ΣΤΕΓΟΣ]
 

11.9.14

Σταύρος Βαβούρης Περίεργο βρέχει στους χωρισμούς


ποιητικό ανθολόγιο 2014
[ με κοσμήματα αγαπημένων εικαστικών... ]

για τον Σεπτέμβριο: Αλέξης Ακριθάκης


Περίεργο βρέχει στους χωρισμούς

Περίεργο, βρέχει στους χωρισμούς,
πάντοτε βρέχει.

Όλα τα βλέπεις να τρεμίζουν δυσδιάκριτα
πίσω από `να τζάμι
που το κτυπάει ανήλεη η βροχή.
Κάνεις να το σκουπήσεις
μα το νερό,
αμέσως πάνω απ` το άλλο το νερό
όλο και το θαμπώνει πιο πολύ
καθώς απομακρύνεται στο δρόμο
έν` απολύτως ακαθόριστο περίγρμμα
και να! θολό, που κοντοστέκει λίγο
πριν διαλυθεί μες στη βροχή.

Βρέχει στους χωρισμούς.

Ακόμα και ν` αστράφτει κάτω από το φως,
ο κόσμος όλος.

Περίεργο! Βρέχει,
πάντοτε βρέχει. 




Ο Σταύρος Βαβούρης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1925. Αποφοίτησε από τη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και εργάστηκε ως καθηγητής φιλολογίας στη Μέση Εκπαίδευση.  

Στη λογοτεχνία πρωτοεμφανίστηκε το 1944 με τη δημοσίευση του ποιήματος Χίμαιρα στο περιοδικό Νεανική Φωνή. Το 1952 κυκλοφόρησε η πρώτη ποιητική συλλογή του, με τίτλο Εδώ φαντάσου καλπασμούς και κύματα. Από τότε ασχολείται κυρίως με την ποίηση, ενώ έγραψε επίσης μία μελέτη για την ποίηση του Άθου Δημουλά και τη συλλογή πεζογραφημάτων Εν ερημίαις και σχόλαις.
Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, τα γερμανικά και τα πολωνικά.  
Πέθανε το Νοέμβριο του 2008.

Την ποίηση, τον ποιητή και το ποίημα "Περίεργο βρέχει στους χωρισμούς", τα γνώρισα μέσα από τις σελίδες του περιοδικού  η λέξη  [τ.198] και το κείμενο του κ.Γ.Μαρκόπουλου

Αλέξης Ακριθάκης, Βαλίτσα 1972 σίδερο 0,30x0,28εκ. 

10.9.14

Στην αρχή του φθινοπώρου απομονώνω το Θήτα

στην Κ.

Αυτή η φράση έχει καρφωθεί στο μυαλό μου. Ως άγχος για ένα ήπιο πέρασμα, μια εναλλαγή. Μια αναζήτηση. Μια εποχή. Ήταν ένα δύσκολο καλοκαίρι.

Οι γαζίες θα ανθίσουν και φέτος. Ήταν -άλλες εποχές και άλλο αίσθημα- δέντρο, που συναντούσες συχνά στα παρτέρια των αστικών κατοικιών. Στα πάρκα και στους κήπους των περιοχών με ζεστό και ήπιο κλίμα. Αγκαθωτά τα κλαδιά , αραιό το φύλλωμα, χρυσοκίτρινα τα άνθη, ελαφρό μα κυρίαρχο το άρωμα της.

Η γαζία είναι η Ακακία η φαρνέσιος της οικογένειας των Μιμοσιδών. Στα χίλια δέντρα που φυτεύθηκαν στην πόλη δεν έχω δει ούτε μία... Μία, ως μικρό μονοπάτι στην πλούσια και δαιδαλώδη ανάπλασή της. Μια διασταύρωση, μια επιλογή για τη διαδοχή. Ένας δρόμος για το φθινοπώρο. 

Ίσως οι εργολάβοι να μην έχουν ανάγκη αναπόλησης ή να διαθέτουν πλήθος γεωτεχνικών επιχειρημάτων (που μας διαφεύγουν, των αφελών) και να πείθουν για τις επιλογές τους. Ίσως πάλι να υπάρχουν στις μέρες μας ευγενικοί κύριοι που να στολίζουν την μπουτονέρα τους με ένα λουλούδι. Ίσως αύριο να μην υπάρχω εγώ. Ένα παιδί όμως θα μαθαίνει τα γράμματα από την αρχή. Μια νέα καθηγήτρια θα του διδάσκει το Θήτα....

Ο ποιητής θα μας παρηγορεί με το στίχο "Οι παλιές γαζίες μοσχοβολούν ακόμα". [1]

[1]     ΚΛΕΙΤΟΣ ΚΥΡΟΥ

9.9.14

Η περίπτωση Λυκούδη

Αναδημοσιεύουμε το κύριο άρθρο της Μεταρρύθμισης
Η διαφαινόμενη αποχώρηση του Σπύρου Λυκούδη από τη ΔΗΜΑΡ έχει ιδιαίτερη σημασία που υπερβαίνει τα όρια του συγκεκριμένου κόμματος. Ο πρώτος και βασικότερος λόγος έχει να κάνει με τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του ίδιου. Ο πρώην γραμματέας της ΔΗΜΑΡ φέρει το αξιακό πλεονέκτημα της ανανεωτικής αριστεράς και εκφράζει με συνέπεια τη μεταρρυθμιστική δυναμική που είναι αναγκαία για να αρθούν οι αιτίες που οδήγησαν στην ελληνική χρεοκοπία. Η μετριοπάθεια, η καλλιέργεια και το ήθος του αναγνωρίζονται ακόμη και από τους πολιτικούς του αντιπάλους, ενώ είναι γνωστό πόσο προσπάθησε για να μην φύγει η ΔΗΜΑΡ από αυτόν και όχι αυτός από τη ΔΗΜΑΡ, όπως χαρακτηριστικά έχει πει.

Ενας ακόμη λόγος είναι ότι ο Σπύρος Λυκούδης αναγνωρίζεται στον ευρύτερο χώρο της Κεντροαριστεράς ως ένα πρόσωπο που μπορεί να συμβάλει καθοριστικά για την ενότητα των πολιτικών δυνάμεων και των προσώπων που ενδιαφέρονται και δραστηριοποιούνται για έναν κοινό σκοπό, που είναι η δημιουργία ενός ισχυρού μεταρρυθμιστικού προοδευτικού τρίτου πόλου.

Η αυτονόμηση του Σπύρου Λυκούδη έχει επίσης σημασία επειδή το κίνητρο δεν βρίσκεται σε μια προσωπική ατζέντα, αλλά σε ένα αίσθημα ευθύνης απέναντι στην κοινωνική βάση της ανανεωτικής Αριστεράς - να της αντιγυρίσει κάποια απ όσα του έδωσε μέσα από μια σχέση που έγινε η ζωή του.

8.9.14

Σελιδοδείκτης [08.09.2014]


Ο σελιδοδείκτης -μια νέα στήλη- κάνει τα πρώτα της βήματα. Κάθε Δευτέρα θα συναντάει βιβλία και θα μεταφέρει μια πρόταση ανάγνωσης. Βιβλία που διαβάσαμε ή και εκείνα που μας περιμένουν υπομονετικά. Έτσι, για να αποφύγουμε τον υποκειμενισμό της δικής μας ανάγνωσης, καταξιωμένες πένες της κριτικής οδηγούν την παρουσίαση.


Σελιδοδείκτης 12ος: ΜΑΚΗΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ, Τ ο  ό ν ε ι ρ ο  τ ο υ  Ο δ υ σ σ έ α , εκδόσεις Μεταίχμιο, Αθήνα 2011

 γράφει ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΚΟΡΗΣ


6.9.14

Τα δεύτερα, δικά μου! [06.09.2014]

Κλείνουν κύκλοι και μένουν σημάδια. Η πόλη θέλει να βάλει τα καλά της. Μια γιορτή να `ρθει στο φως. Στην αρχή του φθινοπώρου απομονώνω το Θήτα...  Τα δεύτερα, δικά μου!...Με τον τρόπο δυό εραστών, που ανταμώνουν για να χαθούν, ξανά και ξανά.
 
υγ.1 διαβάζουμε πάντα την Μαργαρίτα. 

υγ.2 Ακόμα πιο κοντά στην γενέθλια γειτονιά με οδηγούν τα βήματά μου.
 
Α.ΣΤΕΓΟΣ [06.09.2014]
 

5.9.14

Ο Φ. σκέφτεται τη ζωή και το θάνατο




γράφει ο Φώτης Γεωργελές

Μερικές πόλεις αλλάζουν πολύ γρήγορα. Τίποτα δεν διαρκεί πολύ. Μερικές φορές οι ζωές μας μένουν στάσιμες, μετά, ξαφνικά, αλλάζουν πολύ γρήγορα, τίποτα δεν προλαβαίνεις να σκεφτείς, δεν ξέρεις τι πραγματικά θέλεις. Χρειάζεσαι να πάρεις μια ανάσα, μια απόσταση, όπως σ’ έναν πίνακα που κάνεις ένα δυο βήματα πίσω για να τον δεις πραγματικά, να τον καταλάβεις.

Η παραλία αλλάζει, κάθε χρόνο είναι διαφορετική. Μετράει απώλειες, σημειώνει αφίξεις. Η παραλία είναι γεμάτη, αλλάζει, μόνο το νερό μένει ίδιο, σ’ αγκαλιάζει, βυθίζεσαι, ακούς μόνο τον εαυτό σου. Δεν σου λέει πάντα ευχάριστα πράγματα.

4.9.14

Μίλτος Σαχτούρης ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ

 
ποιητικό ανθολόγιο 2014
[ με κοσμήματα αγαπημένων εικαστικών... ]
 
για τον Σεπτέμβριο: Αλέξης Ακριθάκης


ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ

Τι γυρεύει το κορίτσι
στο σκοτάδι της καρέκλας;
γρήγορα
καθώς νυχτώνει το φθινόπωρο
γδύνεται
με σύννεφα μπροστά στα μάτια
με τη βροχή μες στο κεφάλι
με τη βελόνα στην καρδιά
βγάζει τις κάλτσες
βγάζει τα λουλούδια
πετάει το φωτοστέφανο

έξω τα φύλλα του καιρού
βάφονται μες στο αίμα.




Ποιητές στη Σκιά - επιμέλεια Γιώργος Μπλανάς, εκδόσεις Γαβριηλίδης, Αθήνα 2012

Αλέξης Ακριθάκης, La suicide sur ma valise, 1971, μικτή τεχνική, 70 x 50 εκ.



Ο Μίλτος Σαχτούρης γεννήθηκε στην Αθήνα, γιος του δικαστικού και κρατικού νομικού συμβούλου Δημητρίου Σαχτούρη και δισέγγονος του ναυάρχου και αγωνιστή του ’21 Γεωργίου Σαχτούρη από την Ύδρα. Το 1937 γράφτηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, εγκατέλειψε όμως τις σπουδές του στο τέταρτο έτος και αφοσιώθηκε στη λογοτεχνία, ζώντας από την πατρική του περιουσία. 

Το 1944 δημοσίευσε ποιήματα στο περιοδικό Ελεύθερα Γράμματα και ένα χρόνο αργότερα εξέδωσε την πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο Η λησμονημένη. Ακολούθησαν οχτώ ποιητικές συλλογές που εκδόθηκαν και στο συγκεντρωτικό τόμο Ποιήματα (1945-1971) του 1977, καθώς επίσης τα Χρωμοτραύματα (1980) και τα Εκτοπλάσματα (1986). Η τελευταία του ποιητική συλλογή με τίτλο Ανάποδα γυρίσαν τα ρολόγια κυκλοφόρησε από τον Κέδρο το 1998. Ασχολήθηκε επίσης με τη μετάφραση έργων του Μπέρτολντ Μπρεχτ και του Φραντς Κάφκα και συνεργάστηκε με περιοδικά όπως Τα Νέα Γράμματα, Το Τετράδιο, Τα Νέα Ελληνικά, Το τράμ, Η λέξη. 

Τιμήθηκε με το πρώτο βραβείο σε διεθνή διαγωνισμό ποίησης της ιταλικής ραδιοφωνίας (1956), το Β΄ Κρατικό Βραβείο Ποίησης (1962), τη χορηγεία του ιδρύματος Φορντ (1972), το Α΄ Κρατικό Βραβείο Ποίησης (1987 για τη συλλογή Εκτοπλάσματα). 

Ο Μίλτος Σαχτούρης ξεκίνησε να γράφει ποιήματα κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, όταν ακόμη ήταν φοιτητής στη Νομική. Τότε γνωρίστηκε με το Νίκο Εγγονόπουλο και ήρθε σε επαφή με το καλλιτεχνικό ρεύμα του υπερρεαλισμού, τα μηνύματα του οποίου αφομοίωσε δημιουργικά στην πορεία του προσδιορισμού της προσωπικής του ποιητικής έκφρασης. Η ποίησή του κυριαρχείται από συμβολικά και αρχετυπικά στοιχεία και κινείται στα εφιαλτικά πλαίσια του κλειστού ποιητικού του κόσμου, παρουσιάζοντας χαρακτηριστικές θεματολογικές, γλωσσικές και εκφραστικές εμμονές, πάντα όμως με μια βαθύτερη, αν και έμμεση, πολιτική αγωνία.  Πέθανε στις 29 Μαρτίου 2005.


Διαβάστε επίσης: Μ.Σαχτούρης-Αλ.Ακριθάκης, μια ξεχωριστή συνάντηση στην Ύδρα, από την καλή φίλη Roadartist...in athens 

 

3.9.14

Η κυρία Μωβ #4

κάθε Τετάρτη απόγευμα στο "τετράδιο εξόδου"...

[ περίληψη προηγουμένων] 
 
Η συνάντηση της κ. Μωβ με την φίλη της Μαγδαληνή, λίγο πριν την αναχώρηση της πτήσης για Θεσσαλονίκη, εμπλουτίζει ανέλπιστα το μπλοκάκι  του Κ. Η επιβίβαση έχει ολοκληρωθεί. Το ταξίδι ξεκινά...
 

Η ελευθερία του λόγου είναι σύμφυτη με την δημοκρατία...


Την απόσυρση του άρθρου 2 του αντιρατσιστικού, το οποίο αναφέρεται στις γενοκτονίες, τις εθνοκαθάρσεις και το Ολοκαύτωμα, ζητούν με κείμενό τους 139 καθηγητές ιστορίας, μελετητές και ερευνητές διότι φαλκιδεύει την ελευθερία της έκφρασης.

Ολόκληρο το κείμενο και οι υπογραφές: 

2.9.14

Να λείπει το βύσσινο...


Οδηγίες προς νέους πολίτες... 

Σύμφωνα με τη νομοθεσία αλλά και την 133099/Γ2/19/09/2013 εγκύκλιο του Υπουργείου Παιδείας, οποιοιδήποτε μαθητές/τριες μπορούν να πάρουν απαλλαγή από το μάθημα των θρησκευτικών, αρκεί να δηλώσουν ότι την ζητούν για λόγους θρησκευτικής συνείδησης, χωρίς να αναφέρουν το θρήσκευμά τους ( ή την απουσία τέτοιου). 


Οι μαθητές/τριες που έχουν πάρει απαλλαγή από το μάθημα των θρησκευτικών παρακολουθούν υποχρεωτικά τη διδασκαλία διαφορετικού διδακτικού αντικειμένου σε άλλο τμήμα της ίδιας τάξης εφόσον αυτό είναι εφικτό.

1.9.14

Σελιδοδείκτης [01.09.2014]


Ο σελιδοδείκτης -μια νέα στήλη- κάνει τα πρώτα της βήματα. Κάθε Δευτέρα θα συναντάει βιβλία και θα μεταφέρει μια πρόταση ανάγνωσης. Βιβλία που διαβάσαμε ή και εκείνα που μας περιμένουν υπομονετικά. Έτσι, για να αποφύγουμε τον υποκειμενισμό της δικής μας ανάγνωσης, καταξιωμένες πένες της κριτικής οδηγούν την παρουσίαση.


Σελιδοδείκτης 11ος:  ΑΡΙΣΤΟΣ ΔΟΞΙΑΔΗΣ  " Τ ο  Α ό ρ α τ ο  Ρ ή γ μ α " Ικαρος 2014

γράφει ο Θανάσης Γιαλκέτσης