29.7.14

Βιώσιμη αυτοκίνηση και η ευκαιρία της Κρήτης





Η Οικολογική Πρωτοβουλία Χανίων κάνει έκκληση στους Δήμους της Κρήτης, την Περιφέρεια αλλά και την κυβέρνηση να αξιοποιήσουν τη μοναδική ευκαιρία που παρουσιάζεται στην Κρήτη για τη δημιουργία βιομηχανίας ηλιακών – ηλεκτρικών αυτοκινήτων μετά την κυκλοφορία και παρουσίαση σε όλη την Κρήτη τέτοιου αυτοκινήτου κατασκευασμένου από νέους μηχανικούς στο Ηράκλειο.

            
Η Περιφέρεια δεν πρέπει να αρκεστεί στην παρουσίασή του που ήδη έκανε. Οι 24 Δήμοι της Κρήτης και οι 4 περιφερειακές Ενότητες θα πρέπει να στηρίξουν έμπρακτα την πρωτοβουλία αυτή των νέων μηχανικών από το Ηράκλειο, παραγγέλνοντας σε πρώτη φάση π.χ. από 5 τέτοια ηλιακά αυτοκίνητα ο καθένας τους. Με μια τέτοια κίνηση, αυτομάτως ξεκινάει η παραγωγή ηλιακών ηλεκτρικών αυτοκινήτων στην ίδια την Κρήτη, με σχέδια που έγιναν από νέους της Κρήτης.

28.7.14

Σελιδοδείκτης [28.07.2014]


Ο σελιδοδείκτης -μια νέα στήλη- κάνει τα πρώτα της βήματα. Κάθε Δευτέρα θα συναντάει βιβλία και θα μεταφέρει μια πρόταση ανάγνωσης. Βιβλία που διαβάσαμε ή και εκείνα που μας περιμένουν υπομονετικά. Έτσι, για να αποφύγουμε τον υποκειμενισμό της δικής μας ανάγνωσης, καταξιωμένες πένες της κριτικής οδηγούν την παρουσίαση. 

Σελιδοδείκτης 6ος: Χρίστος Λάσκαρης Ποιήματα εκδόσεις Γαβριηλίδης, Αθήνα 2004

γράφει η κ. Ελένη Κονιδάρη

27.7.14

Κώστας Κάρης 1954-2014


Το νήμα της ζωής του κόπηκε απόψε. Ο καλός μας σύντροφος Κώστας Κάρης πέθανε, μετά από σύντομη μάχη με τον καρκίνο, στα 60 του χρόνια. Η κακή είδηση από την εφημερίδα Η ΑΥΓΗ.

Από τα φοιτητικά του χρόνια στο χώρο της ανανεωτικής αριστεράς, ακολουθεί την πολυκύμαντη πορεία της: ΕΚΟΝ ΡΦ, ΚΚΕ Εσωτερικού, ΕΑΡ, Συνασπισμός, μέλος της ΕΕ της ΔΗΜΑΡ, εκλεγμένος από το 2ο συνέδριό της. 

Για τον Κάρη θα γράψουν όσοι τον έζησαν και τον γνώρισαν από κοντά. Το "τετράδιο" συμμετέχει στο πέθνος για τον θάνατό του με ένα δικό του κείμενο. Γράφει, στην ΑΥΓΗ, τον Μάιο του 2010, για το βιβλίο του Λεωνίδα Κύρκου Εκ Βαθέων, Επιμέλεια Πέτρος Παπασαραντόπουλος, Εκδόσεις Επίκεντρο, Θεσσαλονίκη 2009. 

Η αγωνία του Κώστα Κάρη είναι να μην κοπεί το νήμα της ανανεωτικής αριστεράς. Ο τίτλος του άρθρου είναι σήμερα εξαιρετικά επίκαιρος...

26.7.14

Τα δεύτερα, δικά μου [26.07.2014]


Στο  "Τake Five"  γράφει πια η..."μαργαρίτα"! Είναι το ίδιο ευθύβολα σχόλια,  πιο ροκ,  ταιριαστός τίτλος, στο ύφος του καλού φίλου Λεωνίδα Καστανά.

Εμείς, κρατάμε τον ίδιο τίτλο, μια κίνηση εγκάρδια, όταν από τύχη ή από επιλογή, συναντήσεις κάποιον και το κέρασμα οδηγεί σε μια συνύπαρξη γοητευτική.

Το "τετράδιο εξόδου" επιστρέφει στην γενέθλια πόλη και γράφει πια σε ρυθμούς τζαζ από το "Καφέ-Βιβλίο", ένα χώρο έκπληξη...  [τραπεζάκια έξω, πραγματικά, να μας θυμίζουν πάντα έναν δίσκο χαραγμένο στο πικ-απ και στην σκέψη μας...]


Κάθε Σάββατο,  "Τα δεύτερα, δικά μου!".  Όσα συζητούν φίλοι σε μια παρέα...
  
Α.ΣΤΕΓΟΣ [ 26.07.2014 ]
 

25.7.14

Πρόσκληση για μία νέα αυτοδιοίκηση


Κείμενο με τίτλο "Πρόσκληση για μία νέα αυτοδιοίκηση"  δημοσιεύουν οκτώ ανεξάρτητοι δήμαρχοι μεγάλων δήμων της χώρας, οι οποίοι επιχειρούν να συσπειρωθούν και να καλέσουν κι άλλους δημάρχους να ενωθούν μαζί τους.

Το κείμενο αυτό φέρει τις υπογραφές του δημάρχου Αθηναίων Γιώργο Καμίνη, Θεσσαλονίκης Γιάννη Μπουτάρη, Ηρακλείου Βασίλη Λαμπρινού, Ιωαννιτών Θωμά Μπέγκα, Αχαρνών Γιάννη Κασσαβού, Λαμίας Νίκου Σταυρογιάννη, Νίκαιας- Αγ. Ιωάννη Ρέντη Γιώργου Ιωακειμίδη και Χανίων Τάσου Βαμβούκα.

Οι ανεξάρτητοι δήμαρχοι διεκδικούν  μία νέα τοπική αυτοδιοίκηση που θα υπερβαίνει τις παθογένειες του σήμερα και θα είναι μακριά από αποχρώσεις κομματικών ψηφοδελτίων. «Εμείς θεωρούμε μεν τα κόμματα ως βασικό πυλώνα της δημοκρατίας μας, διαφωνούμε όμως με τη λογική του κομματικού εναγκαλισμού της Αυτοδιοίκησης.», αναφέρουν χαρακτηριστικά στη διακήρυξή τους. Καλούν δε, τους δημάρχους να επικοινωνήσουν μαζί τους, ώστε να διαμορφώσουν θέσεις, να αναδείξουν νέα πρόσωπα και να γίνουν οι πρωταγωνιστές των αλλαγών που έχουν ανάγκη οι δήμοι.

Αναλυτικά, το κείμενο των ανεξάρτητων δημάρχων είναι το εξής:

24.7.14

Σε Α´ πρόσωπο για τη Μεταπολίτευση


Η Αγγέλα  Καστρινάκη  μιλάει σε Α´ πρόσωπο για τη Μεταπολίτευση και για το βιβλίο της "Και βέβαια αλλάζει! Αφήγημα για τη Μεταπολίτευση", Εκδόσεις Κίχλη

 
Σε Α´ πρόσωπο για τη Μεταπολίτευση

Μια μέρα, η μικρή μου ηρωίδα, η Ειρήνη, καθισμένη στο σαλόνι της γιαγιάς της, συζητά με τη μητέρα της για τη δυνατότητα αλλαγής του κόσμου και της κοινωνίας. Η μικρή, δεκαπεντάχρονη περίπου, πιστεύει ότι αφού αλλάζουν οι "παραγωγικές δυνάμεις" και οι "παραγωγικές σχέσεις" σίγουρα θα αλλάξει και ο άνθρωπος και η κοινωνία. Η μαμά της διατυπώνει τον σκεπτικισμό της: "δεν αλλάζει τόσο εύκολα ο άνθρωπος". Οπότε η Ειρήνη θυμώνει, κορώνει, αλλά και προβληματίζεται. Αυτά συμβαίνουν στην Αθήνα του 1976, στην εποχή της περιώνυμης Μεταπολίτευσης. 


Περίπου 40 χρόνια αργότερα κάθισα και έγραψα τις αναμνήσεις μου από εκείνη την εποχή, προβάλλοντας στην αυτοβιογραφική μου Ειρήνη τις σκέψεις, τις αγωνίες, τα όνειρα μιας νεολαίας που με ενθουσιασμό και κάποια αφέλεια, μικρότερη ή μεγαλύτερη, πάλευε τότε "να αλλάξει τον κόσμο".

Νίκος Καρούζος Εντύπωση


ποιητικό ανθολόγιο 2014
[ με κοσμήματα αγαπημένων εικαστικών... ]
για τον Ιούλιο: Edward Hoopper



ΕΝΤΥΠΩΣΗ
 
Αχ ναι! πετούσαν έρημα των πουλιών τα σμήνη
κι όταν αποχάθηκαν
η καθαρότητα τ` ουρανού δεν κηλιδώθηκε
από ίχνη.
Να παγιδεύεις το αόρατο στην ορατότητα.
 
 
 
 
Νίκος Καρούζος: ΕΡΥΘΡΟΓΡΑΦΟΣ  [ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΚΔΟΣΗ],  εκδόσεις ΑΠΟΠΕΙΡΑ,  Αθήνα 1990

Edward Hooper: Soir Blue, 1914
 
 
Ο Νίκος Καρούζος [1926-1990] του Δημήτρη και της Κωνσταντίνας, το γένος Πιτσάκη, γεννήθηκε στο Ναύπλιο. Ο πατέρας του ήταν δάσκαλος στρατευμένος στο Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο, διώχτηκε κατά τη διάρκεια του εμφυλίου και εξορίστηκε μετά τη συνθηκολόγηση της Βάρκιζας. Η μητέρα του ήταν κόρη ιερωμένου και δασκάλου. Κατά τη διάρκεια των γυμνασιακών του χρόνων ο Καρούζος έδρασε στην ΕΠΟΝ και εξορίστηκε στην Ικαρία (1947) και στη Μακρόνησο (1951), από όπου έφυγε τελικά το 1953 μετά από νευρικό κλονισμό. Παντρεύτηκε δύο φορές, το 1955 τη Μαρία Δαράκη, με την οποία έζησε λίγους μόλις μήνες και το 1963 τη Μαίρη Μεϊμαράκη, από την οποία χώρισε το 1980. Από το 1981 και ως το τέλος της ζωής του τον συντρόφεψε η Εύα Μπέη. 
 
Σπούδασε νομικά και πολιτικές επιστήμες στην Αθήνα, δεν ολοκλήρωσε όμως τις σπουδές του, καθώς ήδη από το 1941 είχε στραφεί στην ποίηση. Το 1949 πραγματοποίησε την πρώτη επίσημη εμφάνισή του στο χώρο των γραμμάτων με τη δημοσίευση του ποιήματός του Σίμων ο Κυρηναίος στο περιοδικό Ο Αιώνας μας. Η πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο Η επιστροφή του Χριστού εκδόθηκε το 1954. Στους λογοτεχνικούς κύκλους έγινε πιο γνωστός στη δεκαετία του '60 με τις συλλογές Η έλαφος των άστρων, Ο υπνόσακκος και Πενθήματα. Ακολούθησαν πολλές ακόμη συλλογές και συγκεντρωτικές εκδόσεις των ποιημάτων του ως τη συγγραφή του τελευταίου του ποιητικού έργου Αιώρηση, γραμμένου στις 29 Αυγούστου 1990 στο νοσοκομείο Υγεία, όπου ο ποιητής νοσηλευόταν τα δύο τελευταία χρόνια της ζωής του, άρρωστος από καρκίνο, και πέθανε. 
 
Συνεργάστηκε με τα περιοδικά όπως Νέα Εστία, Αθηναϊκά Γράμματα, Ευθύνη, Σπείρα, Τομές, η Λέξη. Τιμήθηκε με το Β΄ Κρατικό Βραβείο Ποίησης (1963), το Βραβείο της Ομάδας των Δώδεκα (1963), το Α΄ Εθνικό Βραβείο Ποίησης, από κοινού με τους Τάκη Βαρβιτσιώτη και Μίλτο Σαχτούρη (1972) και το Α΄ Κρατικό Βραβείο Ποίησης (1988).

23.7.14

Κρυφός πόθος




Κρυφός πόθος

Η πόλη το βράδυ είναι γλυκιά  
Δίχως βουή, δίχως ανθρώπους
Στιγμές βυθισμένες  στο σκοτάδι ανταμώνουν τη φαντασία  και τον έρωτα
Η νύχτα επιτελεί ακούραστα την αποστολή της
Απλώνει το πέπλο της αγωνίας και της γαλήνης
Σμίγει  σαν γυμνά κορμιά,  συνείδηση,  πίστη, όνειρο
Υπερβάλλει,  ως αυθεντικός προβοκάτορας, τη μοναδική γοητεία της
Και σωπαίνει.

Κρυφακούει
Ανιχνεύει 
Θερίζει θύελλες.

Η πόλη ζωντανή μέσα στη σιωπηλή νύχτα
Ιδρωμένη από το ξέφρενο πάθος για δόσιμο

Αδύναμοι - εμείς - χωμένοι σε μιαν άκρη 
Προφυλαγμένοι σε τέσσερις τοίχους,  με ακρογιαλιές σε πίνακες
Μια ζωή μες στο φως μας ξενίζει των  αστεριών η σύνθεση
Η μυστική συμφωνία της εναλλαγής
Έξεις άγχους και φόβου

Βαθιά κρυμμένες από την έλλειψη.


21.7.14

Βασανιστικό ερώτημα...


Γράφει ο φίλος Γρηγόρης Βαλλιανάτος, στην προσωπική του σελίδα στο fb: "...φιλελέφτερος είναι εκείνος που δεν μετανιώνει που στα μικράτα του στήριξε με κάθε μέσο το δικαίωμα του Νίκου Μαζιώτη να είναι αντιρρησίας συνείδησης!".

Γύρισα πίσω πολλά χρόνια και άνοιξα το ημερολόγιο του 1993...

Παρασκευή 15 Ιανουαρίου
...
12:00: στο 424 στρατιωτικό νοσοκομείο για τον Νίκο Μαζιώτη.

" Νίκος Μαζιώτης... Γαμιέται ο Στρατός
Ολικός αρνητής Στράτευσης. Ζήτω η Αναρχία.
Ζήτω η Κοινωνική Επανάσταση. Κάτω το Κράτος.
Αυτοδιαχειριζόμενες Κομμούνες.
10/1/93 46η ημέρα Απεργίας.

ΥΓ. σ`Αγαπώ."[1]
....
Κλείνω το ημερολόγιο. Δεκαεννέα ολόκληρα χρόνια. Ως γραμματέας της νεολαίας Θεσσαλονίκης του ΣΥΝ είχα χρεωθεί να την εκπροσωπήσω στην επιτροπή για την υπεράσπιση της ζωής του νεαρού αρνητή στράτευσης. Θυμάμαι έναν προς έναν τους φίλους και συντρόφους που βρέθηκαν εκείνη την ηλιόλουστη ημέρα του Γενάρη στο στρατιωτικό νοσοκομείο της πόλης. Δεν θα αναφέρω κανέναν... Θυμάμαι επίσης, είχα χρεωθεί -άγνωστος και νεολαίος- να "μεταφέρω" το δημοσιογραφικό μαγνητόφωνο εντός του δωματίου του απεργού πείνας... Το έκανα με επιτυχία... 

Έρχεται τώρα ξανά μπροστά στα μάτια μου η εικόνα του αφυδατωμένου Μαζιώτη... Αδύναμος και ανίκανος, από την εξαντλητική του απόφαση, έκαμε  με τεράστια δυσκολία το σήμα της νίκης και βυθίστηκε στην νάρκη του. Εμείς -η επιτροπή συμπαράστασης- κάναμε μια δήλωση στα τοπικά ΜΜΕ περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων, την υστέρηση της Ελλάδας στο ζήτημα της άρνησης στράτευσης σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη και κλείσαμε με την έκκληση να σωθεί η ζωή ενός νέου ανθρώπου, που υπερασπίσεται τα ιδανικά του... Τα καταφέραμε!

[...]

Τώρα με βασανίζει μόνο τούτο το ερώτημα: Πως μπορεί ένας ολικός αρνητής στράτευσης να νταραβερίζεται με τόσα όπλα;  Πως μπορεί... Με βασανίζει φρικτά...
 
[1] οι φράσεις αυτές ήταν εκείνη την ημέρα του Γενάρη του `93 καρφιτσωμένες πάνω από το κρεββάτι του Ν. Μαζιώτη, στο 424 της Θεσσαλονίκης


Σελιδοδείκτης [21.07.2014]


Ο σελιδοδείκτης -μια νέα στήλη- κάνει τα πρώτα της βήματα. Κάθε Δευτέρα θα συναντάει βιβλία και θα μεταφέρει μια πρόταση ανάγνωσης. Βιβλία που διαβάσαμε ή και εκείνα που μας περιμένουν υπομονετικά. Έτσι, για να αποφύγουμε τον υποκειμενισμό της δικής μας ανάγνωσης, καταξιωμένες πένες της κριτικής οδηγούν την παρουσίαση. 

Σελιδοδείκτης 5ος: Νίκη Τρουλλινού Το τελευταίο καλοκαίρι της αθωότητας, εκδόσεις Εστία, Αθήνα 2014

γράφει η κ. Πόλυ Χατζημανωλάκη

19.7.14

Τα δεύτερα, δικά μου! [19.07.2014]

Στο  "Τake Five"  γράφει πια η..."μαργαρίτα"! Είναι το ίδιο ευθύβολα σχόλια,  πιο ροκ,  ταιριαστός τίτλος, στο ύφος του καλού φίλου Λεωνίδα Καστανά.

Εμείς, κρατάμε τον ίδιο τίτλο, μια κίνηση εγκάρδια, όταν από τύχη ή από επιλογή, συναντήσεις κάποιον και το κέρασμα οδηγεί σε μια συνύπαρξη γοητευτική.

Το "τετράδιο εξόδου" επιστρέφει στην γενέθλια πόλη και γράφει πια σε ρυθμούς τζαζ από το "Καφέ-Βιβλίο", ένα χώρο έκπληξη...  [τραπεζάκια έξω, πραγματικά, να μας θυμίζουν πάντα έναν δίσκο χαραγμένο στο πικ-απ και στην σκέψη μας...]


Κάθε Σάββατο,  "Τα δεύτερα, δικά μου!".  Όσα συζητούν φίλοι σε μια παρέα...
  
Α.ΣΤΕΓΟΣ [ 12.07.2014 ]

18.7.14

Θλιβερές ειδήσεις...

Θλιβερές ειδήσεις:

[...] ο Αργύρης Κουμτζής, αριστούχος τελειόφοιτος μαθητής του 1ου Λυκείου Πεύκων, έχει αποκλειστεί από το Τμήμα Φυσικής του ΑΠΘ με το αιτιολογικό ότι ο εσωτερικός κανονισμός της Σχολής Φυσικών Επιστημών δεν δέχεται ως φοιτητές άτομα με κινητική αναπηρία στα δύο άνω άκρα ή προβλήματα όρασης. [Τελικά, μια κάποια λύση δόθηκε. Στο ρεπορτάζ της, η κ. Μάρνυ Παπαματθαίου, γράφει το ιστορικό της περιπέτειας του νεαρού συμπολίτη μας]

Λουόμενοι εμπόδισαν τη δωρεάν εγκατάσταση στην παραλία της Νέας Μάκρης συστήματος που επιτρέπει σε άτομα με αναπηρία να έχουν αυτόνομη πρόσβαση στη θάλασσα. "Μας ενοχλεί" και "είναι άχρηστο, κανείς δεν το χρησιμοποιεί", είπαν. [Το αναλυτικό ρεπορτάζ του κ.Θ.Ρίζου ε δ ώ]

Αδυνατεί κανείς να πιστέψει ότι τα δυό αυτά γεγονότα συμβαίνουν στην Ελλάδα του σήμερα. 'Η μάλλον τα δυό αυτά γεγονότα πιστοποιούν την τραγική θέση της χώρας μας. Ένα χαρακτηριστικό σχόλιο του κ. Μάνου Επιτροπάκη, σε σχετική συζήτηση στο fb, βάζει τα πράγματα στη θέση τους. Γράφει ο καλός φίλος, μεταξύ άλλων: "[...]είχε έρθει επίσκεψη κάποιος ξένος στη χώρα μας και δεν έβλεπε στον δρόμο ΑΜΕΑ, ενώ στο εξωτερικό βλέπεις πολύ συχνά να κυκλοφορούν στο δρόμο κτλ. Και θεώρησε πως δεν έχουμε στην Ελλάδα ανάπηρους. Προφανώς βέβαια η αλήθεια είναι πως έχουμε παρά πολλούς αλλά δεν κυκλοφορούν ακριβως γιατί δεν υπάρχουν οι υποδομές σε δρόμους, δημοσια κτήρια κτλ."

Καθυστερημένη πολιτεία γεννά και διαμορφώνει καθυστερημένους θεσμούς και πολίτες. Εκεί, βρίσκεται το πρόβλημα, ίσως εκεί να αναζητήσουμε και τη λύση. Μέχρι να μάθουμε να σκεφτόμαστε μπαίνοντας στην θέση του Άλλου. Εμείς, οι αρτιμελείς [τρομάρα μας] στη θέση του συνανθρώπου μας που αντιμετωπίζει ένα πρόβλημα, μια ασθένεια.

Η καλή μου φίλη Ιωάννα συνηθίζει να λέει ότι η ζωή τους θέλει έναν τρόπο -διαφορετικό από των πολλών- "τρόπο και όχι κόπο". Το λέει συχνά όσο το αμαξίδιο της δεν μπορεί να περάσει από μια διάβαση, ένα σταθμευμένο παράνομα τροχοφόρο ή όταν δεν μπορεί να απολαύσει την ταινία της επιλογής της από την αδιαφορία πολλών υπευθύνων. 


ΥΓ. Θυμάμαι πάντα την επιθυμία της για ένα μπάνιο στην θάλασσα... 


17.7.14

Μαργαρίτα Δαλμάτη Οι ξένοι


ποιητικό ανθολόγιο 2014
[ με κοσμήματα αγαπημένων εικαστικών... ]
για τον Ιούλιο: Edward Hoopper


Οι ξένοι

Μα θα `ρθει και μια μέρα
που ξένα χέρια θ`ανασκαλεύουν τα χαρτιά σου
θ`ανασκαλεύουν την καρδιά σου
δάκτυλα παγερά`
και συ θ`ανατριχιάζεις
ανήμπορος να επέμβεις
καρφωμένος όπως θα `σαι στο Τίποτα
απ` τη στιγμή που τα όνειρά σου
θα `χουν σκορπίσει -χιλιάδες νυχτερίδες
που τις ξάφνιασε το φως
και τις κατάπιε η αξεδιάλυτη νύχτα.
Είναι περίεργο μα η καρδιά του ανθρώπου 
εξακολουθεί να χτυπάει σε λίγα χαρτιά γραμμένα
που ζούνε ακόμα κι όταν αυτός 
έχει γίνει ένα με το σκοτάδι 
ένα με τους ανέμους, ένα με τη βροχή. 



Μαργαρίτα Δαλμάτη  Λογοτεχνικό ημερολόγιο 2001, εκδόσεις Γαβριηλίδης

Edward Hopper  Night Shadows, 1921, Μουσείο Τέχνης της Φιλαδέλφειας


διαβάστε επίσης: Καληνύχτα Μαργαρίτα 

 

16.7.14

Το έγκλημα της Σρεμπρένιτσα στην Βουλή των Ελλήνων


Το μακρινό 2005, μια ομάδα πολιτών "διεκδίκησε την αλήθεια για την Σρεμπρένιτσα", υπέγραψε ένα κείμενο, έφερε στην επικαιρότητα την τραγική στιγμή του 1995. Το έγκλημα κατά της ανθρωπότητας παραμένει ακόμη και σήμερα ανεξιχνίαστο. Ειδικότερα, τη διερεύνηση της συμμετοχής ελλήνων παραστρατιωτικών, την καλύπτει απόλυτο σκοτάδι. Σήμερα, εννέα χρόνια μετά, η δικαστική έρευνα που διεταχθεί, κάτω από την πίεση των γεγονότων, παραμένει "λευκό χαρτί", ουδείς γνωρίζει αν και ποια αποτελέσματα απέφερε. 

Το κείμενο του 2005 υπέγραψαν καθηγητές, δημοσιογράφοι, πολίτες, και μόνο έξι δρώντες εκείνη την εποχή πολιτικοί: ο Aνδρέας Aνδριανόπουλος, η Άννα Καραμάνου, ο Πέτρος Κουναλάκης, ο Στέφανος Μάνος, ο Νίκος Μπίστης και ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης.Το γεγονός ανέδειξε ο Ηλίας Κανέλλης, μέσα από τις σελίδες του the books` journal και από την τακτική του αρθρογραφία στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ. 

Την "κόκκινη κλωστή έπιασε" η φίλη Μαρία Γιαννακάκη, βουλευτής Β`Πειραιά της Δημοκρατικής Αριστεράς, η οποία κατέθεσε ερώτηση στον αρμόδιο υπουργό.[ ε δ ώ,  από την επίσημη και φροντισμένη ιστοσελίδα της ].

Αν το 2005 ήταν παρήγορο το γεγονός ότι πολιτικοί από τρία κόμματα συνέπραξαν με πολίτες ενός ευρέου φάσματος για την διερεύνηση του εγκλήματος, σήμερα είναι ανησυχητική η μοναξιά της Μαρίας στην Βουλή των Ελλήνων.


15.7.14

Έκθεση Βιβλίου 2014


Ξεκινά αύριο και θα διαρκέσει έως και τις 3 Αυγούστου το Φεστιβάλ Βιβλίου. Στην πλατεία Ελευθερίας, ο Σύλλογος Βιβλιοχαρτοπωλών Ν. Ηρακλείου διοργανώνει και φέτος την ετήσια καλοκαιρινή του έκθεση. Στην διοργάνωση συμμετέχει η Περιφέρεια Κρήτης,  ο Δήμος Ηρακλείου, το Εμπορικό Επιμελητήριο Ηρακλείου, οι εκδόσεις MYSTIS και ο Φροντιστηριακός Όμιλος ΕΝΑ.

Στην έκθεση, παράλληλα, θα πραγματοποιηθούν μια σειρά εκδηλώσεις πολιτισμού[αναλυτικά, δείτε το πρόγραμμα].  Το μήνυμα του Συλλόγου Βιλιοχαρτοπωλών Ηρακλείου αναφέρει πως " η αγάπη για τον πολιτισμό είναι συνυφασμένη με την αγάπη για το βιβλίο και την ανάγνωση". Οι φίλοι του βιβλίου θα συναντηθούν και φέτος στην πιο γνωστή πλατεία της πόλης, Μια ευκαιρία  να ενημερωθούν για νέες εκδόσεις, να αγοράσουν ένα βιβλίο, να χαρίσουν ένα δεύτερο. Θα μυρίζει χαρτί και μελάνι η πλατεία..