Παρασκευή, 31 Ιουλίου 2015

Μη πετάξεις τίποτα... #12

[...] Βιβλία, χαρτιά, στοίβες οι εφημερίδες, σκόρπια τα περιοδικά. Χάρτινοι φάκελοι και αποκόμματα. Η μυρωδιά του χαρτιού ανάμικτη με εκείνη ενός φτηνού ελληνικού καπνού για τσιμπούκι. Ένα μικρό γραφείο με παραλληλογράφο. Κάποια σχέδια που δεν τελείωσαν ποτέ. Δύο πολυθρόνες που έδιναν καθημερινά μάχη για να μην εκτοπιστούν στη μικρή βεράντα που ανοιγόταν έξω από το "σαλόνι". Βιβλία και χαρτιά[...]
Αν αποφάσιζε κάποτε να τακτοποιήσει το...καθιστικό του, τούτα τα μικρά διαμαντάκια θα τα έβαζε σε φάκελο πορτοκαλί.  Μέχρι τότε θα τα παρουσιάζει εδώ.  Με μια σειρά που έχει στο κεφάλι του...
   
Α.ΣΤΕΓΟΣ

"Μη πετάξεις τίποτα..."  Την τελευταία μέρα του μήνα στο "τετράδιο εξόδου".

Πότισμα και συναναστροφή
γράφει η όλγα σελλά

Σαν βγαλμένη από άλλη εποχή έμοιαζε η εικόνα που είδα χθες σ' έναν κήπο σε δήμο της Αθήνας, που έχει ακόμα μονοκατοικίες, κήπους και ανθρώπους που γειτονεύουν: μια γυναίκα αφιέρωσε όλο της το απόγευμα για να ποτίσει τα φυτά (τριών ορόφων) των φίλων ή γνωστών της. Το σίγουρο είναι, πάντως, ότι είχε αναλάβει αυτή την υποχρέωση για τις μέρες που εκείνοι λείπουν.

Πέμπτη, 30 Ιουλίου 2015

Κλείτος Κύρου ΨΙΛΗ ΚΥΡΙΟΤΗΣ

ΨΙΛΗ ΚΥΡΙΟΤΗΣ

ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ συμφύρεται με αριθμούς
Με υπεξαιρέσεις φωτός
Με τροχοφόρα με κρότους
Με ανθρώπους που φράζουν αποπνικτικά
Το χώρο του γραφείου

Τη νύχτα κλειδώνεται μες στο δωμάτιο
Φορεί τις λεπτές στιλπνές φτερούγες
Κι ανασηκώνει μεγάλες πέτρες τ` ουρανού

Ερευνά

Δεν ξέρει πως τα τυχόν ευρήματα
Θ` ανήκουν στην κυριότητα του Χρόνου



ΚΛΕΙΤΟΣ ΚΥΡΟΥ, εν όλω ΣΥΓΚΟΜΙΔΗ 1943-1997, Εκδόσεις ΑΓΡΑ 

Ηλίας Δεκουλάκος Φωτογραφίες 1960-1980

Τετάρτη, 29 Ιουλίου 2015

deja vu


 από το κιτρινισμένο μου αρχείο...
[με σχόλιο για το δραματικό σήμερα]

Στο λεξικό του Γ. Μπαμπινιώτη διαβάζω και αντιγράφω.  αδειάζω: ... 3. [μτφ. αργκ.] Αφαιρώ από κάποιον το πλεονέκτημα ή το προβάδισμα, εξουδετερώνω, αφήνω έκθετο: ο πρωθυπουργός άδειασε τον υπουργό του, κάνοντας δήλωση με την οποία επέρριψε σε αυτόν τις ευθύνες για την αποτυχία της πολιτικής στον γεωρικό τομέα. [αμετβ]...

Στην επόμενη έκδοση το παράδειγμα θα αλλάξει... Ο πρόεδρος άδειασε τον πρόεδρο "του" , κάνοντας δήλωση με την οποία επέρριψε σε αυτόν τις ευθύνες για την αποτυχία της πολιτικής στον γεωρικό τομέα. [αμετβ]... 

Τρίτη, 28 Ιουλίου 2015

Το [χαμένο] νόημα του στυλ


γράφει η Λασκαρίνα Γερασίμου

Δεκαετίες πριν ο Σταύρος Ξαρχάκος μπήκε στο βουλευτήριο με μαύρο πουκάμισο και ανοιχτό το πάνω κουμπί. Ούτε λόγος για γραβάτα. Όλοι χαμογέλασαν συγκαταβατικά. Ε, έτσι είναι οι καλλιτέχνες δε μπαίνουν σε καλούπια. Ήταν άλλωστε ο εαυτός του. Δεν παρίστανε τίποτα. Ούτε ήθελε να χτυπήσει το κατεστημένο. Με τη ΝΔ. είχε εκλεγεί ο συνθέτης.

Ούτε η Μελίνα βέβαια ήθελε να προκαλέσει όταν έβγαζε τα παπούτσια της και καθόταν στην αίθουσα του ΠΑΣΟΚ γονατιστή και ξυπόλυτη πάνω στην καρέκλα. Ήταν η ντίβα, η θεά. Την αγαπούσαν όλοι. Καμία άλλη δεν θα τολμούσε να τη μιμηθεί. Και ορθώς.

Δευτέρα, 27 Ιουλίου 2015

Η αριστερή στιγμή του πρωθυπουργού

γράφει η Ρηνιώ Παπατσαρούχα-Μίσσιου

Γ​​ια χρόνια βγαίνοντας από το σπίτι μου έβλεπα στον απέναντι τοίχο τον στίχο του Σαββόπουλου «Η ζωή αλλάζει, δίχως να κοιτάζει τη δική σου μελαγχολία». Το εμπέδωσα. Ολα αλλάζουν γύρω μας κι εντός μας, μαζί κι εγώ – μέσα κι έξω. (Από τα πρώτα μαθήματα της διαλεκτικής.) Στην εξορία απώλεσα την ιδεολογική μου αθωότητα, την «αριστερά» μου παρθενία. Εκεί, από την πρώτη στιγμή, από το 5ο Τμήμα το πρωί της 21ης Απριλίου 1967, όπου βρέθηκα στριμωγμένη ανάμεσα σε πρωτοκλασάτα στελέχη της Αριστεράς, κι ώσπου απολύθηκα από την Αλικαρνασσό, τον Αύγουστο του 1970, πέρασα, με επιτυχία νομίζω, το μάθημα του αυτοσεβασμού, της προσωπικής ευθύνης και της αξιοπρέπειας, με αναφορά πάντα στην κλασική μου παιδεία και την έννοια της Δημοκρατίας. Εκεί ήταν που έχασα το απλοϊκό κριτήριο του «δικός» μας όσον αφορά την πολιτική-ηθική αξιολόγηση και τοποθέτηση των ανθρώπων. Εκεί είπα, αλίμονο αν πρέπει να αντέξει κανείς υπερασπιζόμενος απλώς τη γραμμή του κόμματος. Και όσο για το «δικός» μας, έμπαζε πια από παντού. Ή εγώ μεγάλωνα και δεν χωρούσα ή πολλά «δικά» μας είχαν στενέψει αφόρητα. Οπωσδήποτε διαπίστωνα πως τα ίδια κοινωνικά, ιστορικά και συναισθηματικά γεγονότα τα σχολιάζαμε διαφορετικά.


Σελιδοδείκτης 27.07.2015

Σελιδοδείκτης 58ος

Φίλιππος Φιλίππου
Ο άντρας που αγαπούσαν οι γυναίκες
εκδόσεις Πατάκη, Αθήνα 2009

γράφει ο Βαγγέλης Χατζηβασιλείου
 
Τέσσερις γυναίκες, δύο μαστροποί, τρεις συγγραφείς και τρεις φόνοι. Ενα μυθιστόρημα που συνδέει ευρηματικά τα ετερογενή υλικά του. Φίλιππος Φιλίππου, «Ο άντρας που αγαπούσαν οι γυναίκες». 

Στις άπειρες μεταμορφώσεις που έχει γνωρίσει το αστυνομικό μυθιστόρημα κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών, πρέπει να συνυπολογίσουμε και τη διάθεσή του να συμπράξει με την κωμωδία, παρωδώντας τόσο την κοινωνική πραγματικότητα την οποία καλείται να απεικονίσει όσο και τη λογοτεχνική παράδοση από την οποία προέρχεται. Το καινούριο βιβλίο του Φίλιππου Φιλίππου, το οποίο κυκλοφορεί με τίτλο «Ο άντρας που αγαπούσαν οι γυναίκες» από τις εκδόσεις Πατάκη, είναι αψευδής μάρτυρας μιας τέτοιας τάσης, καταφέρνοντας να συνδυάσει τα ασυνδύαστα, σε ένα μωσαϊκό εξαιρετικά ετερογενών υλικών, που δένουν αίφνης αναμεταξύ τους με τον πιο ευρηματικό τρόπο.

Κυριακή, 26 Ιουλίου 2015

Βρήκε μιαν Άνοιξη

 
"Θα νικήσω",  είπε το ρόδι και άνοιξε
Έβαψε έναν τοίχο. 
Διαρκώς ζητούσε αποχρώσεις. 
Μπορούσε, πάλευε, έβαφε.  
Άφηνε πίσω όνειρα. 
Ακολοθούσε ανήλιες διαδρομές. 
Φριχτούς πόνους πέρασε.  
Δυσκολίες αντιμετώπισε αποπληρωμής. 
Τόκους πληρώνει καθημερινά. 
Δουλειά δεν είχε.  
Δεν έψαχνε βέβαια. 
Τριγύριζε πέρα δώθε. 
Τραγουδούσε τραγούδια μελαγχολικά.  
Χειμώνα, Καλοκαίρι, Φθινόπωρο. 
Κάθε Άνοιξη ταξίδευε. 
Μέρη άγνωστα επισκεφτόταν. 
Είχαν παράξενα ονόματα.  
Ποίηση,  Έρωτας, Αγκαλιά. 
Τρεις μέρες έμενε. 
Έφευγε, πετούσε ήρεμος. 
Είχε γνωρίζει πολλά.  Είχε ζήσει περισσότερα.  
 
Αναζητούσε μια σπείρα. Ένα βυθό πράσινο. Ένα πηγάδι κόκκινο. Μιαν Άνοιξη οδηγό.
Έβαψε έναν τοίχο. 
Έβαψε ένα δωμάτιο.  
Έβαψε ένα σπίτι.  
Έβαλε πολλά χρώματα.  
Είχαν παράξενα ονόματα.  
Ακριθάκης, Γκόρπας,  Λάσκαρης.  
Είχαν παράξενα ονόματα.  Μανόλης, Μάνος, Διονύσης. 
Λεοντάρης Βύρωνας; Παρών.
Γκρέμισε έναν τοίχο. Γκρέμισε ένα δωμάτιο.  Γκρέμισε ένα σπίτι.  Δεν έκτισε τίποτα.
Βρήκε μιαν Άνοιξη.

Σάββατο, 25 Ιουλίου 2015

Ο εφιάλτης των 977 σελίδων

γράφει η Κατερίνα Σαβουλίδη

Είναι 5 τα ξημερώματα κι εγώ δεν μπορώ να κοιμηθώ. Με κυνηγάνε οι 977 σελίδες, που τυπώθηκαν τουλάχιστον επί 300 φορές, μόνο για το νομοσχέδιο με τίτλο «Επείγοντα μέτρα εφαρμογής του ν.4334/2015 (Α’80)»,  που συζητήθηκε προχθές στην Βουλή. Με κυνηγάει ο περίπου 1 τόνος χαρτιού, τα 22 έλατα που κόπηκαν για να φτιαχτεί, τα μελάνια που χρησιμοποιήθηκαν και τώρα θα ρυπάνουν, ακόμα και στην καλύτερη περίπτωση που όλα ανακυκλωθούν, το περιβάλλον. Το περιβάλλον μιας χώρας, που ένα από τα βασικά συγκριτικά της πλεονεκτήματα, είναι αυτό. Το κλίμα, η θάλασσα, η γη της. Μια χώρα που προσπαθεί να γλιτώσει τη χρεοκοπία, να περικόψει, τάχα μου, τις περιττές δαπάνες, να περισώσει ότι μπορεί για την επόμενη γενιά.

Παρασκευή, 24 Ιουλίου 2015

Οι "κακοί" ξένοι: SPD

Το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SPD) ζήτησε τη δημιουργία προγραμμάτων ενίσχυσης της απασχόλησης και των επενδύσεων στην Ελλάδα. «Μόνο η συμφωνία της συνόδου κορυφής είναι αντιπαραγωγική για την οικονομική ανάπτυξη της Ελλάδας», τόνισε ο αρμόδιος για δημοσιονομικά θέματα της κοινοβουλευτικής ομάδας του SPD Λόταρ Μπίντινγκ.

Η γερμανική κυβέρνηση θα πρέπει να πιέσει ώστε οι χώρες της ευρωζώνης να κάνουν περισσότερα για την ανάπτυξη και τη δημιουργία θέσεων εργασίας, σημείωσε. «Χρειαζόμαστε υποστήριξη για τις επενδύσεις στον τομέα της ενέργειας και της γεωργίας, αλλά και του τουρισμού», είπε ο Μπίντινγκ σε συνέντευξη του στην εφημερίδα Rheinische Post.

«Θα πρέπει να δώσουμε και επιδοτήσεις, είτε στις δημόσιες υπηρεσίες απασχόλησης είτε σε ειδικά προσωρινά προγράμματα απασχόλησης, ώστε να ενισχύσουμε την αγοραστική δύναμη των ανθρώπων», συμπλήρωσε. «Όταν το 2008 χρειάστηκε να αντιμετωπίσουμε τη χειρότερη οικονομική κρίση μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, εφαρμόσαμε ένα πακέτο μέτρων ενίσχυσης της οικονομίας, εισαγάγαμε την πριμοδότηση για την καταστροφή των παλιών αυτοκινήτων και αυξήσαμε τα επιδόματα για τους εργαζόμενους με μειωμένο ωράριο», επεσήμανε ο Μπίντινγκ.

«Τώρα που η Ελλάδα περνά μια πολύ άσχημη κρίση, ζητάμε μόνο προγράμματα λιτότητας, όργια ιδιωτικοποιήσεων και αύξηση της φορολογίας. Αυτό δεν μπορεί να πάει καλά», κατέληξε.


Το "τετράδιο" επιμένει. 
Ποιοι είναι οι συμμάχοι μας στην Ευρώπη; 
Η πολιτική του ανάδελφου κόμματος 
οδηγεί από την απομόνωση στην αγκαλιά του Φάρατζ και της Λεπέν...

Νέες διαιρέσεις...


Ξυπνήσαμε διαδήλωναν.
Από τον ατομικό ύπνο βυθίστηκαν στη συλλογική ψευδαίσθηση. Σκέφτηκε να κρατήσει το συλλογικό. Είναι σπουδαία ιστορία να επιχειρείται κουτσά, δειλά, λειψά, μα να επιχειρείται να περάσουν από το εγώ στο εμείς.

Δεν τα κατάφερε. 
Το σύνθημα "Η χούντα δεν τελείωσε το `73... " άνοιγε ένα τεράστιο χάσμα. Ένα ανυπέρβλητο εμπόδιο. Μια απέραντη έρημο. 

Όχι μόνο γιατί η δική του ανάλυση για τη δημοκρατία, τις κατακτήσεις της και τον διαρκή και καθημερινό αγώνα για την προάσπιση και εμβάθυνσή της, δεν μπορούσε να φυτρώσει εκεί. 

Όχι μόνο γιατί ο φόβος και η αγανάκτηση δεν οδηγούν τη σκέψη. 

Μα γιατί ακριβώς το δικό του μυαλό δεν το χωρούσε. Πως να υπερασπιστεί αυτό το σύνθημα κάποιος-α που αυτοπροσδιορίζεται αριστερός -ή.

Εκείνοι επινόησαν στα χρόνια της ξηρασίας νέες διαιρέσεις ακαλλιέργητης γης...

Πέμπτη, 23 Ιουλίου 2015

Πάνος Θασίτης Απόγεμα


ποιητικό ανθολόγιο

ΑΠΟΓΕΜΑ

Ανεπίληπτος ουρανός
Ακίνητος
Τέλειος σαν κύκλος: απελπίζει
Απρόσιτη απόλαψη για μένα που τον βλέπω
Μες από ένα ύφασμα
Όπου καθίζει η στέρηση κι η φρίκη

Και στο βάθος αόριστα
Να περνάς ανάγλυφο  κάτ` απ` το χνούδι τ` ουρανού
Σαν αιφνίδια ταραχή πίσω απ` τις κουρτίνες
Σώμα αγαπημένο
Πιο μακρυνό πιο ανύπαρχτο απ` τ` απόγεμα που σβύνει.




Πάνος Κ. Θασίτης, ποιήματα [1946 -1979], εκδόσεις παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1980
 

Ηλίας Δεκουλάκος Φωτογραφίες 1960-1980

Τετάρτη, 22 Ιουλίου 2015

Η Νίκη της Ξάνθης

Μια στιγμή, μια νέα στιγμή μπήκε στη ζωή της πόλης. Μια νέα συνήθεια προστέθηκε στην καθημερινότητα. Κάθε χρόνο, στις 19 Ιουλίου, στις 10:23 ακριβώς, μια κυρία θα βγαίνει να ποτίζει τη γλάστρα της. Γνωρίζει ότι "τα λουλούδια θέλουν νερό, καθόλη τη διάρκεια του καλοκαιριού"...

Μα, τα λουλούδια θέλουν πάντοτε νερό... Το γνωρίζει και αυτό η Νίκη, ναι Νίκη είναι το όνομά της, και δεν  θα λείψει καμιά μέρα από το ραντεβού. Ίσως εμείς να μη την βλέπουμε, ίσως πάλι να την βλέπουμε αλλοιώτικη, μα Εκείνη θα βγαίνει και θα ποτίζει τα λουλούδια. 

Όπως κάνουμε όλοι που αγαπάμε τα λουλούδια, τις μικρές μας συνήθειες, το πρώτο φως του πρωϊνού.

Η Νίκη μας περιμένει για μια κουβέντα κάθε πρωί... Εκεί θα συναντηθούμε με τον ήλιο.

Γράφει ο φίλος Τριαντάφυλλος Βαΐτσης

Τρίτη, 21 Ιουλίου 2015

Κονσέρβες

Γιάννης Ευσταθιάδης ΕΚΑΤΟ, εκδόσεις Μελάνι, Αθήνα 2013


"Ας εξετάζουμε" είπε ο καθηγητής, "το χρόνο ζωής των κονσερβοποιημένων τροφίμων. Είναι προφανές ότι αυτός ποικίλει ανάλογα με το είδος και τα χαρακτηριστικά της κατηγορίας. Υπάρχουν τροφές πιο ανθεκτικές και τροφές πιο ευπαθείς , όπως τα λαχανικά και τα φρούτα. Οι μπάμιες, φερ` ειπείν, και τα μούρα έχουν ημερομηνία λήξης που δεν ξεπερνά τους 18 μήνες -κατά προσέγγισιν- ασφαλώς. Αντιθέτως, τα βερίκοκα και τα δαμάσκηνα φτάνουν τους 24 μήνες, όπως και οι ντομάτες και τα σύκα. Προσέξτε τώρα... Ροδάκινα και αχλάδια αγγίζουν τους 28. Και μόνο τα μήλα -παρακαλώ- τους 30. Κατά προσέγγισιν πάντα."

"Διαφωνώ" ακούστηκε μια φωνή.

"Για την κλίμακα γενικώς;"

"Όχι` για τα μήλα."

"Με το 30 δηλαδή;"

"Ακριβώς."

"Και τι ισχυρίζεστε;"

"100!"

"Εκατόοο; Μπρείτε να μου αποδείξετε πως τα μήλα μπορούν να διατηρηθούν 100 μήνες;"

"Όχι μήνες` 100 έτη φωτός" είπε ο Αδάμ. 


Δευτέρα, 20 Ιουλίου 2015

Σελιδοδείκτης 20.07.2015

Σελιδοδείκτης 57ος

Δημήτρης Ραυτόπουλος
Αναθεώρηση τέχνης
Η "Επιθεώρηση τέχνης" και οι άνθρωποί της
εκδόσεις ΣΟΚΟΛΗ, 2006


Το βιβλίο διαιρείται σε δύο μέρη. Το πρώτο, "Ένα περιοδικό του Εικοστού Μεσαίωνα", περιλαμβάνει ιστορικά στοιχεία, εκτιμήσεις, απόψεις και συζητήσεις για την προσφορά του περιοδικού στον πολιτιστικό χώρο του μετεμφυλίου, ιδιαίτερα για την αντιδογματική στροφή της διανόησης της Αριστεράς και τις συναφείς συγκρούσεις. Το δεύτερο, "Εκλιπόντες", περιλαμβάνει δοκίμια για τους εκλιπόντες από το επιτελείο του περιοδικού Κώστα Κουλουφάκο, Κ. Πορφύρη (Πορφύρη Κονίδη) και Γιώργο Πετρή (Γιώργο Σίμο). Σ' ένα εκτεταμένο επίμετρο, ο συγγραφέας απαντάει στις κριτικές αποτιμήσεις για το περιοδικό που περιλαμβάνονται στο πρώτο βιβλίο που γράφτηκε γι αυτό, ήτοι στο βιβλίο της Αιμιλίας Καραλή, "Μια ημιτελής Άνοιξη... ιδεολογία, πολιτική και λογοτεχνία στο περιοδικό "Επιθεώρηση Τέχνης" (1954 - 1967)", το οποίο εκδόθηκε πρόσφατα.

Διαβάζουμε μαζί συνέντευξη του Δ.Ραυτόπουλου στην εφημερίδα Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και στην Όλγα Σελλά. Σημειώνουμε την ημερομηνία 04.02.2007, για να τονίσουμε τη συνέπεια και την καθαρή ματιά του συγγραφέα...

Κυριακή, 19 Ιουλίου 2015

Αντίδωρο


Μάζεψα πάλι δυό ανθάκια
Από το δέντρο της γειτονιάς
Μυριστικά
Από εκείνα που σου αρέσουνε.

Δεν θα μας τα πάρει όλα η πραγματικότητα.



 
σημείωση: 
Η στήλη "τα δεύτερα, δικά μου" κάνει χρήση της κανονικής της άδειας

Σάββατο, 18 Ιουλίου 2015

Οι μεταρρυθμίσεις και τα Ιερά Τοτέμ της κυβέρνησης


γράφει ο Γιώργος Καμίνης

Η συμφωνία μεταξύ κυβέρνησης και εταίρων βεβαίως και δεν είναι μια καλή συμφωνία. Είναι όμως η τελευταία επιλογή πριν από την καταστροφή που, μέσα στο σκληρότατο πλαίσιο των μέτρων που προβλέπει, περιέχει όμως παράλληλα και δυνατότητες προς μια θετική κατεύθυνση και αξιοποίηση.

Μία από αυτές είναι η επιτακτική ανάγκη των μεταρρυθμίσεων. Ο πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του θα πρέπει να τηρήσουν τη δέσμευσή τους για την προώθηση μεταρρυθμίσεων, ανατρέποντας τη μέχρι τώρα ισχύουσα πολιτική πρακτική των προηγούμενων κυβερνήσεων οι οποίες, αντί των επιβεβλημένων μεταρρυθμιστικών αλλαγών, επέλεγαν να επιβάλλουν τα λεγόμενα “ισοδύναμα μέτρα”, δηλαδή φόρους και περικοπές σε μισθούς και συντάξεις. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος που ο όρος «μεταρρύθμιση» κατασυκοφαντήθηκε, συνδεόμενος μόνο με ύπουλα σχέδια περιστολών σε πόρους και δικαιώματα.

Πέμπτη, 16 Ιουλίου 2015

Μανούσος Φάσσης Η ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΤΗΣ ΤΑΣΙΑΣ [ΤΗΣ ΑΡΧΟΝΤΟΚΝΙΤΙΣΑΣ]

ποιητικό ανθολόγιο

Η ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΤΗΣ ΤΑΣΙΑΣ
[ΤΗΣ ΑΡΧΟΝΤΟΚΝΙΤΙΣΑΣ]

Ήταν οι μέρες εκείνες
που λυσσάγαν οι μπασκίνες
και σου `ρχότανε ναυτία
όταν περνούσες τα Χαυτεία.

Και εσύ!

Κρατώντας τον "Οδηγητή"
διάβηκες από μπρος μου
λουσμένη με αρώματα Κοττύ
στην μπόχα του υποκόσμου.

Φωνάζαν ΕΝΑ-ΔΥΟ-ΧΙ
στα προποπρακτορεία
μα πέρναγες αγέρωχη
Κνιταρχοντοκυρία.

Κανένας δεν αγόραζε
δεν δίναν σημασία
ήρθα και σ `έπιασα αγκαζέ
και σου `πα "έλα Τασία"

πούλησες δέκα σήμερα
νομίζω πια πως φτάνει
- αρχόντισά μου και κερά-
μάζεψτα μάνι-μάνι

πάμε τα δυό μας κορ-α-κορ
να κάνουμε επανάσταση
να σπάσουμε όλα τα ρεκόρ
Χριστούγεννα κι Ανάσταση.

Κι αν είσαι του δογματικού
σκασίλα μου μεγάλη
πάμε από Ηρώδου του Αττικού
να βγούμε προς Εκάλη.

Κνίτισα αρχοντοκνίτισα
παλαιοημερολογήτισα
να γίνουμε ένα εγώ κι εσύ
δόγμα και ανανέωση.

Θα το πατήσω το πεντάλ
μέχρι 90 και100.
Διάβαζε εσύ τον Ρόζενταλ
για μένα η λίρα εκατό.

Πάμε σ`ένα κρυφό κουτούκι
να φάμε πίτσα ή πεϊνιρλί
να μου κάνεις λούκι-λούκι
να σου δείξω ένα λιλί.

Θα κάνεις σου, θα κάνω μου
κι ό,τι άλλο θες ακόμα
κι απά στην ώρα του χαμού
θα σου φωνάξω: "Ένα είν` το Κόμμα".



από το βιβλίο: Ο ποιητής Μανούσος Φάσσης, Η ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ Μια πρώτη απόπειρα κριτικής προσέγγισης. Δοκιμιακό σχεδίασμα του Μανόλη ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗ, εκδόσεις στιγμή, Αθήνα 1987   

Ολοκληρώνουμε την "ΤΡΙΛΙΖΑ" με τα λόγια του Μ.Αναγνωστάκη: " ...Φαίνεται ότι η "ΤΡΙΛΙΖΑ" είναι γραμμένη γύρω στα πρώτα μεταπολιτευτικά χρόνια, και αυτό το εικάζω θετικά γιατί η κατανομαζόμενη φοιτητική οργάνωση ΠΠΣΠ, ιδεολογικό όχημα των μαοϊζόντων νέων της εποχής, γνώρισε άγριες πιένες τα χρόνια εκείνα, για να καταποντιστεί εν συνέχεια και να εξαφανιστεί από τον πολιτικό χάρτη στα χρόνια της σοσιαλιστικής ευδαιμονίας που ακολούθησαν."

Ηλίας Δεκουλάκος Γυμνό, 1972 
 

Τρίτη, 14 Ιουλίου 2015

Συμφωνία [και 3ο μνημόνιο λέγεται]

Στη δημοσιότητα το κείμενο της συμφωνίας με την Ελλάδα έδωσε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Το ανακοινωθέν περιλαμβάνει όλα τα μέτρα που πρέπει να πάρει η κυβέρνηση και επισημαίνει χαρακτηριστικά πως «υπάρχει ανάγκη να επανακτιστεί η εμπιστοσύνη με την Ελλάδα».

Στο κείμενο ξεκαθαρίζεται πως στο νέο πρόγραμμα θα υπάρχει και το ΔΝΤ, ενώ πρέπει να δοθεί έμφαση στο ότι τονίζεται ότι η ομόφωνη απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου αφορά την έναρξη των διαπραγματεύσεων και δεν προϋποθέτει την τελική συμφωνία για νέα βοήθεια από τον ESM.

Περιλαμβάνει το αναπτυξιακό «πακέτο» 35 δισ. Ευρώ (το λεγόμενο πακέτο Γιούνκερ), αλλά και την αναδιάρθρωση χρέους. Όπως επισημαίνεται: «Το Eurogroup και οι ευρωπαίοι ηγέτες απέκλεισαν το ονομαστικό κούρεμα χρέους. Επέλεξαν «σημαντικό πακέτο μέτρων για τη στήριξη της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους». 

Δευτέρα, 13 Ιουλίου 2015

Σελιδοδείκτης 13.07.2015


Σελιδοδείκτης 56ος
Laurent Mauvignier
Αυτό που εγώ ονομάζω λήθη
Μετάφραση - Επίμετρο Σπύρος Γιανναράς
Εκδόσεις Άγρα, Αθήνα 2014

Ένας πολύ παράλογος θάνατος

γράφει ο Νίκος Δαββέτας

Το σύντομο αφήγημα του Λοράν Μοβινιέ είναι -για να μεταχειρισθούμε μια έκφραση κλισέ- γροθιά στο στομάχι του αναγνώστη, «το τσεκούρι που κομματιάζει την παγωμένη θάλασσα μέσα μας», σύμφωνα με τον βιβλιοφιλικό αφορισμό του Κάφκα. Από τις πρώτες κιόλας αράδες του αντιλαμβάνεσαι ότι διαβάζεις έναν τραγικό μονόλογο, ιδιαίτερα αντισυμβατικό, που εκμηδενίζει οποιαδήποτε ηθική στάση.

Κυριακή, 12 Ιουλίου 2015

Όταν γυρίσουμε...


Δεν υπάρχουν σωστές απαντήσεις σε λαθεμένες ερωτήσεις. Γνωστό το απόφθεγμα. Μα και να μην το γνωρίζαμε το ζούμε αυτήν την περίοδο. Ελλάδα 2015. Η κυβέρνηση και προσωπικά ο πρωθυπουργός οδήγησαν τους πολίτες σε ένα απερίσκεπτο δημοψήφισμα και τη χώρα στην άκρη του γκρεμού. 

Σήμερα, θέλω και το πιστεύω, ότι δεν υπάρχει κανείς -πέρα από τους εμμονικά ιδεοληπτικούς- που να ισχυρίζεται ότι ενισχύθηκε η διαπραγματευτική ισχύ της Ελλάδας. Ξέχασα να σημειώσω ότι το παιγνίδι παίζεται στο ανοικτό γήπεδο της Ευρώπης και όχι στα στενάχωρα κομματικά γραφεία της πλατείας Κουμουνδούρου. Επίσης να κρατάμε στο μυαλό ότι και οι συσχετισμοί είναι αρνητικοί.

Σάββατο, 11 Ιουλίου 2015

Διαχωρισμός Κράτους-Εκκλησίας

Μεταρρύθμιση πρώτη

Η Ένωση Αθέων εκφράζει τη βαθιά δυσαρέσκειά της για το γεγονός ότι σε καμία φάση των διαπραγματεύσεων, παρόλο που υπήρχε στον προεκλογικό διάλογο και έχει προταθεί και από ελληνικούς φορείς και οργανώσεις, δεν περιλαμβάνεται καμία πρόταση ή μέτρο για ισότιμη φορολόγηση της Εκκλησιαστικής περιουσίας, για ανάληψη της μισθοδοσίας των ιερέων από την Εκκλησία ή γενικά για διαχωρισμό Κράτους-Εκκλησίας.
 
Καλούμε τα πολιτικά κόμματα να λάβουν έμπρακτα υπ” όψη την σημαντική οικονομική διάσταση των παραπάνω μεταρρυθμίσεων, το γεγονός ότι αποτελούν Ευρωπαϊκή νόρμα, όπως επίσης και το ότι βρίσκουν σύμφωνο το 74% του ελληνικού λαού όπως πρόσφατη δημοσκόπηση κατέδειξε, και να ξεκινήσουν τις διαδικασίες για την υλοποίηση τους.


Διαβάστε επίσης: 


σημείωση: Το "τετράδιο εξόδου" συμμετέχει και παρακολουθεί στενά τις διαδικασίες της Ένωσης Αθέων. Οι τακτικοί αναγνώστες το γνωρίζουν καλά. Η φωτογραφία, που συνοδεύει την σημερινή ανακοίνωση, είναι αποκλειστική ευθύνη του ιστολογίου.


Παρασκευή, 10 Ιουλίου 2015

Η παραμονή στο ευρώ, η μόνη πραγματικά πατριωτική επιλογή

και με παράσιτα, έκτοτε η φωνή του. 
Όσο και όταν αποκτά μια σαφήνεια, 
τότε θα βρίσκει φιλόξενες τις στήλες του "τετραδίου".

Α.ΣΤΕΓΟΣ

 
Η Επιτροπή Διαλόγου του Ποταμιού συνεδρίασε εκτάκτως στις 8 Ιουλίου το βράδυ και συζήτησε για την πολιτική κατάσταση, διατυπώνοντας ιδέες και προτάσεις. Tα μέλη της Επιτροπής Διαλόγου ενώνουν την φωνή τους με την πλειοψηφία των Ελλήνων που ζητούν τώρα λύση, Ευρώπη και ευρώ.
 
Το καθεστώς ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει αποκλειστικά την ευθύνη για το αδιέξοδο που βιώνει η κοινωνία μας. Μετά από 5 μήνες απραξία – για να ικανοποιηθούν οι κάθε λογής συνιστώσες – είχαμε ένα διχαστικό δημοψήφισμα – παρωδία κι ένα νέο γύρο με δημαγωγίες και λαϊκισμούς. Κι έτσι καταλήξαμε, για πρώτη φορά στην ιστορία της Ευρώπης, να τίθεται ανοιχτά από τους ευρωπαίους εταίρους το ενδεχόμενο εξόδου μιας χώρας -της Ελλάδας- από την ευρωζώνη κι από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η Επιτροπή Διαλόγου δηλώνει ότι η παραμονή της χώρας στο ευρώ είναι η μόνη πραγματικά πατριωτική επιλογή και αποτελεί την απόλυτη κόκκινη γραμμή πέρα από την οποία δεν μπορεί να κινηθεί καμία δημοκρατική κυβέρνηση. Η δραχμή είναι η χειρότερη λιτότητα. Καλούμε λοιπόν τον πρωθυπουργό να αναλάβει τις ευθύνες του και να τηρήσει απαρέγκλιτα τη δέσμευσή του για την επίτευξη συμφωνίας που θα εξασφαλίζει την παραμονή στην ευρωζώνη.

Οποιαδήποτε άλλη εξέλιξη είναι καταστροφική και μη αναστρέψιμη επισείοντας σοβαρές ευθύνες στους κυβερνώντες.

Επιτροπή Διαλόγου
9 Ιουλίου 2015
 

Πέμπτη, 9 Ιουλίου 2015

Μανούσος Φάσης Η ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΤΗΣ ΑΣΠΑΣΙΑΣ [ ΣΕΜΝΗΣ ΚΟΡΗΣ ΤΟΥ Ρ.Φ. ]

ποιητικό ανθολόγιο 2015

Η ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΤΗΣ ΑΣΠΑΣΙΑΣ
[ ΣΕΜΝΗΣ ΚΟΡΗΣ ΤΟΥ Ρ.Φ. ]

Αντίκρισα μια Ρήγισα
κι από τον πόθο ρίγησα.
Απάνω σε μια σκαλωσιά
την είδα και κοκάλωσα.

Έγραφε συνθήματα
το "Επέσατε θύματα"
κι άλλα αντιφασιστικά.
Και τότε προφασίστηκα

πως θέλω το πινέλον της
να πάω κι εγώ εθελοντής
να γράψουμε κοντά-κοντά.
Με σέρνει εκόντα-άκοντα.

Ύστερα κατεβήκαμε
και πήγαμε ως το ΙΚΑ με
τα πόδια και τα είπαμε
για την ΕΔΑ και το ΠΑΜΕ

Μα γω της λέω: " Ω, Άσπα, συ
μίλα για τη διάσπαση
μίλα μου για το Κόμμα μας
μα μην το μάθει η μαμά σ`.

Πολιτική και λίγο σεξ
μας διαχωρίζουν από το ΕΞ.
(Όχι μόνο ολοκαύτωμα
χρειάζεται κι απαύτωμα).

Μετά πήγαμε ίσαμε
το πάρκο και χωρίσαμε
γιατί είχε και διασχολικό
κι ήτανε λίγο σολικό

να μας εβλέπανε μαζί
(γιατί ειν` η κοινωνία χαζή
κι έχει κατάλοιπα Ναζί).
Δίκιο έχει ο Ρίτσος κι ο Ναζίμ
σ` αυτή τη ζήση την πεζή
να ζει κανείς ή να μη ζει (μ).
 
 
 
από το βιβλίο: Ο ποιητής Μανούσος Φάσσης, Η ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ Μια πρώτη απόπειρα κριτικής προσέγγισης. Δοκιμιακό σχεδίασμα του Μανόλη ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗ, εκδόσεις στιγμή, Αθήνα 1987   
 
Ηλίας Δεκουλάκος Φωτογραφία 

Τετάρτη, 8 Ιουλίου 2015

Γυναίκες "χωρίς όνομα"...

Στα Κόκκινα φανάρια παρακολουθούμε τις ιστορίες γυναικών που δουλεύουνε ως πόρνες, γυναικών που αντιπροσωπεύονται από ένα βιβλιάριο στα αρχεία της υπηρεσίας Ηθών .Ιστορίες που μιλούν για τη φτώχεια,για το ελάχιστο της ανάγκης,τους βρώμικους έρωτες,τα δάκρυα,για το ψέμα,για την αλήθεια. Ιστορίες που θα μπορούσαν να είναι ίδιες ή παρόμοιες και με άλλων πολλών γυναικών "χωρίς όνομα", αφού η σωματεμπορία και η εκμετάλλευση αυτών των γυναικών από τους νταβατζήδες γίνεται με νόμο πια και απλώνει τα πλοκάμια της. 

"Οι άνθρωποι του περιθωρίου είναι πιο αληθινοί από τους υπόλοιπους, τους καθωσπρέπει...". Τα λόγια αυτά ανήκουν στον Αντώνη Ντουράκη, σκηνοθέτη, ηθοποιό και ιδρυτή της Θεατρικής Ομάδας "Ιυττός", που δραστηριοποιείται ενεργά στο πολιτιστικό στερέωμα του Ηρακλείου τα τελευταία χρόνια.

Σήμερα, Τετάρτη 8 Ιουλίου, περισσότερο από μισό αιώνα μετά την πρεμιέρα των "Κόκκινων Φαναριών" στο κοινό της Αθήνας, το περίφημο πλέον έργο του Αλέκου Γαλανού ανεβαίνει ξανά, αυτήν τη φορά στο Ηράκλειο, σκηνοθετημένο από τον Αντώνη Ντουράκη.

Δοκιμή


Αλέξης Ακριθάκης Σιωπή του μετάλλου, π. 1976 – 1977

IL BUON GOVERNO


IL BUON GOVERNO

Όλα πάνε λαμπρά στη Βαβέλ
Κι από φέτος θα λειτουργήσουν
Ινστιτούτα ξένων γλωσσών.

Ε.Χ. ΚΑΣΔΑΓΛΗΣ ΕΜΒΟΛΙΜΑ, ΑΘΗΝΑ 1975

Δευτέρα, 6 Ιουλίου 2015

Σελιδοδείκτης [06.07.2015]

Σελιδοδείκτης 55ος

AΛΜΠΕΡ ΚΑΜΥ
Το μέλλον του ευρωπαϊκού πολιτισμού
μετ.: Ν. Καρακίτσου-Dougé,
Μ. Κασαμπάλογλου-Roblin
εκδ. Πατάκη, Αθήνα 2014
Ο Αλμπέρ Καμύ στην Αθήνα

γράφει ο  Δημήτρης Π. Σωτηρόπουλος

Βρισκόμαστε στο 1955. Δεν είναι αυτό που λέμε υπέροχα τα πράγματα ούτε στην Ελλάδα ούτε στην Ευρώπη. Στην Ελλάδα, που λίγο πριν έχει βγει από τη λαίλαπα του Εμφυλίου, μια κοινωνία μουδιασμένη παλεύει να ξαναστήσει τη ζωή της και να ξαναβρεί τον προσανατολισμό της. Την ίδια στιγμή, η υπόλοιπη Ευρώπη έχει βυθιστεί για τα καλά στην αγωνία ενός νέου πολέμου, που είναι μεν «ψυχρός» αλλά που η όχι απίθανη ανάφλεξή του κινδυνεύει να επιφέρει τίποτα λιγότερο από την πυρηνική καταστροφή. Μέσα σε αυτή την καταχνιά, ένας Ελληνας ψυχίατρος με κοσμοπολίτικη παιδεία (Αγγελος Κατακουζηνός) και ο πνευματικός του κύκλος (Ελληνογαλλική Πολιτιστική Ενωση) προσπαθούν να κρατήσουν τη ματιά τους καθαρή και ψύχραιμη. Γι’ αυτούς, η Ελλάδα είναι μεν περιφέρεια της Ευρώπης αλλά δεν είναι επαρχία. Γαλλοτραφείς οι ίδιοι, όπως είναι στην πλειονότητά τους τότε οι μορφωμένοι Ελληνες, θέλουν να κρατούν ανοιχτή την επικοινωνία με το πνευματικό «κέντρο» της ηπείρου, το Παρίσι. Ετσι, τον Απρίλιο του έτους, θα διοργανώσουν μια συζήτηση με βασικό προσκεκλημένο τον Αλμπέρ Καμύ και συνομιλητές τούς κορυφαίους τής τότε ημεδαπής διανόησης: Ευ. Παπανούτσος, Κ. Τσάτσος, Γ. Θεοτοκάς, Φ. Βεγλερής, Ν. Χατζηκυριάκος-Γκίκας. Το θέμα, καίριο όσο ποτέ: «Το μέλλον του ευρωπαϊκού πολιτισμού».

Κυριακή, 5 Ιουλίου 2015

Για τον αγώνα τον καλόν...

"Δεν είσαι βέβαιος αν είχες ακολουθήσει τις συμβουλές της Ρόζας, αλλά είσαι βέβαιος πως είχες ακολουθήσει τον κανόνα, που συ ο ίδιος είχες επιβάλει στον εαυτό σου, κάθε φορά δηλαδή που βρίσκεσαι σε δίλημμα περί του πρακτέου, να επιλέγεις ό,τι είναι δυσκολότερο". 

Χρίστος Ρουμελιωτάκης 
ΑΠΟΘΗΚΕΣ ΥΦΑΛΩΝ ΟΠΛΩΝ ΔΟΚΙΜΙΟ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ
εκδόσεις Τυπωθήτω Αθήνα 2009 [σελ. 33]


"Αν ρωτήσεις, στην Ελλάδα, ποιες είναι οι υποχρεώσεις, που έχουμε απέναντι στην Ευρώπη, δεν θα σου απαντήσει κ α ν ε ί ς".  Είναι χαρακτηριστική αυτή η φράση της κ. Αρβελέρ, για τον τρόπο που οι Έλληνες βλέπουν την Ευρώπη και κατά απόλυτη συνέπεια  οι Ευρωπαίοι πολίτες κοιτάζουν την Ελλάδα. Μια στρεβλή σχέση, μια συμμαχία χωρίς αμοιβαιότητα, μια διαρκής προσπάθεια απομύζησης... 

Στο σαθρό αρχαιοελληνικό παρελθόν αναπτύχθηκε -"όλοι μας χρωστάνε"- έντεχνα καλλιεργήθηκε από τον λαϊκισμό των ελληνικών κυβερνήσεων.

Ο λόγος χάνεται στην επίκληση του...πολιτισμού, σε κάτι βελανίδια, πάντα οι άλλοι είναι κουτόφραγκοι. Εμείς ο λαός ο περιούσιος, Ακρόπολες και Παρθενώνες, χαμένες Καρυάτιδες. Χαμένες ευκαιρίες και κακομοίρηδες. "Κωλοέλληνες" -ας θυμηθούμε και τον ώριμο Σαββόπουλο, όσο κι αν ενοχλεί... Είναι μια αλήθεια. Χαμένα προγράμματα, καταδίκες και καταδίκες για το "όλα τα κιλά όλα τα λεφτά", για τα απορρίμματα, για το αντιρατσιστικό. Χρήματα που έκαναν φτερά, χρήματα που έγιναν κυβικά, έλεγχος ανύπαρκτος, κράτος ανυπόληπτο.

Σε αυτό το βούρκο ευδοκιμούν παπάδες, αετονύχιδες, μαυραγορίτες, ο κ. Νικολόπουλος, νταήδες του βουνού και του λόγγου. Ψεκασμένοι και ανθρωπάκια. "Αντάρτες της πορδής με τα λεφτά του μπαμπά"... 

Μια ώθηση απαιτείται. Μια έμπνευση. Ένα καινούργιο όραμα. Πάνω από το διχασμό. Ένα μέτωπο λογικής. Με τα μάτια στραμένα στην Ευρώπη. Με τις πράξεις, τις καθημερινές, τις μικρές, να έχουν σαφή προσανατολισμό στην πολιτική της ενοποίηση. Μια μικρή μειοψηφία ας αναλάβει ξανά τις ευθύνες της. 

Με το ΝΑΙ προχωρά ο κόσμος. Ναι! για τον αγώνα τον καλόν...