Τετάρτη, 16 Σεπτεμβρίου 2015

Η κυρία Μωβ # 9


[περίληψη προηγουμένων]

Η κ.Μωβ ξύπνησε από τον λήθαργό της. Ο κ. Κόκκινος είναι πάντα στο προσκέφαλό της. Ο Λ. μένει κρυμένος στον κήπο του νοσοκομείου, ο Κ. στέκεται μπροστά στον τηλεφωνικό θάλαμο και περιμένει...  

 
"Το κόλπο, συνάδελφε, ήταν στημένο τέλεια. Κανείς μπάτσος δεν θα μας έπαιρνε χαμπάρι... Η εντιμότητα,  η ηλιθιότητά σου, το χάλασε. Πανάθεμά σε, αξιότιμε συνάδελφε! Πανάθεμά σε!". 

Μιλιά δεν έβγαλε από το στόμα του ο Κ. Μα, έτσι ανοκτό που είχε μείνει, κοίταζε τον καλοβαλμένο άντρα, που αθόρυβα τον είχε πλησιάσει. Κουστουμάκι στην τρίχα, ακριβό πατούμενο, καμηλό παλτό και ρεμπούπλικα. Από την κορυφή ως τα νύχια, κύριος. Ο συνάδελφος Ξ. 


Μάζεψε το σάλιο του και τα κατάφερε: "Άλλαξες, φίλε! Άλλαξες...".

"Ενώ εσύ ούτε ρούπι. Κακομοίρης ήσουνα, κακομοίρης είσαι. Κοίτα ντύσιμο. Μπάτσος είσαι και φαίνεται από χιλιόμετρα...".

Είδε τον εαυτό του στο τζάμι του τηλεφωνικού θαλάμου. Δεν είχε άδικο ο Ξ., αλλά αυτό ήταν το καλό του κουστούμι. Λέξη δεν είπε, αλλά ο άλλος ασυγκράτητος. 

"Γκαντεμιά, φίλε! Διαταγή! Μαζί στην ίδια υπόθεση. Γκαντεμιά! Άκου... Κουμάντο κάνω εγώ...". 

Και πάλι δεν τα κατάφερε ο Κ. Ούτε λέξη δεν βγήκε από το στόμα του, αλλά μια ιδέα στριφογύριζε ήδη στο μυαλό του...

[συνεχίζεται] 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου