γράφει ο Μανόλης Χρονάκης
“H τέχνη της γραφής είναι μυστηριώδης, οι απόψεις που υποστηρίζουμε είναι εφήμερες.” [1]
Τα όνειρα που κάνουμε στον ξύπνιο μας κατατρύχουν και μας απειλούν.
“Κάποτε χάνεται η διάθεση και γι' αυτό, και πολλοί από τους ανθρώπους, που μέσα τους έχει μείνει ένα απόθεμα οριστικά ανεκπλήρωτων ονείρων, προμηθεύονται ένα σημείο, πάνω στο οποίο έχουν κρυφά τα μάτια καρφωμένα, λες και από εκεί θα έπρεπε να ξεκινήσει ένας κόσμος που τους τον χρωστάνε.” [...]
Τα όνειρα που κάνουμε στον ξύπνιο μας κατατρύχουν και μας απειλούν.
“Κάποτε χάνεται η διάθεση και γι' αυτό, και πολλοί από τους ανθρώπους, που μέσα τους έχει μείνει ένα απόθεμα οριστικά ανεκπλήρωτων ονείρων, προμηθεύονται ένα σημείο, πάνω στο οποίο έχουν κρυφά τα μάτια καρφωμένα, λες και από εκεί θα έπρεπε να ξεκινήσει ένας κόσμος που τους τον χρωστάνε.” [...]
“Αν οι συνθήκες ευνοούν τον άνθρωπο, κάποια μέρα βρίσκει διέξοδο στη
συγγραφή ενός βιβλίου ή μιας μπροσούρας ή ενός άρθρου για μια εφημερίδα
με θέμα το σημείο του, και έτσι καταγράφει κατά κάποιο τρόπο τη
διαμαρτυρία στα αρχεία της ανθρωπότητας, πράγμα που καθησυχάζει φοβερά,
ακόμα και αν το γραπτό του δεν διαβαστεί από κανέναν άλλο. Ωστόσο καμιά
φορά το γραπτό παρασύρει μερικούς ανθρώπους, οι οποίοι διαβεβαιώνουν τον
συντάκτη του ότι είναι ένας νέος Κοπέρνικος και που στη συνέχεια
αυτοσυστήνονται ως παρεξηγημένοι Νεύτωνες.” [2]








