Κυριακή, 30 Νοεμβρίου 2014

Μη πετάξεις τίποτα #4


[...] Βιβλία, χαρτιά, στοίβες οι εφημερίδες, σκόρπια τα περιοδικά. Χάρτινοι φάκελοι και αποκόμματα. Η μυρωδιά του καπνού ανάμικτη με εκείνη ενός φτηνού ελληνικού καπνού για τσιμπούκι. Ένα μικρό γραφείο με παραλληλογράφο. Κάποια σχέδια που δεν τελείωσαν ποτέ. Δύο πολυθρόνες που έδιναν καθημερινά μάχη για να μην εκτοπιστούν στη μικρή βεράντα που ανοιγόταν έξω από το "σαλόνι". Βιβλία και χαρτιά[...]
Αν αποφάσιζε κάποτε να τακτοποιήσει το...καθιστικό του, τούτα τα μικρά διαμαντάκια θα τα έβαζε σε φάκελο πορτοκαλί.  Μέχρι τότε θα τα παρουσιάζει εδώ.  Με μια σειρά που έχει στο κεφάλι του...
Α.ΣΤΕΓΟΣ
"Μη πετάξεις τίποτα..."  Την τελευταία μέρα του μήνα στο "τετράδιο εξόδου".

Διαβάζοντας...
γράφει ο Λάμπρος Τσουκνίδας


Πήγαινε ακόμα δημοτικό, σαν ανακάλυψε τη γοητεία της κρυφής ανάγνωσης. Κράταγε ανοιχτά τα σχολικά εγχειρίδια για παραπλάνηση και από κάτω έκρυβε κάποιο βιβλίο, απ' αυτά που τον ταξιδεύαν, στον ελεύθερο κόσμο, άλλοτε των πειρατών κι άλλοτε των ανταρτών -να 'ναι καλά εκείνες οι παλιές κομματικές εκδόσεις με την ιστορία της Αντίστασης που 'χε αφήσει ο πατέρας μες στο σπίτι...
 
Μετά ήρθε και η σειρά των κλασσικών της παγκόσμιας λογοτεχνίας να κάνει τελείως διακοσμητικά τα σχολικά εγχειρίδια που, δύσκολα πια, κρύβανε κάτω από τις λιγοστές σελίδες τους τον όγκο του Ουγκώ ή του Ντοστογιέφσκι... Δεν άργησε να καταλάβει πως τη "ζαβολιά" του, το μικρό του μυστικό, το βλέπαν οι δικοί του και το άφηναν... Συνέχισε... Μέχρι τέλους -στο λύκειο, στις πανελλαδικές, στο πανεπιστήμιο. Δεν υπήρχε λόγος, απλώς είχε συνδέσει την ανάγκη της απόδρασης με την παράλληλη, κρυφή, ανάγνωση... Χρειάστηκε να τελειώσει (να παρατήσει, για την πικρή ακρίβεια) τα νομικά για τις εφημερίδες, για να (ξε)χάσει τη μικρή του πολυτέλεια... Έγκλειστος πια, περίμενε να 'ρθουν οι διακοπές, οι αργίες και οι σχόλες για να βυθιστεί σε κάποιο, μη επαγγελματικό, βιβλίο...
 
Μέχρι που τελευταία η παλιά του συνήθεια ήρθε και τον ξαναβρήκε (γιατί αυτή τον βρήκε και όχι τ' ανάποδο) και μάλιστα με τρόπο που δεν τον περίμενε: Σερφάροντας στο Ίντερνετ, άρχισε να ανακαλύπτει μικρά λογοτεχνικά sites... Και άρχισε να βυθίζεται. Λίγο - λίγο. Για πεντάλεπτα. Ανάμεσα σε ένα μονόστηλο και ένα ρεπορτάζ, έριχνε μια ματιά σε ένα διήγημα. Άλλωστε και η απόκρυψη ήταν πια εύκολη: Ένα κλικ με το "ποντίκι" και η "παράταιρη" (προς το εργασιακό καθήκον) σελίδα χανόταν στην κάτω μπάρα της οθόνης -εκεί που μόνον αυτός ήξερε πως τον περίμενε... Χαμογέλασε. "Χάρτινες ή ηλεκτρονικές, οι αποδράσεις θα 'ναι πάντα εδώ να γεμίζουν μπαταρίες", σα ν' άκουσε μια φωνή -από το ηχείο του υπολογιστή;...


εφημερίδα Η ΑΥΓΗ,  στήλη  ε ξ  α φ ο ρ μ ή ς , 17.05.2000


σημείωση "τετραδίου"
Μια πρόταση ανάγνωσης ιδανική -αν και ο Λάμπρος την γνωρίζει-  Πλανόδιον -ιστορίες μπονζάι

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου