Δευτέρα, 15 Φεβρουαρίου 2016

Σελιδοδείκτης 15.02.2016

Σελιδοδείκτης 86ος



Νικόλας Σεβαστάκης 
Άντρας που πέφτει
εκδόσεις ΠΟΛΙΣ
Αθήνα 2015

"Άντρας που πέφτει" του Νικόλα Σεβαστάκη
γράφει ο Κυριάκος Αθανασιάδης



Δέκα μέρες τον έτρωγε η σκέψη του σημειώματος με τα λόγια αποχαιρετισμού. Άνθρωπος που έγραφε μια ζωή υπηρεσιακά σημειώματα, έπρεπε να βάλει επιτέλους κάποιο ύφος στο χαρτί. Είχε σχεδιάσει να το αφήσει δίπλα στην ψωμιέρα, μέσα σ’ έναν γαλανόλευκο φάκελο. Μόνο η αρχή όμως φαινόταν εύκολη:
Αγαπημένη μου Μαριάννα [κάτι τέτοιο]                                                       
Ύστερα όμως; Είχε τα κότσια να γράψει επιτέλους την αλήθεια ή θα κρυβόταν και από το ίδιο του το τέλος;
[«Ο αυτόχειρας της βροχής», σσ. 31-32].


Στη δεύτερη συλλογή διηγημάτων του, ο Νικόλας Σεβαστάκης εξακολουθεί να σμιλεύει την ίδια φόρμα που εγκαινίασε με την προηγούμενη συλλογή του, τη «Γυναίκα με ποδήλατο» (επίσης από τις Εκδόσεις Πόλις), επιμένοντας στο ίδιο στυλ και οξύνοντάς το, εκείνο τον τρόπο που θέλει να αποσπάς από την (καθημερινή, προσωπική) ιστορία κομμάτια, χοντρές ή πιο φίνες φέτες, και να τις παρουσιάζεις ολόκληρες μεν και ταυτόχρονα αποκομμένες από τον κορμό τους —αυτό βέβαια είναι εν πολλοίς και ο ορισμός του διηγήματος—, χωρίς να νοιάζεσαι τόσο να διηγηθείς μία υπόθεση, όσο να αφηγηθείς, όχι μόνο για την καθαυτό χαρά της αφήγησης, αλλά και για να ακουστεί αυτή το πολύ συγκεκριμένο, κρύφιο, απελευθερωτικό τρέμουλο των πολύ δυνατών συναισθημάτων. 

Οι ήρωές του ρουφάνε το καθετί με πάθος, ακόμη και οι πιο μικροί και δειλοί από αυτούς. Έχουμε να κάνουμε με μια πολύ σύγχρονη ηθογραφία, έξυπνη, που (μας) κλείνει διαρκώς το μάτι, χρωματισμένη από την παλέτα ενός παλιού Technicolor, σαν από φιλμ που βλέπαμε παλιά, αλλά που δεν τα είδαμε τελικά πολύ καλά, και δεν τα καταλάβαμε· ίσως και λόγω ηλικίας. Με πολλαπλές, άξαφνες παρατηρήσεις, που επιτείνουν την αίσθησή σου πως πρέπει να συμμετέχεις διαρκώς ενεργά στην ανάγνωση (σχεδόν σε ξαφνιάζουν, σε ξεσηκώνουν), ώριμες και χρήσιμες μεταφορές και μια γλώσσα που θέλει να παραμένει πιστή στα τεκταινόμενα, και στα υπονοούμενα, χωρίς να υπερβάλλει: εντελώς αφτιασίδωτη, δωρική, ακόμη και όταν γίνεται τραχιά ή και ολωσδιόλου ειλικρινής και σκληρή. 

Δεν λείπει το λοξό χιούμορ εδώ, αντιθέτως, και η πανταχού παρούσα ειρωνεία, που όμως δεν βλάπτει τους ήρωες, ποτέ: απλώς συνωμοτεί με τον αναγνώστη. Νομίζουμε πως ο τρόπος αυτός δεν συστήνεται για μεγάλης έκτασης κείμενα (αν και ένα από τα διηγήματα της συλλογής έχει έκταση νουβέλας), ωστόσο θα θέλαμε να διαβάσουμε και ένα μυθιστόρημα από τον Σεβαστάκη γιατί μάλλον κάνουμε λάθος. Και θα έπρεπε να το επιδιώξει.

πηγή: amagi.gr 


Ο Νικόλας Σεβαστάκης γεννήθηκε στο Καρλόβασι της Σάμου το 1964. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στην Πάντειο και πολιτική θεωρία στο Ινστιτούτο Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Lyon II της Γαλλίας. Η διδακτορική του διατριβή αναφέρεται στη χαϊντεγγεριανή κριτική της τεχνικής και της νεωτερικότητας. Ασχολήθηκε με την ποίηση, το δοκίμιο, την κριτική και περιστασιακά με τη μετάφραση. Από το 1999 διδάσκει πολιτική και κοινωνική φιλοσοφία, αρχικά στο τμήμα Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου του Αιγαίου, και από το 2006 ως αναπληρωτής καθηγητής στο τμήμα Πολιτικών Επιστημών του ΑΠΘ. Μέσα από μια σειρά βιβλίων και άρθρων του, έχει ασχοληθεί με ζητήματα κριτικής της ιδεολογίας και της νεωτερικότητας. Ζει στη Θεσσαλονίκη.



Ο Κυριάκος Αθανασιάδης είναι  Συγγραφέας, επιμελητής εκδόσεων. Συνιδρυτής και παραγωγός τού Amagi. Η εκπομπή του «Alright», που κάνει μαζί με την Κική Τσιλιγγερίδου, μεταδίδεται κάθε Κυριακή, 10-12 το βράδυ.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου