Σάββατο, 31 Οκτωβρίου 2015

Μη πετάξεις τίποτα #15


[...] Βιβλία, χαρτιά, στοίβες οι εφημερίδες, σκόρπια τα περιοδικά. Χάρτινοι φάκελοι και αποκόμματα. Η μυρωδιά του χαρτιού ανάμικτη με εκείνη ενός φτηνού ελληνικού καπνού για τσιμπούκι. Ένα μικρό γραφείο με παραλληλογράφο. Κάποια σχέδια που δεν τελείωσαν ποτέ. Δύο πολυθρόνες που έδιναν καθημερινά μάχη για να μην εκτοπιστούν στη μικρή βεράντα που ανοιγόταν έξω από το "σαλόνι". Βιβλία και χαρτιά[...]
Αν αποφάσιζε κάποτε να τακτοποιήσει το...καθιστικό του, τούτα τα μικρά διαμαντάκια θα τα έβαζε σε φάκελο πορτοκαλί.  Μέχρι τότε θα τα παρουσιάζει εδώ.  Με μια σειρά που έχει στο κεφάλι του...
   
Α.ΣΤΕΓΟΣ
"Μη πετάξεις τίποτα..."  Την τελευταία μέρα του μήνα στο "τετράδιο εξόδου".
Καθένας ψάχνει...
γράφει ο Ορέστης Ανδρεαδάκης

"Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ψάχνει το γάτο του" λέει ο πρωτότυπος τίτλος της υπέροχης γαλλικής ταινίας του Σεντρίκ Κλαπίς, που βγαίνει αύριο στην Αθήνα με τον ελληνικό τίτλο "Όταν λείπει ο γάτος": Μια νέα κοπέλα χάνει το γάτο της και τον ψάχνει. Άνθρωποι άγνωστοι, γείτονες που μέχρι τότε δεν είχαν καμία επαφή μεταξύ τους, ενώνουν τις δυνάμεις [και ουσιαστικά τις μοναξιές τους] για να τον βρούν. 

Ο καθένας λοιπόν σ` αυτήν την ταινία ψάχνει το γάτο που χάθηκε. Πάνω σ`αυτήν την αφορμή θα στηθεί ένα παιγνίδι επαφών. Η στιγμή της απώλειας του γάτου βιώνεται με δραματικό τρόπο από τη νεαρή κοπέλα. Αμέσως μετά όμως η απώλεια κινητοποιεί όλες τις κρυμμένες δυνάμεις μιας ομάδας ανθρώπων που -ο καθένας με τον τρόπο του έχουν χάσει κάτι. Έλεγα, βλέποντας την ταινία, ότι μια μικρή απώλεια μπορεί να ειδωθεί ως κάτι θετικό. Ως σημείο ανασύνταξης και αναζήτησης. Ως αφετηρία. 

Στην ταινία οι ετερόκλητοι άνθρωποι ψάχνουν το γάτο, ξέρουν ότι δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να επιχειρούν μια φυγή από το δράμα της απώλειας. Ψάχνουν γνωρίζοντας ότι δεν έχει και μεγάλξ σημασία το αν θα βρουν τελικά το γάτο. Ίσως και να μην θέλουν. Ίσως και να προτιμούν να συνεχίζουν να ψάχνουν επί μέρες, επί εβδομάδες, ερχόμενοι κοντά, ο ένας στον άλλον. 

Πόσοι από εμάς δεν έχουμε χάσει ένα "γάτο". Πόσοι δε νιώσαμε τη ζάλη της στιγμής της απώλειας. Ίσως όλοι! Κι όμως πόσοι μπορέσαμε να υπερβούμε την αποδοχή αυτής της απώλειας και να βγούμε στην αναζήτηση, όχι ενός άλλου "γάτου" αλλά του ίδιου και μάλιστα μέσα από την κινητοποίηση δυνάμεων που έχουν όρεξη να ψάξουν μαζί μας. Να ψάξουν ένα γάτο. Που μπορεί να σημαίνει "να ψάξουν την ουτοπία"...

εφημερίδα Η ΑΥΓΗ 12.06.1997

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου