Κυριακή, 24 Νοεμβρίου 2013

Τώρα μένω μόνος




 Το νέο αργεί, το παλιό πεθαίνει.   
Ο κύκλος δεν υπάρχει. Ο κύκλος, μια ατοπία...


Μια φίλη δανείστηκε προχθές,  τη   χ α μ έ ν η  ά ν ο ι ξ η    [ αφού προηγούμενα επέστρεψε σε άριστη κατάσταση  τ ο  κ ι β ώ τ ι ο ].


Ξεσκόνισα μόνος, τη σκόνη του καλοκαιριού, χρόνος λιγοστός για  μετακινήσεις. Ο χρόνος αφήνει τα σημάδια του, κάθε φορά και ένα άγχος: τώρα μένω μόνος και τρέμω στην ιδέα μη ξεχάσω τα κλειδιά. 

Χρόνος λιγοστός για ματαιώσεις.  

Μια σπείρα τυλίγεται και ανοίγει, η δική μου ευτοπία. Την ακολουθώ πιστά ... Καταφέρνοντας πολλαπλά πλήγματα στις βεβαιότητες τους ...      

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου