Τρίτη, 16 Ιουλίου 2013

Θερινό σινεμά...


Το Πολιτιστικό Κέντρο θα δεσπόζει...αύριο στην περιοχή. Η βαριά γέφυρα που το ενώνει με το Μαρτινέγκο στέκει πελώρια στα μάτια μικρών και μεγάλων... -όλοι περιμένουν το πρώτο τους πέρασμα... Το πράσινο μεγαλώνει. Πέρα από μια μικρή αβλεψία -αλήθεια οι τριανταφυλλιές ταλαιπωρούνται μέσα στον χλοοτάπητα- τα άνθη της συστάδας των πικροδαφνών δημιουργούν μια όμορφη σύνθεση. Προβάλουν τα αρωματικά φυτά, διαχέουν μια νοσταλγία στον βιαστικό ρυθμό της πόλης.

Το Πανάειο Νοσοκομείο χάσκει εγκατάλειψη. Μια πληγή στην καρδιά της μεγάλης γειτονιάς. Ο Λάκος δεν διατηρεί τίποτα από το μυστήριο του παρελθόντος... Οι υπηρεσίες της Βικελαίας στριμωγμένες σε μικρά δωμάτια αγκομαχούν... Περιμένουν τα... λαμπρά εγκαίνια.

Οι κουτσουπιές φύλλωσαν και φέτος. Δημιουργούν μια διέξοδο περιπάτου. Το μικρό αλσύλιο - το σημείο μηδέν της παιδικής μας αθωότητας- καθαρίστηκε, κλαδεύτηκε και σκάφτηκε...

Ένας παππούς περιμένει πάντα τον καφετζή να ανοίξει. Δεν έχει ύπνο...Τα όνειρα του τον τραβούν στη βουή της πόλης... Στην κίνηση. Στο ταξίδι. 

Μα σαν σβήσουν τα φώτα... Χρώματα  -το ασπρόμαυρο των παλιών ταινιών- μουσικές, ο χώρος, ο χρόνος και λέξεις... Εικόνες μαγικές. Η τέχνη προβάλει μια άλλη, μια διαφορετική ζωή. Τη ζωή των δημιουργών της. Η μεγάλη τέχνη συναντά τη δική σου ζωή. Το λευκό πανί κυριαρχεί...


Πρεμιέρα στον θερινό δημοτικό κινηματογράφο ΒΗΘΛΕΕΜ. Εδώ στο Ηράκλειο -κάποτε οι πολλές αίθουσες διεκδικούσαν μερτικό από ένα μεγάλο κοινό. Μια καλή ταινία και πλούσιο άρωμα από τα πυκνά γιασεμιά... Κάποτε.

Σήμερα, η Νίνα και ο Μιχάλης εφτιάξαν πρόγραμμα και χώρο... Φιλοδοξούν να τα καταφέρουν και φέτος. Η περισινή χρονιά είχε μια μεγάλη επιτυχία.

Θα συνατηθούμε στο σινεμά. Στη νότια χαμηλή πλατεία του προμαχώνα "Βηθλεέμ"" [έναντι Πανανείου]... Στα όρια της παιδικής μας ηλικίας...

ΥΓ.1 Ενώ γράφονται αυτές οι γραμμές... Σε μια άλλη γειτονιά της πόλης... Προσυπογράφω το σχόλιο της κ. Λιάνας Σταρίδα για την απόφαση της Δημοτικής Αρχής να... Αξίζει να σημειωθεί ότι είναι ίσως η μοναδική φωνή στην πόλη που προβάλει ένα λόγο προοπτικής, που εργάζεται για να αποδώσει το παρελθόν του στο Ηράκλειο.  Γράφει η ίδια: " Η οικία Χρονάκη πέρασε στα χέρια της Υπηρεσίας Νεωτέρων με την ανοχή, αδιαφορία, αναισθησία και φυσικά την ακαλλιεργησία και ασχετοσύνη του δημάρχου. Το μοναδικό κονάκι που θα μπορούσε να γίνει επισκέψιμο (όλα τα άλλα που έχουν απομείνει είναι είτε ερείπια είτε καφετεριες) θα στεγάσει δημόσια υπηρεσία! Η σελίδα αυτή θα κλείσει...εύχομαι μόνο, το κονάκι του Ρασίχ Μπέη να είναι το τελευταίο καρφί στο σταυρό της πόλης μας. "

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου